ზარმაცი ვერიკო (სერიიდან "გადმოპარული ბლოგერი")

დაკვირვებული თვალი, ან უბრალოდ ამ ბლოგის ნებისმიერი მკითხველი აცილებლად შეამჩნევდა ქალბატონი ვეკოს, იგივე ვერიკოს, იგივე sunwaiting-ის საოცარ გაზარმაცებას. მარტო ამას ვინ დაეძებს. მან უკვე საკუთარ ბლოგსაც ააღო ხელი და კაცმა არ იცის რას უპირებს ამ მრავალტანჯულ საიტს.

ისევ მე! აბა ვინ, თუ არა მე, თვითნებურად, უნებართვოდ და თავხედურად, უკვე მეორედ ვარღვევ ამ ბლოგის მკაცრად შემოღობილ საზრვრებს და ვეკოს ბლოგზე პოსტს ვიწერები. (ვეკო, არც გაბედო ჩასწორება)

ქალბატონი sunwaiting-ის შესახებ ინფორმაციულ ვაკუუმში რომ არ მოექცეთ, რითაც შემეძლება დაგეხმარებით და შეგატყობინებთ მის ასავალ-დასავალს. (ვეკო, დროა შენი პრესცენტრის ხელმძღვანელის თანამდებობა შემომთავაზო)

დღეს ვეკო დაფიქსირებულ იქნა უნივერსიტეტის ბაღში, მოკანკალე და ქვაზე მჯდომი. სამწუხაროდ ვერ შევძელი მისი ფოტოზე აღბეჭდვა. თურმე ნუ იტყვით და ჩვენი ვეკო კოლოკვიუმის შედეგის გასასაჩივრებლად ყოფილა იქ მიბრძანებული და მეც ამ დროს დავადექი თავზე. პრინციპში მეც იმავე მიზეზით ვიყავი იქ.

მერე  ჩემი და ვეკოს სახით, ყველა დაბლიველმა ნახა ორი ცოცხალი მაღლიველი, ამის მერე ეჭვი აღარ შეეპარებათ ჩვენს რეალურ არსებობაში და დარწმუნდებიან რომ არც ისეთი საშიშები ვართ, როგორც მითებიდან გაუგონიათ.

ამასობაში დიანიკოს კუთვნილი ადგილიც თავხედირად დავიკავეთ

და ბოლოს ისევ მშობლიურ, მაღალ, გამხდარ და ტანწერწეტა მაღლივში დავბრუნდით.

ვეკო, დროზე დაწერე პოსტი, თორემ დაგკბენ!

ქუჩაში რომ მიცნოთ …

“რევოლუცია მოდის – ანუ ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ” თავიდანვე ისეთი შემართებით დაიწყო მარიმ ეს პოსტი , რომ როცა დამტაგა, მეთქი რა უნდაა? ? ?

ძალიან მეზარება ეს დღები პოსტვა და წარმატებით ვიცილებდი მარის შემოტევებს ბოლო 3 დღე, მაგრამ სინდისიც კარგი საქონელიაო უთქვამთ დიად სტანდარტებს, ამიტომ მეც დავახასიათებ თავს.

ვაგრძელებ თამაშს: “ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ”

დავიწყოთ იმით, რომ ქუჩებს 2 კატეგორიად ვყოფ: ჩემი უბანი და ყველა სხვა დანარჩენი ქუჩა. ჩემ უბანში რომ შემხვდეთ?  აქაც 2 ვარიანტია: ან ველოსიპედზე ვიჯდები და ან უნიში მივდივან/უნიდან მოვდივარ.  ყველა ვარიანტში მარტო ვარ ფეხით დავდივარ სწრაფად, ველოთი კი ნელა, რადგან ამ დროს ფრენით ვტკბები :დ

