ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Archive for თებერვალი, 2011

პირსინგი

Posted by vekoo on თებერვალი 26, 2011

პირსინგის შემოტევები სკოლაში დამეწყო, თან სეზონურად – ერთ ზაფხულს გავიხვრიტე ყურები, II დღიდან უკვე ვიხსნიდი საყურეებს, ვიწმინდავდი და ისევ ვიკეთებდი.

მას მერე ჩაციკლული ვარ საყურეებზე და არასოდეს მყოფნის : D

მეორე ზაფხულს კიდევ ერთი ნახვრეტი დავამატე მარცხენა ყურზე.

კიდე შემდეგ ზაფხულს კიდე ერთი ნახვრეტი : ))

ასე დავდიოდი ცალ ყურზე 3 საყურით და მეორეზე- ერთით.

შემდეგ ზაფხულს ისევ ვაპირებდი ერთის დამატებას, ამჯერად უკვე ზევით, ხრტილზე, მაგრამ რატომღაც, გადავიფიქრე : D (მადლობა ღმერთს)

მქონდა ნაყიდი ფრჩხილის “საყურეები”. არ მახსოვს სად ვიყიდე, მაგრამ კაი რამე კი იყო :დ მთელი ზაფხული კარგად ვერთობოდი ხალხის გაკვირვებულ თვალებზე :დ მითუმეტეს სოფელში ბევრისთვის უცხო იყო გახვრეტილი ფრჩხილი , ზედ საყვარლად რომ კონწიალებდა პაწაწკინტელა რგოლზე ჩამოკიდებული თვალი ❤

 

ისე, ბავშვს როცა უნდა, არ უნდა დაუშალოთ მშობლებმა ყურის გახვრეტა, რადგან ეხლა რომ დამაბან მე ყურის გამხვრეტი აღარ ვარ :დ

თავიდან (რაღაცნაირად) თანამედროვე  და “ქაჯური” საყურეები მეკეთა, რაღაცნაირი მიქსი მქონდა პანკური და კლასიკური აქსესუარისა : (( ერთი დღე სერიოზული იმიჯით და II დღეს სანახევროდ ჩაშავებული თვალებით დავდიოდი : ((
აი ეს ორი სტილი დღემდე მერევა ერთმანეთში :დ
ბოლო იმ სამიდან 2 დავიკიდე და მხოლოდ თითო-თითო საყურე მიკეთია, მაგრამ გუშინ მომინდა და ისევ ავიხუნძლე ყურები ❤

მომენატრა ბავშვობა

ჰოდა, 2 დღის წინ ისევ რომ “ჩავი-ყურე”, აღმოვაჩინე რომ მესამე ნახვრეტი შევიწროვებულია და სამომავლოდ შეიძლება შეხორცდეს : ((

ხოდა, მანდ გავიფიქრე, რა ბედნიერი იქნებოდა პლანეტის მოსახლეობის ნახევარზე მეტი  ყველა ნახვრეტი ასე მარტივად რომ ხორცდებოდეს-თქო : D

პ.ს. ცოტა ხანში მაინც ვგეგმავ ერთი პირსინგის და ტატუს დამტებას, სადღაც ზაფხულისკენ

Advertisements

Posted in მემორიზ, სილამაზის რეცეპტები | 16 Comments »

ს ა მ შ ო ბ ლ ო

Posted by vekoo on თებერვალი 24, 2011

წვიმდა, როგორც ყველა ბანალური მოთხრობა, ეს პოსტიც ასე უნდა დაიწყოს.

ვიჯექი და ველოდებოდი, სადღაც პავლოვის დასაწყისში ვარ, ეს რადიოც უცნაურად ხავის, – ეხლა უმა თურმანის ამინდი ნამდვილად არაა.

საყვარელი ფლეშკა შევაერთე და კვლავაც ვუცდი.

– მალე მოვა?

ღრმა ყვინთვა, იგივე Deep Dive – აი, როგორია დღეს დღე.

ფოსფორისფერ სამოსიანი კაცი გზაზე გადმორბის, ე.წ. “სტაიანშჩიკი” ყოფილა, ხელში ლუდის გახსნილი ბოთლი უჭირავს – იყავი ახლა მათ იმედზე.

უცებ გზის მოპირდაპირე მხარეს მაღაზის ვმჩნევ:

ს ა მ შ ო ბ ლ ო

– უიმე, რა ძვლი მაღაზიაა, რაღა დროის სამშობლოა, – უცებ ვფიქრობ და უცებვე მოვდივარ გონს!

რა რაღა დროის სამშობლოა : |

რატომღაც, ეს სიტყვა ჩემში შორეულ ბავშვობასთან, სკოლასთან ასოცირდება, ვგრძნობ, ძალიან შორს დარჩა ის პერიოდი, ის განცდა, რომ “საქართველო ჩვენი სამშობლოა, მიწის თითოეული გოჯი წინაპართა სისხლითაა დაცული და ჩვენც იგივე მოგვეთხოვება”.

