ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Archive for ნოემბერი, 2010

მოთქმის კუნწულა

Posted by vekoo on ნოემბერი 29, 2010

ველზე შემხვედრი კალიები, ტერფებს მიკოცნის ცვრიანი ბალახი. ჩაშლილი საფლავის ღობე.
შევაბიჯეთ, უკვე მათ საუფლოში ვართ .
სასაფლაო. შავ მიწაზე დაღვრილი ასობით ცრემლის კუნწულა.
სიმწრის კვნესა.
ტირილი.
ჯერ ჩუმი, მოგუდული, მერე კი ნელ-ნელა ცხარე მოთქმა ..
ვიღაცამ გულის გუდას პირი მოხსნა და დარდი ცრემლებად დააფრქვია .

“ვაიმე, რა ტკბილი იყავი და ეხლა რა მწარე ხარ, შვილო.” – ვიღაცამ დაატირა.
დასტურად, ნაწვიმარზე მზემ გამოანათა.
ისე დააცხუნა, რომ ყველამ გაიხადა თბილის სამოსი. ესეც სიმბოლურია – ყველა ტკბილმა ლაურამ გაათბო, სითბო იქიდანაც გაგვინაწილა.

“ჰე, წამოდით ახლა .” – იმერლებისთვის დამახასიათებელი კილოთი თქვა ქმარმა.

კაცებმა ნაუცბათევად იქვე გაშლილი სუფრიდან ცქრიალა ღვინო დალიეს,  ნახევარი საფლავზე დააქციეს.
ხალხი დაიშალა – ყველას მთავარ სუფრაზე მიეჩქარებოდა (ალბათ) …

იქ კი დარჩა ახალ საფლავზე წითელი ვარდები და საფლავის გარშემო წვრილი ქუსლების ნაკლვალევი.

Posted in განწყობისათვის, წარსულის ქრონიკები | Tagged: , , , , | 3 Comments »

პირადი პოსტი – обожаю тебя

Posted by vekoo on ნოემბერი 24, 2010

რამდენი ხანია პირადი პოსტი არ დამიწერია.

ჰოდა, ვეცდები.ეხლახანს დავბრუნდი სახლში –  ხელში უზარმაზარი ყვავილებით და ყურზე ახალი საყურით – ბლოგის ერთგულმა მკითხველებმა იციან, რომ საყურეები ჩემი სისუსტეა.  )) რამდენიც არ უნდა მქონდეს, მაინც ვერასოდეს ჩავუვლი გულგრილად ამ სრულყოფილ ქმნილებებს :დ

დადებითი განწყობის პარალელურად სიხარულისგან მეკუმშებოდა გულიც და ფეხის კუნთებიც :დ – ბლოგზე მხოლოდ პოზიტიურზე ხო არ ვილაპარკებ – თუმცა მხოლოდ სახლიდან მარშუტკამდე (40 მეტრი) მარშუტკიდან მანქანამდე (5 მეტრი), მანქანიდან სახლში სკამამდე (30 მეტრი) ვიარე და ამ დედააფეთქებულ გულთან ერთად ფეხის თითებიც პროპორციულად იკუმშებოდა ზეწოლისგან :დ 

ნუ, რაც მთავარია, დღეს გამოვიყურებოდი ისე, როგორც არასდროს ბოლო 5წლის მანძილზე ))

წამოსვლისას FM103.4 ვუსმენდით და ხატია სიჭინავამ თქვა: “ჩვენ ამბავს 3 წელი ვმალავდით, რადგან ხალხს სხვისი ბედნიერება შურს და იბოღმება, ამიტომ ათას სისაძაგლეს იგონებს, რომ ისიც გააუბედუროსო”. მკიდია სიჭინავაც და ყველა სხვის თავზეც გავიარე :დ მე დღეს კარგად ვარ და ხვალ რა იქნება ეს დღევანდელზე მნიშვნელოვანი არაა ))

  • ბედნიერი ვარ, რომ არ დამჭირდა სახლში ტყუილები სად მივდიოდი.

