ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Archive for the ‘პირადი სურათები’ Category

2014 წლის შემაჯამებელი პოსტი

Posted by vekoo on თებერვალი 9, 2015

იანვარი – სულ რომ არაფერი გამოვიდეს, ვაპირებ ეს პოსტი მაინც გამოვაქვეყნო.
ჩვენ 2013 წლის პირველ წუთებში

და ესეც იგივე დროს 2014ში.

 

ამ დროს 7-8 თვის ორსული ვიყავი მარიამზე. ღამე ელენიკო ბებიას დავუტოვეთ და მე და აჩო მეგობრებთან გავერთეთ, სანამ პატარა მარიამი დაიბადებოდა თავისუფლების ბოლო დღეებს ვითვლიდით : ))

თებერვალი –

მარტი –  38+ კვირის ორსული 

10 მარტი – მე და ელენიკო მარიამის დაბადებამდე 1 კვირით ადრე:

და ესეც 2014 წლის 17 მარტი, დილით გაგუაში წასვლამდე

17 მარტს დაიბადა პატარა მარიამ ჩხიკვაძეისევ ისე ემოციურად განვიცადე ყველაფერი, როგორც ელენიკოს დაბადებისას, უფრო მეტადაც კი ვინერვიულე ოპერაციის დაწყების წინ. 

ექიმთან შეთანხმებული მქონდა, რომ აჩოს ისევ დაასწრებდა ოპერაციაზე, როგორც ელენიკოს დროს, მაგრამ “კარანტინი” დაემთხვა და მომიწია მარტო შევსულიყავი. წვეთოვანი რომ დამიდგეს სანამ შემიყვანდნენ, ისე ვნერვიულობდი ამაზე, როცა გამომიძახეს “ადექი, წამოდი საოპერაციოშიო”, ისეთი კანკალი ამიტყდა, შეეშინდათ ექიმებს და თვითონ გამოიძახეს აჩო ჩემს დასამშვიდებლად.

ჰოდა, ეხლაც ისევ ისე, როგორც 2012 წლის 21 ივნისს, ისევ თავთან მედგა, ჩემი ხელი ეჭირა და მამშვიდებდა. 

ხოდა, მერე მითხრა, გახსნილ მუცელშიც ჩავიხედეო. ასე რომ, ჩემი გულ-ღვიძლიც და ორგანოებიც ნანახი აქვს ამ ვაჟბატონს : ))

ესეც მარიამი სამშობიაროდან გამოყვანის დღეს 4 დღის.

 

ამაზე დიდი ბედნიერება რა შეიძლება იყოს, ვერ წარმომიდგენია – 2 დაიკო ერთადაა და ერთმანეთს როგორი სიყვარულით ექცევიან ❤


აპრილი – და ამის შემდეგ ჩემი ცხოვრება ამ 2 ქალბატონის გარშემო ტრიალებს : ))


15 აპრილი

და ჩვენ ოთხნი : ))
ელენიკოსთან ვცდილობ ძველებურად გავატარო დრო, თუმცა, სამწუხაროდ, ნაკლებად გამომდის, ამიტომაც ნელ-ნელა მამიკოს გოგო გახდა, რაც ძალიან მახარებს ❤

მაისი – ჩემი თვალებციმციმა გოგონა ❤


6 მაისს მარიამი გაქრისტიანდა – თამთამ და გიორგიმ მონათლეს







და ჩვენი ცხოვრება გრძელდება ასე 2 გოგონას თანხლებით:


პირველი ზიარება 11 მაისი:


და პირველი ბირჟაობაც 😀


21 მაისი – ელენეობა – გილოცავთ ყველა ელენიკოს

ივნისი –
1 ივნისი – ბავშვთა დაცვის დღე მზიურში
ელენიკოს დაბადების დღე მოვიდა – 21 ივნისს, დავპატიჟე პატარა ბავშვები და ვეცადე ჩემი შვილისთვის ეს დღე დღესასწაულს დამსგავსებოდა, გამოცდილება ნამდვილად მივიღე და მომავალ წელს უფრო დავხვეწ : D



ელენიკო და მისი მეგობრები – ბარბარე და ალექსანდრა : ))

ამასობაში მარიამჩიკიც გაიზარდა



არ მკითხოთ როგორ დავაძინე

 

ივლისი –

4 თვის ხდება ქალბატონი




ზაფხული განსაკუთრებულად ასეთი სიამეების გამო გვიყვარს, ზუსტად ვიცი 2015 წელს ბევრად უფრო კარგად შევიგრძნობ ამას 😀 

აგვისტო –

ვიყავით ბორჯომში და მოვინახულეთ რაბათის ციხე, მწვანე მონასტერი, სერაფიმ საროველის სახელობის მონასტერი



5 თვის მარიამჩიკი და ბაბუა

სექტემბერი-

8 სექტემბერი – ელენიკოს პირველი დღე ბაღში



და სექტემბრის ბოლოს მეც გავედი სამსახურში

ოქტომბერი- 

ნოემბერი-
ჩემი თოვლის პრინცესა

დეკემბერი- ელენიკოს პირველი ზეიმი ბაღში

ჩემი პირადი სნეგურაჩკა ❤

გაიზარდნენ გოგოები, უკვე შეიძლება მათი სადმე წაყვანა 29 დეკემბერი 2014

და 2014 წელს ასე ბედნიერად დავასრულებ, მშვენიერი გამოდგა ჩვენთვის : ))

Advertisements

Posted in მემორიზ, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

2013-ს რივიუ

Posted by vekoo on იანვარი 15, 2014

ცოტა კი დამიგვიანდა, მაგრამ 2013 წელს შევაჯამებ.

ზამთარი 2013 წელი.

დავდექი თხილამურებზე, თან ისე, რომ სეზონის ბოლოს უკვე საკმაოდ კარგად ვსრიალებდი.  2013 წლის ზამთარში ულამაზესი დღეები მაქვს გატარებული გუდაურში, – თითქმის ყოველ შაბათ-კვირას ელენიკოს დედაჩემს ვუტოვებდი და ჩვენ მივდიოდით თოვლიანი მწვერვალების “დასალაშქრად”.

გაზაფხული 2013 წელი.

ამ დროს უკვე მეტისმეტად შემაწუხა ორსულობიდან შემორჩენილმა ზედმეტმა 18მა კილომ და სინდისმა და დავიწყე კალორიების თვლა, დღეში საშუალოდ 1000-1200 კალორიის მიღების შემდეგ ყოველ კვირა უპრობლემოდ ვიკლებდი 1 კგ-ს. ამ შემართებამ 2 თვე გასტანა  და ამ 2 თვეში 10 კილომდე დავიკელი წონაში.  მერე უკვე ისე მომეწონა -10კილოიანი მე და პლიუს ამას, ახალი ჰობი გამომიჩნდა, რომ მოვდუნდი, თუმცა კი ორგანიზმი მაინც განაგრძობდა კლებას ზომიერად კვების ხარჯზე.

1 წელში “შემოლაგებულ ცხიმებს” რომ მოვერიე, გადავწყვიტე 4 წლის განმავლობაში განუხორციელებელი მიზანი ამესრულებინა და ისევ მივადექი მართვის მოწმობის ტესტებს. დაახლოებით 2-3 კვირაში ყველა ტესტი ჩავიკითხე ბოლომდე , 4 გაკვეთილი პრაქტიკაზეც გავიარე და 6ივე ელემენტი შევისწავლე, მე-5 “კანტროლკაც” დავარტყი გაკვეთილად და საბოლოოდ მაისის ბოლოს სანატრელი მართვის მოწმობაც ჩემი გახდა.

გამოდის, გაზაფხული ძალიან ნაყოფიერი აღმოჩნდა ჩემთვის.

ზაფხული 2013 წელი.

აგვისტოში მე, აჩო, ელენიკო და სანდრო წავედით ზღვაზე თამთასთან. დიდი მადლობა ჩემს უსაყვარლეს მეგობარს თავის სახლში დაპატიჟებისთვის, რომ არა თამთა და მისი ნათესავებ-მეზობლები, ალბათ უფრო კოშმარული “დასვენება” გამოგვივიდოდა.  ჩემი რჩევა იქნება: არასოდეს წახვიდეთ 1 წლის ბავშვთან ერთად დასასვენებლად, თუკი დამხმარე არ გყავთ თან. მე გამიმართლა, რომ თამთასთან ვიყავი და ეზოში ყველა ელენიკოს ეფერებოდა და იტოვებდა და უვლიდა, ამ დროს კი მე დღეში 3 განსხვავებული სახეობის საჭმელს ვუკეთებდი . დასვენება არ გამომივიდა, მაგრამ მაინც კარგი დრო ვატარეთ ერთად.

უფრო დავუახლოვდი თამთას და მოგონებად უუუუამრავი სასიამოვნო ფოტო-მოგონება შემომრჩა.

ა, ხო, ივნისში დავიწყე სამსახური ერთ-ერთ ორგანიზაციაში ბუღალტრად. ამ დროიდან უკვე 2 შპს-ს მთავარი ბუღალტერი ვარ ^_^

შემოდგომა 2013 წელი

შემოქმედებითი ღწვის პერიოდი აღმოჩნდა ჩემთვის, შევისწავლე კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი საბუღალტრო პროგრამა და ჩემს თავში დავიჭირე, რომ ოპა, დიდი პასუხისმგებლობა მაკისრია და გონებრივ-გამოცდილებითი რესურსებიც უკვე საკმაოდ დამიგროვებია.

ზამთარი 2013 წელი.

პრინციპში, უკვე იწურება ეს დრო და 2014-ია და მე 2 თვეში ახალ ბაიას ველოდები.

ელენიკოს მალე დაიკო ეყოლება ❤

Posted in მემორიზ, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , | Leave a Comment »

მე და ელენე

Posted by vekoo on ოქტომბერი 23, 2012

ძალიან საინტერესო და სასიამოვნო ამბის მოლოდინში წელი ისე მიიწურა, მე ნიუსები არ დამიდია. როცა მნიშვნელოვანი რამე ხდება კი საწერად ვეღარ ვიცლი. ამიტომ გადავწყვიტე, უბრალოდ ავდგე და დავპოსტო რა ხდება ახლა.