მეორე კატეგორიაა უბნის გარეთ, დღის პირველ ნახევარში შეგიძლიათ მიხილოთ თსუ–ს მაღლივ კორპუსში, ლექციებზე თქვენ ვერ მნახავთ და იქვე ე.წ. “სადრაკონეთში” თუკი 2 ასე მოპოზიორე გოგო იხილეთ, ერთი აუცილებლად მე ვიქნები :დ  მიყვარს სურათების გადაღება, მაგრამ არა ერთი და იგივე ბლა ბლა ბლა დაჭერილი პოზები. :დ

სხვა ყველა დანარჩენ 100–დან 97 შემთხვევაში  ვარ აჩოსთან ერთად, ასე რომ თუკი სადმე თვალი მოკარით ძველ ფორუმელ აჩელას მაღალ გოგოსთან წელზეხელმოხვეულად მოსიარულეს, ეს მე ვიქნები და მიცნობდეთ :დდდდ

აჩო და მე

მშრალი დახასიათებაა, მაგრამ დანარჩენი რომ მიცნობთ მერე იყოს პირადად :დ

ვტაგავ  kevana-ს და გოგონას იასამნისფერი სათვალეებით – LiLaC–ს

ზღაპარი გრძელდება – სკოლა მთავრდება

ორივე ფეხით ვართ გახვეულნი მახეში , თანაც ისე, რომ ჩემით ვერ ვხვდებოდი და მარის რომ არ დავეტაგე ვერც ვერასოდეს გავიგებდი ალბათ. როგორ არ ეცადა  ჩემი მარადმწვანე მარიანა ჩემთვის თვალი აეხილა და დავთანხმებოდი ერთიან განმათავისუფლებელ მოძრაობაში თავმჯდომარის რბილ სკამს, მაგრამ სანამ უგემრიელეს შოკოლადის ჩხირებით არ მოვითაფლე.

Me, chocolate and MY Sweetheart on LINE

ძალიან შემიწუხდა სახე : დ საქმეები გვეძლებოდა , მაგრამ ერთობლივი ძალისხმევით მაინც ყველაფერი გამოგვივიდა მე და მარის და გაქცევა შედგა : გაინტერესებს მეტი? დააჭრე აქ

მწვანე პოსტი პარკზე, ჰორიზონტალური წყვილები და ჩემი ველოსიპედი + ვიდეო/სურათები

მწვანე, მწვანე პოსტი იქნება . ბევრი ბალახით და კალიით. არა, კალია არაფერ შუაშია , უბრალოდ წინადადებას მოუხდა  : D ადრე ბლოგზე ვწერდი ჩემ ჰობიზე –  ძალიან მიყვარს ველოსიპედით სიარული შორს და შორს დიადი მიზნებისაკენ : D ჰოდა, ბევრი დააინტერესმა ამ პოსტმა ჰორიზონტალურ და ჩახლართულ განზომილებაში მყოფ წყვილებზე და მეც გადავწყვიტე ისევ წავსულიყავი პარკში : ))

ამ ვიდეოში ჩემი პირველი მცდელობაა დიდი “ველო–მრბოლელობისკენ” : D  მინდა ვთქვა, რომ ძალიან ძნელი იყო და ძალიან გამიჭირდა ამ ტრიუკის შესრულება, მაგრამ როგორღაც მაინც მოვახერხე და ამისთვის, მე დიდ მადლობას ვუხდი  ჩემს დედას, მამას, დას და ძმას, მეგობარს, რომელიც ყოველ დილით მირეკავდა და მაღვიძებდა, რათა სავარჯიშოდ წავსულიყავი და  მინდა მადლიერება გამოვხატო ღმერთისადმი.

მე თქვენ ყველანი მიყვარხართ, მე მინდა მსოფლიო მშვიდობა  : D

ეს ის ადგილია, სადაც  ყველაზე მეტად მიიყვარს სეირნობა, ეს მდინარე მტკვარია ( სხვა რა უნდა იყოს , პრინციპში : დ )  მართალია  ” ამ პარკში რომ გოგო ჩავა , რომ ამოვა მერე უკვე სახელი აქვს გატეხილი” , მაგრამ ჩემთვის და თან ველოსიპედით შეიძლება : ))