  • ბედნიერი ვარ, რომ სადაც მივდივარ, იქ მელიან და უხარიათ ჩემი დანახვა.

  • ბედნიერი ვარ, რომ საიდანაც მივდივარ იქაც მელიან და უხარიათ სადაც ვიყავი.

  • ბედნიერი ვარ, რომ ახალ საყურეს მჩუქნიან :დ

  • ბედნიერი ვარ, რომ კიდევ ერთი ახალი საყურე მექნება :დ

  • ბედნიერი ვარ, რომ სულ ცალ წიხლზე მკიდია ეხლა რაც გაიფიქრეთ :დ :დ

საერთოდაც, ბედნიერი ვარ და ბუმ დე ალააჰ ))

ვჭამე უგემრიელესი პიცა და ნამცხვრები  )) რა თქმა უნდა, ჩაიში ჩავიყარე ბეევრი შაქარი და რა თქმა უნდა, წამოვიღე კარალიოკი ))

ვისაუბრეთ თითქმის ყველაფერზე, 27 სექტემბერს სოხუმის დაცემიდან დაწყებული 1წლის შემდეგ ჩემი CAC-ს გამოცდების ჩაბარებით დამთავრებული )) დაახლოებით ამ დიაპაზონში …

обожаю ету девочку –
ეს მე არ მომისმენია, ამ დროს გვერდზე ოთახში სარკეში საკუთარი გამოსახულებით ვტკბებოდი და აქცენტი ყურზე მქონდა … :დ მაგრამ , მეც აბაჟაიუ წებია ბაბუშკა

Posted in ახალი ოჯახი, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , | 10 Comments »

"აჩუჩუნება" ქმართან და ქმრის ბიძაშვილთან – აი, რას გვიშვება ჰორმონები

Posted by vekoo on ნოემბერი 22, 2010

შესავალის მაგიერ :

უბანი მაქვს ისეთი, რომ ყველამ ყველას ისტორია იცის, დაწყებული ვინ რომელი სარეცხი ფხვნილით რეცხავს ჭუჭყიან თეთრეულს დამთავრებული ახალშეძენილი მანქანის ცხენის ძალების რაოდენობით.

ჩემს მეზობლად ახალი ოჯახი გადმოვიდა. 3 ბიჭი ჰყავთ. უმცროსის წინასააბიტურიენტო ციებ-ცხელებას თავად დავესწარი. მთელი სანათესაო ორივე ხელით იმას “ბალეშჩიკობდა”. მამიკო საზღვარგარეთიდან უგზავნიდა წახალისებისთვის მწვანე კუპიურებს, რათა უკეთ ესწავლა…

სიცხე მატულობდა და უფრო და უფრო მატულობდა წინასაგამოცდო ციებ-ცხელებაც. ეტყობა, ტემპერატურის მატება ცუდად აისახა ამ ბიჭზე და ჩააბარა თუ არა, სექტემბერშივე ცოლი მოიყვანა.

ბიჭი 16 წლის. გოგონა 15 წლის. ბიჭის დედა  თმებს იპუტავდა (და არამარტო) სიმწრისგან. სასტიკად არ უნდოდა ის გოგონა რძლად. ალბათ, ჯერ პატარები რომ არიან იმიტომ არ ესიამოვნათქო, ვფიქრობდით დედამისზე, მაგრამ შემდეგ, ჩვენც, რა თქმა უნდა, მთელმა უბანმა ვიცოდით (მისი წყალობით), რომ ეს 15 წლის გოგო გათხოვებამდე ყოფილა მასთან (იმ დროს 14 იყო).
დედააა, დაინგრა ოჯახი, კერა შეიბღალა. : | (აქ ხმებში ყვებიან მეზობელი ქალები ).
ნუ, რაც მართალია, მართალია, 14 ნუ… : D

მე ამოვხსენი ეს მინი-საუმლო და ვიცი რატომ თხოვდებოდნენ/ქორწინდებოდნენ უწინ ადრეულ ასაკში.

