ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Archive for the ‘ჩემი ბლადუნი’ Category

გათხოვება როგორც ასეთი

Posted by vekoo on ნოემბერი 17, 2013

შემოვედი და ისე არ გავალ, რომ რამე არ დავწერო.

ხშირად, ძალიან ხშირად გამიგია, რომ 25 წლამდე ნებისმიერ ასაკში (და ზოგჯერ 25ს მერეც) ოჯახის შექმნა არის ძალიან დიდი სისულელე ადამიანის მხრიდან, რომ ესაა საუკეთესო პერიოდი, რომელშიც ადამიანმა ყველაფერი (?) უნდა მოასწროს , რომ ამითი ცხოვრებას იმახინჯებენ დაქორწინებულები და მერე ყველაფრის გამოსწორება ურთულესი ხდება.

ვათა ფაქ.

ასე ფიქრი მაშინ ემართებათ ადამიანებს, როცა საკუთარი ცხვირის იქით ვეღარაფერს ხედავენ, როცა ყველაფერს საკუთარი გადმოსახედიდან აფასებენ, როცა ლოგიკური განსჯის უნარი შეზღუდულია და შენი წრის/თვალსაწიერის იქით არაფრის შეფასება შეუძლიათ, როდესაც სხვისი ღირებულებების აღიარება წარმოუდგენელი ხდება.

ასევე, როცა გათხოვებისთვის ორად ორი მიზეზი არსებობს – 1) შეიცნო შენი პარტნიორი, უფრო სწორად იმ დროისთვის შეყვარებული, მეგობარი, ლოვე (ფუ), თუ რასაც ეძახით უფრო ინტიმურად და 2) როცა გათხოვებასა და სხვის სახლში ცხოვრებში ხედავ საკუთარი სახლიდან გაქცევის ერთად-ერთ შანსს.

მე ვინ ვარ სხვებს რომ ასე “ვამკობ”? მე შემიძლია ორივე მხარეს გავუგო და არც ერთზე ვიფიქრო “სად ტაკოში არიანთქო”.

21 წლის გავთხოვდი, იქამდე 2 წელზე მეტი ვიცნობდი და ფაქტობრივად ის 2+ წელი ერთობლივად გამო-ვიცხოვრეთ-გამოვიწრთეთ მე და ჩემმა საყვარელმა მეუღლემ (ერთ დროს ეს სიტყვაც მეუხერხულებოდა, მაგრამ ეხლა მომწონს, რატო). აფსოლიტურად გავიცანი და ეს 2+ წელი საკმაო დროა იმისთვის, რომ განსაზღვროს ადამიანმა რა გინდა და რას ელი, ნუ კაკ მინიმუმ ის მაინც იცოდეს უახლოესი ვთქვათ 5 წელი ამ თავისი არჩევნით ბედნიერი იქნება თუ უკმაყოფილო.

მეე? მე ვთვლი, რომ ყველაზე სწორი არჩევანი გავაკეთე და ყველაზე შესაფერის მომენტში – არც ძალიან ადრე და არც ძალიან გვიან.

შედეგი? შედეგად მყავს შვილი – ელენე, რომელიც ცხოვრებას მირჩევნია.

ფრაზა “მერე იქნება შვილი და მერე იქნება ტრადიციული დედობა/დიასახლისობა/ჩაკეტილობა”

მეცოდება ის, ვინც დედობის სიტკბოს ვერ აფასებს, მართალია, არის ასაკები, როცა თავი უნდა შეიკავო ამხელა პასუხისმგებლობის აღებისგან, მაგრამ მე ზუსტად ვიცი , რომ ყველაზე დიდი განძი, რაც ამ ქვეყნად გამაჩნია, ყველაზე დიდი და ერთადერთი არის ელენე.

მე ეხლა ეს სიტკბოება ვიგემე და ის, ვისაც ეს არ გამოუცდია ვერასოდეს გაიგებს როგორი ჩათრევა იცის ამ ყველაფერმა.

