ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Archive for იანვარი, 2011

Jennifer’s Body

Posted by vekoo on იანვარი 30, 2011

დღეს ერთი პოსტი უკვე დავწერე, მაგრამ არ შემიძლია კიდე არ დავწერო. 

Jennifer’s body-ს ვუყურე.  Megan Fox-ზე ვა-ფანატებ : დ მხოლოდ მისი ხათრით გადმოვწერე.

ყოველთვის, როცა მეგობრებთან იქნებით, ღამეს გაათევთ ეს ფილმი არ გამოტოვოთ.

ერთ რამედ ღირს მარტო მისი მშვენიერი სხეული. ამ ცისფერთვალება შავგრემანზე ვიციკლები.

+თუ იზვრაშენკას როლშია ))

ფილმი ქალწულზეა, რომელიც როკერმა შერყეულებმა სატანურ რიტუალში გამოიყენეს და მიაგდეს.

ამის მერე მოვლენები ელვისებურად ვითარდება.  ასეთ ლამაზმანს ცოტა ბიჭი თუ ეტყვის უარს.

 

ხო, ნუ როგორც მიხვდით, ამ ბოლო დროს ბევრ ფილმს ვუყურებ და მერე ამ ფილმებში რამე ცხოვრებისეულს ვიჭერ ხოლმე. აქაც მთავარი მომენტი მეგობრობაა. ესეც ჯენიფერის მეგობარი -Amanda Seyfried:

ერთი წიგნის ჭია, მორცხვი და მოკრძალებული გოგონა, დაქალისგან სრულიად განსხვავებული. მაგრამ მათ ბავშვობის მეგობრობა აკავშირებთ, ამიტომაც მუდამ ერთად არიან. ზუსტად ასეთი განსხვავებულობის გამო, ბევრს ისინი ლესბოებიც კი გონია.
წინა პოსტში ვწერდი : “ჩვენ ვირჩევთ მეგობრებს, მშობლების არჩევა კი არ შეგვიძლიათქო”. ისინიც მეგობრები იყვნენ და სწორედ ამიტომ ცდილობდა ეს ქერათმიანი ლამაზმანი “დაავადებული” დაქალის გონზე მოყვანას. ერთ მხარეს დაქალი და მეორე მხარეს – შეყვარებული.
სამწუხაროდ, ეს დაქალი – ჯენიფერი – საბოლოოდ ჩაითრია გრძნეულებამ და აი, ზუსტად მანდ დაერხა.
ის ყველაზე წმინდას შეეხო – მეგობრის სიყვარულს.

გადმოსაწერი ლინკი :FILM

Posted in ფილმოგრაფია, Uncategorized | Tagged: , , , , , | 21 Comments »

დედაზე – GRACE

Posted by vekoo on იანვარი 29, 2011

ჩემს ცხოვრებაში ერთი ამერიკელი რეჟისორის  პაულ სოლეტის როლზე მინდა დავწერო, ვინ ვინ და სწორედ მან დამაფიქრა დედის რაობაზე.

“გრეისს” ვუყურე, მოკლედ, ლაკონურად და ძალიან მარტივად დამანახა რას ნიშნავს იყო დედა და რას ნიშნავს  თხემით ტერფამდე გრძნობდე თავს დედად – სოცოცხლის მშობლად.

“წლების მანძილზე უნდოდა მედელაინს ბავშვის გაჩენა და როგორც იქნა დაფეხმძიმდა… მაგრამ როდესაც შვიდნახევარი თვის იყო უბედური შემთხვევა მოხდა, რომელმაც მისი მეუღლე და მუცელში ბავშვი შეიწირა. მედელაინი მაინც გადაწყვიტავს გააჩინოს, თუნდაც მკვდარი ბავშვი! ორ კვირაში მშობიარობს, მაგრამ ბავშვი არც ისე მკვდარია… მედელაინს პატარა გრეისი სახლში მიყავს, ბავშვს კი მოულოდნელად თმა სცვივა და კანი ეჭმუჭნება. დედა ცდილობს ბავშვს ძუძუ მოაწოვოს, მაგრამ გრეისი რძეს არ წოვს… მას სისხლი სჭირდება…”

წავიკითხე ანოტაცია და რიგითი “საშინელებათა” ფილმი მეგონა, ამიტომაც გადმოვწერე. მაგრამ შევცდი.

პატარა აუზში მედლაინი ბავშვს გააჩენს, პატარა მკვდარია და არ სუნთქავს, ჯოჯოხეთური ტკივილების განცდის მიუხედავად დედას  უნდა იყოს დედა . ბავშვს ექიმის უარის მიუხედავად მაინც აიყვანს ხელში, გულში ჩაიხუტებს და ის ამ დროს უბედნიერესია – არაფერი ყოფილა დედობაზე მშვენიერი.


მისი ცხოვრების გზა:

  • ცდილობს დაფეხმძიმდეს

  • საშინელი ავარია

  • და განაჩენი – The baby is dead

  • აუტანელი ტკივილები

  • მშობიარობა, მკვდარი ბავშვი ..

  • გრესი!

  • დედის სითბო თუ აუხსნელი ანომალია – გრეისი დედის ძუძუს პირში იდებს და წოვს.

  • სახლი

  • ბუზები, ბუზები, ბევრი ბუზები ბავშვის საწოლთან

  • She needs special food!

  • გამოწურული ხორცი, სისხლი საწოვარაში – დედას უკვე აღარ გამოდის ძუძუზე ნაკბენებისგან სისხლი.

სიყვარული უკვდავია , განსაკუთრებით კი დედობრივი გრძნობა. 

მედლაინი ყველაფერზე თანახმაა – ოღონდ ბავშვს არ მოაკლოს არაფერი – ცოცხალი სისხლი. ის თავს სწირავს ბავშვს.

დედობრივი მზრუნველობის  გამო კაცსაც კი კლავს, – მას ხომ გრეისის წაყვანა უნდოდა.

ერთი სიტყვით, როგორც ხედავთ, ძაან ჩამაფიქრა ამ ერთი შეხედვით უბრალო ფილმმა – როცა ხარ დედა და თავს გრძნობ მშობლად, არაფერია ამაზე ძლიერი.

იცვლი ცხოვრების წესს, აკეთებ გაუგონარ ამბებს, თავსაც კი სწირავ პატარას.

და ვინ იცის, დაუფასებს კი შვილი დედას ამაგს?

მე ხომ ასე არასოდეს მოვქცეულვარ.

ვინ იცის დედაჩემსაც რამდენი რამე გადაუტანია ჩემ გამო. ეხლაც რამდენ რამეზე ამბობს უარს ბავშვებისთვის.
მას ჩვენ ცხოვრებას ვურჩევნივართ. კი, ზოგჯერ ვჩხუბობთ, ყოველთვის ვაბრაზებ და ვეწინაღმდეგები, მაგრამ ის მაინც დედაა და ჩვენ მისი შვილები ვართ.

