ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Archive for მარტი, 2011

მარტის კატები

Posted by vekoo on მარტი 29, 2011

ეძღვნება ყველას, ვისაც უზასავია

შენი უფლება, ხელები იქნიო, მთავრდება ჩემ ცხვირთან (ც) ჭკვიანი კაცი.

მიუხადავად ამისა,  ძალიან ბევრჯერ იძულებული ვხდები, რომ სხვისი ქცევიდან გამომდინარე ვაკეთო რაღაცა .

განმარტებისთვის მცირე შესავალი:

მწვანე ამენთო თვალებში, ჩემი ოთახის ფანჯრიდან აყვავებული ატმის და გარგრის ხე მიცინის, ვარდისფერი ტოტები ლამის ოთახში შემომივარდნენ, ხელებგაწვდენილნი მოიწევენ ჩემკენ და არ შემიძლია გულგრილად ვუყურო.

აივნიდან კვირტებად აფეთქებულ ალუბალს ვხედავ, ცა ცაზე ცისფერია, ამ დროს სახურავზე ასვლა და ვერცხლისფერ საგებზე წამოწოლაზე მეტად არაფერი მინდა. ფანჯარაც სულ ღია მაქვს და გაზაფხულის სუნთქვას ვგრძნობ, ღამ–ღამობით კი უკვე მართლა მესმის რომელიღაცა ჩიტის გალობა.

სად ვცხოვრობ ამ სამოთხეში? უცნაური უბანია, ქალაქის ცენტრისგან სულ 10 წუთით დაშორებული, მაგრამ განაპირას, მტკვრის სანაპიროსკენ, სკვერებთან ახლოს.

რა გამაჩერებს სახლში ასეთ ამინდში, მინდა გარეთ გავიდე და ფეხით მოვიარო ყველა ლამაზი ადგილი, ძალიან მიყვარს ნარიყალა, მეტეხი, კუს ტბა,  და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ, ჩემი რუსთავის პარკიც კი.

მმმმ, მინდა ველოთი გასეირნება.

შესავლის შემდეგ:

მაგრამ არის ერთი პრობლემა: ვისთან ერთად წავალ მე ბუნების წიაღში?

– რა თქმა უნდა, მეგობრებთან და საყვარელ ადამიანთან ერთად.

პრობლემაც ამაშია: ვინაიდან და რადგანაც მეგობრები სამსახურის გამო ვერ ახერხებენ დღის განმავლობაში ჩემთან ხეტიალს, ვრჩებით მე და აჩო.

და აქაა დამარხული ძაღლის თავიც.

არ მინდა და აღარც შემიძლია მასთან ერთად ავიდე თუნდაც ვაკის პარკის თავზე “ქალთან”, სულ ზევითა კიბიდან გადმოვკიდოთ ფეხები და დავტკბე სიცარიელითა და სისავსევით. ან ვისეირნო აყვავებულ/ამწვანებული ხეების ქვეშ, ან ელემენტარული, დავსხდეთ სადმე სკვერში და მიწის თხილი ვაკნატუნო.

! არ მინდა კარის მეზობელმა, მამაჩემის თანამშრომელმა, დედაჩემის ნათლიისშვილმა, ჩემი ძმის ძმაკაცებმა, ყვავი ჩხიკვის მამიდამ ამ დროს ჩვენს დანახვისას ბინძური აზრები ააფუთფუთოს ტვინში.  : |

! არ მინდა იპოდრომზე შევხვდეთ ფორუმელ “მეგობრებს” და ჩამოყალიბებული სტერეოტიპის გამო, რომ წყვილები ასეთ ადგილებში მხოლოდ საზასაოდ [და არა მარტო საზასაოდ] დადიან, მე გამიტყდეს რომ ისინი იქ შემხვდნენ.

! არ მინდა ნარიყალაზე ასული მეც იმ წყვილების რიგში მოვექცე ჩამოსვლისას შემხვედრი ხალხი ამრეზით რომ უყურებენ – წმინდა ადგილს ბილწავენო.

ხალხის აზრი დაიკიდეო, რაში გაინტერესებს შენზე რას იფიქრებენო –  ბევრი მეტყვით, ვიცი.