მე შემიძლია ყველას გავუგო, ვინც საკუთარი შეხედულებებით ცხოვრობს და საკუთარ ლაიფსთაილს “აწვება”, მაგრამ არასოდეს მესმოდა და მეღიმებოდა მათზე, ვინც გარეშე პირების ამ ლაიფსთაილის ჭრილში განიხილავდა.

ყველანი ხომ განსხვავებულები ვართ, ღმერთმა ყველას მოგვცა არჩევანის თავისუფლება და ისიც გითხრა: “არ განიკითხო და არ განიკითხებიო”. ტაკ შტო არც ჩემი საქმეა ვინმეს ცხოვრება და ნურც სხვა შეწუხდება და ნუ ეცდება შეაფასოს ჩემი ცხოვრება და თავისი ბეჭედი დაასვავს მას.

Advertisements

Posted in ყოველდღიური, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , | 1 Comment »

თავადის ასული

Posted by vekoo on თებერვალი 26, 2012

შინაგანად კუდაბზიკობა მაინც ზის ჩემში, ჩემშიც და თქვენშიც დარწმუნებული ვარ : D

ნუ, ჩემ შემთხვევაში სხვანაირად ვერ იქნება მაშინ, როცა ამ “გაგანია” XXI საუკუნეში ჯერ კიდევ სიამაყით ვიღვსები ჩემი ბაბუის თავადობის ამბების გახსენებისას.

ბავშვობაშიც ზოგი თუ საყვარელ სათამაშოზე ან “ჟივაჩკებზე” ოცნებობდა, მე იმ ,დროზე ვოცნებობდი, როცა ოდესღაც ჩემი წინაპარი თავადი იყო:

წარმოვიდგენდი რომ არა ილია ჭავჭავაძე, ეხლა როგორ სიამოვნებით ვივლიდი საგვარეულო სასახლის გრძელ დერეფნებში, როგორ მედიდურად გადმოვდგებოდი აივანზე, მედიდურადვე გავცემდი ბრძანებებს და ათასი ასეთი კვერცხობა : D

თავის დროზე სინდისიც კი მქენჯნიდა წმინდანი ილია ჭავჭავაძის აუგად მოხსენიების გამო და ამაზე მოძღვარსაც ვესაუბრე- აი, ამ დონეზე გამიტაცა საკითხმა : D

ეხლა ეს ყველაფერი რატო გამახსენდა უკვე ტემიდან გადახვევა გამოვა, მაგრამ იყოს მაინც ჩემი ფიქრები აქ.

მერე ის გლეხებიც მეზიზღებოდა ვინც ბაბუაჩემის მამას სასახლე დაუწვეს. ეხლა ვხვდები რომ ის ისეთი  ვერ იქნებოდა მულწიკებში რომ ვხედავდი ხოლმე, მაგრამ იმ დროისათვის ჩემი საგვარეულო სასახლე უზარმაზარი იყო და თითოეული თავადის ასულისათვის ცამდე აზიდული ბროლის კოშკებით იყო შემკული : ))

ამიტომ ყოველთვის ვამაყობდი ჩემი გვარით და ისიც მეამაყებოდა, რომ აჯანყებისას ცეცხლწაკიდებული “ჩემი სასახლიდან” საბოლოოდ ჩემ დიდ ბაბუას და მის 3 ძმას სათითაოდ სახლები აუშენებიათ – აი, ნახე რამხელა იყო, რომ გადამწვარიდანაც კი 3 ჩვეულებრივი სახლი გამოვიდათქო : D

აი, ასეთი მეოცნებე და ნოსტალგიით გაჯერებული ბავშვობა მქონდა და ცოდვა გამხელილი ჯობია დღემდე მომყვება საკუთარი გვარის სიამაყე : ))

ეხლა კი წავედი, სანამ სიამაყისგან გაფხორილ ინდაურს თუ ფარშევანგს დავმსგავსებივარ : D

Posted in მემორიზ, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , , , | 9 Comments »

ფართოდ გაფარჩხული ფეხები

Posted by vekoo on მარტი 19, 2011

20წლამდე ამბორიც არ იცოდა, 20 წლისა პირველად ეზასავა და ვოლზე ნიუ-არტ სურათი დადო.