სიცილით გავიხეთქები აი ამ ბიჭებმა ახლაა გვერდზე სადარბაზოსთან რომ აბირჟავებენ სიცივეს ამოფარებულები, ხელში ხანჯლები რომ დაიჭირონ და თავი გმირებად რომ წარმოიდგინონ, – რაღაც ვერ წარმომიდგენია ე.წ. “ჩაჯმული” შარვლებით დროშა როგორ უნდა დაიკავონ :დ

ეს ყველაფერი ყოფილა დროება. მე ჩემში ვერ ვხედავ “თამარის სახეს” – ანუ ვერ წარმომიდგენია იმ დედაბრის შთამომავალი რომ ვარ, რომელიც შვილებს ომში ჩურჩხელებს ატანდა.

ვერც ეს გოგო, შპილკებზე რომ შემხტარა, ტანზე ბეწვი მოუცვამს და აშკარად 5 ზომით პატარა ჯინსი რომ აცვია, ვერც ის წარმომიდგენია კრავაი ჯაყელის ან ხვაშაქ ცოქალის შთამომავლად ( არ იცით ხო ვინ არიან :დ )

და აზრი რა არის ეხლა ამ პოსტის :

სახელმწიფო ერთიანობას ისე ვერ აღვიქვავ, როგორც ეს წარსულში ესმოდათ ქართველებს. მე ქართველი მხოლოდ დინებით ვარ – ანუ დინებას მივყვები და სამწუხაროდ, არაფერი მაქვს საერთო იმ ხალხთან, ვინც მზად იყო თავისი ქვეყნისთვის თავიც კი შეეწირა.

ნუ, ეხლა ბევრს ვიცი სასაცილოდ მოეჩვენება რაზეც მე დავფიქრდი, მარა როცა ვიცი, რომ იყო დრო ისეთ თემებს ვწერდი სკოლაში აგეტირებოდა კაცს ( :დ ) და ეხლა კიდე, საერთოდ გადავგვარდი. რაც მაქვს მგონია, რომ ეს ისედაც უნდა მქონდეს, რაც მაქვს, მგონია, რომ ძალიან ჩვეულებრივია, რომ “ბევრი არ ღირს” და “არც არაფერი დაჯდომია არავის”.

ეს სურათი forum.ge-ს საკუთრებაა

Posted in პიკანტური რეალობა, ყოველდღიური | Tagged: , , , , | 10 Comments »

რა ღირს სასურველი ფორმები საქართველოში?

Posted by vekoo on თებერვალი 20, 2011

წინა პოსტმა “თსუ, სირცხვილია” უკვე 3 დღეა ტოპ-პოსტია, ამან რომ არ გამაზარმაცოს, კიდევ ერთ პრობლემატურ საკითხს შევეხები – პლასტიკური ქირურგია საქართველოში.

საინტერესოა რა ღირს ან რამდენი უჯდებათ პოპულარულ ქართველ (და არ მარტო) “ფეისებს” სხეულის სხვა და სხვა ნაწილების ესთეტიკურად სრულყოფა.

XX საუკუნის დასაწყისიდან მოყოლებული, სილამაზის ცნება საგრძნობლად შეიცვალა, იდეალური გარეგნობის სტანდარტი არაერთხელ გადაფასდა. როგორც ჩანს, მსოფლიოს მობეზრდა ერთ ყალიბში ჩამოსხმული ლამაზმანების ცქერა. ახლა არავინ დაგიწუნებთ, თუ ზომაზე დიდი პირი ან ასიმეტრიული თვალები გაქვთ. ის კი არა, შესაძლოა, უცნაურმა გარეგნობამ პოპულარულიც გაგხადოთ.
მიუხედავად იმისა, რომ პაჭუა ცხვირი დღეს მოდაში არ არის, მიუხედავად იმისა, რომ ყველაზე მომხიბლავი ინდივიდუალიზმია, პლასტიკურ ოპერაციას მთელ მსოფლიოში სულ უფრო მეტი ადამიანი იკეთებს, თუმცა ცოტა თუ მიმართავს ესთეტიკური ქირურგიის ცენტრს იმის სურვილით, რომ ჯულია რობერტსის ცხვირით ან ანჯელინა ჯოლის ტუჩებით დაამშვენონ. ყველა ქალბატონს (და, თქვენ წარმოიდგინეთ, ბატონსაც) სილამაზის საკუთარი რეცეპტი აქვს, რომლის მიხედვითაც პლასტიკურმა ქირურგმა ახალი იმიჯი უნდა გამოუძერწოს.

სკალპელი მეორეხარისხოვანია?!