მაგრამ ეს დაკიდებაც მამძიმებს და არ შემიძლია ავიდე იმ მთის წვერზე და იქ საათობით გაუნძრევლად ვიჯდე, რომლის ქვეშაც ბუჩქებში შეყუჟულები გოგოები ბიჭებს ლოკავენ და ბიჭები ბორცვებს უზილავენ …

რაღაც რეპორტაჟი იყო ადრე: “გაღიზიანებთ თუ არა წყვილი, რომელიც ქუჩაში კოცნის ერთმანეთსო?” . ჩემი პასუხი იყო – არა!

მაგრამ ეხლა დავფიქრდი და რაღაც სტანდარტების შემოღება და თუნდაც, იძულების წესით მათდამი დამორჩილებაც აუცილებელია, თორე პოსტის დაწერის შემდგომ პარკში ვაპირებ ველოთი გასეირნებას და ნამდვილად არ გამიხარდება რომელიმე მოხვეულ ორღობეში მარტის კატებივით ერთმანეთში შეზრდილ წყვილს რომ გადავაწყდები.

  1. პარკი და ველოსიპედი

  2. მწვანე პოსტი პარკზე, ჰორიზონტალური წყვილები და ჩემი ველოსიპედი + ვიდეო/სურათები

  3. ქუჩაში რომ მიცნოთ …

  4. ვიდეოპოსტი რუსთავის პარკში

  5. 127 hours

Advertisements

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პიკანტური რეალობა, წარსულის ქრონიკები | Tagged: , , , , , , , , , , , , , | 15 Comments »

too busy lady

Posted by vekoo on მარტი 27, 2011

და რა ხდება თქვენკენ?!პირველად იყო ესე კითხვა და შემდგომ პასუხიც :

9:00 ბუღ.აღრიცხვა ბანკებში – ლექცია
10:00 ბუღ.აღრიცხვა ბანკებში – სემინარი
11:00 რეკლამა და ფინანსები – სემინარი
12:00 მარკეტნგის საფუძვლები – სემინარი
13:00 საჯარო ფინანსები – სემინარი
14:00 მშვიდობით, მაღლივო
15:00 ბასს-ის კურსები წერეთელზე
17:00 i’m a free
20:00 მოსწავლე
22:00 ნანატრი თავისუფლება

ასეთი იდილიური ყოფა მაქვს სამშაბათობით დილის 9საათიდან ღამის 10-მდე. +ბონუსად ვცხოვრობს რუსთავში და მიწევს გადარბენები და 1საათი გზაში. (1+1=2) მარტივი არითმეტიკა :დ

გარდა ამისა,

ორშაბათი-ოთხშაბათი-პარასკევი დავდივარ Big-Ben School-ში საღამოს 5სთ-დან და

სამშაბათი-ხუთშაბათი-შაბათი პროფესიონალ ბუღალტერთა ცენტრში სპეციალურ კურსებ-ტრეინინგებზე.

+ კვირის 3დღეს მე-9 კლასელი მოსწავლე ინგლისურის შესწავლის მწველი სურვილით.

და კიდევ ტარააამ 

გავდივარ სტაჟირებას მერიის საფინანსო-საბიუჯეტო განყოფილებაში, კერძოდ ბუღალტრულ ნაწილში და დილიდან შესვენების დაწყებამდე  experience-ს ვიმაღლებ .  ნუ, წესით,  ჯერ საბიუჯეტოდან უნდა დამეწყო , მაგრამ უნივერსიტეტში ითხოვენ ბუღალტერიაში მუშაობის პროფესიულ პრაქტიკებს, ამიტომ მე “შუა ნაწილში” ჩავჯექი და შემდგომ დავუბრუნდები საბიუჯეტოს. დასკვნითი ნაწილი კი ხაზინაში სტაჟირება იქნება.

ამ ბოლო პუნქტმა სიამაყის და თვითრწმენის დონე ამიმაღლა. ვისაც ვუთხარი ყველასთან პირველივე შეკითხვა იყო: ვინ დაგეხმარა? ვინ მოგაწყო?

-არავინ დამხმარებია, თვითონ მოვახერხე, თავი მოვაწონე და შედეგიც მივიღე.

ლამის დეპრესიაში ვვარდებოდი ხოლმე ჩემს გარშემო ყველა მეგობარი რომ უკვე მუშაობდა და მე – ჯერ არა. ამიტომ ახლა ცოტა დავმშვიდდი და სუულ ცოტათი  მჯერა, რომ ჩემითაც შეიძლება მივაღწიო რამეს :დ

ამ ეტაპზე სულ ესაა ჩემი ცხოვრება – დილით მერია, შუადღიდან სხვა და სხვა კურსები, გვიან საღამოს მოსწავლე და შიგადაშიგ ჯავახიშვილი.