ახლა ელენეს ძინავს, ჭუპი-ჭუპი ვქენით, იქამდე კი არომატული ზეთებით დავუმასაჟე ფუმფულა ფექუცები, მერე ცხელ წყალში ჩავსვი და ვაბანავე. მარტო წევს ხოლმე თავის აბაზანაში – ჩემი ხელის მოკიდების გარეშე და ამ დროს ფანტასტიურად ერთობა : ხან ხელ-ფეხს ადგაფუნებს წყალში და პირი ყურებამდე აქვს გახეული, ხანაც გაიტვრინება და ნაზად ლივლივებს წყალზე.

ფანტასტიური ბავშვია, მარტო ვზრდი და დედა-შვილი მთელ დროს ერთად ვატარებთ. ეხლა ნაბანავებს უცებ ჩაეძინა და გვერდზე მიწევს ქალბატონი.

ძალიან მომეჩვია ელენე, ჩემ გარეშე მგონი ვეღარ ძლებს, მაგრამ 1 არც თუ ისე სასიამოვნო რაღაც ისწავლა: ბოლო 2 ღამეა ჩემ გარეშე აღარ იძინებს, ჩემთან იწვა და ხელის მოკიდების და ჩახუტების გარეშე ეგრევე ფუთფუთს იწყებდა და წრიალებდა საწოლში. მთელი ღამე იძულებული ვიყავი ამასთან ჩახუტებულს დამეძინა , არადა რა სანუკვარი იყო ამ დროს მეორე გვერდზე გადმოტრიალება : D

გუშინ წინ 4 თვის გახდა გოგო. ხვალ-ზეგ განმეორებით აცრაზეც წავიყვან, წინა აცრა ფანტასტიურად გადაიტანა, ველოდებოდი სიცხის მატებას, ჭუჭყუნს და ა.შ. მაგრამ საერთოდ არ ქონდა რეაქცია, ალბათ ფასის დამსახურებაა 150გელა გადავიხადეთ : D

გიჟი მშობლები ვართ მე და აჩო, ძალიან გვიყვარს ჩვენი გოგო, არაფერი ჯობია ელენეს გვერდზე წამოგორებას და ამასთან თამაშს.

ასე თამაშ-თამაშში მინი გადაკოტრიალებაც ისწავლა :დ

ისე საყვარლად ღუღუნებს ხოლმე, ესეც ბონუსად ვიდეო 3 დღის წინ ღამე ძილის წინ გადაღებული .

Posted in ახალი ოჯახი, პირადი სურათები, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , | 4 Comments »

ჩემი გოგო, ჩემი ელენე ♥

Posted by vekoo on სექტემბერი 8, 2012

ელენე ჩხიკვაძე

ნამდვილი უჭუკლესი ჭუკლი – ელენე  დაიბადა.

2012წლის 21 ივნისს ზუსტად 3-ს 15წუთზე ვეკო დედიკომ და აჩო მამიკომ ერთად მოავლინეს ქვეყანას პატარა ანგელოზი.

მას მერე ვეხუტებით, ვეფერებით და ვკოცნით.

მას მერე ვუღებთ და ვინახავთ თითოეულ მნიშვნელოვან წამს დაბადებიდან და ჭიპლარის მოჭრიდან დაწყებული [ 😀 ] და დამთავრების გარეშე დღევანდლამდე გაგრძელებული.

ჩემი ერთ-ერთი ფობია იყო, რომ შვილი არ მეყოლებოდა, მაგრამ აჩიკომ ამაშიც საპირისპიროში დამაჯერა და ყველაზე ტკბილი, სანუკვარი სიზმარი ამიხდინა – ჩემი გოგო ჩემთანაა.

2თვე ნახევრისაა უკვე.

ხო ყველზე ძალიან მიყვარს ამ ქვეყანაზე ჩემი პატარა ანგელოზი, მაგრამ მასზე აქ საუბარს რაღაც ვერ ვახერხებ , გადავეჩვიე ბლოგვას და მგონია სიტყვების კორიანტელი ყალბი გამოჩნდება.

ყველაზე ტკბილია, ყველაზე სასურველი ჩემი გოგო ჩემთვის.

ჩემი თვალებბრიალა გოგონაა ♥ ყველაზე, ყველაზე, ყველაზე საყვარელი.

ესეც ჩვენი ოჯახი

(¯`·´¯).·´
`·.,(¯`·´¯) 
(¯`·´¯).·´
` ·.,.·´:

პ.ს. ზევით ვთქვი, გადავეჩვიე მეთქი ბლოგვას, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო წელი თვეში 1 პოსტს თუ ვწერდი და ბოლოს 29 მაისს მაქვს დაწერილი პოსტი , მაინც მყავს გუგლის გამოგზავნილის გარდა ნამდვილი ვიზიტორების ოდენობა ბლოგზე და სულ ახალი და ახალი უცნობი ხალხი იწონებს ბლოგის ფეიჯს ფეისბუქზე. ასე რომ მე უბრალოდ უფლება აღარ მქონდა მინიმუმ მოხსენებითი ბარათი მაინც არ დამეტოვებინა ერთ დროს ჩემს ძალიან საყვარელ საიტზე ♥

ალბათ, თუკი კვლავაც დავინახავ, რომ ვიღაცას აიტერესებს რას ვწერ, კიდე გავგრძელდებით…

ესეც ბონუსი ფოტო ჩვენგან:

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 3 Comments »

დილა მშვიდობისა : )

Posted by vekoo on აპრილი 16, 2012

ეხლა ჩემ სახლში ვარ და ”შემოქმედებით სიცოცხლეს” ვგრძნობ. იქ როცა ვარ არც სტატუსის წერა მახსენდება და არც რამე აქტიურობა.
ეხლა კი აქ ჩემს სკამზე, ჩემს მაგიდასთან, ჩემს კომპზე რომ ვზივარ და ჩემ დინამიკებში საყვარელ სიმღერებს ვუსმენ, რომლებიც მხოლოდ ჩემს აქ არსებულ ფოლდერებშია, სიცოცხლის ხასისათზე ვდგები.

არა, სენტიმენტალური ხასიათის პოსტს არ ვწერ ეხლა, პირიქით, ძალიან ძალიან პოზიტიურ ხასიათზე ვარ და თან ვმღერი :))))  შეჩვევა მცოდნია კატასტროფულად და ისე მესიყვარულება სიმღერის ტექსტებიც კი ჩემ ეკრანზე :დ

რა ხდება ჩემ თავს?

მშვენივრად ვარ, მშვე-ნივ-რად!

დათბობასთან ერთად სისხლმაც გაიღვიძა ჩემ სხეულში და ენერგიის არაჩვეულებრივ შემოტევას ვგრძნობ.  ეხლა არაჩვეულებრივი პერიოდია ჩემ ცხოვრებაში, ჩემ სხეულში მეორე სიცოცხლე იფურჩქნება : ))

 3 წელია საყვარელ ადამიანთან ერთად ვარ, 3 წელი  და  2 დღე :)) მე კი ყოველ დღე უფრო მეტად  მიყვარს ვიდრე ოდესმე მყვარებია. 

პ.ს. ეტყობა ეს ბლოგიც მიყვარს თავისებურად, თორე არც ამ პოსტით გავიხსენებდი 😉

Posted in ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 1 Comment »

My first car

Posted by vekoo on მარტი 3, 2012

ეს ის მომენტია, როცა სიტყვები ზედმეტია და ფაქტები, ამ შემთხვევაში – სურათები ყველაფერს მკაფიოდ აღწერს : ))

 

ინიციალები და 7-იანები ჩემს ახალ ოჯახში სიმბოლურია – უკვე მე5 777 გვყავს : ))

 

პ.ს. ჰო, კიდევ ერთი სიმბოლური დამთხვევაც:
ნულის, ერთისა და ორის კომბინაცია : 2011.10.01. მანქანა აწყობილია ამ თარიღში :ჯამფ:

ყველაზე სასიამოვნო მომენტი, განვლილი კილომეტრების ადგილას მხოლოდ 18კმ. და ფოტო-კადრი რამოდენიმე წუთის შემდეგ.

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური, შოპინგი | Tagged: , , , , | 5 Comments »

აჩოს სიურპრიზი თოვლში : ))

Posted by vekoo on იანვარი 27, 2012

ხო თითქოს არაფერი, მაგრამ ძალიან ეფექტური იყო.

აქამდე მეგონა, რომ გვერდით ნაკლებად რომანტი(კ)ული და ასეთ უწიპუწიებს გარიდებული კაცი მყავდა, მაგრამ სასიამოვნოდ შევცდი :დ

ჩემთვის ვიჯექი ლეპტოპს ვეწეპებოდი და “ბრაახ”, “ბრაააახ” – ხმაური ფანჯრის მინაზე.

გავიხედე და აჩო მესროდა – გამოუხედეო.

აი, რა დამახვედრა, საყვარელი :დ :*

 

Posted in ახალი ოჯახი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები | Tagged: , , , , | 5 Comments »

2011 წლის შემაჯამებელი პოსტი

Posted by vekoo on იანვარი 1, 2012

განვლილი წელი მინდა შევაჯამო…

2011 წელი ძალიან, ძალიან  მშვენიერი გამოდგა ჩემთვის, უამრავი სასიამოვნო სიახლე შეემატა ჩემს ცხოვრებას, შეიძლება ითქვას, რომ 2011 წელი სიახლეების წელი იყო, უმთავრესს გამოვყოფ:

  1. ჩემი და აჩოს ქორწილი,

  2. რიგით მეორე უნივერსიტეტის დამთავრებაა

  3. ჩემთვის დიდი მიღწევა იყო ამ წელს მერიის საფინანსოში სტაჟირებაზე აყვანა

  4. შემდეგ ადგილს ბიგ–ბენ სქულის დამთავრებას  მივანიჭებდი

  5. ლოგიკურად შემდეგ ადგილზე  ბაფის ბუღალტერიის დამთვრება უნდა იდგეს :დ

  6. და უკვე შემდეგ მოდის  მუშაობის დამთავრება ლიბერთი ბანკში :დდდდ

  7. და საბოლოო ადგილს იკავებს მუშაობის დაწყება ლიბერთი ბანკში :დ 

    ამ სიაში კიდევ  არის ერთი ადგილი ასევე უმნიშვნელოვანი მოვლენისათვის, მაგრამ ამაზე შემდეგ, ჯობია ჯერ ყველაფერს ქრონოლოგიურად მივყვე. 