ზიგმუნდ ფროიდს ერთი უცნაური არისტოკრატი სტუმრობდა, რომელიც ღრმად გახლდათ დარწმუნებული, რომ მის თავში მტრედებს დაედოთ ბინა. ფროიდი რის ფროიდი იყო, მტრედებისთვის ბუდე არ დაენგრია: იყიდა რამდენიმე მტრედი და ერთ-ერთი სეანსის დროს პაციენტის ზურგს უკან აუშვა, თითქოს თავიდან ამოაფრინაო. ასე განიკურნა ცისფერსისხლიანი პაციენტი.
ალბათ, ხვდებით, რომ ეს მაგალითი ტყუილად არ მომიყვანია. ფსიქოლოგები მიიჩნევენ, რომ იმ ადამიანთა უმეტესობა, ვინც პლასტიკური (თუ გნებავთ, ესთეტიკური) ქირურგიის ცენტრს აკითხავს, კომპლექსით არის შეპყრობილი და ყველაზე ნაკლებად ქირურგის დახმარება სჭირდება. არ ვიცი ვარღვევ თუ არა კონკრეტული ესთეტიკური კლინიკის უფლებებს თუ მათ  პრეისკურანტს (ფასების ჩამონათვალს) სახალხოდ გამოვამზეურებ, მაგრამ ის დამალული არც არავისთვის არის.

რა თანხებია საჭირო სასურველი ფორმების მისაღებად?

კერძოდ, ვისაუბრებ რა ხდება საქართველოში (ჩემი აზრით) ყველაზე მაღალხარისხიან ესთეტიკური მედიცინის კლინიკაში – გვარამიაში.

ინფორმაცია, რომლის გამხელასაც ეხლა ვაპირებ, კლინიკის ყველა ვიზიტორისათვის ღიაა, ამიტომ ვფიქრობ, მაქვს უფლება თქვენც გაგიმხილოთ. Read the rest of this entry »

Posted in ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ივენთ-განხილვა | Tagged: , , , , | 7 Comments »

თსუ – სირცხვილია!

Posted by vekoo on თებერვალი 17, 2011

თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი – ჩემი უნივერსიტეტია და ყოველთვის ვცდილობდი მისი პრესტიჟის დაცვას.თუმცა, ეს ის შემთხვევაა, როცა უკვე მეც აღარ შემიძლია თვალების დახუჭვა აქ გამეფებულ ანარქიაზე.

  • ვისაუბრებ კონკრეტულად ჩემთვის ასე კარგად ცნობილ “ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტზე”.

  • გამეფებული სრული ბიუროკრატია არავისთვის არ წარმოადგენს სიახლეს, – სამდივნოში მიდიხარ, კათედრაზე გაგზავნიან, კათედრიდან ისევ სამდივნოში, იქიდან 708-ში, 708-დან 509-ში , იქიდან კანცელარიაში, კანცელარიიდან დეკანთან. დეკანს ვინ დაეძებს, მისი მდივანი რა თქმა უნდა, დაკავებულია და ვერ მიგიღებს. მიდიხარ ისევ სამდივნოში, თავზე ახურავ ფურცლებს და ეუბნები, რომ რადგან მდივანია, მისი პირდაპირი მოვალეობაა თსუ-ს ხარვეზების გამოსწორებაში დაგეხმაროს და შეიძლება რაღაც გამოგივიდეს.

ეს იდეალური წყობაა, გუშინ ვიყავი მაღლივში IV კურსის სამდივნოში და დავრწმუნდი, რომ ზევით აღწერილი სიტუაცია მხოლოდ მოგონებათღა დარჩა და ახლანდელი მდგომარეობა ბევრად უფრო მძიმეა – მდივანი შეიცვალა, ვიღაც ახალი და გამოუცდელი დანიშნეს და სამწუხაროდ, ის იმაშიც კი ვერ ერკვევა თუ რა ხდება, როცა სტუდენტს უნდა წინა სემესტრის საგნის არჩევა.დაახლოებით ასეთი საუბარი გაიმართა:

“- წინა კურსის საგნის არჩევა მინდა და რა უნდა ვქნა, ეგრევე ავირჩიო ბაზაში?
– არ ვიცი ზუსტად, მგონი განცხადება უნდა დაწერო დეკანის სახელზე. ისე კი, ჯობია II კორპუსში ჩახვიდე და იქ გაგარკვევენ ყველაფერში. კი, კი იქ ჩადი. “

შოკი განვიცადე :დ აქამდე არასოდეს დამჭირვებია II კორპუსში მისვლა რამე საგანთან დაკავშირებით. ყველაფერი მარტივად ხდებოდა, თუ ბაზაში ისედაც ჩანს საგანი აირჩევ.
დააბრუნონ ძველი მდივანი, ახალმა მდივანმა new tab-ის გახსნაც კი არ იცის ბრაუზერში : – მე ვთხოვე, კათედრის ნომერი მომეცითქო და ვერ გამოვალ ეხლა აქედან, რაღაცები შემყავსო და აირევაო o_O  სასწრაფოდ გავეცალე, იქნებ გადამდებია გაუნათლებლობა…