ჩვენ შეგვიძლია ავირჩიოთ მეგობრები, ცხოვრების მეგზურები, მაგრამ მშობლებს ვერ ავირჩევთ.

ისინი არიან და ყოველთვის იასებებენ ჩვენთან ერთად, ჩვენში.

“ხელის გულზე კვერცხი ვის შეუწვავსო” – როგორი მართალი ყოფილა.

დედაჩემი ჩვენი კარგად ყოფნისთვის ყველაფერს გააკეთებს და მე ამას ვერ ვ აფიქსირებ, მგონია, რომ ეს ისდაც ასე უნდაიყოს, რადგანაც ის მშობელია და პირდაპირი მოვალეობა აკისრია.

მაპატიე დედა, მაპატიე ყველაფერი, მაპატიე ასეთი პოსტები.
ისიც მაპატიე შენი ამაგის დასანახად, იმის დასანახად, თუ რა შეიძLება გააკეთოს დედამ შვილისთვის ეს ფილმი რომ დამჭირდა

UPDATE : გადმოსაწერი ლინკი

Posted in ფილმოგრაფია, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , , | 7 Comments »

დილის რევიუ – იკებანა და კაბა

Posted by vekoo on იანვარი 27, 2011

გამარჯობათ, კიდევ ერთი ახალი პოსტი კიდევ ერთ ახალ ბლოგზე. ყველას გთხოვთ, შემისწორეთ თქვენ ბლოგლისტებში მისამართი- ამის მერე მხოლოდ “.ge”-თი შევიცვლები.რაზე ვაპირებ ახალ ბლოგზე წერას? გამოცდილებას გაგიზიარებთ. რა შეიძლება გააეკეთოთ ე.წ. “ფანჯრების” დროს. 

ვიწყებ ჩემი ისტორიით:

სამშაბათი. დილა 10 საათი.

  • ჩემი საქმე მოვითავე და თავისუფალი ვარ.
  • დილით ზუსტად 9 იყო ავერსის კლინიკაში ვიყავი, ჩემი ანალიზების პასუხებს [1 კვირის დაგვიანებით] როგორც იქნა, მივაკითხე და წამოვიღე. ექიმთანაც შევიარე – შედეგები ჩაიწერა და გამომიშვა.
  • ეხლა სადღაც პეკინსა და კოსტავას შუაში ვარ გაკვეტებული, ვზივარ ხის სკამზე და ვფიქრობ რა ვქნა.
  • ამ ახალ ჩექმებზეც რითი ვერ დაჯდა ეს ბეწვი შიგნიდან, რომ აღარ მომიჭიროს თითებზე. მტკივა. უკვე გაუსაძლისად. ჯერ 4-ედ მაცვია, 1საათზე დიდი ხანი ფეხზე თუ ვდგავარ, მერე უკვე მტკივა : |
  • ხელში დიდი პარკი მიკავია და უზარმაზარი ჩანთა მკიდია კიდე მხარზე – 2 დღის ტანსაცმელები და სხვადასხვა სატენები, გრძელი შნურები.
  • ეხლა ჯერ კიდევ ისეთი დილაა, მეგობრებს ან უეჭველი სძინავთ ან ვისაც არ ძინავს სამსახურშია და ვერ მივადგები. რომც ეღვიძოთ, მიტყდება  : |
  • აჩომ დამირეკა, აღარ წავალ და გამოგივლიო, –  სულ ძალით გავაგდე – არ მინდა ჩემ გამო [უკვე მერამდენედ] აცდენდეს – საკმარისად ვუცვლი ამ ბიჭს ცხოვრების სტილს და ამ ეტაპზე საკმარისია. ჯობია იმან ჯერ თავის საქმე მოითავოს და მერე ვნახავ. – როგორღაც რამოდენიმე საათი გავძლებ.

– მაკდონალდსში შედი, გამოიცვალე და იქ დამელოდეო, – რა ტუპიაკი ვარ, ჩანთაში 10-ჯერ იმაზე მეტი ფული მიდევს, რაც დამჭირდება, რომ  მთელი დღე გადაბმულად ვჭამო, მაგრამ ჩემით ვერ მოვიფიქრებდი. არ მიყვარს მაკდომალდსის მენიუ : |
შევედი, რაღაცები შევუკვეთე, კედლის  II მხარეს მოვკალათდი, დავყარე ნივთები და ეგრევე ტვალეტში გავვარდი პარკით. – ვინც უნდა მოიპაროს ჩემი ჩანთა )) 

ნეტა იცოდეთ, რა ბედნიერი გამოვედი – დაბალი ჩექმები მაცვია და ისეთი რბილია მიწა კიარადა, იატაკი რომ დავდივარ –  ასე მთელ მსოფლიოსაც ფეხით შემოვივლიდი ))

ვიჯექი, კოლას ვსრუტავდი, ვჭამდი, მერე წავედი თმები დავივარცხნე, მოვიწესრიგე, მერე ისევ მაგიდასთან დავჯექი, თან გარეთ ვიყურებოდი თან მაკიაჟის ჩანთა ამოვალაგე. ნელ-ნელა და გემრიელად ვისმევდი სახეზე ყველაფერ საჭიროს. ამდენი ხანი არასოდეს დამიხარჯავს მსუბუქი მაკიაჟისთვის, ნახევარი საათი მარტო სახეზე ფერს ვიჯენდი )) ისეთი საყვარელი პროცესი იყო, ისეთი )) მადლობა ღმერთს, რომ ასეთი დილა იყო და გარშემო ჯერ არავინ იჯდა 1-2 კაცის გარდა ))

მერე საყვარელი დესერტიც დავაგემოვნე , ვგიჟდები შოკოლადიან ნაყინზე ))  და წამოვედი [ აქ ალბათ პერსონალმა მშვიდობით ამოისუნთქა] 

მერე პეკინზე ჩავისეირნე, შევიარე მაღაზიებში, რატომღაც, შავ სამოსზე ჩავიციკლე- 2 მოკლე კაბა და 2იც გრძელი ზედა ამოვარჩიე და მოვიზომე.

კაბები არ მომეწონა, 2ი ზედიდანაც 1 ძალიან გრძელი იყო და 1ც ზედა კი არა, კაბა აღმოჩნდა :დ თან ისეთი მაგარი კაბა, რომ ეგრევე მომნუსხა )) უკვე იდეები მომაწვა სად და როგორ ჩავიცმევდი ამ კაბას, რა ლამაზი ვიქნებოდი. მარა   რა თქმა უნდა, წელზე ფართო მქონდა – ჩემი სენია, იმდენად წვრილი წელი მაქვს, აფსოლიტურად ყველაფერი დიდი მაქვს წელზე.  არაფერია, ვიფიქრე 2 ზომით პატარას ვნახავთქო, მაგრამ სტანდარტულები ყოფილა ((
დავრჩი კაბის გარეშე, არადა სულ არ ღირდა ძვირი : (( გადაკეთებული კიდე არ მინდა.