ქმარს გაშორდა და სექსუალური თავისუფლების ქადაგება დაიწყო. 

ქორწინებაში ბავშვი არ უჩნდებოდა და განქორწინებულმა ის ვეღარ გაარკვია საკვერცხემდე გზები რითი დაუხშოს რიგითი მამრის სპერმატოზოიდებს.

ქორწინებამდე სიწმინდეს პირწმინდად იცავდა და განქორწინების მერე პიროვნული სიწმინდა პირწმინდად შებღალა.

ქორწინებამდე სიტყვა “ქორწინებამდე”  ნიშნავდა დეფლორაციამდელ პროცესს, ქორწინების მერე კი “ქორწინება” საცხოვრებლად პარტნიორთან გადასვლასთან გააიგივა.

ზუსტად ამ “ქორწინებამდე” [a.k.a. დეფლორაციამდე p.s. ქალიშვილომდე რა] მეოცნებე გოგონა იყო და მხოლოდ თეთრ რაშზე ამხედრებულ პრინცსს თუ აჩუქებდა კოცნას, ისიც მხოლოდ ქუჩის ბნელ კუთხეში და მხოლოდ მაშინ, როცა უზარმაზარი თაიგულით ულამაზეს ყვავილებს მიართმევდა სიყვარულის დღეს. 

[ქუჩის ბნელ კუთხეში ან სკვერის მიგდებულ ნაწილში]

ყველაფრის დაკარგვის შემდეგ კი კოცნას როსკიპი ქალივით არიგებს.

და მე როცა ვამბობ ყველაფერს, ვგულისხმობ მართლა ყველაფერს.

ლიბერალობა, ევროპელობა, თავისუფლება! პიროვნული განვითარება…

ერთადერთი მიზანი, ფქტიური საფუძველი მათი ქცევისა ეს გახდა.

ჰო, და გახდა კიდე..

ყველაფერზე ხმამაღლა და საჯაროდ საუბარი, ყველაფერში დაინტერესება და ნებისმიერი ტიპის ინტიმური კითხვა მოსაუბრესთან, – აი, როგორია გზა “განვითარებამდე”.

და კვლავაც, მე როცა ვამბობ ყველაფერს, ვგულისხმობ მართლა ყველაფერს.

ტი შტოო, “აზიატები ხომ არ ვართ, გლეხი რეგიონელები, ჩვენთან ევროპაშიი…” და ამას მოყვება ჭექა და ჭექა-ქუხილი. და ვაი იმას, ვისაც კბილს დაადგავენ.

მსოფლიოს განვითარების მანძილზე ყოველთვის იყო “კარგ მთქმელს კარგი გამგონე უნდას” პრობლემა.

თუკი ასე საყვარელი უცხოეთში გელფრენდ/ბოიფრენდის “ინსტიტუტი” აკრედიტირებულ-ლიცენზირებულია, ამაში ცუდი არაფერია, მაგრამ ქართველებს ხომ ყოველთვის გვიყვარდა ყველაფრის ჩვენ გემოზე გადმოხარშვა ამიტომ ამ ფაქტის კონსტანტაციაც მოხდა და ე.წ. ინსტიტუტები ეხლა უკვე ერთდღიან “პროფ-სასწავლებლებად” იქცა, – სექსუალურ პარტნიორებსაც 1-დან 1 კვირის ვადით ირჩევენ.

არადამ კაცობრიობის განვითარების ყველა ეტაპზე პროფში სწავლა ნი ტო პონტად ითვლებოდა, უნივერსიტეტი კი მაღალი ღირებულების მატარებლად ითვლებოდა და ბევრისთვის სანუკვარი ოცნება იყო.