საგნების არჩევა – ტუტორები

რაც შეეხება უშუალოდ საგნების არჩვას: დანიშნულნი არიან ე.წ. ტუტორები, რომლეთა პირდაპირი მოვალეობაა სტუდენტების გარკვევა საგნებში და არჩევისას დახმარება.
წინა სემესტრში მეც ვისარგებლე მათი “მომსახურებით” და ძვირფასი განათლებული ტუტორი სულ სხვა ფაკულტეტის ისეთ საგანს მთავაზობდა ასარჩევად, არასოდეს რომ არ დამჭირდებოდა ჩემ ფაკულტეტზე. : |
მადლობა ღმერთს, მე მასზე მეტად ვერკვევი სწავლების ტექნიკურ საკითხებში და მისი რჩევა არ გავიზიარე, თორე ეხლა მექნებოდა დამატებითი სემესტრი გასავლელი.

წელს თავად შევარჩიე რა საგნები უნდა გავიარო და აქაც პრობლემები შემექმნა : |

  1. მიუხედავად იმისა, რომ ახალი სემესტრი უკვე დაწებულია და სემესტრული რეგისტრაციაც დაიწყო, წინა სემესტრის ზოგიერთი საგნის ქულა ჯერ კიდევ შეუტანელია ბაზაში (ნაშრომები ჯერ არ გაუსწორებიათ) , ამის გამო ბაზა არ მაძლევს საფაკულტეტო სავალდებულო საგნების არჩევის უფლებას, – წინაპირობა არ გაქვს გავლილიო.                                                                                                                                  რა ვქნა, ერთადერთი ისღა დამრჩენია, ველოდო როდის ინებებენ ლექტორები ნაშრომების შესწორებას “ეკონომიკურ პოლიტიკაში”, რომ შეიტანონ საბოლოო ქულა. – იქამდე, რა თქმა უნდა, შეივსება სასურველ ლექტორებთან ადგილები და ჩემნაირ დაზარალებულ სტუდენტს საღამოს 5 საათიან ჯგუფებშიღა დაგვრჩება ადგილი 😐

  2. წმინდა პროგრამულ დონეზეც შეცდომებია – ბაზა ვერ/არ აღიქვამს განმეორებით  გავლილ/ჩაბარებულ საგნებს და მათ მაგივრად I-ად გავლის დროს მიღებულ (ჩაჭრილ) შეფასებას ითვალისწინებს. სხვანარიად ვერ ვხსნი რატომ მიწერს ერთ კონკრეტულ საგანზე წინაპირობები არ გაქვს გავლილიო, როცა აშკარად ჩაბარებული მაქვს ორივე წინაპირობა.

  3. კვლავაც პრობლემები – ელექტრონულ ბაზაში ხარვეზებია! სრულად არაა შეყვანილი სავალდებულო საგნების ჩამონათვალი.

    ამის გამო, მე 3 სავალდებულო საგნიდან და 2 მოდულის საგნიდან მხოლოდ 1 საგანი მაქვს არჩეული : |

    რას ვიზავ, ეს რეალობაა და ველი როდის გამოსწორდება პრობლემები.

    ხვალ მაღლივსაც მივაკითხავ, – ჩემ თავს ისევ მე უნდა ვუშველო!

პ.პ.ს. დავამატებ, რომ ვარ “აღრიცხვა, ანგარიშგება- აუდიტის” მოდულზე, უკვე 4 წელია ვსწავლობ “ერთი მწვანე წიგნით”, ისეთი საოცარი წიგნია, რომ შიგნით იტევს სხვადასხვა საგნების მასალებს აგერ უკვე 4 წლის მანძილზე.
და როგორც გავარკვიე, მაგისტრატურაშიც კი გამომადგება.
ნუ, რა არის ეს? დაცინვაა უნივერსიტეტისა და ცოდნისა. როგორ შეიძლება ერთი და იგივე მასალა გადაღეჭო სხვადასხვა საგნებში და პლიუს მაგისტრატურაშიც იგივე წიგნით ასწავლო სტუდენტებს?

თქვენი არ ვიცი და მე კი საბოლოოდ ამიცრუვდა თსუ-ზე გული და ერთი სული მაქვს როდის დავხურავ ბაკალავრიატს. მაგისტრატურის აქ გავლაზე კოშმარულ სიზმრებშიც კი არ ვოცნებობ!

Posted in ამოხეთქა, ექსკლუზივი, ივენთ-განხილვა, პიკანტური რეალობა | Tagged: , , , , , , , | 38 Comments »

Happy Valentines Day

Posted by vekoo on თებერვალი 14, 2011

ვალენტინობას გილოცავთ ♥

არ ვიცი ვის როგორ ელოცინება, მაგრამ მე გილოცავთ ♥

დღე დილიდანვე მშვენივრად დაიწყო, დილით სისხამზე ავხვეტე სხეულის ნაწილები სათითაოდ საწოლიდან, გავიპრანჭე და წავედი ))

მოედანზე გამყიდველთან ახალთახალი გაზაფხულის იები ვიყიდე, რამოდენიმე ერთად, შევაფუთინე და სადედამთილოსთვის გავამზადე ♥ ♥ ♥

3 შოკოლადის ფილაც აჩოს ვუყიდე და საჩუქრის პარკში საგულდაგულოდ ჩავმალე ორივე.