ამასობაში 1 საათიც მოვიდა და აჩოც თავისუფლდებოდა. რუსთაველზე გავედი, რა ლამაზი იყო დილის ცა ქაშვეთის თავზე )) 

იქვე მიწისქვეშაში ჩემი უსაყვარლესი “იკებანა” ვიყიდე – კროსვორდების გაზეთი – ვგიჟდები იაპონურ ხატვაზე.

რაღაცა ჰაეროვანი დილა გამომდიოდა, მერე ფილარმონიასთან ჩავედი, – რა კარგია იქაურობა ამ დროს – მხოლოდ ბავშვები და მოხუცები,  და მტრედები კიდე ))

იქვე მზიან ადგილას სკამზე ჩამოვჯექი და იაპონური ხატვა დავიწყე. ვერც კი გავიგე როგორ გავიდა ნახევარი საათი .

უცებ თავზე ვიღაც დამადგა, მხრებზე ხელი მომხვია და ყელში მაკოცა – ჩემი აჩო მოვიდა ♥ ♥ ♥

ვისაც გაინტერესებთ რისთვის მინდოდა ტანსაცმელი ან ამხელა ჩანთები, რას ვგეგმავდი საღამოსთვის თუ რა გადამხდა თავს იმ ღამეს, დაელოდეთ შემდეგ პოსტს ბლოგზე

to be continued

Posted in ექსკლუზივი, ივენთ-განხილვა, სასურველია იცოდეთ, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , | 5 Comments »

მოტივირებული იდიოტი

Posted by vekoo on იანვარი 24, 2011

როგორც კი დავალებების გაკეთება დავიწყე, ეგრევე მოვედი ხასიათზე და მივხვდი (კიდევ ერთხელ) რა ჭკვიანიც ვარ :დ ხოდა, რა სასაცილო მოდეპრესიო სტატუსები/სურათები გაქვთ :დ

რაღაცა, ენერგიით დავიტვირთე,  კარგად ვარ, რამდენი ხანია არაფერი მიმეცადინია, მითუმეტეს ინგლისურისთვის არ გადამიხედავს.
აუ, ეხლა მივხვდი როგორ მყვარებია ეს ენა და ამ ენაზე მეტყველება :დ

ხალხნო, ვინც სწავლას იკიდებთ და გგონიათ, რომ რაც ხართ იმითიც კარგად გახვალთ ფონს, ჩამორჩენილობა დაგღუპავთ :დ გაანძრიეთ ტაკოები და ისწავლეთ რამე.
როგორც ეკა მეუბნება ხოლმე “-ინგლისური ტვინით კი არა, ტრაკით ისწავლებაო” :დ

ერთი შეხედგვით უცნაურია ხო? :დ მარა ასეა ))

უნდა იჯდე და იკითხო, უყურო ფილმებს და გქონდეს კონტაქტი საჭირო ხალხთან.

ეს პოსტი პირველ რიგში მე მეხება, არაფერი პირადული ვინმესთან, მინდა ეს მოტივაცია დიდხანს შევინარჩუნო, არაფერია მოტივირებულ ადამიანზე ძლიერი და არაფერია მონდომებული ადამიანისთვის შეუძლებელი.

არასოდეს დაივიწყოთ მიზნის დასახვა და მერე დასახეთ გზები ამ  მიზნის მისაღწევად. მე რატომღაც დავივიწყე ეს დებულება და იქ გავიყინე სადაც უნივერსიტეტში ჩავაბარე გამიზნულ ფაკულტეტზე და გამიზნული 100%იანი გრანტით.

  • მიზანი – ესაა სურვილს+ კონკრეტულობა, რომელიც მოქცეულია დროის სასურველ ჩარჩოში და გამოსახულია ფურცელზე.

ამიტომ კარგად მუშაობს to do list-ების ჩამოწერა და ყველაფრის საფეხურებრივად შესრულება. ამის ნათელი მაგალითია თუნდაც, აი ეს. ყველაზე მარტივი მაგალითი.

  • მოტივაცია კი სხვა არაფერია, თუ არა მიზნების მისაღწევად საკუთარი ან სხვათა მოქმედებების წახალისება.

ამიტომ, არ დაგავიწყდეთ თქვენი თავის წახალისება, როცა რამე მნიშვნელოვანს მიაღწევთ ან გააკეთებთ დაასაჩუქრეთ ის.

აი, მე მგალითად, ეხლა უკვე შემილია სუფთა სინდისით წავიდე, თმები კეფასთან ზევით ავიწიო, აბაზანა პირამდე გავავსო და ბედნიერი ჩავიძირო სურნელოვან ქაფებში და საყვარელი მელოდიის თანხლებით საყვარელი შოკლოლადი დავაგემოვნო ))

პ.ს. თუმცა, არც ის დაივიწყოთ, რომ მოტივაცია, როგორც ასეთი, საკმარისი არა, თუკი ჩვენს წინაშეა იდიოტი და ჩვენ მას ვამოტივებთ, ხელში მოტივირებული იდიოტი შეგვრჩება. (ც) ჯიმ რონი.

Posted in Uncategorized | 5 Comments »

ორმხრივი

Posted by vekoo on იანვარი 22, 2011

“დატკბი იმით, რომ ეს მონატრება ორმხრივია”–ო .

მომწერა და რა ჩარა მაქვს, რომ არ დავუჯერო …

საშინლად შენ ხასიათზე ვარ … ”  , – მივწერე მე  .

და დამირეკა . როგორ ველოდი ამ ზარს, როგორ მინდოდა მისი ხმის გაგონება .

ვილაპარაკე, ვალაპარაკე,  ველაპარაკე და დავმშვიდდი .

განვიკითხავ მათ, ვინც აძაგებს ყოველ საათში ერთხელ დარეკვას : რა თავის მობეზრებააო…

არადა , ზუსტად ეს მჭირდება ეხლა მე :  ყოველ საათში კი არა, ყოველ წუთას მისი ხმის გაგონება.

ეს უძველესი დრაFტი 2010 წლის 21 მარტით თარიღდება. და რა შეიცვალა მას მერე? ბევრი არც არაფერი: _

კვლავაც უზარმაზარი ხარჯები მობილურზე და მუდამ დასატენი ტელეფონი.

P.S. ფბ-ზე ერთი საყვარელი დღე გავიხსენე და ახალი ალბომი დავდე )) მე და აჩოს გვიცნობთ, ნათია სიყვარულოვნასაც, ის ბიჭი კი ჩემი ძმაა – სანდრო 

ერთი გიჟური ღამე

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , | 4 Comments »

ვაზელინი საგანი

Posted by vekoo on იანვარი 21, 2011

ვსო, მოვრჩი, მეღირსა და გათავდა სანატრელი წამები.