არ გაეკაროთ პროფ-სასწავლებლებს, ჩააბარეთ უმაღლესებში :დ

ეხლა მე ამ ერთ პოსტში იმდენ თემას შევეხე, იმდენ პიროვნებას მივედ-მოვედე, ბოლოში გასვლა მიჭირს, ავირიე და რითი გავაგრძელო თუ დავასრულო ვეღარ ვხვდები.

მერე რა, მე მარტო არ ვარ, ბევრიც ასეა: ცხოვრების ერთ ეტაპზე პრობლემიდან გამოსავალს რომ ვერ ხედავენ უფრო და უფრო ღრმად ეფლობიან. ერთ შეცდომას მეორეს ამატებენ და ა.შ.

და ვერც ვერაფერს ვიზავთ, ასეთები ვართ ადამიანები. და გოგოები ხო განსაკუთრებით.

წერა სულ სხვაგვარ მოტივებზე დავიწყე, მეც სხვა შემართებით ვიყავი, მაგრამ ეხლა სწორედ ის კულმინაციური მომენტია, მთვარე და დედამიწა ყველაზე ახლოდან რომ ხახუნობენ მიზიდულობის ძალით.

ტკბილი ძილი მისურვეთ.

პ.ს. ერთმა ახალგაზრდამ თქვა: “რა მარტივია ბებიაჩემო დაგვძრახო გართობისთვის, როცა თვითონ  მარტო წნევის გაზომვის თავიღა გაქვსო”.
ნურავის მოახვევთ თავზე თქვენს გამოცდილებას თუ მსოფლმხედველობას, გვაცალეთ მოვიდეთ თქვენამდე.

საერთოდ,ეს წინადადება პოსტის თქმულისგან საპირისპიროდ იხმარება, მაგრამ ამ შემთხვევაში იმათ წინააღმდეგაა გამოყენებული, ვინც ე.წ. სექსუალურ თავისუფლებას ქადაგებს.

Posted in ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ივენთ-განხილვა, პიკანტური რეალობა, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , | 10 Comments »

ვინ არიან ბლოგერები?

Posted by vekoo on მარტი 1, 2011

ბლოგერები უსაქმური ხალხია, წარუმატებლები ცხოვრებაში და სხვა პრასვეტი რომ არ აქვთ ინტერნეტში:

  1. ბლოგავენ/წუწუნებენ თავიანთ განვლილ/ტანჯულ ცხოვრებაზე ან

  2. ბლოგავენ თავიანთ პროგრესულ აზროვნება/ცხოვრებაზე.

  3. საბედნიეროდ, არის III კატეგორიაც, ძირითადად თემატური ბლოგები, რომლებიც გარდა პირადი ცხოვრებისეული გამოცდილებისა, სხვა მნიშვნელოვან ინფოსაც გვიზიარებენ მკითხველებს.

პირველ დებულებას უსაქმური, ცხოვრებაში წარუმატებელი ბლოგერების შესახებ არასოდეს ვეთანხმებოდი, ყოველთვის ვამტკიცებდი, რომ ბლოგერი სულით ხარ : D

ჩემი მოთხოვნილებაა წერა, ხალხისთვის ჩემი ისტორიის და მერე დასკვნის გაზიარება. ჩემი ცხოვრების წესი გახდა ყოველ დღე იმაზე ფიქრი, დღეს რა დავწერო ბლოგზე და ა.შ.
და ამ ყველაფერს სულაც არ ვაკავშირებდი უსაქმურობასთან.