რომ მივედი ჯერ კიდევ ეძინა

სადარბაზოდან რომ დავურეკე მაშინ გაიღვიძა ♥ ახალ გაღვიძებული რა საყვარელი იყო ♥ ♥ ♥

ზარ-ზეიმით გადავეცი კუთვნილი პარკი,  – 1 თვის წინ ვიყიდეთ ამ დღისთვის საჩუქრები და როგორც იქნა დადგა ეს დრო, რომ ჩემებიც ჩემთან წამომეღო ♥

ერთად ვისაუზმეთ, ვისაუბრეთ, ვიცინეთ, ცოტა ყირაზეც დავდექით :დ

ფანტასტიური ქალია აჩოს დედა ♥ საოცრად არისტოკრატული და დახვეწილი. სიცილს ვერ ვიკავებ რომ მახსენდება როგორი იყო ჩვენი პირველი შევედრა :დ რაები მემართებოდა :დ

4ზე წამოვედით – ძაფები უნდა ამოგვეღო *_*”ზე ძერსკ” კლინიკაში [ :დ ] Fეისების ცვენა იყო :დ – ხათუნა ჟორდანია, ნინი ქარსელაძე, ნანუკა ხაზარაშე, დოდოშკა, “იდეა ფული და ერთი შანსში” ქერა რომ იყო იმის და :დ, ის კიდე :დ – ნუ ვინ გინდა გულო და სულო იქ რომ არ ნახო :დ წინაზეც ვიღაცები ვნახე – გასიებული ქალები :დ

ყველა საქმის მერე ჩვენთვის წავედით და რომანტიკული ვახშამი მოვიწყვეთ, წითელი სანთლების ფონზე :დ ნუ რა კაიფი იყო ვერ აღგიწერთ :დ მარა, კაი იყო რა ♥ ♥ ♥

სახლში ძალიან ძალიან დამაგვიანდა ♥

სასიამოვნოდ დამაგვიანდა ♥ ♥ ♥

2009 წელი, სულ ახალი დაწყებული გვაქვს აქ ყველაფერი : )) რა სასიამოვნოდ გრძელდება ♥

პ.ს. ვგიჟდები ისე მინდა სურათების დადება, მარა არაოოო :დ

Posted in ახალი ოჯახი, ვეკო და აჩო | Tagged: , , , , , , , | 6 Comments »

თეთრი ბინტები

Posted by vekoo on თებერვალი 7, 2011

რა გაძლებს ხვალ და კიდე 2 კვირა მინიმუმ.

დრო ვიცი უსაშველოდ გაიწელება.

ყველაზე მეტად ის გამაღიზიანებს, რომ ჩემ წინ იქნები და ვერ შეგეხები.

“რაც უფრო შორს ხარ, მით უფრო ვტკბებიო” – სისულელეა.

ერთი სული მაქვს, სიამოვნებით ვითვლი წამების გასვლას, რომელიც შენთან მაშორებს. მალე გავიდეს ნეტავ.

მოვალ, შენ ბუდეშიც ვიქნები, შენ საყვარელ სავარძელშიც მოვკალთდები ტელევიზორთან, დედაშენის გაკეთებულ პიცასაც შევჭამ, მაგრამ ჩემი ვერ იქნები.

მალე რა.

მალე გავიდეს დრო, რომლის ათვლაც სამშაბათს დილიდან დაიწყება.

ვიცი, უკვე ვეღარ ვიტყან ვერაფერ თეთრს და იმ ბინტებს, რომლებიც შენთან დამაშორებს :დ

ტუჩის კუთხეში მაინც გაკოცებ …

Posted in ვეკო და აჩო, პიკანტური რეალობა | Tagged: , , , , | 8 Comments »

AN NA

Posted by vekoo on თებერვალი 6, 2011

მინი გესთ პოსტი

მაღალი, არისტოკრატულად გამხდარი, ისეთი, რომელსაც ბევრი არ იცნობს, მაგრამ მაინც თითქმის ყველა ამ ბევრიდან მასზე ლაპარაკობს.
 

ვინც [თითქმის] ყოველთვის იჩენს ინიციატივას ისეთ თემებზე სასაუბროდ, რომელსაც მე უბრალოდ გვერდს ვუვლი და

ის, ვინც ერთი შეხედვით დღევანდელი დღით ცხოვრობს, მაგრამ [მხოლოდ იმ ერთეულებისათვის, ვისაც ეს ქალბატონი გულთან ახლოს უშვებს,] ძალიან მიზანდასახული პიროვნებაა.