ეს ყველაფერი კარგია, მაგრამ გამიჩნდა დროის პრობლემა პირად ცხოვრებაში: ადრე შემეძლო მთელი დღე უპრობლემოდ გაგვეტარებინა ერთად და ეხლა კი საათებში ვართ გაწერილი : (( სამაგიეროდ, უფრო მენატრება და უფრო მწველი სიახლით ვგრძნობ აჩოს საჭიროებას. but, მაინც ვახერხებ კვირაში 5 დღე მაინც ვნახო :დ

და თქვენ რას აკეთებთ გოგოებო, ვინც ჩემ ბლოგს კითხულობთ, მინდა ყველამ დაწეროთ მსგავსი პოსტი, ძალიან ბევრის დათაგვა მომიწევს, ამიტომ მირჩევნია თქვენ სურვილს მივანდო და ველი შედეგებს : ))

Posted in და–ტაგ–ულ–ებ–ი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, მომავლის პროექტი, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , | 15 Comments »

ჩემი “კუმირები”

Posted by vekoo on მარტი 22, 2011

ანულიას შევპირდი და მეც მოვყვები ჩემზე. 

ყველაზე მეტად რაც მაკლდა ბოლო პერიოდში მიზანდასახულობა და საქმის კეთების სურვილი იყო, მომავლის მოწყობაზე მხოლოდ ვოცნებობდი და არ ვფიქრობდი.

საბედნიეროდ, ჩემს რეალობაში არის 2 ქალბატონი, რომლის ცხოვრების წესიც (ყოველ შემთხვევაში, რასაც მე ვხედავ და რასაც ისინი გვანახებენ) მისაბაძია ჩემთვისაც:

თაა და ანანო, მანცვიფრებს თქვენი მიზანდასახულობა!

თაა From http://www.taa.ge

თაამ უკვე აიწყო კარიერა, მაგრამ კვლავაც არ ჩერდება და სულ მეტს და მეტს ითხოვს ცხოვრებისგან, მემგონი ამიტომაცაა მისი პოსტები ჩემთვის საინტერესო – ვიგებ უამრავ სახალისო ქალურ ამბებს, ვხედავ საქმიანი ქალის ცხოვრებას, რომელსაც ყავს საყვარელი ოჯახი და აქვს საყვარელი საქმე. +ამ ყველაფერს მიაღწია საკუთარი მონდომებით.

მიყვარს თაა შენი სთაილიშ ბლოგი

 

 

 

ანანო, – იგივე ანულია, იგივე Coffee,  იგივე სანუკვარი will be მეზობელი  😉  –  ყავს ოჯახი და she’s her own boss :ბოლი: ამ გოგოში ყველაზე მეტად რაც იწვევს ჩემს აღფრთოვანებას, არის მისი ულევი ენერგია. ნუ, რაც მართალია მართალია , მე მისი შემართების შედეგზე ბევრი არაფერი ვიცი, მაგრამ აქვს ზღვა ფანტაზია. საერთოდაც, რისკიანი ლეიდია და ენთუზიაზმით სავსე. როცა თავის საქმეზე ყვება ვუყურებ და მიკვირს: ნუთუ 21 წლის გოგოს ველაპარაკები?!

დარწმუნებული ვარ ცხოვრებაში ბევრს მიაღწევს, მიყვარს და ძალიან მინდა ხშირად ვნახო ხოლმე, მაგრამ ვერ ვახერხებ : ((

თავის შესახებ ის უკეთ საუბრობს “ჩემი პრობლემა ისაა, რომ საქმის ბოლომდე მისაყვანად მოთმინება არ მყოფნის, დაწყება კი ძალიან მიყვარს. რომელიმე კაპიტალისტურ, განვითარებულ ქვეყანაში რომ ვცხოვრობდე, გავხსნიდი კომპანიას, რომელიც მზა ბიზნესებს ჩააბარებდა კლიენტს : )”

რაც არ უნდა იყოს, ანანო, მე შენი მიზადასახულობით აღფრთოვანებული ვარ და ასე გააგრძელე 😉

ანანოსაც და თასაც ყავთ საყვარელი შვილიკოები ♥ , საყვარელი საქმე და გვერდით მზრუნველი მეუღლე, – ერთი შეხედვით ყველაფერი, რაც ცხოვრებაში ქალს ჭირდება ბედნიერებისათვის.