ესე იგი , რა ხდება, შარშან წინ (=2წლის წინ), როცა სულ სულ ახალთახალი, ცინცხალი ლავ-სთორი გვქონდა, სულ 2-3 თვის დაწყებული ურთიერთობა, დამემთხვა ზაფხულის დამამთავრებელი გამოცდები.

ხოდა, რაღატომღაც, მაკროეკნომიკის გამოცდაზე არ შევედი, იმიტომ რომ გარეთ აჩო მეგულებოდა და სულაც არ ვიყავი რამის წერის ხასიათზე, მითუმეტეს, არც თავში მედო დიდად რამე ამ საგანში. ხოდა, ძვირფასად შევიწოვე ეს საგანი, თანაც ისე, რომ გადაბარების უფლებაც კი არ მქონდა. მიმდინარე ქულებიც სულ 0-ები მყავდა

იმის გამო, რომ დილით 9ზე მქნდა სემინარები, მე კი 5 საათამდე რატომღაც სკაიპში ვეგდე და ერთ სულიერს ველარპაკებოდი და ამიტომ დილით სემინარზეც ვერ მივდიოდი.

არა, აჩოს არ ვაბრრალებ არაფერს, დედას ვფიცავარ, ყველაფეფრი ჩემი ნებით მოხდა :დ

ხოდა, ასე შემრჩა ეს საგანიც II კურსზე.

მერე გავარკვიე, რომ ცხრილებში რაღაც არიეს და III კურსზე ამ საგანს მაშინდელ II კურსელებთან ვერ გავივლიდი, რადგანაც მათ III კურსზე გადაუტანეს მაკროეკონომიკა და ამიტომ, ის წელიც ჩამივარდა და ჰაერში აღმოვჩნდი. ანუ მომიწევდა IV კურსზე III კურსელებთან გავლა მაშინდელი II კურსის საგნის.

მერე აღმოვაჩინე, რომ მაკრო ყოფილა 10 კრედიტიანი საგნის წინაპირობა, რომელიც IV კურსზე ისწავლებოდა და  მე თუ IV-ზე ჯერ მაკრო უნდა გამევლო, ე.ი. იმ 10 კრედიტიანს ვეღარ გავივლიდი – წინაპირობა არ მქონდა გავლილი და ასე მემატებოდა მთელი წელი სასწავლად 1 საგნის გამო : ((

აღარ ვიცოდი რა მექნა, ვკაიფობდით, თუ რამე არ შეიცვალა ცოლად მოგიყვან და შენები ვეღარ გაიგებენო :დ

მაგრამ, ამას ორივე გადავრჩით და კვლავაც შეცვალეს ცხრილები და წელს IV კურსზე ორივე საგანი ერთად გავიარე.

ხოდა, დღეს მქონდა გამოცდა ამ საძულველ მაკროეკონომიკაში. საგანი მძულს როგორ იცი? აი, ეგრე რომ არაფერი შემზიზღებია ცხოვრებაში, :დ რაღაცა, ვერ ვიტან ვერც წიგნს და ვერც ლექტორებს :დ

გუშინ მთელი დღე ისე გავწელე, ვერაფერიც  ვერ წავიკითხე მეზარებოდა, ძლივს ვაიძულე თავი 1 თემა მაინც წამეკითხა. ეგ იყო და ეგ ჩემი მეცადინეობა : ((

ვიცოდი, რომ ასე საგნის განმეორებით შეტენვის შანსს კატასტროფულად ვზრდიდი, მაგრამ აი პროსტა ვეერ რა. არ შემეძლო ქსეროქსების გადაშლა და მაგალითად სახელმწიფო ბიუჯეტის ფულად-საკრედიტო პოლიტიკის ან ფიქსირებული და მცურავი გაცვლითი კურსების სწავლა-გარკვევა.

ხოდა, დღეს დილითაც ესეთი მოუმზადებელი წავედი გამოცდაზე : (( გზაში გადავიკითხე კიდე 2 თავი და ეგ იყო და ეგ.

ხოდა, მეღირსააააააააააააა, მომილოცეთ, არ მაინტეესებს :დ

ტესტირებული გამოცდა კომპიუტერებთან მქონდად ა სწორ პასუხებს ეგრევე მიწერდა, როგორც კი გამსვლელი 20 ქულა ავიღე, ეგრე ვე დავიკიდე ყველაფერი და გამოცდის დამთავრებას დავაჭირე :დ

მაგათი მე არ მინდა არაფერი, ლიჟბი ეს საგანი მოვიშორე და მეტი ქულა არც მჭირდება.,

ეხლა მე გულიდან დიდი ლოდი გადამიგორდა და დღეიდან თუ ავმჩატდები, არ გაგიკვირედეთ :დ

პ.ს. სორი ბევრი ბოდიალისთვის, პროსტა, ჯერ ისევ მიხარია ამ საგნის ჩაბარება.

Posted in განწყობისათვის, ყოველდღიური | Tagged: , , , , | 6 Comments »

კაცობა-მორყეული კაცები

Posted by vekoo on იანვარი 20, 2011

პოსტი შთაგონებულია პირად მოტივებზე კიარადა, პოსტს სარჩულად უდევს პირადი გამოცდილება.

მგონია, რომ ბიჭებმა სულ დაკარგეს ბიჭობა .

აღარაფერს ვამბობ კაცობაზე და უბრალო ადამიანობაზეც კი .

ესე იგი, რა ხდება:

ახლახანს შემემთხვა 2 ისტორია, თანაც ორივე სულ რამდენიმე საათის შუალედით და კიდევ უფრო გამიმყარდა ვარაუდი, რომ ამ ცხოვრებაში ადამიანი ადამიანისთვის მგელია და ყველას თვითგადარჩენის ინსტიქტი ამოძრავებს.

ნაწილი I

დილა, 9 საათი და 25 წუთი, კოსტავას გამზირზე პეკინზე გადასასვლელთან მგზავრობის ლარიანს ვაწვდი მშობლიური რუსთავის სამარშუტო ტაქსის მძღოლს და თან ვფიქრობ ტაქსით ავიდე მაღლივში თუ კვლავაც მარშუტკით?

ჩამოვედი და პირველი თვალებში 2 ნომერი გამეჩხირა, – რადგანაც ვიცი, რომ ტაქსისთვის მიწისქვეშათი გზის მეორე მხარეს ტელევიზიასთან უნდა გადავიდე, მერე როდის დავიჭერ ცარიელ ტაქსს –  ამ დილაადრიან ყველას ხო სამსახურში აგვიანდება და ამიტომ ეგრევე მარშუტკაში ავდივარ და მხოლოდ მერე ვამჩნევ, რომ ის თბილისის სტანდარტებს არ ჩამორჩება (:დ), სადაც მგზავრობისას მარშუტკაში ფეხზე დგომის კულტურა მყარად ფესვგადგმულია და მეც სხვა რაღა დამრჩენია, 13 სანტიმეტრიანი ჩექმებით ისედაც 175 სანტიმეტრიანი გოგო 4ად ვიკეცები და ვცდილობ, წონასწორობა შევინარჩუნო და არ წავიქცე.