რა ვთქვა, რა ვილაპრაკო, არ ვიცნობ და კიდე კარგა ხანი ვერ გავიცნობ ალბათ.

ანა ისაა, ვინც ყოველთვის იცის, რომ ჭიქა ნახევრად ცარიელი კი არა, ჭიქა ნახევრად სავსეა!

ვინც იცის როგორ უნდა გაიხადოს ზამთრის თოვლში ისე, რომ მამაკაცს მისი გათბობის სურვილი აღუძრას . ♥ ♥ ♥

written by ვეკო Ƹ̴Ӂ̴Ʒ უჭუკლესი ჭუკლი

Posted in Uncategorized | 4 Comments »

შეაჯანჯღარე

Posted by vekoo on თებერვალი 5, 2011

 

აუ, რა მინდა, ზედმეტი წინდებულებისა და შორისდებულევბის გარეშე შემეძლოს ნეტა წერა.ისე, ისე უაზროდ ვარ. 

აღარ შემიძლია.

უსაქმურობა.

ამავდროულად ათასი საქმე შუა გზამდეც მიუყვანელი.

ვწევარ, ვთამაშობ, ახალი შეგრძნებები.

არაფერი გამოდის,

ისე ვარ, თითქოს შეყვარებულს დავშორდი და ცხოვრებაში აღარაფერი მინდა.

როგორ ვერ ვიტან ამდენ საქმეს.

ერთადერთI, რაც მიშველის ისევ ეს to do list-ბებია.

ამის ჩემოწერადც რო მეზარება.

გადმოდით ჩემთან საცხოვრებლად.

ოთახში Iი საწოლიც მაქვს, იქ დაგაწვენთ.

მხოლოდ შემანჟღრიეთ ასეთ წუთებში.

და როგორ იწელება ეს წუთებიც.

კვირეებიად იქცევიან.

შემაჯანჯღარე.

აღარ მინდა სიცივე. აღარ მინდა ყინული.

მოძრობა მინდა.

დამალაგებნეთ აწეწილი საქმეები

 

Posted in განწყობისათვის, მომავალი გროსმაისტერის ვნებანი, ჩემი ბლადუნი | 2 Comments »

ძველი მეგობრები

Posted by vekoo on თებერვალი 5, 2011

ხვალ ინტერნეტს გამითიშავენ. რამოდენიმე დღე არ მექნება.

ამიტომ ახლა მინდა ვწერო და წინასწარ გავამზადო პოსტები, მაგრამ დღევანდელისთვისაც რომ ვერაფერს ვიფიქრებ?

რა ვწერო, ყველაფერი თითქოს დაწერილი მაქვს, სათქმელიც აღარაფერია.

სულ 2 წუთი ვასვენებ ვწვები სკამის საზურგეზე, ფეხებს ვითბობ და ვფიქრობ.

არადა, რამდენია სათქმელი, რამდენია სალაპრაკო და გასაზიარებელი.

იცი როგორ მომენატრა მოყოლა?

მახსოვს, ადრე, 6-7 კლასში ყოველ საღამოს ტელეფონზე ვეკიდე და ჩემ კლასელ დაქალს დღის ამბებს ვუყვებოდი, არადა მთელი დღე ერთად ვიჯექით მერხზე .

გაუჩერებლად ვტიტინებდით და სალაპრაკო არასოდეს გველეოდა მაინც.

ჩემი ყველაზე ახლობელი დაქალი იყო. მისი ყველაზე დიდი საიდუმლოებები მე ვიცოდი. ჩემი? ჩემი …

უკვე მივხვდი, რომ გვანცაში შევცდი. რაც იმ სკოლიდან გადმოვედი რაღაცებს დავუკვირდი და ისეთ რაღაცებს მივხვდი, გამაცია 😐 ვიფიქრე, რომ მეგობრობა არ არსებობდა და არც ნდობა არ უნდა არსებულიყო.

რატო? სანამ ერთდ ვიყავით სულ მიკვირდა საიდან ხვდებოდნენ ჩემ შესახებ რაღაცებს . გვიან დავასკვენი. თუ არა ის, სხვა ვინ გამცემდა : ))

მერე ახალ სკოლაში გადავედი მე-10 კლასში. უკვე წინასწარ ვიცოდი, რომ იქ მხოლოდ უნდა მესწავლა, რომ “იმ სკოლაში” ძალიან თავისებული ბავშვები იყვნენ, რომ ყველა გარბოდა მათი კლასიდან, რომ ყველა მასწავლებლის შვილი და “რაღაცნაირი ” იყო. ჩემი  ერთადერთი მიზანი კი  იმ პერიოდში უნივერსიტეტში ჩაბარება იყო. ამიტომაც მისვლისთანავე განვუცხადე გოგოებს როცა “რაღაც ნიტო” შევამჩნიე- ჩემი მიზანი აქ სწავლაა, ამიტომ რაც არ უნდა გააკეთოთ, მაინც მკიდია, მე უნდა ვისწავლო, მეგობრებს მე აქ არ ვეძებთქო!