იანვარი 2011 წ.:

თვე კი არა წლის პირველივე დღე ძალიან სევდიანი იყო ჩემთვის,  სამაგიეროდ ამ თვეში ვისწავლე როგორ ამოვიღო ლინზა თვალიდან, რამდენია მეგობრის ფასი, რა ძნელია გადარჩე მთებში მოტეხილი ფეხით, უმთავრესი მაკროეკონომიკა– ვაზელინი საგანი და კიდევ უფრო უმთავრესი– ჯუნგლის კანონი კაცობა მორყეულ კაცებზე.
კიდე ვისწავლე, რომ  მოტივაცია, როგორც ასეთი, საკმარისი არა, თუკი ჩვენს წინაშეა იდიოტი და ჩვენ მას ვამოტივებთ, ხელში მოტივირებული იდიოტი შეგვრჩება.

იანვარში  მქონდა საშინელი ალერგია და გამიჩნდა დიდი სისხლისფერი გამონაყარი

ამ წელს 11 იანვარს პირველად იყო აჩო ჩემთან სახლში ოფიციალური ვიზიტით და ყველაფერმა როგორც პოსტში ვწერდი 10/10–ზე ჩაიარა ^_^

იანვარშივე დამესიზმრა ვასასი

ამავე თვეს დავწერე ჩემი ყველაზე სასაცილო პოსტი მიმართვა ქ–ნი ეთერისადმი :დ

ხო, ამ დროს დავიწყე გაფრიკვა მეფან ფოქსზე.

პრინციპში, იქამდეც ყურებამდე ვიყავი შეყვარებული:

“დატკბი იმით, რომ ეს მონატრება ორმხრივია”–ო .

მომწერა და რა ჩარა მაქვს, რომ არ დავუჯერო …

საშინლად შენ ხასიათზე ვარ … ”  , – მივწერე მე  .

თებერვალი 2011წ.:

თებერვალში რატომღაც დავკავდი ადამიანების კასტებად დაყოფვით და უნებისყოფო მსუქნებისადმი შეგონებით. ისევ მეფიქრებოდა და მტკიოდა ძველი მეგობრები

ისევ და ისევ სიგიჟემდე მიყვარდა და მენატრებოდა – მებევრება.

თებერვალში  გადავდგი 3 ნაბიჯი წინ, 2 ნაბიჯი უკან და გავაკეთე საკუთარი თაიმქიფერი.

სამაგიეროდ 7 თებერვალს იყო უმნიშვნელოვანესი თარიღი და ამ დღეს  პირველად ინატრა აჩოს მამამ კიდევ ერთი შვილი – ნეტა მარტო 1 არ მყოლოდაო– თეთრი ბინტები… და  ტრადიციულად  საჩუქრები სიყვარულის დღეს.

მარტი 2011წ.:

დავფიქრდი იმაზე თუ რას ვაკეთებ და ვინ არიან  საერთოდ ბლოგერები – დასკვნებს რაც შეეხება ზოგჯერ აფსოლიტურად ვეთანხმები , ზოგსაც კატეგორიულად არა და ეხლა რომ წავიკითხე კარგად დავცინე საკუთარ თავს. მაგრამ ესეც ჩემი ფიქრები იყო 10 თვის წინ.

როგორც ჩანს, მარტის თვე კრიტიკის სურვილის გაღვივების პიკი იყო ჩემ თავში და კიდევ ერთხელ გადავწვდი ამჯერად უკვე მოდას უაზროდ აყოლილ ადამიანებს, თუმცა, არც უნებისყოფობისგან გასიებულები გამომრჩენია : (

როგორც ყოველთვის ისევ ძალიან მენატრებოდა მეგობრები და მათთან გართობა.

თებერვალში დავწერე ჩემი ყველაზე დიდი ზიზღით სავსე პოსტი–ფართოდ გაფარჩხული ფეხები და ეხლა რომ წავიკითხე ჩემი თავის შემრცხვა: ზრდილობიანად რომ ვთქვა, რა ჩემი საქმე იყო … მემგონი მარტის თვე ცუდად მოქმედებდა ჩემზე :დ

ჰო, გაიღვიძა ბუნებამ და მეც ახალი საფიქრალი გამომიჩნდა ბუჩქებში ‘მონარნარე’ წყვილების სახით, ამის მიზეზი კი საქართველოში ასე ფართოდ ფესვგადგმული სტერეოტიპებია :/ .

და ამ თვეში ვიყავი ყველაზე დაკავებული :

9:00 ბუღ.აღრიცხვა ბანკებში – ლექცია
10:00 ბუღ.აღრიცხვა ბანკებში – სემინარი
11:00 რეკლამა და ფინანსები – სემინარი
12:00 მარკეტნგის საფუძვლები – სემინარი
13:00 საჯარო ფინანსები – სემინარი
14:00 მშვიდობით, მაღლივო
15:00 ბასს-ის კურსები წერეთელზე
17:00 i’m a free
20:00 მოსწავლე
22:00 ნანატრი თავისუფლება

აპრილი 2011წ.:

ამ თვით დაიწყო ჩემი “შრომითი აღმაფრენა”, თუმცა იქამდე კი აქტიურად დავიწყე ზრუნვა რიქვესთების შესრულებაზე და რამოდენიმე ბლოგერს დავეხმარე გაეხადათ თავისი ბლოგი პოპულარული.
საკუთარი თავის “გა–პოპულარულებისათვის” ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი ვიზუალზე ზრუნვაა და გაზაფხულის დასაწყისში მეც აქტიურად ვსტუმრობდი სოლარიუმს ანანოსთან ერთად. ასე გამიტაცა ჭეშმარიტად გოგოშკურმა ამბებმა და საბოლოოდ ის მივიღე რომ გადავიწვი :დ და ჯგუფიდანაც გამოვვარდი : ))
“ჭეშმარიტი გოგოშკა” კი დღესასწაულების გარეშე წარმოუდგენელია და მეც შესაბამისად აღვნიშნე ჩემი და აჩოს სიყვარულის 2 წელი.

რაც შეეხება საქმიან ნაწილს, აპრილში დამირეკეს ლიბერთი ბანკიდან და გასაუბრებაზე დამაიბარეს, ჰო, დამავიწყდა მეთქვა, რომ ამ ბანკის გამო მერიიდან წამოვედი, სადაც საფინანსო განყოფილებაში ვიყავი სტაჟიორად და საბოლოოდ დარჩენის შანსი მქონდა (თურმე), მაგრამ მაინც წამოვედი და ამას ეხლა ვნანობ :დ

და ყოველთვიური განუყრელი შოპინგი .

მაისი 2011 წ.:

განსაკუთრებული თვეა და ძალიან მიყვარს,  (ალბათ) იმიტომ, რომ 15 მაისს  ჩემი დაბადების დღეა. წლევანდელი 15 მაისი ყველაზე განსაკუთრებული გამოდგა  და  ნიშნობის რეპეტიცია შედგა – აჩო  მამას დაელაპარაკა და ორივე უპრობლემოდ შეთანხმდა უფრო აქტიურ ფაზაში გადასვლაზე …

ჰო, მაისში ვწერდი ყველანაირ პოსტებს: აჯაფსანდლის სურნელდაკრულ ჰამერზე, სველ ლოკოკინაზე, ვწერდი პოსტ(ებ)ს პირდაპირ ლიბ.ბანკის სათაო ოფისიდან, ვწერდი მთაში თოვლიან ნამქერში ჩარჩენილიც და ვულკანიზაციაშიც ცალფეხა მანქანაში.

ივნისი 2011წ.:

სასაცილო დამთხვევაა, მაგრამ ამ თვეში პირველი ორი პოსტი ჩემი ფიქრებია სასურველ სახლზე, სასურველ ტექნიკაზე– ნელ-ნელა ქვეცნობიერად ვემსგავსებოდი ქმრის დამყაჩაღებელ ცოლს :დ
12 ივნისს ოჯახით ვიყავით სტუმრად აჩოსთან და ყველამ ერთად დავთქვით ქორწილის თარიღი.
ამ დღიდან დაიწყო ჩემი საქორწილო ციებ-ცხელება და გამიჩნდა უამრავი საზრუნავირესტორანსა თუ საქორწილო კაბაზე.
როცა ყველაფერმა უკვე ხელშესახები სახე მიიღო, უკვე დავფიქრდი იმაზე, თუ როგორ დაიწყო ჩემსა და აჩოს შორის ყველაფერი


ივლისი 2011წ.:

სადღესასწაული თვეც დადგა :დ მცხუნვარე და სიხარულით გაჯერებული : ))
ამ თვეში სულ 4ჯერ დავპოსტე ბლოგზე, ერთ-ერთი ოძისში ”ვოიაჟი” იყო და მგონი ამ დროს გაგაცანით პირველად ჩემი ძმაც- სანდრო.

31 ივლისს აჩოს და მე გვქონდა ქორწილი ყველაფერი მშვენიერი იყო, ამაზე ვრცლად უკვე შემდეგ თვეებში ვყვებოდი …
აგვისტო, სექტემებრი, ოქტომბერი ფაქტიურად არაფერი დამიწერია ბლოგზე … ჩემი ცხოვრება ამ დროს გიჟურ რიტმში მიმდინარეობდა …

ოქტომბერი 2011წ.:
ოქრომბრის ბოლოს ისევ გამოვჩნდი ბლოგოსფეროში სიმბოლური პოსტით Reborn და ბევრი არაფერი, მაგრამ იმდროინდელი ემოციებიც დავამახსოვრე დროს.

ნოემბერში 3 თვიანი პაუზის მერე ისევ ერთი თვით დავიკარგე და დეკემბერში ისევ აღვადგინე ბლოგზე პოსტვის ტრადიცია.

დეკემბერი 2011წ.:

6 დეკემბერს მეღირსა და წამოვედი ლიბერთი ბანკიდან, ასე ძალიან იქ მუშაობის დაწყება არ გამხარებია, როგორც წამოსვლა გამიხარდა.
მერე უკვე მოვიცალე და ქორწილის შთაბეჭდილებებზე დავიწყე წერა, თუმცა მხოლოდ დავიწყე და გაგრძელება ჯერ კიდევ დასაწერი მაქვს :დ

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, მემორიზ, პიკანტური რეალობა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

now i’m free

Posted by vekoo on დეკემბერი 6, 2011

მოკლედ, წამოვედი.
მართლა წამოვედი. 26ში დავწერე განცხადება და სამსახური დავტოვე- ეხლა ჩიტივით თავისუფალი ვარ.

თავს შესანიშნავად ვგრძნობ, ჩემი ეხლანდელი განცდა ბოლოს როდის მქონდა აღარც კი მახსოვს უკვე.