მე გისურვებთ, ეს ბედნიერება საუკუნოდ გაგრძელდეს, გისურვებთ თქვენი თავი არ დაგეკარგოთ ცხოვრებაში და ყველაფერი უკვე კარგად იქნება ♥ ♥ ♥

პ.ს. რაც შეეხება ჩემს გეგმებს და მიღწეულ შედეგებს, შემდეგ პოსტში …

Posted in ივენთ-განხილვა, მეგობრები | Tagged: , , , , , , | 10 Comments »

ფართოდ გაფარჩხული ფეხები

Posted by vekoo on მარტი 19, 2011

20წლამდე ამბორიც არ იცოდა, 20 წლისა პირველად ეზასავა და ვოლზე ნიუ-არტ სურათი დადო.

ქმარს გაშორდა და სექსუალური თავისუფლების ქადაგება დაიწყო. 

ქორწინებაში ბავშვი არ უჩნდებოდა და განქორწინებულმა ის ვეღარ გაარკვია საკვერცხემდე გზები რითი დაუხშოს რიგითი მამრის სპერმატოზოიდებს.

ქორწინებამდე სიწმინდეს პირწმინდად იცავდა და განქორწინების მერე პიროვნული სიწმინდა პირწმინდად შებღალა.

ქორწინებამდე სიტყვა “ქორწინებამდე”  ნიშნავდა დეფლორაციამდელ პროცესს, ქორწინების მერე კი “ქორწინება” საცხოვრებლად პარტნიორთან გადასვლასთან გააიგივა.

ზუსტად ამ “ქორწინებამდე” [a.k.a. დეფლორაციამდე p.s. ქალიშვილომდე რა] მეოცნებე გოგონა იყო და მხოლოდ თეთრ რაშზე ამხედრებულ პრინცსს თუ აჩუქებდა კოცნას, ისიც მხოლოდ ქუჩის ბნელ კუთხეში და მხოლოდ მაშინ, როცა უზარმაზარი თაიგულით ულამაზეს ყვავილებს მიართმევდა სიყვარულის დღეს. 

[ქუჩის ბნელ კუთხეში ან სკვერის მიგდებულ ნაწილში]

ყველაფრის დაკარგვის შემდეგ კი კოცნას როსკიპი ქალივით არიგებს.

და მე როცა ვამბობ ყველაფერს, ვგულისხმობ მართლა ყველაფერს.

ლიბერალობა, ევროპელობა, თავისუფლება! პიროვნული განვითარება…

ერთადერთი მიზანი, ფქტიური საფუძველი მათი ქცევისა ეს გახდა.

ჰო, და გახდა კიდე..

ყველაფერზე ხმამაღლა და საჯაროდ საუბარი, ყველაფერში დაინტერესება და ნებისმიერი ტიპის ინტიმური კითხვა მოსაუბრესთან, – აი, როგორია გზა “განვითარებამდე”.

და კვლავაც, მე როცა ვამბობ ყველაფერს, ვგულისხმობ მართლა ყველაფერს.

ტი შტოო, “აზიატები ხომ არ ვართ, გლეხი რეგიონელები, ჩვენთან ევროპაშიი…” და ამას მოყვება ჭექა და ჭექა-ქუხილი. და ვაი იმას, ვისაც კბილს დაადგავენ.

მსოფლიოს განვითარების მანძილზე ყოველთვის იყო “კარგ მთქმელს კარგი გამგონე უნდას” პრობლემა.

თუკი ასე საყვარელი უცხოეთში გელფრენდ/ბოიფრენდის “ინსტიტუტი” აკრედიტირებულ-ლიცენზირებულია, ამაში ცუდი არაფერია, მაგრამ ქართველებს ხომ ყოველთვის გვიყვარდა ყველაფრის ჩვენ გემოზე გადმოხარშვა ამიტომ ამ ფაქტის კონსტანტაციაც მოხდა და ე.წ. ინსტიტუტები ეხლა უკვე ერთდღიან “პროფ-სასწავლებლებად” იქცა, – სექსუალურ პარტნიორებსაც 1-დან 1 კვირის ვადით ირჩევენ.