უკვე ისიც ვიცი რა მოყვება, როცა შენ სოფელში გასვენებაზე ჩასულებს შენ 15წლის რძალს შენვე საკუთარ ძმიშვილთან წაასწრებ :დ

ისიც ვიცი როგორი საღი თუ ლაყე კვერცხია მერე ამის ქმარი, ამის მერე ისევ თვალებში რომ შესციცინებს ახალგაზრდა პატარძალს :დ

ხო, კიდე ბევრი რამეც ვიცი უკვე: გამანათლა ამ გოგონამ: იცი რა კაია შეყვარებული? რატო არ გყავს? ძალიან მაგარიაო o_O

[ გულის გადაშლა “შემთხვევით გამვლელებთან” მადლობა ღმერთს, არ მიყვარს ხოლმე ]

პოსტის დაწერა სულ სხვამოტივებზე უნდა ამეგო და არა უბრალოდ ჭორაობაზე ((

მაგრამ გამეფანტა აზრები და უბრალოდ, საჯიჯგნად დაგიტოვებთ ამ ამბავს.

ზოგს ხომ ასე გიყვართ სხვის ცხოვრებაში ცხვირის ჩაყოფა და ყველაფრის თქვენ გემოზე მოკალაპოტება

P.S. არა რა, ბლოგოსფერო ხო აჟიტირებულია მსგავსი ამბებით და ვის ვისაში აქვს პოსტებს პოსტებზე აცხობენ, მაგრამ ამაზე ბინძური ბლოგი მე ჯერ არ მინახავს :დ

P.P.S. დამავიწყდა დამემატებინა, იმაზე უკეთესი ალბათ, არაფერია, ცოლი რომ სამგზავრო ფულს წაგართმევს (16წლის კაცს :დ) და უნივერსიტეტში არ გაგიშვებს :დ იმისთვის არა თქვენ რაც იფიქრეთ. ფული უნდა უბრალოდ :დ და ასე გრძელდება კვირები, სანამ საქმეში დედამთილი არ ჩაერთვება :დ

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, პიკანტური რეალობა | Tagged: , , , , , | 9 Comments »

Jim Morrison – თეთრი ორქიდეით პერ-ლაშელში

Posted by vekoo on ნოემბერი 19, 2010

თურმე, როგორ მომნატრებია. ჩემი ძველისძველი გატაცება.

ჩემი იდ სკაიპზე და ჩემი კუმირი იასამნისფერ ზღვაში.

ჯგუფი, რომელსაც საფუძველი ლოს-ანჟელესის ერთ-ერთ სკოლაში ჩაეყარა მასწავლებლებისგან თავმობეზრებული მორისონის გენიალურ ტვინში : “I was taking notes at a fantastic rock-n-roll concert going on in my head”

უთხრა რეის და დაიბადა ლეგენდა, ჯგუფი სახელად “The Doors” – კარები აღქმასა და რეალობას შორის : “When the doors of perception are cleansed, things will appear to man as they truly are…infinite.”

ჩემთვის კი საერთოდ პირიქითაა, როცა მას ვუსმენ, მე უბრალოდ მეკეტება ყველა კარი რეალობასთან , მებინდება აღქმა და ღრმად  გონებაში ვიძირები. არ მაღელვებს არაფერი და გარემოსაც არაადექვატურად აღვიქვავ.

უბრალოდ, მიყვარს, მიყვარს უანგაროდ და მიყვარს თავდავიწყებით. იმდენად, რომ ზოგჯერ თვითონაც მავიწყდება : D

დავიწყება და თავდავიწყებაც ალბათ, მისი სიკვდილითაა გამოწვეული – “რაც უფრო შორს ხარ, მით უფრო ვტკბები” …
სექსის გზით კეთრი მისი ბედი ყოფილა )) მეც მინდა ჩემმა სიკვდილმა მთელი პარიზი ააფორიაქოს, მეც მინდა ჩემი გარდაცვალებით ყველამ შეიგრძნოს იგივე …
მეც მინდა შევიარო პერ ლაშელის გალავნის შიგნით : თუმცა პარიზი ეჯავრებოდა, მორისონის სამუდამო სავანე მაინც ის გახდა . 