რა მოძრაობაა ქალაქში ყველამ კარგად იცით, რამოდენიმეჯერ კინაღამ სერიოზულად წავყირავდი.

და ბიჭებს , რომ კითხო კაი ბიჭებს და რჩეულ ჯელტმენებს ერთი არ უფიქრიათ ადგილი დაეთმო, მითუმეტეს 2მა ეგევე ფული მოიმარჯვა- მალევე ჩადიოდა.

მხარზე ჩამოკიდებული უზარმაზარი ჩანთა ისევ ერთმა გოგონამ გამომართვა ღიმილით და დამიკავა.

ვაჟას დასაწყისში ერთი ადგილი განთავისუფლდა და დავჯექი და მეც დავისვენე, გოგონას ზრდილობიანად მადლობა მოვუხადე და საგამოცდო საკითხების კითხვა დავიწყე.

ესეც ქალური სოლიდარობა და მამაკაცური პატივისცემა.

ნაწილი II

ვინც არ იცის, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კოლოქვიუმებსა და გამოცდებს საგამოცდო ცენტრი ატარებს უნივერსიტეტის მაღლივი კორპუსის ბიბლიოთეკაში, მკაცრი წესრიგია და ჩანთებსაც იქვე დერეფანში სპეციალურ საკიდზე ვაბარებთ პერსონალს და ვიღებთ ჩვენ კუთვნილ ჩანთის ნომრის ბარათს. გამოცდის დასასრულს იქ უშველებელი რიგებია- დაახლოებით 3 000 სტუდენტს თავისი ჩანთა უნდა და არის ჭყლეტვა-წეწვა.

პირველად მოხდა ამ 4 წლის მანძილზე, რომ გამოცდაზე რაც შემხვდა ყველა , 3-ივე საკითხი და ამოცანა ვიცოდი და რასაც ქვია დავქარგე ნაშრომი. ამიტომაც მალე გამოვედი.

ჩავდივარ ჩანთის ასაღებად და ველოდები ჩემ 3კაციან რიგს, ჩემ წინ გოგოებმა აიღეს ჩანთები და მე რომ უნდა მივაწოდო ჩემი ჩანთის ნომერი, ამ დროს ვიღაცა პრიშიკებიანი ქერა მუტრუკი ამეტუზა და უტიფრად მიაჩეჩა თავისი ნომერი.

ოოოოო

ვერ მოვითმინე და ეგრევე ვაჯახე, რომ თუ არ იცის, აქ რიგია და კეთილი ინებოს და დაელოდოს როდის ავიღებ ჩანთას. მითუმეტეს, ჭყლეტვა არაა და ჩემს მერე მხოლოდ ის დგას.

“- მეც ვიდექი რიგშიო”. – არადა, თავიდან სულ 3 კაცი ვიდექით, ბოლო მე ვიყავი და ის ჩემს მერე მოვიდა ბოლოს. იმდენი შეგნება და ზრდილობაც არ ქონდა, რომ არათუ დაეთმო გოგოსთვის – ამითი სულ 5 წამს დაკარგავდა, მეტს მართლა არა- დაჟე გადამახტა და ჩემ წინ წავიდა.

რა არის, 5 წამიანი ჩანთის აღების პროცედურაა და ამის გამო გოგონას შენზე წარმოდგენა არ უნდა დააკარგვინო.

სულ დაკარგეს ამ ბიჭებმა გალანტურობის განცდა. ასე მგონია, ყველამ დაიკიდა ზრდილობა და ის იმის შეგნება, რომ მათ კაცი ქვიათ და კაცს კაცური ქცევა მართებს, და არა ჩემი მეზობელი იზოლდა დეიდასნაირი.

ნუთუ მარტო მაშინ უნდა გამოიჩინო ბიჭმა ზრდილობა, როცა გოგოს კერავ? როცა მისგან რამეს მოელი და გჭირდება, რომ თავი მოაწონო?

დასკვნა:

კაი, არც მე მექნებოდა პრეტენზია თვითონ მამრებს რომ არ ქონდეთ პრეტენზია წინადადებაზე გენდერული თანასწორობის შესახებ. მაგრამ საქართველოში მაცხოვრებელი კაცების პროცენტულად უდიდესი ნაწილი თავს ქალზე სრულფასოვან პიროვნებად მიიჩნევს.

ხოდა, თუ ასეთი სრულფასოვნები არიან, ელემენტარული შეგნებაა ხო რომ ჯუნგლის კანონი არ იყოს შენი ცნობიერების წყარო და გოგონას პრიორიტეტი მიანიჭო რიგ შემთხვევებში.

პ.ს. აჩოსთან რომ დავიჩივლე ვიღაც ბიჭებმა ნერვები მომიშალეს მეთქი, ეგრევე “აიჯაგრა” და ვინები იყვნენ, რა უნდოდათო.  – რა კარგია, რომ მე ვიპოვე მამაკაცი, რომელმაც იცის როგორ მოექცეს საპირისპირო სქესს, როგორ გაანებივროს და დაიცვას ქალი და მე მასთან ბედნიერი ვარ.

Posted in ამოხეთქა, ექსკლუზივი, პიკანტური რეალობა | Tagged: , , , , , , , , , , , | 8 Comments »

ღამე ვასასისთან

Posted by vekoo on იანვარი 20, 2011

აუ, სიზმარში ვასასი ვნახე o_O

იდგა და ვიდეო-პოსტს წერდა o_O

დიდი შავი თვალები მახსოვს, შიგადაშიგ აფახულებდა წამწამებს. რა ჯანდაბამ დამასიზმრა ნეტა :დ

არადა, სინამდვილეში არ ვიცნობ და ეხლა სახესაც ვერ ვიხსენებ, მაგრამ რატომღაც ზუსტად ვიცოდი, რომ ის იყო :დ

ნეტა რას ამბობდა პოსტში? :დ აუ, რა უნდა ვასასის ჩემ სიზმრებში? :დ

ფრაგმენტები მახსენდება , ჩონჩხი, მაგრამ ბოლომდე ვერა : ((

ვასასი, გოგო, გამეცი პასუხი, რას დაეხეტები ღამე ჩემთან?!

 

ყოველ ღამე რაღაც-რაღაცები მესიზმრება, განსაკუთრებით დილისკენ, როცა უკვე უნდა გავიღვიძო და ავდგე. ამ დროს ტვინი რაღაცა ორ განზომილებაში მუშაობს- თან ვფიქრობ და თან  მძინავს.

Posted in Uncategorized | Tagged: , , | 8 Comments »

Regret

Posted by vekoo on იანვარი 18, 2011

ხოდა,  მომენატრა, ძალიან, ძალიან მომენატრა ეს გოგო.