But

ბოლო ერთი კვირა საშინლად სტრესული მქონდა, უკვე ქრონიკული უძილობა მჭირს (ოღონდ პირიქით, მინდა, მაგრამ დრო არ მაქვს ძილისთვის), ყველა კუნთი მტკივა , სულ დაძაბული ვარ და დასაქმებული, დღის განმავლობაში სულ რაღაცით ვარ დაკავებული, ფაქტიურად, სულ გადარბენაზე ვარ, 2 დღის წინ მეგობრის ქორწილში ვიყავი და ესეც გართობა/განტვირთვასთან ერთად დიდი სტრესი იყო – მაღალ ქუსლიანებზე ცეკვისგან ეხლაც მტკივა ტერფები :დ 

და ამ ერთი კვირის მანძილზე ფაქტიურად ვერ მოვიცალე ბლოგზე საპოსტად.

ყველაფრისგან შედეგად მივიღე ის, რომ იმ დოზით აღარ მაინტერესებს რა ხდება ვირტუალურ სივრცეში,  მე ჩემი თავის რეალიზაციის დონე გავზარდე რეალურ ცხოვრებაში და ვირტუალური უკვე უკანა პლანზე გადავიდა.

გუშინ სახლში რომ მოვდიოდი ამ თემაზე ვფიქრობდი და საბოლოოდ დავასკვენი, რომ ძაანაც შეიძლება გეწყინოთ, მაგრამ ბლოგვა და უსაქმურობა პირდაპირ კავშირშია ერთმანეთთან.

ბლოგინგი შეიძლება ჩემი პროფესიული კარიერის ბაზისიც იყოს (ოდესმე), მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს, იმას რომ მე ამით დაკავებული ვარ :დ

უბრალოდ …

დასკვნები თქვენთვის მომინდია, თქვენი აზრი კი გამოხატეთ ეთიკის ფარგლებში.

Posted in ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , | 13 Comments »

შეაჯანჯღარე

Posted by vekoo on თებერვალი 5, 2011

 

აუ, რა მინდა, ზედმეტი წინდებულებისა და შორისდებულევბის გარეშე შემეძლოს ნეტა წერა.ისე, ისე უაზროდ ვარ. 

აღარ შემიძლია.

უსაქმურობა.

ამავდროულად ათასი საქმე შუა გზამდეც მიუყვანელი.

ვწევარ, ვთამაშობ, ახალი შეგრძნებები.

არაფერი გამოდის,

ისე ვარ, თითქოს შეყვარებულს დავშორდი და ცხოვრებაში აღარაფერი მინდა.

როგორ ვერ ვიტან ამდენ საქმეს.

ერთადერთI, რაც მიშველის ისევ ეს to do list-ბებია.

ამის ჩემოწერადც რო მეზარება.

გადმოდით ჩემთან საცხოვრებლად.

ოთახში Iი საწოლიც მაქვს, იქ დაგაწვენთ.

მხოლოდ შემანჟღრიეთ ასეთ წუთებში.

და როგორ იწელება ეს წუთებიც.

კვირეებიად იქცევიან.

შემაჯანჯღარე.

აღარ მინდა სიცივე. აღარ მინდა ყინული.

მოძრობა მინდა.

დამალაგებნეთ აწეწილი საქმეები

 

Posted in განწყობისათვის, მომავალი გროსმაისტერის ვნებანი, ჩემი ბლადუნი | 2 Comments »

ოკეანა და სანდლები

Posted by vekoo on სექტემბერი 3, 2010

რატომღაც, ამ პოსტში არ მინდა ზაფხულის გახსენება, თან არც ფოტოების დართვას ვაპირებ – მკაცრ face-კონტროლს ვერ გაივლის ვიცი : D გადავწყვიტე, ყველაფერი აღარ დავდო.

ჰოდა, უკვე მესამე დღეა ჩამოვედი, მეღირსა როგორც იქნა. ბოლო დღეები უკვე საშინლად მინდოდა სახლში.

რა მივიღე ამ ზაფხულისგან?

  • რაღაც-რაღაცებში გავერკვიე. ახალი რაღაცები გავიგე და სიმაღლეში 3სმ გავიზარდე. მართლა კი არა, უბრალოდ ცოდნა-გამოცდილება მომემატა .