დღეს ბევრს გონია, რომ ის იყო როკ-მომღერალი, მე კი მჯერა, რომ ის პოეტი იყო და თან მწერალი, სულ მემახსოვრება მისი საუბარი იმქვეყნიური კარიბჭის მცველზე- უზარმაზარ ურჩულზე, გველზე .

ალბათ, მეც მოვალ ოდესმე პერ-ლაშელში, სადაც გალავნის კარებზე ანბანის მიხედვით მიცვალებულთა გვარებია ჩამოწერილი . ასო “M”-ზე კი მხოლოდ ერთი გვარია – Morrisson ))

ოდესმე მეც მოგიტან თეთრ ორქიდეებს ))

 

Posted in ჩემი დიაზეპამი | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

რაზე ფიქრობენ და ოცნებობენ 20 წლის გოგონები ))

Posted by vekoo on ნოემბერი 18, 2010

ის – 07:53 – შენ მტერზე უარეს დღეში ვარ, გართობაზე აღარ ვფიქრობ ))
ერთი გასართობი მაქვს ასე >>> ოცნებით ვერთობი … 

მე – 07:55 – გართობაზე თუ არა, აბა რაზე ფიქრობ?
სამუშაობ შენ არ გაქვს და მოკვდები უსაქმურობით 😐

ის – 07:55 – მკვდარი ვარ უკვე ))

მე – 07:58 – მართლა გეკითხები, სერიოზულად მაინტერესებს რას ფიქრობ …

ის – 07:58 – რაზე? შენ ჭედავ ხო იცი :დ

მე- 07:59 – რაზე ვჭედავ, აი, რომ წარმოვიდგენ, რომ უნის გარდა სხვა საქმე არ მაქვს, სახლშიც კი მარტო ვარ ჩემების გარეშე, ომგ…

ის – 07:59 – შენ რას აკეთებდი სანამ შეყვარებული არ გყავდა? ))

მე – 08:00 – მე არაფერს, პრინციპში, იგივეს, მაგრამ სახლში  მარტო მაინც არ ვიყავი … რამდენი ხანია მარტოს გიწევს სულ ცხოვრება …

ის – 08:01 – ხოდა
ხან ნეტში ვარ,
ხან სადღაც გავდივარ,
ხან ვიღაცას ველაპრაკები,
ხან ვალაგებ,
ხან ვჭამ,
ხან ვიძინებ,
ხან ვკითხულობ,

ხან ვმესიჯობ,
ხან ვოცნებობ,
ხან ვფიქრობ,
ხან გეგმებს ვაწყობ,
ხან დედაჩემს ველაპარაკები,
ხან ტუალეტში შევდივარ :დ
ხან ვბანაობ ))
ხოდა, ასე გადის ეს დედააფეთქებული დრო )). 

მე – 08:03 – აუუ, რა კაი პოსტი გამოვა .

ის – 08:03 – ხო, კიდე, სარეცხსაც ვრეცხავ ხოლმე :დ

Posted in განწყობისათვის, მემორიზ | Tagged: , , | 19 Comments »

სიკვდილისა და სიყვარულის ეიფორია

Posted by vekoo on ნოემბერი 17, 2010

სანამ პოსტს წაიკითხავთ, ჩემი უმორჩილესი თხოვნაა, ჯერ ეს ვიდეო ჩართეთ (ჯადოსნური  ჰანგების ფონზე სულ სხვანაირად იკითხება და შეიძლება, ჩემი სულის ანარეკლიც კი შეგხვდეთ სადღაც ნოტების ხვეულებში ))

გამოვრთე ზემფირა, მივხვდი “მისით” ვერაფერს დავეწერ. 

ჩავრთე Pink Floyd “The Great Gig In The Sky”

“And I am not frightened of dying, any time will do, I
Don’t mind.  ”

არა, არ შემიძლია, ვერ ვიტყვი. მეშინია სიკვდილის, მოულოდნელი სიკვდილის. მეშინია ყოველი წუთის, რომელიც მაახლოვებს მასთან, მეშინია ყოველი წამის, როდესაც შეიძლება ის შემეხოს. მეზიზღება ის სიცივე, რომელიც მისგან მოდის და გავურბი მის ხელებს სხეულზე.