ვმეგობრობდი ბიჭებთან, განსაკუთრებით სამთან – მერე ერთი ლევანი ავსტრიაში წავიდა და დარჩნენ რეზო და ლექსო.

რაღაც განსაკუთრებული გვაკავშირებდა. ერთმანეთს პოეზიით ვესაუბრებოდით, საღამოოებით მესიჯების მაგივრად საყვარელი პოეტების ლექსებს ვუგზავნიდით,  ერთმანეთს ვეჯიბრებოდით ვინ უკეთესს ლექსს იპოვიდა.

რეზოს საოცარი ხელწერა ქონდა, დღემდე შენახული მაქვს.

ღამის თევები, წრფელი მეგობრობა, მე მათთან არ ვიყავი გოგო და ისინი ჩემთან არ ყოფილან ბიჭები.

ჩვენ სამივე ერთმანეთისთვის ადამიანები ვიყავით. ლექსის მსმელი ადამიანები!

ვუსმენდით დორსს, გვყავდა საკუთარი მორისონი ლექსოს სახით და უკვე ათასჯერ გადაღეჭილ როკ-ოპერასაც მეათიათასჯერ ვნახულობდით.

ღამის თევები

ვარძია, ღამე, კლდის ქიმი, ჩვენ სამნი, რვეული, შავი პასტა, მთვარე და წინ მდინარის ხეობა, პირდაპირ მთვარით განათებული გამოქვაბულები.

ერთადერთ რვეულში სათითაოდ ვწერდით ლექსებს, გვიყვარდა ექსპრომტი. ფლიაშკაც ერთი გვქონდა. ქარი უბერავდა და მთვარეს მოფარებული ღრუბლებიც ხელს გვიშლიდა წერაში. Read the rest of this entry »

Posted in მემორიზ | Tagged: , , , , , , , , , , , | 6 Comments »

3 ნაბიჯით წინ, 1 ნაბიჯით – უკან

Posted by vekoo on თებერვალი 3, 2011

დანაკარგები ჩემი ცხოვრების თანმდევი მოვლენაა სულ.

ვკარგავ ხან მეგობრებს და ხანაც ნივთებს.- ფულს, საფულეს, აიპოდს , მეგობარს (ამას არ გავლინკავ) , ჩიპიან გასაღებს და ათას წვრილმან რაღაცას.

აქ ჩამოვედი, ხიდზე ავედი და 1-2 სურათი გადავიღე (ჩემებს მერე დავდებ) .

მერე ბამბის ქუჩას ავუყევი, ლესელიძიდან თავისუფლების მოედანზე ავისეირნე და იქ პუშკინის სკვერთან აჩო ვნახე.

იქვე  მე შოკოლადიანი რაღაცა და აჩომ ფენოვან ცომში გახვეული ყველი დააგემოვნა, ზედ მე არომატული ჩაი , მან – რაღაც გაზიანი დააყოლა. მერე გარეთ შაურმა დავამატეთ ♥

მეტეხის ხიდი გადავირბინეთ, აბო თბილელის ეკლესიასთან ჩავედით. სულ ერთი ხელის – სინამდვილეში ფეხის :დ – გაწვდენაზე იყო მტკვარი

დასაშვებ ზონას გადავცდი, ჯებირების იქით კლდეზე გადავირბინე, მტკვართან სულ ახლოს ვიყავი  – რამდენჯერ მიოცნებია იქ ყოფნაზე როცა გზის მხრიდან შევხედავდი ხოლმე მეტეხს ♥ ♥ ♥

ამიხდა  ♥  თან სურათებიც გადავიღე  ♥

სული უკაწკაწებდა აჩოს , აი, ეხლა გადავარდები, აი ეხლა ჩაგიტყდება ეგ ლოდი, ეგ ლოდი წყალში რომ ტივტივებს მტკვარს გაყვება, ზედ ნუ დგები და ა.შ. :დ როგორ გაუხარდა რომ წამოვედით :დ

გზად მარშუტკაში ხელთათმანები დამრჩა : (( + აჩოს ქუდი : ((

 

სხვა სურათები ვერ ვნახე უკეთესად რომ ჩანდეს. ისე, ისე დამწყდა გული რომ ჩამოვედით. ლამის სირბილით დავწეოდი მანქანას. – მეგონა შუქნიშანზე გადავიდოდი და ისე ჩავიდოდით, მაგრამ მანამდე მოგვიწია და სიჩქარეში დამრჩა : ((