მეორე დღესვე busy-day მოვიწყვე, რომელიც საღამოს უკვე enjoy-day-ში გადამივიდა.

  • გუშინ ახალი შორტი და სანდლები ვიყიდე, ორივე ყავისფერია და ერთმანეთს უხდება. არადა რამე თეთრი უნდა მეყიდა – ასე ვიცი ხოლმე, შარვლის საყიდლად რომ დავდივარ ახალი ჩანთით ვბრუნდები სახლში.

სახლში რემონტი მაქვს, ფაქტიურად მორჩენილია, მაგრამ ყველაფერი მაინც აყრილ-დაყრილი მაქვს, ამიტომ ვალაგებ და ვალაგებ ჩემ ტანსაცმელებს, ჯერ რაც აქ მქონდა ისიც სულ დამტვერილია და ჩამოტანილები სადღა წავიღო v_v ამიტომ, გადავწყვიტე ყველაფერი გარეცხილები ჩავაწყო პარკებში და ისე შევინახო კარადაში. ნეტა, აფსოლიტურად ჰერმეტული კარადები არ არსებობს?

  • მექანიკის ტარებას ვამუღამებ. მეტი საქმე არაფერი მაქვს და ჯერ-ჯერობით არ მეზარება საათობით auto-training , მაგრამ მერე ვხვდები, რომ საბოლოოდ არაქათგამოცლილი ვარ. ეტყობა, დაძაბულობა მაინც თავისას შვება.

საშინლად მომწონს ჩვენი აბაზანის კაფელი-მეტლახი, ჩემი დიზაინითაა შერჩეული, უამრავი მაღაზია მოვიარეთ, ვარჩევდი ფერებს, ფორმებს, ვააწყობდი გონებაში სად რა იქნებოდა და მაინც არ მომეწონა არცერთი იმდენად, რომ მეყიდა. საბოლოოდ, ძლივს ამოვარჩიე ის, რაც მინდოდა. დეკორებით ვაფორმებთ ოთხივე კედელზე. ნუ, თავიდან სხვა hand-made დეკორი მომეწონა, მაგრამ ის მარტო შეკვეთით კეთდებოდა, არადა ზუსტად იგივე ღირდა.

  • რატო არ აფასებენ ამ ხელოვან ხალხს რა? : D ნუ, ტიპიური “კაფელჩიკიც” ხელოვანია ამ კონკრეტულ მომენტში : D

Oceana Mahlmann

ჰო, ახალი სიყვარული მყავს – oceana

ის გერმანიაში დაბადებული შავკანიანი მომღერალია, მღერის სოულს, რეგის, ზოგჯერ ჰიპ-ჰოპსა და პანკსაც.

სულ 5 ალბომი აქვს გამოშვებული :

  • 1- 1998 “Es Hat Mich Erwischt”
  • 2-2000 “48 Stunden” (Oceana & Kim)
  • 3-2009 “Cry Cry”
  • 4-2009 “Pussycat on a Leash”
  • 5-2010 “La La”

ჯერ მხოლოდ მის deep inside you cry cry-ს ვუსმენ, ბოლო დღეები აკვიატებული მქონდა, ჩამოვედი და გუშინ მოვძებნე, მერე სხვებსაც გადავხდავ, იმედია მომეწონება.

ბოლოს ამ სიმღერას ვტოვებ, სასიამოვნო მოსასმენია, მაგრამ კლიპი რომ ვნახე ხმა და სახე რატომღაც ერთმანეთს ვეღარ შევუწყვე, უფრო ლამაზი მეგონა .

მოუსმინეთ

პ.ს. cry cry კი ქვია, მაგრამ მოსაწყენი და “ღაწვზე ცრემლი ჩამომდის, მომწმინდე” ტიპის სიმღერა არაა : D

Posted in ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , | 5 Comments »

ქალის როლი კაცის ცხოვრებაში – ანუ ვინ რას იმსახურებს

Posted by vekoo on ივლისი 20, 2010

ყველა კაცს ეტყობა ქალის ხელი, ვინც მის ცხოვრებაში ყოფილა. გინდა არ გინდა ეს სიმათლეა და ამაში “Sweet November”-ის ყურების მერე კიდევ უფრო დავრწმუნდი .