“Why should I be frightened of dying? ”
There’s no reason for it, you’ve gotta go sometime.”
“I never said I was frightened of dying.”

მე კი – პირიქით : რაც ადრე საზავო ხელშეკრულება მქონდა მასთან დადებული, დღითიდღე უფრო და უფრო მერღვევა ის.
ფაქტის წინაშე დავდექი და მიუხედავად იმისა, რომ აღიარება მიტყდება “ხო არ გარეკე, რაებზე ფიქრობ”, “ეეე, ვერ ხარ”, “შენ ავად ხარ გოგო? საიდან მოიტან ხოლმე მასეთ აზრებს” ასეთი რეპლიკების შიშით კეთილმსურველი არამკითხე მოამბეების მხრიდან, [ ანუ მოკლედ: თქმა მიტყდება, +ბევრის აზრით არანორმალურია ეს ყველაფერი] მარა, მაინც ვაღიარებ, ჩემ თავთან ხო მაინც უნდა ვიყო მართალი: სულ ცუდზე მეფიქრება, სულ.

ვივიწყებ ანდაზას: “კარგი ამბავი გვიან ვრცელდება და ცუდი ამბავი იმწუთასვეო”.

ერთხელ, დაახლოებით 1 წლის წინ, როცა უკვე გვიანი დილა იყო, უკვე 1 საათი გახდა და ჯერ არ დამირეკა, დავურეკე და არ მიპასუხა და შიშით კინაღამ მოვკვდი, რამე ხო არ დაემართა, ძილძი ხო არ გაიპარა, გაზი ხო არ გაიპარა და არ გაგუდა და ა.შ. ( :დ )
მერე როგორც იქნა ზარის ხმაზე მიპასუხა ახალგაღვიძებულმა და უბრალოდ გვიანობამდე ჩასძინებია )) 

შიზოფრენიკობისკენ მივდივარ ვიცი, მაგრამ როცა საქმე მასე ეხება,  ფაქტების რეალური განსჯის უნარს ვკარგავ და ყოველთვის მხოლოდ ცუდზე ვფიქრობ…

რას ვიზავ, “სიყვარულმა მე კი არა, გადარია ტარიელი ” ))) 

მაგრამ უკვე 2 წელი გადის და ამ ეიფორიიდან ჯერ ვერ გამოვდივარ :დ

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , | 4 Comments »

ყოველდღიური

Posted by vekoo on ნოემბერი 10, 2010

“შენ რა ბლოგი ბლოგი დაიკიდე და facebook-ს მიაწექი ხო” (ც)დაქალი.

წესით, მათ უნდა უხაროდეთ, რადგანაც შანსი, რომ მათი ცხოვრება ჩემი ბლოგის პოსტების შთაგონება გახდება (1;-∞) დაიწია.

ამის პროპორციულად [ თუ ზეპროპორციულად არა] დაიწია ბლოგზე ვიზიტორების რაოდენობამაც ,- კატასტროფული რაოდენობაა – ადრე თუკი არაფერს ვწერდი ახალს 1 კვირა და ინტერნეტში გზააბნეული მნახველები მაინც შემოდიოდნენ, ეხლა როცა ვწერ, ლამის იმაზე ნაკლები ხალხი შემოდის.

ნუ, i don’t care სხვა საფიქრალიც თავზე საყრელი მაქვს. [ჯერ-ჯერობით მაინც]

=====================================

ჯავახიშვილის სწავლამოწყურებულ სტუდენტებს შუალედური გამოცდების ხანა დაუდგათ. დღეს უკვე მეორე გამოცდა ჩავაწიკწიკე ))

პირველი გუშინ მქონდა, მეორე დღეს და მესამეც ხვალ მაქვს :დ
გუშინ სასწავლად 1ს  ნახევარზე დავჯექი :O 2ზე დავიძინე. ხვალისთვისაც ჯერ არაფერი მაქვს ნასწავლი. [ ნასწავლი და არა გადამეორებული! : დ ]