ერთგულ მკითხველებს გეცოდინებათ როგორი სიხარულით დავიწყე თავის დროზე  მუშაობა ლიბერთი ბანკში, მაგრამ ძალებმა მეტი ვეღარ გამიქაჩა.

უამრავი, მართლა უამრავი მიზეზი იყო რის გამოც მე დღეს დროებით უმუშევარი ვარ (სწორად გაიგეთ, დროებით :პ ) და თან უზომოდ ბედნიერიც!

პირველ რიგში სამსახური ჩემში ასოცირდება დახარჯული შრომის პირდაპირპროპორციულ თუ არა ნახევარპროპორციულ ანაზღაურებასთან და სასიამოვნო გარემოსთან, – ეს ის მინიმალური მოთხოვნაა რასაც ნებისმიერ წინადადებას წავუყენებ.
ლიბერთი ბანკმა ეს მინმუმიც ვერ გაქაჩა!

უამრავი მიზეზი მაქვს საკუთარ თავს რომ შევახსენო ხოლმე როცა სახლში ჯდომა მომწყინდება და ჩემი ქცევა გავამართლო.
დღეს თავისუფლების პირველი დღე  მაქვს, დღე, როდესაც აღარ მომიწია დილით უთენია აფხეკა საწოლიდან , არადა ჩემს ეხლანდელ პერიოდში დილის ნებივრობაზე მეტად ცოტა რამე თუ მსიამოვნებს.

პირველი დღეა, როცა დილით თეთრი ფითქინა პერანგი არ მაცვია და უსახურ შავ კლასიკურ შარვალში/კაბაში გამოწყობილი აღარ ვიძირები სავარძელში, რომ წითლად შეღებილ ოთხ კედელში გამოვიკეტო და საღამოს 6ს ნახევრამდე თავაუღებლივ ვიმუშავო. (ალბათ უკვე გესმით როგორ მეზიზღება ჩემი ყოფილი სამუშაო)

ამ მოკლე პერიოდის განმავლობაში მოვიარე ლიბერთი ბანკის 5 სერვის ცენტრი და 1 ფილიალი . ამ ხნის მანძილზე მხოლოდ 1 სამუშაო დღე მქონდა ჩაგდება, განსხვავებით სხვა რეზერვებისა, რომლებსაც თვეობით უწევთ სახლში ჯდომა სასურველ პოზიციაზე გამოძახების ლოდინში. თავიდან მიკვირდა ასე რატომ მტვირთავენთქო, მაგრამ აფსოლიტურად ყველა ს/ც-ში მმართველი თუ მენეჯერი სათითაოდ რომ წერდა წერილს კადრების განყოფილებას ჩემი მათთან დატოვების მოთხოვნით მერე მივხვდი –   ამ ბანკს (გამოცდილს ვერ დავარქმევდი მაშინ თავს) მაგრამ მოთხოვნასთან შესაფერისი კადრი უჭირდა!

ეხლა ნამდვილად არ მაქვს სურვილი ყველა იმ პრობლემაზე ვწერო, რაც ჩემნაირ რიგით თანამშრომლებს აწუხებთ, არ ღირს იმაზე მოვყვე ჩემ გადაწყვეტილებას როგორ შეხვდნენ და რამდენ უსიამოვნებას ავარიდე თავი წამოსვლით. – ჩემს უშუალო კოლეგებს რომ ჩემი ”ბედი შეშურდათქო” ვერ ვიტყვი , ცუდი ტონია, მაგრამ  აფსოლიტურად ყველას სურს თავს დროზე უშველოს სხვა ვარიანტი არ აქვთ, თორე აქ გამჩერებელი არავინაა”. იმავე ანაზღაურებიან სამსახურეც კი ყველა თანახმაა, ოღონდ თავი დააღწიოს ლიბერთის.

ჰოდა, გვეყო უსიამოვნო თემებზე საუბარი, დღეს მე ბედნიერი ვარ და უსაქმრობით ვტკბები, კატასტროფულად მომენატრა თავისუფლება. კოშმარია, როცა თაფლობის თვეს მარტო იმიტომ წყვეტ დროზე ადრე, რომ ბანკს კვალიფიციური კადრები გაურბიან გაუსაძლისი პირობების გამო და ახალი თანამშრომლები უჭირს.

დღეს მე არ მეშინია უმუშევრობის, ზუსტად ვიცი რომ ასე იმდენ ხანს გაგრძელდება რამდენსაც თავად გადავწყვეტ.

ეხლა დრო მოვიდა საკუთარ თავს უფრო მეტად ვუერთგულო და მოვუარო, საკუთარ თავს და საყვარელ ადამიანებს. 9დეკემბერს ჩემი ძმის სანდროს დაბადების დღეა, 10დეკემბერს აჩოსი. მინდა ამ 2 დღისთვის განსაკუთრებულად მოვემზადო და მაქსიმალურად ვასიამოვნო ჩემი საყვარელი ადამიანები.

ეგზოტიკური კონცხი

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, პიკანტური რეალობა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | 6 Comments »

ქორწილი – 31 ივლისი, 2011 წელი

Posted by vekoo on დეკემბერი 4, 2011

დაგვიანებული პოსტია, დიდი ხანია მინდა დავწერო რას ვგრძნობ, რას განვიცდი და რა ხდება ჩემ თავს, მაგრამ ყოველთვის არის რაღაც “მაგრამ” და მე ჩუმად ვარ.

გავთხოვდი- 2011 წლის 31 ივლისს მე და აჩიკო დავქორწინდით.

უბედნიერესი დღე მქონდა, ყველაფერი ისეთი ლამაზი და სასიამოვნო იყო.

შეგრძნება, როცა ბედნიერი ხარ ყველას ქონია, მაგრამ რაღაცნაირად უფრო ამაღლებულად ვიყავი ამ დღეს, ყველაფერი ჩემ სიზმარში ხდებოდა.

სიტყვები მეკარგება როცა ამ დღეზე ვყვები, არადა, მეგონა მჭერმეტყველი ვიქნებოდი. ამიტომ, რადგანაც “მხატვრულად ვერ ვაფორმებ” განვლილ მოვლენებს, ფაქტებს მივყვები, რომ ეს დღეები ჩემს ისტორიას შემოვუნახო.

31 ივლისს დილაადრიან გამეღვიძა, სალონში როგორც ყოველთვის დავიგვიანე მთელი 35 წუთით. ვარცხნილობა? აზრზე არ ვიყავი კონკრეტულად როგორი მინდოდა, თავში უამრავი ვარიანტები დაფუთფუთებდნენ და “იმ ერთადერთს” ვერაფრთით ვარჩევდი.  ბაზისი ვიცოდი როგორიც მინდოდა, ეს გაითვალისწინეს და საბოლოოდ ისეთი ვარცხილობა გამომივიდა მეც არ მოველოდი.

1 საათზე უკვე აჩო უნდა მოსულიყო ჩემთან, მე კი მაკიაჟი ჯერ კიდევ გასაკეთებელი მქონდა 12სთვის. დრო გადავწიეთ და ყველაფერი მოვასწარი. თან აჩო მირეკავდა მაჩქარებდა და თან სახლიდან მირეკავდნენ ამდენი ხანი რატო ვიგვიანებდი.

სანამ მე საბოლოოდ მოვწესრიგდი, მაყრიონმაც გაალამაზა მანქანები და ჩემი სახლისაკენ ერთდროულად დავიძარით.

ნუ, რა თქმა უნდა, მე მივასწარი აჩიკოს, საქორწილო თეთრი კაბა ჩავიცვი და სასტუმრო ოთახში ტრადიციულად  ველოდებოდი, თან კი მეგობრებთან გრეით-ფოტოსესიას ვმართავდი.

მანქანის საყვრების ხმა რომ გაისმა და აჩო სახლში შემოვიდა ყველაფერი ილუზიური მეგონა, ჯერ კიდევ ვერ ვაანალიზებდი, რომ ეს ყველაფერი ჩემს თავზე და რეალურად ხდებოდა.

“- ძალიან ლამაზი წყვილი, როგორ უხდებით ერთმანეთს, როგორ გიყვართ ერთმანეთი, გაიხარეთ, გამრავლდით, იბედნიერეთ….”  ყველა გვლოცავდა.

ოთახიდან მელოდიური ჰანგები იღვრებოდა და შამპანურის ქაფის ფონზე ჩვენ ვცეკვავდით.

მიყვარს, მიყვარს, ძალიან მიყვარს!

საქორწილო ბეჭდების გაცვლა, მენდელსონის ვალსი და წამოვედით ჩემი სახლიდან, ვსო, უკვე ეზოში ვარ და მეზობლების მილოცვასაც ვიღებ, თავი სიზმარში მგონია და აჩოს ვეხუგტები, არ მინდა ხელი გამიშვას ამ დროს.


საყვირები, საყვირები, დავიძარით.

გზაში  სიარულისას მეგობრები ფანჯრიდან შუშხუნა სასმელს გვაწოდებდნენ, მანქანიდან გოგოების კივილი და ბოლო ხმაზე სიმღერა, აჩო ართმევს და ბოლომდე ცლის – დღეს არაფერი მათრობსო. ისევ უკან გადავაწოდეთ ცარიელი ჭიქა და არ ვაკოცნინეთ მანქანებს ერთმანეთისთვის.

სიონში 2 საათის მაგივრად 4 ხდებოდა რომ მივედით. იქაც იმდენი ხალხი დაგვხვდა. ტაძრის ეზოში ყველაფერმა უფრო სერიოზული სახე მიიღო.

ეხლა რომ ვიხსენებ, სელებრითი წყვილი ვართ უამრავი პაპარაცით :დ  უამრავი ფოტოაპარატმომარჯვებული ადამიანი და მე ძალიან ბედნიერი ვარ.

ჯვრისწერა დაიწყო, თავზე გვირგვინები დაგვადგეს – მეფე-დედოფალი ვართ.

მერე ბეჭდებიც მოვირგეთ ხელზე, ნაკურთხი ღვინო დავლიეთ და ჩვენი ერთობა უკვე ღვთისგან იკურთხა და ცოლ-ქმარნი ვართ.

მილოცვების მერე ისევ მსვლელობა, კიდევ უფრო მეტი ადამიანი და გზა ხელის მოწერამდე, უკვე ყველგან გვაგვიანდება და ამიტომ სხვაგან აღარ გაგვისეირნია და პირდაპირ ქორწინების სახლში მივედით.