არადამ კაცობრიობის განვითარების ყველა ეტაპზე პროფში სწავლა ნი ტო პონტად ითვლებოდა, უნივერსიტეტი კი მაღალი ღირებულების მატარებლად ითვლებოდა და ბევრისთვის სანუკვარი ოცნება იყო.

არ გაეკაროთ პროფ-სასწავლებლებს, ჩააბარეთ უმაღლესებში :დ

ეხლა მე ამ ერთ პოსტში იმდენ თემას შევეხე, იმდენ პიროვნებას მივედ-მოვედე, ბოლოში გასვლა მიჭირს, ავირიე და რითი გავაგრძელო თუ დავასრულო ვეღარ ვხვდები.

მერე რა, მე მარტო არ ვარ, ბევრიც ასეა: ცხოვრების ერთ ეტაპზე პრობლემიდან გამოსავალს რომ ვერ ხედავენ უფრო და უფრო ღრმად ეფლობიან. ერთ შეცდომას მეორეს ამატებენ და ა.შ.

და ვერც ვერაფერს ვიზავთ, ასეთები ვართ ადამიანები. და გოგოები ხო განსაკუთრებით.

წერა სულ სხვაგვარ მოტივებზე დავიწყე, მეც სხვა შემართებით ვიყავი, მაგრამ ეხლა სწორედ ის კულმინაციური მომენტია, მთვარე და დედამიწა ყველაზე ახლოდან რომ ხახუნობენ მიზიდულობის ძალით.

ტკბილი ძილი მისურვეთ.

პ.ს. ერთმა ახალგაზრდამ თქვა: “რა მარტივია ბებიაჩემო დაგვძრახო გართობისთვის, როცა თვითონ  მარტო წნევის გაზომვის თავიღა გაქვსო”.
ნურავის მოახვევთ თავზე თქვენს გამოცდილებას თუ მსოფლმხედველობას, გვაცალეთ მოვიდეთ თქვენამდე.

საერთოდ,ეს წინადადება პოსტის თქმულისგან საპირისპიროდ იხმარება, მაგრამ ამ შემთხვევაში იმათ წინააღმდეგაა გამოყენებული, ვინც ე.წ. სექსუალურ თავისუფლებას ქადაგებს.

Posted in ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ივენთ-განხილვა, პიკანტური რეალობა, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , | 10 Comments »

სამყაროს პატარა ცენტრი

Posted by vekoo on მარტი 17, 2011

წერე, წერე, რამე დაწერე.

ანა ცოცხალია, დროა მეც გამოვცოცხლდე.

2 დღის წინ პირველ სემინარს დავესწარი. ნუ, როგორ ვერ ვიტან საკუთარ ნაჭუჭში გამოკეტილ ადამიანებს, რომლებიც ცხოვრებას მხოლოდ მისი ცხვირის პერიმეტრით საზღვრავს.

ლექტორი გვიკითხავს მარკეტინგულ ანალიზს და ბევრს უჭირთო, წესით, სკოლაში ზოგადად ფაქტების ანალიზი უნდა ისწავლებოდაესო.

ხოდა, ეს ვაზელინი გოგო კიდე: “ხო, სკოლაში ჩვენც არასოდეს გვაკეთებინებდნენ რამის ანალიზს, ჩაბარებისას ქართულის მასწავლებელს იმდენი მუშაობა დასჭირდა რომ ესწავლებინა თემის წერისასო”.

WTF ?!

გააძვირეთ სასწრაფოდ ვაზელინები .

შენ კაი, დებილი ხარ, იყავი დებილი, მარა ჩვენც “რატო გვსვრი” მაგ ტაფაში?!
ვისაც უნდა იყოს ღრჭო, ბრმა, კრწვა და ლორწოც თუნდაც :დ მაგრამ საკუთარი გადმოსახედიდან გლობალურ ფაქტებზე მსჯელობას მოეშვას ხალხი. 

მსოფლიოს პატარა ცენტრები გონიათ თავი და გარკვეულწილად, მაღიზიანებენ…

Posted in უნივერსიტეტი {მაღლივი} | Tagged: , , | 6 Comments »

არაფერს !

Posted by vekoo on მარტი 12, 2011

მაინც არ დავწერ ბლოგზე არაფერს!

Posted in ვეკო და აჩო | Tagged: | 3 Comments »

მე = დედა

Posted by vekoo on მარტი 8, 2011

რაზე დავწერო?

თითები მექავება საწერად და არაფერი გამომდის თავიდან.