მაგრამ მე ხომ დედას/მამას ნიჭიერა ვარ და ყველა თემას დავწერ :ყეს: 

ბლოგი? ბლოგი აქაა, დამელოდება, ისევე როგორც თქვენი რსს, გულის ფანცქალით რომ ელიან ჩემ ახალ პოსტებს :დ

ერთი ბედის ქვეშ ვართ? მაშინ ყოველდღიური რუტინისგან განსატვირთად სხვა შანსი თუ არ გაქვთ, წამოკოტრიალდით მშობლიურ საწოლზე და პაროვ სტელარს მოუსმინეთ ))

 

Posted in ყოველდღიური | Tagged: , , | 7 Comments »

18+ ქიშმიშის აბაზანები მენსტრუაციისთვის და სარკით დანახული ქალიშვილობა მასტურბაციის პასუხად

Posted by vekoo on ნოემბერი 7, 2010

პოსტი ყველაფერზე :  დაკარგული ქალიშვილობაზე, უბედური შემთხვევის შედეგად დაკარგულ ქალიშვილობაზე,  ქიშმიშის ორალურ აბაზანებზე, ნაადრევ თუ შეწყვეტილ  მენსტრუაციაზე, ხანაც ლორწოვან მასებზე. პოსტის მთავარი მოქმედი გმირია  სარკე , რომელსაც ბევრი თურმე სულ სხვა დანიშნულებით ხმარობს. 

იქამდე კი, შესავლის მაგივრად :

მომხმარებლის მოსაზიდად რას აღარ მიმართავენ ფირმები . ლამის, აფსოლიტურად ყველა კომპანიაში არის რაღაც ბონუს პროგრამები/ქულები/დონეები.

მაგალითად:

  • Unicredit-ზე ვაგროვებთ ქულებს ვისოლის ბენზოგასამართ სადგურებზე (და არა მარტო :  D )

  • ზღარბი ბარათზეც ვაგროვებთ ქულებს GPC-ს აფთიაქებში.

  • და კიდე უამრავი [ეხლა რომ არ მახსენდება] ისეთი შეთავაზებები.

1-2 წლის წინ “ავერსიც” აგროვებინებდა ერთგულ მომხმარებლებს ე.წ. “მტრედი ბარათზე” ქულებს და დახარჯული თანხის 10%-ს უკანვე ურიცხავდა ბარათზე.

მეც მკითხველებისთვის ბონუს განწყობის შესაძენად ბლოგისთვის ახალ დიზაინს ვეძებდი და გადავაწყდი ძველ პოსტს “საფულე”.

[ დღემდე მწარედ მახსოვს მაშინდელი კრეტინული დაკარგვა :შ ]

ხოდა, უცებ გამახსენდა, რომ მაშინ იმ (დაკარგულ) საფულეში ავერსის დაგროვებითი “მტრედი ბარათიც” მედო.
ეგრევე შევვარდი ოფიციალურ საიტზე ქულების შესამოწმებლად :

მთავარ ბანერზე თვალი მოვკარი “ფორუმის” გრაფას, ნუ, რა თქმა უნდა, შევედი და ნეტა არ შევსულიყავი : D რა ნახა ჩემმა თვალებმა (სპეციალური გურული აქცენტით ტიტუუ) . 

ზოგადად ქართველებს დღემდე რომ გვიჭირდა ვიცოდი, მაგრამ ამ დონეზე თუ გვქონდა საქმე, ნამდვილად არ მეგონა:

==========================================

25-30 წლის ასაკში ყველაფერი დარეგულირდება : D სანერვიულო არაფერია : D

– კლიტორის “ჩვეულ ფორმაზე” დაბრუნება თუ შეიძლებოდა, ვერ ვიფიქრებდი : D ცენზურის ფარგლებში : მაშინ ხახუნს უნდა გადაეჩვიოს და ზრდას შეანელებს ლოლ Read the rest of this entry »

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , | 21 Comments »