ჩვენი დროც მოვიდა და რიტუალი დაიწყო.


ხელს ვინც გვაწერინებდა ის გოგონა რაღაცას საინტერესოდ მოგვითხრობდა, სიამოვნებით ვუსმენ და თან ვცდილობ მუსიკიდან სიტყვები დავიჭირო, – ფრენკ სინატრა რაღაცას სიყვარულზე მღერის, ძალიან ტკბილია, სიმბოლურად აქაც ბეჭდები, აუცილებელი რიტუალი – ხელის მოწერა დასტურის ნიშნად და პირველსაქორწილო ცეკვა.

ჩვენ უკვე კანონიერი ცოლ-ქმარნი ვართ!

არ მახსოვს რას ვცეკვავდით, ვინძრეოდით კი საერთოდ? იმ დღის ყველა დეტალი ბუნდოვანია და ნელ-ნელა ვიხსენებ.

ტრიალისას  სარკეში ვხედავ ხალხს: დედაჩემს, მამაჩემს, ჩემს და-ძმას, ნათესავებს, მეგობრებს, ჩემს მომავლ კიარადა უკვე ახალ ოჯახს და სიამოვნებისგან უფრო მეტად ვეკვრი აჩოს.

მელოდია დასრულდა და ჩემი უტოპიური მდგომარეობა კიდევ უფრო გაღრმავდა, აჩომ ამიყვანა და ამაფრიალა, უკვე ხალხიც გავიდა და მე კიდევ ჰაერში ვარ, მის ხელებში…

მერე საყვარელი ადამიანებისგან საგანგებოდ შექმნილი დერეფანი და ჰაერზე გამოვდივართ.

ისტორიული აკორდეონი- ამ დღეს ასეთ ნიუანსებსაც თავისებური ხიბლი აქვს.

მკოცნიან და მილოცავენ – ღმერთო ჩემო, ჩემი მაკიაჟი? :დ

to be continued…

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე | 12 Comments »

Reborn

Posted by vekoo on ოქტომბერი 30, 2011

იოჩემი ბლოგი, როგორ მომნატრებია.
ეხლა ჩემს ოთახში ვზივარ, ჩემს კომპიუტერთან და ჩემს დასვრილ კლავიატურაზე ვბლოგავ. ჩემი, ჩემი ყველაფერი ჩემია.

ასე მგონია კარგა ხანი გავიდა აქ ბოლო პოსტის დაწერიდან. მას მერე? მას მერე ბევრი რამ შეიცვალა.

ბევრი ჩემს ახალ ჩანაწერებს ელოდებოდა, ვიცი .
დავწერ, მართლა დავწერ და ყველაფერს ასე თუ ისე დეტალურად გავიხსენებ. ეხლა? ეხლა სავსე ვარ, ყველა ასპექტში…

ჩემს თაროს და უჯრებს ჯერ კიდევ ჩემი ნივთების სუნი ასდის, – პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობითაც : D ზოგჯერ რაღაცებს ვტრუსავდი ან გვერდებს ვუწვავდი და ისე ვინახავდი, რაც საბოლოოდ სპეციპიკურ სურნელს აყენებდა ჩაკეტილ უჯრაში.

ბლოგის ფერი აღარ მომწონს, სავარაუდოდ შევცვლი.

სხვა სიახლეები? ყველაფერი ახალია, განსაკუთრებული-  სიახლეებს მარტივად ვეგუები …

როგორია 3 თვის მერე ჩემი ცხოვრება ამაზე ოდესმე აუცილებლად დავწერ პოსტს, იქამდე  კი მინდა ყველაფერს ქრონოლოგიურად მივყვე, სანამ სრულად დამავიწყდება კლავიატურაზე დაუხედავად ელმავალივით სწრაფი წერა.

ბოლო პერიოდი ყველაფერი მეზარებოდა ნეტს რაც ეხებოდა, სურვილიც არ მქონდა ფბ-ზე შესვლის,  აქ პოსტის წერის, ვინმეს კითხვის.

მერე ნელ-ნელა საყვარელი ბლოგების კითხვას მოვუხშირე : ასეთებისთვის ხელის თითებიც ზედმეტია ჩამოსათვლელად, ფაქტიურად რამოდენიმესაც კი არ ვკითხულობ.

მერე ნელ-ნელა ბლოგლავინსაც შევეპარე და ყველა ძველი ნაწერები გადავიკითხე, კიდევ და კიდევ ვკითხულობდი ახლებს, ფბ-სთანაც აღვადგინე კონტაქტი : D  აქ რთი პოსტიც გამოვაცხვე, მაგრამ ვანილი მაქვს მოსაყრელი, ამიტომაც ჯერ არ ვდებ და საბოლოოდ რეაბილიტაციის კურსიც მგონი, რომ დამთავრებულია.

დღეს დილით ერთი სასაცილო ვიდეო ვიპოვე, უყურეთ და დილას ხალისიანად დაიწყებთ.

პ.ს. აუცილებლად დავწერ გაგრძელებას. ვგრძნობ, რომ ჩემ ცხოვრებაზე წერა მომენატრა. ასე რომ შემდეგი პოსტი უკვე საინტერესო და დატვირთული იქნება. და რაც მთავარია, აუცილებლად იქნება.

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , | 11 Comments »

ოძისი

Posted by vekoo on ივლისი 10, 2011

როგორ დავიწყო არ ვიცი, ნოუთებში წერა არ გამომდის ხოლმე, მაგრამ სახლში კომპი არ მაქვს : (( სამაგიეროდ მაქვს ინტერნეტი, რომელსაც ვერაფერში ვიყენებ : ((
ამიტომ ეხლა ავტობანიდან ერთ-ერთ გადასახვევში დიდი ალვის ხის ძირში ვწერ ამ პოსტს ნოუთში.

დილით მე, აჩო, სალო და სანდრო სოფელში წავედით. სოფელს ქვია ოძისი და თბილისიდან ძალიან ახლოს– ახალგორის რაიონში მდებარეობს, – სულ 5 წუთის სავალია ჩემი ჭიშკრიდან იქამდე.

ახალგორში ეხლა ქართველებს აღარ დაგვედგომება,- რუსის “ცუდი ბიძიები” ბატონობენ. ამიტომ იმ ადგილებში, სადაც სულ რაღაც 3-4 წლის წინ ყოველ ღამე დავსეირნობდით ხოლმე ბირჟიდან წამოშლილი ბავშვები, სადაც ზაფხულის ყოველ მცხუნვარე დღეს არხის სათავეზე ვაღამებდით ხოლმე გოგო-ბიჭები, სადაც ტბაზე სათევზაოდ დავდიოდით, მთაში სოკოს ან მაყვლის მოსაკრეფად, დღეს რუსის ჯარი დგას და მხოლოდ მკაცრად განსაზღვრულ პიროვნებებს უშვებს იმ ტერიტორიაზე. :პატრიოტი:

ამიტომ ბავშვობის მოგონებები კარგად უნდა შევინახო, სანამ ჩვენი პრეზიდენტი რამეს  მოახერხებს და დაუბრუნებს ჩემ საყვარელ ადგილებს საქართველოს ტერიტორიას.

ოძისზე ადრეც ვწერდი ხოლმე ბლოგზე, აჩოც უკვე კარგად იცნობს – მე-3 ზაფხულია ხშირად უწევს ჩამოსვლა….

ჰოდა, მშვენიერ განწყობაზე მივიოდით და მივიმღეროდით

,

გზად ველოსიპედისტების ჯგუფს გადავეყარეთ, იქვე გზის პირად წყაროც აღმოვაჩინეთ და ერთად განვაგრძეთ გზა, ოღონდ ამჯერად უკვე მე ვიჯექი საჭესთან. ასე მივაღწიეთ სახლამდე.

ჩვენი ერთად ნახვა ყველას გაუხარდა, აჩოს შიშველი უცხოელივით უყურებდნენ მეზობლები :დ სმა-ჭამა დიდად შესარიგის შემდეგ წავედით ეკლესიაში – რაც იყო მიზანი ჩვენი ვოიაჟისა: ჯერ კიდევ შარშან ზაფხულს, როცა პირველად დაველაპარკე მოძღვარს აჩოზე, მაშინ მთხოვა გამაცანიო და მას მერე მხოლოდ ეხლა მოვახერხეთ ერთად ჩასვლა.

აღსარება ჩავაბარე მამა დავითს და ისეთი, ისეთი ჰაეროვანი და რაღაცნაირი ამაღლებული განწყობით ვიყავი რომ გამოვედი , რომ მეგონა დავფრინავდი. ბევრ რამეზე ვესაუბრე მამაოს, რჩევაც ვკითხე ერთი  გადაუწყვეტელი საკითხის შესახებ – ჯვრისწერა – და დამეხმარა : )) ისეთი საყვარელი და სათნო მამაოა მამა დავითი…

მერე აჩოც გავაცანი და გაესაუბრა და ზოგადად მღვდლებისადმი აჩოს სკეპტიკური განწყობის მიუხედავად აჩოც დადებითად განწყობილი გამოვიდა კელიიდან: მომეწონა შენი მოძღვარიო ….
მალე აჩოც ჩემი სულიერი ძმა გახდება : ))

ძალიან “სავსე” გამოვედით ეკლესიიდან, ემოციურად სასიამოვნოდ დამუხტულები : ))

იქიდან წყაროზე ჩავისეირნეთ და ცოტა დავუბრუნდით რეალობას:

 მე და ფონზე აჩო და სანდრო ;  მე და აჩო ჩახუტებულები

ესეც ჩემი ძმაა, ჩემი საყვარელი სანდრო : ))

 სანდრო,  მე და სანდრო .

სალო – ჩემი და

ესეც ჩემი ბოდი გარდი ყველგან და ყველა სიტუაციაში.