ამ სტატიას მე რომ არ ვწერდე და კრიტიკოსის თვალით ვკითხულობდე, ვიტყოდი : ” რა იცი, ყველა კაცი შენ ხომ არ გაგიცვნიათქო…”

-ჰო, არ გამიცვნია, მაგრამ შეუძლებელია შენ სულში , შენ ტვინსა და გონებაში არ დაილექოს ის, რაც ოდესმე მომხდარა და რასაც სუსტი სქესი ქვია.

აქ ვიცი აჩო შემეკამათება : – ” რა მნიშნველობა აქვს ვინ ან რა იყო, მთავარია მას რა ადგილი ქონდა კაცის ცხოვრებაშიო” . ხო ასეა აჩო, ამ აზრზე ხარ ხო?

მე კი ვთვლი, რომ რა ადგილიც არ უნდა ქონდეს ქალს კაცის ცხოვრებაში, იყოს დედა, და, მამიდა თუ მეზობელი, ჟინის დამცხრობი ქალი, შეყვარებული, საცოლე თუ უბრალოდ ის ქალი, ვისაც საკუთარ ვაჟიშვილობას “ჩააბარებს” კაცი, მაინც ილექება მისი გავლენა ტვინის ხვეულებში, ეს გავლენა ზოგჯერ დიდია, ზოგჯერ პატარა, ზოგჯერ კი – საერთოდ შეუმჩნეველი . და მისგან განთავისუფლება თვითმკურნალობას მოითხოვს. (ელემენტარული მაგალითი : მას, ვინც მხოლოდ როსკიპ დიაცებთან მეგობრობს, მერე პრობლემები აქვს ხოლმე პირად ცხოვრებაში …)

განსხვავება ე.წ. აღზრდის სტილშია, აღზრდა კი ჩვენი, ქალების კისერზეა ))

მაგალითი #1 : რატომ არიან აღიარებული ბრიტანელი მამაკაცები მსოფლიოში ყველაზე ჯენტლმენებად? ალბათ იმიტომ, რომ ბრიტანელი ქალბატონები ამას მიჩვეულები არიან და ეს მოლოდინი თანამედროვე ჯელტმენებს ასტიმულირებს მუდმივად თავაზიანობისაკენ.

მაგალითი #2 : ზოგი კაცი, განსაკუთრებით სოფლებში, სადაც ქალს ჩამორთმეული აქვს ყველანაირი უფლება,მათ ეპყრობა ზუსტადაც რომ ცხოველივით. მაგრამ ზუსტად იგივე კაცები უცხო და რაფინირებულ მანდილოსნებთან უკვე იცავენ ეთიკის ნორმებს.

ასე რომ, ყველაფერი ჩვენზეა დამოკიდებული გოგოებო, მომავალო ქალბატონებო და საქალბატონეებო, თუ როგორ მოგვექცევა სასურველი მამაკაციც და უბრალო გამვლელიც ქუჩაში.
ხომ გაგიგიათ ერთი ქართული ხალხური ანდაზა: “ქვევრს რასაც ჩასძახებ, იგივეს ამოგძახებსო”.

ასე რომ, გადახედეთ თქვენს განვლილ თუ ახლანდელ ცხოვრებას და თუკი თვლით, რომ რომელიმე მამაკაცი თქვენს ცხოვრებაში არასათანადოდ გაფასებდათ, არასათანადო ყურადღებას გაქცედათ ან სულაც არასათანადოდ გაკმაყოფილებდათ ( : D ) ამაში თვითონ ყოფილხარ დამნაშავე, იმიტომ რომ ვინც რისი ღირსია იმას იმსახურებს : D

Posted in განწყობისათვის, ეს უნდა იცოდე, ქალი და მამაკაცი, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , , , , | 12 Comments »

უკრაინელი გოგოები საათი ლარი …

Posted by vekoo on ივლისი 16, 2010

search term-ებს გადავხედე და მივხვდი, დღეს-დღეისობით მამაკაცებს ვერ აქვთ საქმე კარგად . ეჭვი ჯერ კიდევ ამ პოსტის დროს გამიჩნდა, მაგრამ დღეს საბოლოოდ დავრწმუნდი .