ავუკრძალე ჩემ თავს გარკვეულ თემებზე წერა, რაღაც-რაღაცეებიც თავიდანვე აკრძალული მქონდა და ასე, ამ აკრძალვების ფონზე ვზიარ ბაიყუშივით და უკანასკნელი იდიოტივით ვუსმენ Korgis-Need Your Lovin-ს (რაღა დროსია, მარა მაინც…)

საერთოდაც ვფიქრობ, – ბლოგმა უარყოფითის მეტი არც არაფერი მომიტანა: შემექმნა პრობლემები გარკვეულ ადამიანთა ჯგუფთან, გამიჩინა საფიქრალი, +მომავალი პრობლემები, რომლებსაც ვიცი რომ ადრე თუ გვიან, გადავაწყდები და ა.შ.

დადებითი? პოზიტივი არც არაფერი მახსენდება ამ წუთებში – გარდა იმ წუთისა, როცა ბავშვურად მიამიტურად მიხაროდა ტოპ-პოსტებში მოხვედრა, როცა ვნებას თუ ემოციას აყოლილი ხმამაღლა ვწერდი პირად ნიუსებს…

ეხლა ისეთი არეული საათი მიდგას რა მინდა და რა არა ვერც ამას ვანსხვავებ.

ერთადერთი, რაც მიშველის ალბათ, ცხელი შხაპი იქნება ^_^

ვეთაყვანები ამ პროცესს. აუ, ისე , ერთხელ, ბავშვობაში მეზობლის ბავშვი სიხარულით მიყვებოდა: “იცი, გუშინ მე და ჩემი ძმა დედამ გვაბანავაო” :დ ტიპებს პაპრაზნიკამ ბანდათ დედამისი თურმე :დ

ბლოკნოტი მჭირდება – მაგარ ყდიანი და ლამაზ გვერდებიან მომცრო ბლოკნოტი – იქ ჩავიწერ ყველა აზრს თუ აზრის გაფართხალებას. ხანდახან ისე, ისე მომესურვილება ხოლმე რომ მქონდეს …

დღეს ქალთა დღეა – დედიკოს თვალის ტუში ვუყიდე : )) კარგი შვილი მინდა ვიყო.

ხვალაც პირველ ხელფასს ვიღებ და დედას მობილურის გაბზარულ-ჩაშავებულ-არეულ ეკრანს გავუკეთებ ^_^

იმაზე დიდ სიამოვნებას ლამის არაფერი მანიჭებს სიკეთეს რომ ვაკეთე : ))

რამდენი პოსტი მაქვს დედაზე და ყველგან საზიზღრობები მიწერია არადა (2-ის გარდა).

მეშინია მეც რომ დედა გავხდე….. ეხლახანს ფბ-ზე დავასტატუსე “ორსულადაა, დედა ხდებათქო” და შენო მკითხეს : )) არ მინდა ჯერ დედობა, არ ვარ მზად.

შვილს იქამდე არ გავაჩენ სანამ იმდენს მაინც ვერ შევძლებ რომ ჩემი ხელფასით მარტო ჩემ შვილს მაინც მოვუარო – ჩემს უზღვავ სურვილებზე კი ძვირფასმა ქმარმა იზრუნოს :დ

Posted in ახალი ოჯახი, განწყობისათვის, ვეკო და აჩო | Tagged: , , , , , | 11 Comments »

ძვირფასებო

Posted by vekoo on მარტი 7, 2011

მეგობრებო, მომენატრეთ. შესანიშნავ ხასიათზე დამაყენა “ნიჭიერის” წლევანდელი სეზონის პირველმა გადაცემამ.

 

მენატრებით და თქვენთან მინდა :დ

ვნატრობ როდის გნახავთ საკმარისად, როდის მოგისიყვარულებთ :დ ყველა, ყველა კარგი ხალხი მენატრებით.

მე მიყვარს ჩემი ქართულის მასწავლებელიც :დ

ღამის თავზე დამხობა მომენატრა თქვენთან ერთად. 2 წლიანი უსმელობის ვადაც მინდა გავტეხო და ჩავალბო გამომშრალი სხეული მათრობელა ღვინით/არყით/ვისკით – ყველაფრით გარდა ლუდისა.