საღამოობით აქ ჩამოსვლა ყველაზე მეტად გვიყვარს ხოლმე, ადრე აქ გზის პირას ლამაზი სკამები იყო და ყველაზე მიმზიდველი ადგილიც საბირჟაოდ ^_^  ეხლა? ეხლა გზა მოასწორეს და ბირჟაც დაიშალა :დ


ერთმანეთს ღიპებს უსინჯავენ

და ბოლოს როგორც იქნა დავბრუნდით სახლში, სადაც კიდევ ერთხელ გაშლილი სუფრა დაგვახვედრეს :დ მაგრამ ამჯერად მხოლოდ სალოს გაკეთებული ტორტით დავნაყრდი, და უნდა ვთქვა, რომ უგემრიელესი იყო. საალ, გაღიარებ :*

მერე უფროსებმა აჩოს მცირე ექსკურსი ჩაუტარეს მინი ადგილ-მამულების ამბავში :დ მეც გამოვიცვალე სამოსი და “ახალგაზრდობა გავიხსენე” : ))

ესეც სამი ჩემი უსაყვარლესი ადამიანი – შუაში ალექსანდრე : )) ჩემი პაპა (მე მყავს პაპა და მყავდა ბაბუაც- სახელებს ორივეს კუთხის მიხედვით ვეძახი/ვეძახდი)

და ბოლოს, რა იქნებოდა პოსტი თივის ზვინთან გადაღებული სურათიც რომ არ დამედო დესერტად :დ

სალო და სანდრო სოფელში დარჩნენ, ჩვენ კი წამოვედით, გზა ფანტასტიური იყო ერთად, თან ცოტა შემოგვაღამდა და საყვარელი მუსიჯის თანლებით მგზავრობა ორივეს მაგრად გვისწორდებოდა, მითუმეტეს, რომ სუუულ სულ ცოტა წვიმამაც დაცხო მეტი რომანტიკის შესამატებლად :დ

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , , , , , | 6 Comments »

ქორწილის თარიღი

Posted by vekoo on ივნისი 14, 2011

წესით ეხლა ყველაზე მეტს უნდა ვბლოგავდე, ისეთ პერიოდი მაქვს ცხელ–ცხელი და მნიშვნელოვანი ნიუსები ხდება ჩემთან.

ჩემ მომავალს ფრთები შეესხა ^_^ როგორ ვთქვა არ ვიცი, არც ის მინდა ასე სახალხოდ გამოჭენებით და განხილვით ჩემი რაცაა სხვასაც გავუყო ^_^ მაგრამ სანთელს ხომ ბრწყინვალება ამით არ დააკლდება ?..

ბედნიერი დღეები მაქვს, ბოლო პერიოდი სრულყოფილი ცხოვრებით ვცხოვრობ : )) ყველაფერი საჭიროზე კარგადაც მაქვს პირადშიც და საქმეშიც .

გუშინ (12 ივნისს) მთელი ოჯახით აჩოსთან ვიყავით სახლში, _ კიდევ ერთი თბილი ოჯახური საღამო გვქონდა : )) სმა–ჭამა დიდად შესარგი და გულახდილი საუბრები ამ საღამოს ძალიან მოუხდა.

ჩემ სახლში მისი ოჯახის ყოფნა რას ნიშნავდა ხო განვიცადე და ორმაგად მაგარი გრძნობა ყოფილა მასთან რომ ჩემი ოჯახით ვიყავი :დ თავი საკუთარ სახლში მეგონა  ყველა საყვარელი და უახლოესი ადამიანით გარშემორტყმული : ))

აჩოს ფანტასტიურ ჯდომას არ მივაქცევთ ყურადღებას :დ და მე ჭის წყალი ძალიან მეგემრიელა, ყინულივით ცივი იყო ^_^ პროსტა, მაინც თბილისია და "ისეთი" ვერ იყო.

კონკრეტიკას მოითხოვთ ვიცი, ამიტომაც მეც შეძლებისდაგვარად ვეცდები. მხოლოდ 3 ყველაზე მემორეიბლ ფაქტს გამოვარჩევ:

  •  ნუ, მართალია ეს ბოლოს იყო, მაგრამ პირველი და აუცილებლად აღსანიშნავია, რომ როგორც იქნა 2 წლიანი “მოყოლის” მერე ვიგემე როგორია აჩოს ხელით შემწვარი უგემრიელესი მწვადის გემო. ბავშვობაში პაპაჩემს წყალს რომ მივუტანდი დასალევად მეტყოდა ხოლმე : შენი მოტანილი რა გემრიელიაო. დაახლოებით ასე იყო ამ შემთხვევაში :დ აჩოს შემწვარი რომ იყო იმიტომაც მეგემრიელა ასე :დ

  • კიდე ძაან ბევრი ვიცინე ქუთაისური სთორი თბილისშიც რომ განმეორდა – სალომე, სანდრო და აჩიკო ცარიელ ბასეინში თავით გადახტნენ და ცურაობდნენ :დ ვიდეოც გადავუღე , მაგრამ მათი  თხოვნით არ დავდებ :დ შეჯიბრი მოაწყვეს ვინ უფრო მაგრად და სწრაფად გაცურავდა და სტარტთან დაბრუნდებოდა.  ძაან სახალისო იყო და სანამ  ცეცხლისგან ნაკვერჩხალი გაჩნდებოდა დრო მხიარულად გავიყვანეთ.

  • ხო, კიდე აჩომ გამომაშტერა ისეთ ტრიუკებს აკეთებდა ველოთი: მეგონა მარტო წვრილი და მოცუცქნული ტიპი ახერხებდნენ ველოსიპედის ცალ ბორბალზე ტრიალს, მაგრამ ლამის ყბა ჩამომივარდა რომ ვუყურებდი აჩოს ჯერ როგორ იდგა გაჩერებულ ველიკზე და მერე როგორ დადიოდა ხან მარტო წინა და ხან მარტო უკანა ბორბლით, კიდე რაღაცნაირად უცნაურად დახტუნაობდა . ბოლოს ისეთი აკრიფა და ჩემკენ გამოქანდა მეთქი, ან მე შემასკდება ან კედელსთქო და სულ ბოლო წუთს მანქანა რომ სრიალდება ისე მოასრიალა უკანა ბორბლით და ჩემ წინ ზუსტად ნახევარ ნაბიჯში გვერდულად დააყენა. აჩო, გაღიარებ : დ

  •  და მესამე ფაქტი ეხლა ვფიქრობ რა გამოვყო, იმიტომ რომ აღსანიშნავი მართლა ძალიან ბევრი რაღაც იყო.  თან ისეთი უნდა ვთქვა ბლოგის თემატიკიდანაც რომ არ ამოვარდეს.  ამიტომ უბრალოდ ყველაზე მნიშვნელოვანს ამოვარჩევ და მოკლედ ვიტყვი :

დავნიშნეთ ქორწილის თარიღი.

ეხლა უკვე კონკრეტული ამოცანებია ჩემს წინაშე, რაც დარჩენილ დროში აუცილებლად უნდა მოვაგვარო, თუ მინდა, რომ ეს დღე ყველაზე ლამაზი გამოვიდეს. სერიოზულად ვაპირებ წინა–საცერემონიო ორომტრიალში თავით გადაშვებას და მთავარი დიზაინერ–დამგეგმავიც მე ვიქნები.

წარმატებები მისურვეთ და სიამოვნებით მივიღებ თქვენგან რჩევებს რესტორნის, კაბის, ვარცხნილობის თუ სხვა ნიუანსის საკითხში.

მე კი ჩემთვის უკვე შერჩეული მაქვს თითოეული მათგანი და დროგამოშვებით ბლოგზეც შემოგთავაზებთ ^_^

პ.ს. ფოტოები განწყობისთვის:

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , | 22 Comments »

15 მაისი ♥ ♥ ♥

Posted by vekoo on მაისი 18, 2011

შესავლის მაგიერ:

უკვე 3 დღეა მინდა დავწერო ძალიან, ძალიან ბევრი ბლოგზე, მაგრამ ვიზღუდები, რადგან ჩემმა მეზობლებმა უკვე იმაზე მეტი იციან ჩემზე, ვიდრე თვითონ მე ვიცი :დ

ამიტომაც ვამკაცრებ ცენზურას და ზოგადი დეტალებით შემოვიფარგლები.

15 მაისი ჩემი უსაყვარლესი დღეა, – დაბადების დღე მაქვს, და წელს ის იმაზე მაგარი გამოვიდა, ვიდრე ველოდი.

მყავდნენ  უახლოესი მეგობრები, ოჯახის წევრები, 1–2 ნათესავი და აჩო.

ნუ, მთავარი რაზეც ყურადღების გამახვილებას ვაპირებ არის ის, რომ არ დავნიშნულვარ.  :დ

ტაკ შტო, სიცრუეა მოარული ხმები :დ

უბრალოდ, ლამაზი საღამო მქონდა,  სადაც ჩემი რამოდენიმე საყვარელი ადამიანი ერთად შევკრიბე და ამ დღით სიამოვნება მივიღე. ვისიამოვნე თვითონ იმ ურთიერთობებით, ჩემ ოჯახსა და სტუმრებს შორის იყო…

საჩუქრები ბევრს აინტერესებს წინა წლის პოსტების გამოცდილებიდან ვიცი :დ  მაგრამ არ ვიცი რამდენად ეთიკურია ამაზე საუბარი, ამიტომ პირადად ვანახებ ვინც მკითხავს :დ უბრალოდ, აჩომ ამ დღეს ჩემი განცვიფრება შეძლო :დ გაოგნება და სულში ჩაძრომა :დ თან არა ერთმაგად და ორმაგად,დაჟე ხუთმაგად :დ რომ გავყიდო ყველაფერი  კუკუშკა მანქანა მომივა :დ ჩემთვის უკვე რელიქვიად იქცა ყველაფერი ! აქედანაც მადლობა შენ და შენ ოჯახს : ))

დანარჩენი, ძალიან გამაბედნიერა ძველი მეგობრების ერთად დანახვამ, იმ სითმობ, რაც მათგან მოდიოდა და გამიღვივდა რწმენა, რომ ყველაფერი ჯერ კიდევ არ დამთავრებულა და მე ყველაფრის გამოსწორებას შევძლებ!

რამოდენიმე სურათი ფბ–ზე  ალბომში მიდევს და შეგიძლიათ იხილოთ.

დღის ბოლოზეც მინდა დავწერო, მაგრამ ისევ და ისევ თავში ნათქვამი მიზეზის გამო მომიწევს თავი შევიკავო , მაგრამ ერთს მაინც ვიტყვი, რომ ყველაფერმა ზეფანტასტიურად ჩაიარა და ასევე ფანტასტიური იყო 14 მაისიც.

14–ში ძალიან მნიშვნელოვანი და განსაკუთრებული დღე მქონდა, რაც გარკვეულწილად განაპირობებდა 15–ში როგორ იქნებოდა ყველაფერი იმას…

ნუ, პოპულარული ბლოგი არც ისე კარგი ყოფილა, რადგან ერთგულ მკითხველებს ინფორმაციულ ვაკუუმში ვსვავ, მაგრამ არ გამინაწყენდეთ, მთავარია, რომ მე ძალიან ბედნიერი ვარ და ეს ბედნიერება მე სიცოცხლის ხალისს მაძლევს!


Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, მეგობრები, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 8 Comments »

შეჯამება

Posted by vekoo on მაისი 9, 2011

"გადმოყუდება" ყველგან მეტ–ნაკლებად გამომდის. მე–11 სართული.

აღარ გამომდის პოსტების წერა :@ რა ვქნა აღარ ვიცი, მომიწევს ბლოგი დროებით დავხურო. და ეს მაშინ, როცა ჩემ ცხოვრებაში სვით ნიუსების ტალღებია.
იმდენი სიახლეა , იმდენი სასიხარულო ამბავი, ისეთი წინსვლები და მე ამ დროს უბრალოდ ვერ ვწერ.
თუ–დუ–ლისტების წერა ჩემზე კარგად აისახება ხოლმე, ცხოვრებაშიც რაც ჩავიფიქრე აფსოლიტურად ყველაფერს მივაღწიე, ყველაფერს!
ფბ–ზე მეგობრული ჯგუფი გვაქვს “ყავა გინდა” 2 აპრილს ჩემი გეგმები ჩამოვწერე და ეხლა რომ ვუყურებ რისი დროც დადგა ყველაფერი ვადაზე ადრე მაქვს შესრულებული კომუნისტურად :დ

  1. 1 კვირაში “ბიგ–ბენის” გამოცდას დავწერ ზეპიზდეცუალურად. აი, დავწერ! მექნება ახალი სერთიფიკატი ^_^
  2. მაისის დასაწყისში ბუღლტრულ კურსებსაც მოვრჩები და ტესტირებაზე ავიღებ ძალიან, ძალიან მაღალ შედეგს. 95%–ზე ნაკლები არ მექნება! იშო აძინ სერთიფიკატ :დ
  3. ეს ტანჯული ჯავახიშვილი უნდა დავამთავრო. 7–ივე საგანს ჩავაბარებ, 40–ივე კრედიტს დედას მოვუდგნავ :დ მაღლივო, მშვიდობით :დ ამ დროისთვის უკვე მექნება ჯავახიშვილის ბაკალავრიატის დიპლომი ^_^
  4. აგვისტოში ავიღებ მართვის მოწმობას.  ამისთვის ივლისიდან უნდა დავიწყო ტესტების გადახედვა.
  5. აქ ერთი პუნქტი ცარიელი დარჩება :დ
  6. ჩავაბარებ უმაღლესი დონის, უუუსაჭიროეს “ACCA-ში” , ანუ ეს გულიხმობს, რომ ვიშოვი სპონსორს, რომ დამაფინანსოს :დ არადა, არც ისე ბევრი უნდა.

1– მართლა ჩავაბარე A-ზე.

2– ამ შაბათს მქონდა ბოლო სემინარი და სამშაბათს მივდივარ ფორმალური მხარის მოსაგვარებლად და საბუთის ასაღებად.

3– ნუ, გამომდინარე იქიდან, რომ სწავლა ივლისში მთავრდება, ამ პუნქტის შესრულება ჯერ ადრეა. სამაგიეროდ, შუალედურ გამოცდებზე შემეძლო max შედეგების აღება, მაგრამ რაღატომღაც კითხვა მეზარება ხოლმე :დ ამიტომ ჩემი მოფიქრებული და ამ 4 წლის განმავლობაში შეძენილი ცოდნით დავწერე ეს კოლოქვიუმები. და როგორც გავიგე, არც ისე ურიგოდ – 80%–ს ყველაში ავცდი.

4– ნუ, არც აგვისტო მოსულა ჯერ, მაგრამ ეხლა ვაპირებ ცოტა ხანი, 1–2 კვირა მაინც დავისვენო და მერე მივხედავ ამ ამბავსაც.

5– ყველაზე მნიშვენლოვანი პუნქტია ამ ლისტში და 15 მაისს ჩემ დაბადების დღეს ამ პუნქტსაც შეესხმება ხორცი ….

6– აუცილებლად ჩავაბარებ და ავიღებ იმ წიგნებსაც : )) რაღაცნაირად ჩემ თავს ვუყურებ და საბუთებზე დახამებული სვავივით ვარ, მაგრამ გამომდინარე იქიდან, რომ არც საჭირო ნაცნობობას ვფლობ და არც ჩემიანებს შეუძლიათ კარიერაში დამეხმარონ, ერთადერთ გამოსავლად გაბერილ სივის და შესაბამისად ცოდნას ვხედავ.

ამიტომ თავს არ ვზოგავ და ყველგან ვძვრები, რაც მორალის ფარგლებშია და ვიცი, რომ ცხოვრებაში წამადგება!

ამ სიაში ცვლილებებიცაა, ანუ დაემატა პუნქტები ( საფინანსოში სტაჟირება და ბანკში სამსახური), რასაც უბრალოდ ვერ მოვიფიქრებდი შექმნის პროცესში: ერთგულმა მკითხველებმა იციან ამის შესახებ და აღარ მინდა დავწვრილმანება …

პოსტის წერისგან ამდენი ხანი იმიტომაც ვიკავებდი თავს, რომ ძალიან, ძალიან პრაგმატული გავხდი. კარიერის მეტს ვერაფერს ვხედავ ასე მგონია, რაც ძალიან მაღიზიანებს და ვიცი, რომ მოსაბეზრებელია გარე თვალისათვის საყურებლად. ამიტომ აღარაფერს ვწერდი მიმდინარე მოვლენებზე.

ეს პოსტი კი არ მინდოდა, მაგრამ მაინც გამეპარა.  პერსონალურ გრძნობებზე წერა აღარ გამომდის, რაც პირადში ხდება, იმაზე “ძალიან ჩემი” პოსტებიც ბევრი დამიწერია აქ, მაგრამ ეხლა რაღაცნაირად ვიზღუდები ისევ და ისევ ჩემი თავის გამო.

15 მაისს ჩემი დაბადების დღეა და წინასწარ შინაგანად ვემზადები უკვე.

ძალიან მნიშვნელოვანი დღე იქნება ჩემ ცხოვრებაში, რომელიც ყოველთვის მემახსოვრება.

Posted in ივენთ-განხილვა, მომავლის პროექტი, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , | 13 Comments »

2 წელია ერთად ვართ

Posted by vekoo on აპრილი 15, 2011

საიუბილეო თარიღი გვაქვს, პირადი სიყვარულის დღესასწაული.

ზუსტად 2 წლის წინ 14 აპრილს პირველად ვნახეთ რეალურად ერთმანეთი, პირველად შევხვდი ჩემს ადამიანს, რომელმაც მთელი ცხოვრება შემიცვალა ♥

თბილი და სიყვარულით სავსე დღე მქონდა, დღესაც და 2 წლის წინაც ამ დროს ♥ ეხლაც წამის სიზუსტით მახსოვს ყველაფერი ♥

ამ საიუბილეო თარიღის გრანდიოზულად აღნიშვნა მინდოდა, მაგრამ მერე ისე გამოვიდა, რომ მთელი დღე დაკავებული ვიყავი : (( ამიტომაც, დავიკიდე ყველა და ყველაფერი და მთელი დღე აჩოს დავუთმე ♥

ჩავილაგეთ სასუსნავები და ამჯერად ცოტა  უფრო მოშორებით წავედით ქალაქგარეთ. ვგიჟდები ერთად შორ გზაზე ერთად ბოდიალზე, მითუმეტეს, თუ გარეთ მწვანედ აფეთქებული ხეები მიცინიან და სალონში საყვარელი მელოდიები იღვრება ♥

უგემრიელესი ტორტის ნაჭრები ავარჩიეთ, წვენი, ბევრი მიწის თხილი და 2 ნოყიერი შაურმაც გზისთვის :დ კრემზე გზაში გადაფარებული პარკები მიეკრო და აგვეწიწკნა და დაგვიმახინჯდა, მაგრამ სამაგიეროდ ასეთი გემრიელი  კარგა ხანია არაფერი მიჭამია  ♥

თბილისიდან გასვლისთანავე პატარა წყნარი მოლი შევნიშნეთ 2 ხეს შუა ჩადგმული ხის სკამით, ისე, როგორც ჩვენს ბავშვობაში სოფლის ბირჟებზე : ))  გადმოვედით, მზეზე გავთბით, მოლზე წამოვკოტრიალდი, მიწის თხილი ვაკრატუნეთ,  :დ ერთი სიტყვით, დასაწყისი კარგი იყო : ))

აჩოს ანფასი ნორმალურად ვერცერთ კადრში ვერ დავიჭირე :დ ან სულ სიგარეტს ეწეოდა, ან თვალებში შეჭყიტულ მზეს ემალებოდა : )) პრინციპში, აქაც ამთქნარებს :დ

წასვლამდე მაინც ვეპაპარაცე :დ

რაღაცნაირი ფოტოებიანი პოსტი გამომდის, ამიტომ, ბარემ ექსკლუზივსაც დავდებ ბლოგზე { :დ }  არსად, არცერთ ფორუმსა თუ სოც.ქსელზე არ დევს ჩემი სათვალიანი სურათი, ჰოდა, ესეც დღევანდელი სელფ–შოთი  ♥

სურათებიანი, მაგრამ გარკვეულწილად, მაინც მშრალი პოსტი გამოვიდა :დ თქვენც გრძნობთ ხო ფაქტების სიმცირეს? :დ მაგრამ დღეისათვის ეს იყოს : ))

ბედნიერი და მხიარული ვარ, ყოველი დღე მიხარია და მინდა კიდე დიდხანს გაგრძელდეს : ))

ნუ, ყოველ შემთხვევაში, ასე მპირდება და მე მჯერა შენი, აჩო ♥

14–ში ჩვენ დავიწყეთ და 15–ში სიყვარულის დღეც ჩვენს მერე მოდის : )) ყველაფერი ჩვენით იწყება :დ

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 8 Comments »

ძვირფასებო

Posted by vekoo on მარტი 7, 2011

მეგობრებო, მომენატრეთ. შესანიშნავ ხასიათზე დამაყენა “ნიჭიერის” წლევანდელი სეზონის პირველმა გადაცემამ.

 

მენატრებით და თქვენთან მინდა :დ

ვნატრობ როდის გნახავთ საკმარისად, როდის მოგისიყვარულებთ :დ ყველა, ყველა კარგი ხალხი მენატრებით.