ეხლა ველაპარაკები და ვხვდები როგორ უღმრთოდ ავიღე ხელი მასზე.

ჰეჰ, შტერი და დებილუკა ბავშვი ვიყავი (თუ ვარ) .

ეხლა ჩემთან რომ იყო და ეგ ნიღაბი მოხსნილი რომ გქონდეს ბევრს, ბევრს ჩაგეხუტებოდი და თვალებში გაკოცებდი.

იმ თვალებში, ერთხელ ცრემლი რომ წაგსკდა ჩვენ გამო.

მიყვარხარ ჩემებურად

Posted in ამოხეთქა, ყველაფერი ჩემზე | 7 Comments »

News-ასორტი ახალ ბლოგზე

Posted by vekoo on იანვარი 16, 2011

გუშინ დავწერე საერთო განწყობაზე, სხვისი პირით ლაპარაკი არ მიყვარს ხოლმე, მაგრამ გამომივიდა .

აი,რა მჭირდებოდა საახალწლო განწყობის შესაქმნელად : ))

შესაფერისი გარემო და მორთულობა, ხალხი , ადგილი და ტანსაცმელი ))

პ.ს. რა საყვარელი საყურე უკეთია ქერათმიან გოგონას საჭესთან …

ეს პირველი პოსტია ამ ბლოგზე. ხო, ანუ ახალ მისამართზე გადმოვედი რიგი მიზეზების გამო ))
უკვე მეორე დღეა დღეში 2 პოსტს ვწერ, ეს აისახა ბლოგის რეიტინგზეც, კომენტარების რაოდენობასა და ახალი მკითხველების შემომატებაზეც. რა ვქნა, ცხელ-ცხელი დღეები მაქვს და რომ არ ვპოსტო, არ შემიძლია :დ

ჰო, წამლებს ვსვავ რაღაცა ვიჭყიპები, 2 დღე კლინიკაში ლამის შემომაღამდა ბიუროკრატიული წესების გადამკიდე. საბოლოო დიაგნოზი იყო : “საკვებზე ალერგია” . ასეა რა, ზომა-წონა უნდა ვისწავლო ყველაფერში :დ

აუ, ლინზებზეც ვწერდი ბლოგზე , Read the rest of this entry »

Posted in ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , | 1 Comment »

მიმართვა

Posted by vekoo on იანვარი 16, 2011

ქალბატონო ეთერი

გასაგებია, რომ ძალიან გაინტერესებთ ჩემი პირადი ცხოვრება და აბსოლიტურად ყველაფერი, რაც ჩემს გარშემო თუ ჩემში ხდება.

დიდი მადლობა, მთელ ოჯახს, რომ ასე პოპულარული ვარ თქვენში 😀

დიდი მადლობა კიდე მამუკას თუ მის ძვირფას მეუღლეს, რომ მიპოვა ამ უგზო-უკვლო ვებ სივრცეში.

და დიდი მადლობა თქვენ და თქვენი ოჯახის გამძლეობას, რომ თითოეულ ჩემ პოსტს ასეთი ინტერესით ელოდებით.
პატივისცემით მე 😉

Posted in ყველაფერი ჩემზე | 2 Comments »

127 hours

Posted by vekoo on იანვარი 16, 2011

awwwww, უძალიანმაგრესი ფილმი, უყურეთ მძაფრი შეგრძნების ყველა მოყვარულმა , კიდე აააააააააააააა.

პირველად მოხდა, რომ ვუყურებდი მონიტორს და თან ვხტუნაობდი ემოციებისგან : D

არაფერს არ უმოქმედია ჩემზე ესე, როგორც ამას, ხერხსაც კი, – იმიტომ, რომ ამ ფილმში რეალური ცხოვრებისეული სიუჟეტია და ყველაფერი ნატურალურია : D

127 hours

http://avoe.ge/movies/one.php?mid=13941

მე ვუყურე აი აქედან: თავიდან ცოტა ბანძი ხარისხია, მაგრამ მერე ეგრევე სწორდება.

ამ ფილმში ესაა ცხოვრება, როგორიც ყოველთვის მიტაცებდა, როგორსაც ყოველთვის აღტაცებული ვუყურებ და როგორზეც ჯერ ისევ მოცნებობ .

[ და როგორსაც ეჭვიც არ მეპარება, ავისრულებ]

ნუ, მთლად დიდ კანიონზე ვერა, მაგრამ არც მაგის იმედს ვკარგავ, აი, მარტო იმ მიზნით, რომ მანდ ვიხტუნაო, მეც მოვხვდები არიზონას შტატში <3, ამ ფილმმა სხვა თუ არაფერი ის მაინც მასწავლა, რომ კოლორადოს დიდი კანიონი იქაა :დ

ჰოდა, ასე რა. უყურეთ ყველამ, მე გირჩევთ.

ფილმი რეალური ისტორიაა და დაფუძნებულია მთამსვლელი აარონ რალსტონის 2003წლის გასაოცარ თავგადასავალზე, ფილმის სიუჟეტი მთებში ვითარდება, ალპინისტ არონი კანიონზე ეგზოტიკით ტკბება და ხელი ორ ლოდს შორის ეჭედება. 5 დღის განმავლობაში ის ერთ ადგილსაა მიჯაჭვული ხელით და თავის ცხოვრებას აფასებს [ჩართულია ფსიქოლოგიური ელემენტები+ 1 მანქანაში 20 შიშველი თინეიჯერი] .

ხო, დიდი პლიუსი, ფილმი ბლოგერებისთვისაა, აარონი ხო ვლოგერია – ის ჯერ კიდევ ბავშვობიდან იღებდა ცხოვრების ყველა მნიშვნელოვან თუ უმნიშნველო მომენტებს კადრზე, ასევე იღებს მთელ ველოსიპედით მოგზაურობას დიდ კანიონზე და ბოლოს, ორ კლდეს შორის თითით გაჭედილი 5 დღის განმავლობაში წერს ე.წ. ვიდეო პოსტებს, სადაც დამკვრელიც თვითონაა და მოცეკვავეც :დ

Posted in ივენთ-განხილვა, ფილმოგრაფია, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , | 6 Comments »

Hello world!

Posted by vekoo on იანვარი 16, 2011

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Uncategorized | 1 Comment »

იცი მე როგორი მქონდა?

Posted by vekoo on იანვარი 15, 2011

გავაკეტებ ამ ახალი წლების მოკლე მიმოხილვას : D

საერთო საახალწლო განწყობა უჟასი იყო. ეს საერთო ფონი გარკვეულწილად თითოეულ ჩვენგანზეც აისახებოდა, იმიტომ რომ თვითონ ვქმნიდით ამ ფონს,

მარადისობის კანონის არსიც ხომ ესაა:

“ბუნებააში არაფერი არ იკარგება, უბრალოდ სახეს იცვლის”

ხოდა, ბევრი დალაქავებული განწყობით , სკეპტიკურადაც კი ხვდებოდა ახალ წელს.