ნინო, თამთა, თაცა, ნათია, გვანცა, ნელიკო თქვენთან მინდაა :დ

სიყვარულის ხასიათზე ვარ ♥

პ.ს. პოსტი ექვემდებარება ჩასწორებას ხვალ სურათებითურთ

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, მეგობრები, პირადი სურათები | 4 Comments »

სილამაზის ეტალონი და გაღორებული ღიპები

Posted by vekoo on მარტი 3, 2011

სილამაზის ცნება სხვა და სხვა საუკუნეებში განსხვავებული იყო და ვიზუალური მშვენებაც შესაბამისად განსხვავებულად აღიქმებოდა.

“რამოდენიმე საუკუნის წინ ქალის სილამაზის კრიტერიუმი რადიკალურად განსხვავდებოდა ახლანდელისაგან. აღორძინების ეპოქის ქალები ფერ-ხორცით გამოირჩეოდნენ. მამაკაცებსაც ძალიან მოსწონდათ.

ახლა რა გემოვნება შეეცვალათ? არა მგონია. უბრალოდ გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან გვარწმუნებენ და თავს გვახვევენ სილამაზის ეტალონს გამოშვერილი ძვლებით და წვეტიანი მუხლებით. მკერდი და ….. ვარაუდით უნდა მიხვდე სად არის.

არა და სილამაზის და სექსუალურობის ეტალონი მერლინ მონრო საკმაოდ ჩაპუტკუნებული იყო და ახლოსაც არ იდგა პარამეტრებთან 90-60-90. დიდი მკერდით და განიერი თეძოებით გამორჩეოდა. სოფი ლორენი? კლაუდია კარდინალე? ვივიენ ლი? რომელი ჰოლივუდელი ვითომ „ლამაზმანი“ შეედრება ამ ლეგენდარულ ქალბატონებს?
როცა ფერ-ხორციან ქალზე ვლაპარაკობ მხედველობაში არა მყავს სიმახინჯე-ავადმყოფობაში გადასული სიმსუქნე.
ისე ჩვენში დარჩეს არც „პლეიბოიში“ მინახავს გამხდარი ქალები რას იტყვით?” – წერენ თბილისის ფორუმზე.

გამხდარი და “ძვალზე ტყავდგადაკრული” ქალები [ალბათ] არავიში აღძრავენ ვნებას, ყოველ შემთხვევაში, მე ასე მგონია. განსხვავებული აზრი ძალიან მაინტერესებს, ასე რომ, არ დაიზაროთ კომენტარებში დაფიქსირება. 

ქვემოთ მოცემულია სამი გოგონა და ესაა ზოგადად ტიპიური სურათი “სიგამხდრე-სიმსუქნისა”. და შემდეგ არის 90+ (კგ)

ჩვენი ბებიების დროს იყო +10 სტანდარტი ანუ: სიმაღლეს +10კგ = იდეალურ წონას.

დღეს-დღეისობით შეიცვალა მდგომარეობა: სიმაღლე – 10კგ=იდეალურ წონას.

წონის ამგვარი გამოთვლაც, რა თქმა უნდა, ფარდობითია და დამოკიდებულია მთელ რიგ ფაქტორებზე, მაგალითად, მე ამჟამად ვარ 175სმ და 65 კილო ჩემთვის უკვე გამხდრობად არ ითვლება : ))

თუმცა, ჟურნალ ვოგის გარეკანზე დაბეჭდეს ამერიკელი გოგონა, ნიშნად იმისა, რომ სილამაზე მხოლოდ იდეალურ პროპორციებში/ფორმებში არაა და ესთეტიურად შეიძლება ჭარბწონიანიც გამოიყურებოდეს.

მუცელზე ქონები : | არასოდეს მექნება ამის მსგავსიც კი : ))

და მივედი მთავარ საკითხზე, რამაც პოსტის წერა გადამაწყვეტინა: რა ხდება საქართველოში ამ კუთხით.

უცნაური და საოცრად უაზრო ერი ვართ, პატარა გოგონებს დახმარების ნაცვლად საშინელ მაგალითს (ვ)აძლევთ: პოსტის წერაც ქვემოთ გოგონას სურათმა გადამაწყვეტინა.

ჯანსაღი კვებას პოპულაციას ერთეულები თუ უწევენ, არადა სილამაზის ესთეტიურად აღქმისთვის ეს პირდაპირი გზაა.

 

სამაგიეროდ სოციალური ქსელები სავსეა ტუჩებგამობზეკილი ძააან ძერსკეეე სურათებით .