მე მიყვარს ჩემი ქართულის მასწავლებელიც :დ

ღამის თავზე დამხობა მომენატრა თქვენთან ერთად. 2 წლიანი უსმელობის ვადაც მინდა გავტეხო და ჩავალბო გამომშრალი სხეული მათრობელა ღვინით/არყით/ვისკით – ყველაფრით გარდა ლუდისა.

ნინო, თამთა, თაცა, ნათია, გვანცა, ნელიკო თქვენთან მინდაა :დ

სიყვარულის ხასიათზე ვარ ♥

პ.ს. პოსტი ექვემდებარება ჩასწორებას ხვალ სურათებითურთ

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, მეგობრები, პირადი სურათები | 4 Comments »

3 ნაბიჯით წინ, 1 ნაბიჯით – უკან

Posted by vekoo on თებერვალი 3, 2011

დანაკარგები ჩემი ცხოვრების თანმდევი მოვლენაა სულ.

ვკარგავ ხან მეგობრებს და ხანაც ნივთებს.- ფულს, საფულეს, აიპოდს , მეგობარს (ამას არ გავლინკავ) , ჩიპიან გასაღებს და ათას წვრილმან რაღაცას.

აქ ჩამოვედი, ხიდზე ავედი და 1-2 სურათი გადავიღე (ჩემებს მერე დავდებ) .

მერე ბამბის ქუჩას ავუყევი, ლესელიძიდან თავისუფლების მოედანზე ავისეირნე და იქ პუშკინის სკვერთან აჩო ვნახე.

იქვე  მე შოკოლადიანი რაღაცა და აჩომ ფენოვან ცომში გახვეული ყველი დააგემოვნა, ზედ მე არომატული ჩაი , მან – რაღაც გაზიანი დააყოლა. მერე გარეთ შაურმა დავამატეთ ♥

მეტეხის ხიდი გადავირბინეთ, აბო თბილელის ეკლესიასთან ჩავედით. სულ ერთი ხელის – სინამდვილეში ფეხის :დ – გაწვდენაზე იყო მტკვარი

დასაშვებ ზონას გადავცდი, ჯებირების იქით კლდეზე გადავირბინე, მტკვართან სულ ახლოს ვიყავი  – რამდენჯერ მიოცნებია იქ ყოფნაზე როცა გზის მხრიდან შევხედავდი ხოლმე მეტეხს ♥ ♥ ♥

ამიხდა  ♥  თან სურათებიც გადავიღე  ♥

სული უკაწკაწებდა აჩოს , აი, ეხლა გადავარდები, აი ეხლა ჩაგიტყდება ეგ ლოდი, ეგ ლოდი წყალში რომ ტივტივებს მტკვარს გაყვება, ზედ ნუ დგები და ა.შ. :დ როგორ გაუხარდა რომ წამოვედით :დ

გზად მარშუტკაში ხელთათმანები დამრჩა : (( + აჩოს ქუდი : ((

 

სხვა სურათები ვერ ვნახე უკეთესად რომ ჩანდეს. ისე, ისე დამწყდა გული რომ ჩამოვედით. ლამის სირბილით დავწეოდი მანქანას. – მეგონა შუქნიშანზე გადავიდოდი და ისე ჩავიდოდით, მაგრამ მანამდე მოგვიწია და სიჩქარეში დამრჩა : ((

სამაგიეროდ, მერე ეკასგან რომ გამოვედით შევიარეთ მაღაზიებში და ორივესთვის რაღაცები ვიყიდეთ :დ ნუ, იდეაში სა-14 თებერვალოდ :დ სიყვარულის დღეა ტი შტოო :დ თან 14 თებერვალს 1 წელი და 11  თვე გვისრულდება ზუსტად, რაც ერთად ვართ ))

ჩემთვის 1 ზედა – ზუსტად ისეთი, როგორიც ზაფხულის მერე მინდა და ვერ ვიყიდე რაღატომღაც :დ და 1 მთლიანი კაბა, ძალიან მოკლე და შავია, ის აღარ ვიყიდე რაზეც წინაზე ჩავიციკლე – აღარ მოგვეწონა :დ
და 1 თავისუფალი ზედაც აჩოსთვის, რაღაცა “ნიგერულ ვიდზე” :დ

კაით, ხო, ხამი არ ვარ და არც ყველა შენაძენს ვწერ ბლოგზე, მარა ეს ერთობლივი შოპინგები მციკლავს :დ ძალიან მიყვარს და რომ არ დავწერო, არ ძალმიძს ))

მე აჩოს პარკი წამოვიღე , იმას ჩემები გავატანე და 14მდე არ გავცვლით :დ

პ.ს. იმედია, იქამდე კიდე რაღაცებს დავამატებ :დ

Posted in ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური, შოპინგი | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 11 Comments »

მებევრება

Posted by vekoo on თებერვალი 2, 2011

ყოველთვის, როცა არ ხარ, უსიამოვნო შეგრძნებები მაწვება. უსიამოვნო სურვილები შემომივლის და თავიც უაზრობებით მებერება.

როგორ მებევრება დრო უშენოდ.

დაყარე კარტები, ჩემთან წამოდი.

გელოდები !თუმცა, არა, შენ ისევ თამაშობ და მე მარტოს მიწევს ბოდიალი. 

უშენობით უსაქმური ვხდები.

ჩემი საქმე ხარ, ჩემი სურვილი.

ჩემი სუნთქვა და ჩემი წყურვილი.

მომენატრე, მენატრები, მენატრებოდი.

დაყარე კარტები, დაჭკნა ვარდებიც.

კვლავ მიყვარდები.

შენ გეზიზღება , მე კი – მიყვარს.

მე ვცხოვრობ ინტერნეტში, შენ – გაცხოვრებ.

თამაში გირჩევნია? ჰოდა, თამაშობ.

უბრალოდ, მარტოს ნუ მტოვებ

ძალიან მებევრები

________________________________________

ნახავ და მეტყვი: “როგორ მოგნატრებივარ, რა გეშველება უჩემოდო”.

არც არაფერი.

ჩემთან წამოდი.

2009

Posted in მომავალი გროსმაისტერის ვნებანი, პიკანტური რეალობა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , | 9 Comments »

საჩოკლაუს, სიყვარული დაგბედებოდეთ

Posted by vekoo on დეკემბერი 31, 2010

2010 წლის შემაჯამებელი პოსტი. არადა, არაფრის დაწერა არ მინდა, არც ვიცი რა შევაჯამო, რაც არაფერი მახსენდება. მოდი, იმას დავწერ, რისი სურვილიც 2011ში მაქვს, რომ განვახორციელო:
ე.ი. 2011 წლის მიწურულს:

  • პირველ რიგში, დამთავრებული მექნება ჯავახიშვილი
  • ვიქნები ეი-სი-სი-ეი-ს სტუდენტი ^_^

არა, არა, არ მინდა არანაირი გეგმის თუ მიზნის დაწერა 😀
2011-ში ერთი დიდი გეგმა მაქვს და მასზეა ყველაფერი დამოკიდებული 😀
ერთი კი ვიცი,რ ომ დიდი და ლამაზი წელი უნდა მქონდეს, იმაზე 1000 თავით უკეთესი, ვიდრე 2010 იყო/არის.
2010 თავის მხრივ, არაფრით  ყოფილა დასამახსოვრებელი, ერთი ის იყო, რომ დროის გასვლამ საბოლოოდ დამიდასტურა სიყვარული და რა მინდა ცხოვრებაში.

წელს ისე დარწმუნებული ვარ ჩემ თავში, როგორც არასდროს. იმდენად მჯერა “უღუბლო” მომავლის, რომ თანახმა ვარ ახალი წლის ღამეს რაღაც-რაღაც დიდ სიამოვნებებზე უარი ვთქვა.

ყველანი ძალიან ძალიან მიყვარხართ [თუმცა, მაინც იმის შესაბამისად, ვინც როგორ იმსახურებს : D ]

სურვილების ასრულება დაგბედებოდეთ ^_^

საახალწლო საჩუქრები უკვე მივიღე საჩოკლაუსისგან, როგორც გუშინ ვთქვი, ოფთალმოლოგიურ გამოკვლევაზე ვიყავი უსაყვარლეს დეა ექიმთან ^_^ ისეთი საყვარელი გოგოა ბიჭი მაინც ვიყო :დ

ხოდა, დღეს მივედით რონიკოში და გავიკეთე კონტაქტური კორექცია . ჩადგმის პროცესი იყო ძალიან სასაცილო :დ ვიცრემლებოდი და უცხოპლანეტელს ვგავდი :დ მაგრამ პირველივე ცდაზე კარგად ჩავისვი ჩემივე თითებით : D
სულ 5 საათია რაც მიკეთია და ჯერ ეხლა ვეჩვევი კონტაქტურ ლინზებს . ხანდახან მავიწყდება ხოლმე და კომპთან დაჯდომას რომ ვაპირებ, სათვალის ძებნას ვიწყებ ხოლმე :დ

ერთი ცუგრუმელა ციცცქნა ნივთია, მარა ისეთი საყვარლობაა, ამის გარეშე უკვე ვეღარ წარმომიდგენია ცხოვრება :დ

ისეთი , ისეთი გახარებული ვიყავი იქიდან რომ წამოვედი და ამხელა განსხვავებას რომ ვხედავდი, უცებ ვიგრძენი საახალწო განწყობა :დ

იქიდან პასაჟში წავედით – აჩოსთვის ამ ეტაპზე  მნიშვნელოვანი რაღაც ვიყიდეთ :დ ერთი სული მაქვს როდის მოვახერხებ და ჩემი გემოვნებით როგორ მოვარგებ ტანზე ^_^

ძალიან პოზიტიური დღე მქონდა,  მერე საბურთალოზე გავედით და იქ შაურმა ვჭამეთ :დ ისეთი ხახვიანი იყო, მაგრამ სამაგიეროდ მაიონეზი ორმაგი დოზით გავაკეთებინე და იქვე სკვერში ჰაერზე ჩამოვჯექით და მადიანად ვილუკმებოდით : ))

საყვარელი დღე მქონდა, ბედნიერად ვაცილებ ძველ 2010 წელს.

მიყვარხართ, ყველანი მიყვარხართ ეხლა და იქით ახალ 2011-ში შევხვდებით ))

ბედნიერი ახალი წელი

Posted in განწყობისათვის, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , | 5 Comments »