და ჩემი საახალწო განწყობა იცით როგორი იყო? აი, ასეთი

უყურეთ 1 წუთIან ვიდეოს პლლზ

Posted in უმარილო, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , | 3 Comments »

დაცული: ქალო, თავი დამანებე

Posted by vekoo on იანვარი 14, 2011

ეს კონტენტი დაცულია პაროლით. მის სანახავად გთხოვთ შეიყვანოთ პაროლი ქვემოთ:

Posted in ამოხეთქა, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | მიუთითეთ თქვენი პაროლი კომენტარების სანახავად.

ოფიციალური ვიზიტით

Posted by vekoo on იანვარი 11, 2011

I საკითხი : დღევანდელი პოსტის მერე ბევრი შეწუხებული მესიჯი თუ პმ მივიღე, ზოგმაც FB ჩატში მომწერა და დაინტერესდა ჩემი მდგომარეობით, რისთვისაც ყველას მადლობას გიხდით. – რომ რაღაც დოზით შეგეხოთ ჩემი გასაჭირი.

ეხლა უკვე მდგომარეობა შედარებით გამოსწორდა, სახეზე დასიება დამიცხრა, სიწითლემაც გადამიარა, გამონაყარიც გაუფერულდა და ოდნავაა, მაგრამ ქავილი მაინც დამრჩა და ხვალ წავალ ექიმთან.

დღის მთავარი მოვლენა.

როგორც იქნა, დადგა ეს “ღვთაებრივი დღე” და ოფიციალური ვიზიტი შედგა :დ

2009 წლის შემოდგომის მერე ამაოდ ითხოვდა ბატონი არჩილი სახლში მიმდინარე სტატუსით სტუმრობაზე და მამაჩემის ოფიციალურ გაცნობაზე,

მაგრამ მას შემდეგ ბევრმა წყალმა თუ წელმა/თვემ ჩაიარა, გაილია ის შემოდგომაც, მერე ზამთარი და გაზაფხულის, ბოლოს ზაფხული და მეორე შემოდგომაც მოვიდა და ეხლა უკვე მეორე ზამთარიც მიდის და დღეს მოვაბი თავი და ამჯერად უკვე მაშინ დავაპატიჟე სახლში, როცა მამაც აქვე იყო.

საღამოს შეფასება : იდეალური 10/10-ში.

საერთოდ, ბოლომდე კმაყოფილი თითქმის არაფერში არ ვარ ხოლმე, მაგრამ ამჯერად მართლა ყველაფერი იმაზე უკეთესადაც კი იყო, ვიდრე ოდესმე წამომედგინა.

მეტისმეტად ბევრს ვფიქრობდი თუ განვიცდიდი როგორ ჩაივლიდა ეს ოფიციალური მხარე- ერთმანეთის გაცნობა და სულ ვაჯანჯლებდი. მაგრამ თურმე, სულ ტყუილად.

გუშინ რომ ვუთხარით მე და დედამ აჩოს მოსვლა უნდათქო, ჩემდა გასაკვირად, ყოველგვარი ზედმეტი შეკითხვის თუ ემოციის გარეშე მიიღო ყველაფერი. მარტო მოდისო? მარტო ეს იკითხა :დ ანუ , ეგონა უკვე მშობლებიც და რამე :დ

დღეს დილით მე და დედამ გავამზადეთ საჭმელები, უგელმრიელესი საფირმო ფახლავაც, თითების ჩასკვნეტი აჩმა, გოზინაყიც კი :დ
შევწვით ორიგინალურ სადგამზე გამზადებული ბადექონში გახვეული მწვადი და კიდე რაღაც-რაღაცები :დ

17:43 მოვიდა აჩო.

ჩემდა გასაკვირად, უკვე აჩოს  მანქანა რომ დავინახე ფანჯრის ქვემოთ არ მინერვიულია :დ არადა, სულ მეგონა, რომ ამ დროს გული ნასკებში გამეპარება მეთქი ემოციით, მაგრამ რაღაცნაირად მშვიდად ვიყავი .

ჩემ თავზე მეცინება ეხლა ისეთი ემოციური ვარ ამ საკითხში. ეს ალბათ იმიტომ , რომ ჩემ თავზე რამის მოყოლას ჩემებთან ყოველთვის გავურბოდი, მაგრამ ეს ის შემთხვევაა, როცა მათი არსებობაც უნდა გავითვალისწინო :დ

ვგიჟდები იმ მომენტზე, როცა მას ჩემი სახლის კარებს ვუღებ :დ
შემოსვლისას დედას უზარმაზარი სისხლისფერი ვარდები მიართვა, მეც კი მომეწონა ისეთები იყო :დ ლამის ჩემხელაა ლარნაკში რომ დევს ეხლა იატაკზე )

შამპანიურები და ტკბილეული მოიტანა კიდე და სპეციალურ თუნუქის ყუთში ჩადებული  Jack Deniels. ეგეთი არასოდეს მინახავს, თავისი 2 ჭიქა უდევს გვერდზე და მაგარი რაღაცაა, – მამამ “ამითი მერე მე და აჩიკო ერთად დავლევთ ვისკისო ” :დ

ასე გატყდა პირველი ნავსიც, მერე სუფრას შემოვუსხედით ყველანი და სიტუაციაც დათბა ))

როგორ მინდოდა იმ დროს მაგიდის მოპირდაპირე მხარეს კი არა, აჩოს გვერდით ვმჯდარიყავი მასზე მიხუტებული და ისე მესმინა მამაჩემისთვის,
მიდიოდა სადღეგრძელოები, არატრადიციული და ლაითი, მაგრამ გულით დალოცვები, მათ შორის შინაარსიანი საუბრები და ურთიერთობის აწყობის პირველი ნაბიჯებიც გადაიდგა.

ხო, პრიკოლი :დ

2-ჯერ დალოცა მამამ აჩიკო :დ არ შეშლია, თვითონაც თქვა “მეორეჯერაც დაგლოცავ, კაი კაცი ჩანხარო, ჯერ ჩანხარ და იმედია, მომავალშიც ასე იქნებაო” :დ

ძაან ვმხიარულობდი და მსიამოვნებდა ყველაფერი ასე კარგად რომ დაიწყო.

ხო, კიდე  ერთ მომენტში მეთქი, ეხლა მაგიდის ქვეშიდან ფეხს მივარტყავ აჩიკოსთქო: – ერთს მეც ვიტყვიო და  ჩემი სადღეგრძელო დალია :დ “ძალიან მიყვარხარხარო და რაღაცები” დაიწყო :დ მეთქი, ეხლა ამ ბიჭს პირში ბოლოკს ჩავჩრი, რას ამიჭიკჭიკდათქო :დ

ისეთი, ისეთი საყვარლობა იყო ამ დროს, რომ გამიტყდა რომ ვერ ჩავეხუტე .