არაერთი ამგვარი პროფილი დარეფორთებულა, მაგრამ “ასეთების” რიცხვი კატასტროფულად მატულობს. უკვე ტუჩებმობზუკვამოყვარულთა რიცხვი კოლოსალურს უახლოვდება

ჩვენში (სამწუხაროდ) ბევრი თვლის, რომ თუკი Aiii, aSee daWeRs, aMiTi IqnEba YveLazE gAmoRchEuLi da Nu JaaN CHKKK ( : | )

ამ დროს ნაკლებად ფიქრობენ გაუფრთხილდნენ ბუნებრივ ფორმებს და არ დაიმახინჯონ სხეული ზედმეტი ქონებით.

ეს პოსტი ფაქტიურად ყველას ეხება, ვინც მუცელს მაპატიეთ და საჭმლით იღორებენ და მერე კაცებივით ღიპები ამშვენებთ.

მე ბედნიერი ვარ, რომ არასოდეს შემრცხვება ბიკინებით აუზზე გავლის.

Posted in Uncategorized | 18 Comments »

ვინ არიან ბლოგერები?

Posted by vekoo on მარტი 1, 2011

ბლოგერები უსაქმური ხალხია, წარუმატებლები ცხოვრებაში და სხვა პრასვეტი რომ არ აქვთ ინტერნეტში:

  1. ბლოგავენ/წუწუნებენ თავიანთ განვლილ/ტანჯულ ცხოვრებაზე ან

  2. ბლოგავენ თავიანთ პროგრესულ აზროვნება/ცხოვრებაზე.

  3. საბედნიეროდ, არის III კატეგორიაც, ძირითადად თემატური ბლოგები, რომლებიც გარდა პირადი ცხოვრებისეული გამოცდილებისა, სხვა მნიშვნელოვან ინფოსაც გვიზიარებენ მკითხველებს.

პირველ დებულებას უსაქმური, ცხოვრებაში წარუმატებელი ბლოგერების შესახებ არასოდეს ვეთანხმებოდი, ყოველთვის ვამტკიცებდი, რომ ბლოგერი სულით ხარ : D

ჩემი მოთხოვნილებაა წერა, ხალხისთვის ჩემი ისტორიის და მერე დასკვნის გაზიარება. ჩემი ცხოვრების წესი გახდა ყოველ დღე იმაზე ფიქრი, დღეს რა დავწერო ბლოგზე და ა.შ.
და ამ ყველაფერს სულაც არ ვაკავშირებდი უსაქმურობასთან.

But

ბოლო ერთი კვირა საშინლად სტრესული მქონდა, უკვე ქრონიკული უძილობა მჭირს (ოღონდ პირიქით, მინდა, მაგრამ დრო არ მაქვს ძილისთვის), ყველა კუნთი მტკივა , სულ დაძაბული ვარ და დასაქმებული, დღის განმავლობაში სულ რაღაცით ვარ დაკავებული, ფაქტიურად, სულ გადარბენაზე ვარ, 2 დღის წინ მეგობრის ქორწილში ვიყავი და ესეც გართობა/განტვირთვასთან ერთად დიდი სტრესი იყო – მაღალ ქუსლიანებზე ცეკვისგან ეხლაც მტკივა ტერფები :დ 

და ამ ერთი კვირის მანძილზე ფაქტიურად ვერ მოვიცალე ბლოგზე საპოსტად.

ყველაფრისგან შედეგად მივიღე ის, რომ იმ დოზით აღარ მაინტერესებს რა ხდება ვირტუალურ სივრცეში,  მე ჩემი თავის რეალიზაციის დონე გავზარდე რეალურ ცხოვრებაში და ვირტუალური უკვე უკანა პლანზე გადავიდა.

გუშინ სახლში რომ მოვდიოდი ამ თემაზე ვფიქრობდი და საბოლოოდ დავასკვენი, რომ ძაანაც შეიძლება გეწყინოთ, მაგრამ ბლოგვა და უსაქმურობა პირდაპირ კავშირშია ერთმანეთთან.

ბლოგინგი შეიძლება ჩემი პროფესიული კარიერის ბაზისიც იყოს (ოდესმე), მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს, იმას რომ მე ამით დაკავებული ვარ :დ

უბრალოდ …

დასკვნები თქვენთვის მომინდია, თქვენი აზრი კი გამოხატეთ ეთიკის ფარგლებში.

Posted in ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , | 13 Comments »