სამაგიეროდ, მერე ეკასგან რომ გამოვედით შევიარეთ მაღაზიებში და ორივესთვის რაღაცები ვიყიდეთ :დ ნუ, იდეაში სა-14 თებერვალოდ :დ სიყვარულის დღეა ტი შტოო :დ თან 14 თებერვალს 1 წელი და 11  თვე გვისრულდება ზუსტად, რაც ერთად ვართ ))

ჩემთვის 1 ზედა – ზუსტად ისეთი, როგორიც ზაფხულის მერე მინდა და ვერ ვიყიდე რაღატომღაც :დ და 1 მთლიანი კაბა, ძალიან მოკლე და შავია, ის აღარ ვიყიდე რაზეც წინაზე ჩავიციკლე – აღარ მოგვეწონა :დ
და 1 თავისუფალი ზედაც აჩოსთვის, რაღაცა “ნიგერულ ვიდზე” :დ

კაით, ხო, ხამი არ ვარ და არც ყველა შენაძენს ვწერ ბლოგზე, მარა ეს ერთობლივი შოპინგები მციკლავს :დ ძალიან მიყვარს და რომ არ დავწერო, არ ძალმიძს ))

მე აჩოს პარკი წამოვიღე , იმას ჩემები გავატანე და 14მდე არ გავცვლით :დ

პ.ს. იმედია, იქამდე კიდე რაღაცებს დავამატებ :დ

Posted in ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური, შოპინგი | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 11 Comments »

მებევრება

Posted by vekoo on თებერვალი 2, 2011

ყოველთვის, როცა არ ხარ, უსიამოვნო შეგრძნებები მაწვება. უსიამოვნო სურვილები შემომივლის და თავიც უაზრობებით მებერება.

როგორ მებევრება დრო უშენოდ.

დაყარე კარტები, ჩემთან წამოდი.

გელოდები !თუმცა, არა, შენ ისევ თამაშობ და მე მარტოს მიწევს ბოდიალი. 

უშენობით უსაქმური ვხდები.

ჩემი საქმე ხარ, ჩემი სურვილი.

ჩემი სუნთქვა და ჩემი წყურვილი.

მომენატრე, მენატრები, მენატრებოდი.

დაყარე კარტები, დაჭკნა ვარდებიც.

კვლავ მიყვარდები.

შენ გეზიზღება , მე კი – მიყვარს.

მე ვცხოვრობ ინტერნეტში, შენ – გაცხოვრებ.

თამაში გირჩევნია? ჰოდა, თამაშობ.

უბრალოდ, მარტოს ნუ მტოვებ

ძალიან მებევრები

________________________________________

ნახავ და მეტყვი: “როგორ მოგნატრებივარ, რა გეშველება უჩემოდო”.

არც არაფერი.

ჩემთან წამოდი.

2009

Posted in მომავალი გროსმაისტერის ვნებანი, პიკანტური რეალობა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , | 9 Comments »

Poor Fat Girl

Posted by vekoo on თებერვალი 1, 2011

შემეცოდა,მართლა შემეცოდა. 

არა ისე სწერვულად, ქედმაღლურად თუ ზევიდან გადმოხევის პონტში, არა, მართლა შემეცოდა .

იცი რატო?  რამხელა წარმოდგენა ქონია საკუთარ თავზე და თურმე სინამდვილეში როგორი ყოფილა.

როგორი სხვანაირი ჩანდა ამ ვირტუალური პოსტებიდან.

მერე მე  შელამაზებული სიმართლიდან გამომიყვანეს და ასე თუ ისე, ვიცოდი რა და როგორ თუ როგორი იყო, მაგრამ მთლად ასეთიც არ მეგონა.

ეხლა იცი? მეცოდები “ლამაზთვალება ანგელოზო” ))

რა ვქნათ, ბუნებამ ყველა ერთნაირად არ დააჯილდოვა ტანკენარობით.

კიდე, იცი რატო შემეცოდა?

დავინახე როგორ გამალებით იცავდა თავის წილ ბედნიერებას, როგორ უფრთხოდა ყველაფერ გარეშეს, რომ არ დანგრეოდა ძლივს ახუხულავებული მიწური.

ეკრანს ამოფარებული რა მარტივი ყოფილა ცხოვრება )) არავინ გიცნობს და ვერ გხედავს როგორი ხარ, არც შენი შინაგანი სამყარო ჩანს, ასე მარტივია ადამიანებს თავი მეგან Fოქსადაც კი წარუდგინო.

საქმე მარტო გარეგნობაში არაა, ყველაფერი წარმავალია. უბრალოდ, ძალიან ცუდია, როცა ახალგაზრდობაშივე ამხელა კომპლექსებს წამოიკიდებ.

რაღაც დოზით, ჭკვიანი გოგო ყოფილხარ, შეიგიგნია ჩემი რჩევა: “შეირგე , შეიშნოვე რასაც მიაღწიე როგორც იქნა და უბრალოდ, დაივიწყე წარსული და შეგვეშვი.”

არეული პოსტია

Posted in ამოხეთქა | Tagged: , , | 6 Comments »