ეხლა ყველაფრის დაწვრილებით მოყოლას არ ვაპირებ, მაგრამ რაც მთავარია, მამამ კიდე შეხვედრების დიდი სურვილი გამოთქვა :დ “ჩემთვის შენი სახლის კარი მუდამ ღიააო” და რაღაცები.

რა მიდევს ჯიბეში

რაც მათბობს და მახალისებს. მგონია, თითქოს მას რომ ხელს მოვკიდებ პატრონიც გვერდში მეყოლება :დ

ჯიბეში მანქანის გასაღები მაქვს და ძალიან თუ მომენატრება ის გათახსირებული ბიჭი, ფანჯრიდან გადავიხედავ და 3 მეტრით დაბლა შავ პიპიას დავინახავ

ეხლა ძალიან მეძინება, რაღაცნაირად ბედნიერი და სავსე ვარ.

“ხვალ ხო ისევ უნდა ამოვიდეს სახლშიო მანქანის წასაყვანად რომ მოვაო?” – მშვენიერი კითხვაა და მიმზიდველი წინადადება ჩემთვის :დ

დროებით, შემდეგ პოსტამდე

Posted in ახალი ოჯახი, განწყობისათვის, ექსკლუზივი, პიკანტური რეალობა, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , | 6 Comments »

დიდი სისხლისფერი გამონაყარი სახეზე

Posted by vekoo on იანვარი 10, 2011

სახეზე უზარმაზარი წითელი წინწლკები მაქვს 

თვალის გარშემო ქუთოთებზე უზარმაზარი ხორცის ბურთები მაზის.

ამ დასიებებს ზედ წითელი წერტილები უფრო მიმზიდველს ხდის [ ლოლ ]

ლოყებიც ასევე დაბერილი, ზედ უზარმარი სისხლისფერი გამონაყრით : ((

აი, წარმოიდგინეთ რა საშინელებაა სახეზე დიდი პრიშიკი, ეხლა წარმოიდგინეთ მე ეგეთი 100 ცალი მაინც მექნება, ოღონდ გამონაყარია , თან დიდიები და წითლები, თითოეულს თავისი გალაქტიკა აქვს და გარშემო კიდე პატარა წითლები აზის :ს

შუბლზეც თავისულფალი ადგილი აღარ მაქვს,

არც ტანზე :ს

დილიდან Read the rest of this entry »

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 10 Comments »

დროებით

Posted by vekoo on იანვარი 6, 2011

წავედი მე სოფელში რამოდენიმე დღით.

ბედნიერ შობას გისურვებთ.

ყველას შეგეწიოთ უფალი ვისაც გწამთ ან არ გწამთ მისი.

დროებით.

Posted in ყველაფერი ჩემზე | 2 Comments »

მჭირდება მეგობარი : D

Posted by vekoo on იანვარი 4, 2011

გაუქმებული ექაუნთი ფეისბუქზე აღვადგინე, რადგან ძაან მარტოდ ვგრძნობდი თავს და ცოტა გახალისება-გართობა მინდოდა.

11მდე არ ვაპირებდი facebook-ის აღდგენას, მაგრამ მომიწია. ძალიან მოვიწყინე აქაურობის გარეშე.

მეგონა ეს მაინც გამამხიარულებდა. ვერ ვიტან ამ განწყობას.

მას მერე 2 ფბ-ფრენდს ვესაუბრე , ოღონდ ისეთებს, რეალშიც რომ ვმეგობრობ [ძირითადად] ერთი სკოლის პირველი კლასის და მერე უნივერსიტეტის მეგობარია.

ორივემ შემეკითხეს რა გჭირსო – განწyობის პონტში და რომ ვუტხარი მარტო ვარ მეთქი, პირველივე კითხვა, იყო :

ააჩო ხო შენთანა?

აჩო სადაა?

მათ გარდა კიდე 2ს ველაპარაკე და ორივესგან დაახლოებით ესეთივე

კითხვები წამოვიდა. ანუ აინტერესებდათ ასეთი მელანქოლიის სათავე აჩო იყო თუ არა. 

ხალხნო, მარტივია იმის გაგება, რომ ადამიანს ბედნიერებისთვის საყვარელი, გამგები საპირისპირო სქესი ჭირდება, მაგრამ ასეთივე მნიშვნელოვანია მეგობარიც და როცა მეკითხები : ” რატო ხარ ცუდად? რატო ხარ მოწყენილი? რატო არ ახსოვხარ არავის?”

ჯერ ის მაინც გაიხსენე თავად როდის გამიხსენე : D პირველი ახალი წელი იყო, როცა მობილური გვერდზე გადავდე და დაველოდე აქეთ ვინ მომწერდა პირველი. ნუ, ბოლო მაინც : D

შედეგებს არ დავწერ ბლოგზე კაიი?

ეს პოსტი ჯერ ეძღვნებათ მათ, ვინც უკვე მკითხა რატომ ვარ ასე და რატომ ვგრძნობ თავს მარტოსულად და ვინც ამ წუთიდან შემეკითხება , ე.ი. თქვენც შეგეხებათ.

ყველანი ძალიან, ძალიან მიყვარხართ და ასე რა.

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 11 Comments »

პირველი პოსტი

Posted by vekoo on იანვარი 1, 2011

ჯერ მხოლოდ საათი და 25 წუთი გავიდა ახალი წლის დაწყებიდან, არ მეგონა ასე მალევე თუ დავწერდი ახალ პოსტს.

12 საათს ჩემთვის წყნარად და სევდიანად შევხვდი.

ასეთივე განწყობა მაქვს ეხლაც.

მერე ამას დაემატა ნახევარი საათი ლინზის ამოღებაზე ვჩალიჩობდი : | ცალი თითით ვატრიალებდი და გამოღებაც ასე მინდოდა, ისევ ნათიამ მიხსნა – ძალიან შემეშალა ნათიასთან, შეცდომა დიდი არ ყოფილა, მაგრამ ამ “შეცდომის” გაგრძელება დღემდე მტკივა, იმიტომ რომ ეს გოგო აშკარად მიყვარს და მიზიდავს როგორც მეგობარს. მეგობარს, რომელსაც ყველაზე, ყველაზე ყველაზე საიდუმლო რაღაცებსაც კი გავუმხელ ^_^

ეხლა ამ პოსტის წერის დროს უბრალოდ ტირილის ხასიათზე მოვედი – წეღან არ შეიძლებოდა მეტირა.

ესეც პირველი პოსტი სრულიად ქართულ ბლოგოსფეროში.

გამარჯობა 2011-ო წელო. არც ისეთი კარგი აღმოჩნდი, არც ისე კარგად დაიწყო ყველაფერი, როგორც მეგონა.

მე კი ოთახში ისევ მარტო ვარ.

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 2 Comments »