მოთქმა ხმითა თავ–ბოლო ერთი

როცა ძალიან, ძალიან გაბრაზებული ვარ და უკვე ისტერიკის შემოტევები  მაქვს

1– ვურეკავ აჩოს და მოვთქვავ

2– შევდივარ ფბ–ზე და სურვილი მაქვს ისეთი სტატუსი გამოვაცხო, რომელიც უხვად იქნება გაჯერებული “:@” ამ სიმბოლოთ, სალანძღავი სიტყვებით და ნერვიული აშლილობის ზღვარზე მყოფი ადამიანის გამოძახილებით .

წეღანაც რაღაც ასეთი დამემართა და მომენტალურად  დავაპირე აჩოს დავურეკავ და გავუპროტესტებ ამდენი ხანია რატო არ გავახსენდი, რატო არ დამირეკათქო, მაგრამ გამომდინარე იქიდან, რომ სულ 40წუთის წინ ველაპარაკე, გამიტყდა :დ თან კიდეც კაი მოვტვინე, რომ ერთადერთ დადებითად განწყობილი ადამიანიც არ უნდა ჩამოვიშორო, რომელიც მუდამ ყველა სიტუაციაში ჩემ გვერდითაა.

ამიტომ ეგრევე ფბ ჩავრთე და ასაფეთქებლად მოვემზადე.

ნუ, მომენტარლურად თვალი გადავავლე ონლაინ–ფრენდებს და იქ ბანკის თანამშრომელი შემეფეთა, აქ მოდური დივა, იქ აჩოს ნათესავი, აქ ბლოგერების მთელი ” ხროვა”  და გამიტყდა : ))

ერთი მხრივ იმის, რომ ასე ავღელდი და გრძნობების სააშკარაოზე ამ ფორმით გამოხატვა დიდი გოიმობაა და

მეორე მხრივ, არ მინდა ვინმემ ასეთ მდგომარეობაში მნახოს/წამიკითხოს.

ახალ გადაწყვეტილებაში გასამტკიცებლად უცებ შევედი ამ “მოდური დივის” პროფაილზე, მის ფეშენ სურათებს გადავხედე, მერე უცებ თავი ხელში ავიყვანე და ვსო, მე უკვე თავისუფალი ვარ მოწოლილი უარყოფითი ემოციისაგან.

მართლა განვთავისუფლდი, არადა 5 წუთის წინ სულ ცოფებს ვყრიდი ისე ვიყავი.

თურმე, კარგადაც მოქმედებს ჩემზე ფეისბუქი ♥

from the day before today by schedule post .