გაგიჩნდათ პროტესტის გრძნობა ბიჭებს?

მაშინ ამ თერმებს გადახედეთ და მიხვდები რაზე მაქვს ლაპარაკი .

ვარ მამაკაცი მაქვს დიდი მკერდი

ვნახე, და მეთქი ოოოო : )) ზომა გენაცვალე? : ))) 3? ა, არა 4? 2 წუთი მოიცადე,ლამზირასთან არის ეგ ზომა და მოგიტან : D ოღონდ გასახდელი 50 თეთრი ღირს : D

წამხდარი შთაბეჭდილება კაცებზე ცოტა ამ ფრაზებმა დამიბრუნა, ისევ შერჩენიათ რაღაც მამაკაცუდი : D მაგრამ ჩემთან რატომ სერჩავენ ამას ვერ მივხვდი ))

mziko miyvarxar

natia, miyvarxar

miyvarxar

ამ ფრაზამ შინაგანად გამათბო ))

13 წლის გოგოსთვის სამკაული სად ვიყიდო

გირჩევ : სიურპრიზი კარგია, მაგრამ ჯობია გოგონა თვითონ წაიყვანო, თავად ამოარჩიოს რაც მოეწონება და ყველა სურპრიზს ჯობია ))

ასეა, გადაჯიშდა მსოფლიო, მამაკაცებს დიდი მკერდის პრობლემა აქვთ და დაპატარავება უნდათ, ქალები კი – გადიდებაზე ოცნებობენ .

რა ღირს მკერდის გადიდება

ყველაფერს ფულთან მივყავართ. ამაში კიდევ უფრო დავრწმუნდი.

სექსი ქალი 100 ლარი სახლით

სექსი ქალი 100 ლარი

მიxვდა ეტყობა, რომ სახლიან ქალს, თანაც 100 ლარად ვერ იპოვიდა და სახლის გარეშე გააგრძელა ძებნა : D

უკრაინელი გოგოები საათი ლარი

და ბოლოს, ძალიან გთხოვთ, სერჩ თერმები მსგავსი ფრაზებით

აღარ დამანახოთ რა. ნუ მეძებთ : )))

უჭუკლესი ჭუკლი

http://sunwaited.wordpress.com

sunwaited.wordpress.com

sunwaited

ასე რომ, დაგუგლეთ, ამ ბლოგზე ბევრ საინტერესო კითხვაზე იპოვით პასუხს

Posted in პიკანტური რეალობა, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , , , | 11 Comments »

კანის სურნელი

Posted by vekoo on ივლისი 7, 2010

სუნი მიყვარს, კანის სუნი . ყველა ადამიანს თავისი აქვს …

დედის სუნი მომენატრაო- მოხუცები ამბობენ, ღრმადაა გამჯდარი დედის სურნელი . ეხლა რატო ვერ ვგრძნობთ? ჯერ არ მოვხუცებულვართ, ჯერ არ მოგვნატრებია .

მართლა ყველა ადამიანს თავისი სურნელი აქვს, გინდაც სუნი დაარქვი .

სურნელი უფრო ხელოვნურად მეჩვენება, ქიმიური სუნამოების შექმნილად … სუნი კი ორიგინალია …

ჩემი სუნი მიყვარს, მისი სუნი მიყვარს !

ჩემი უფრო მიყვარს. ჩემი უფრო გვიყვარს .

გვიყვარს !

ეხლა სუფთა და გაბწკრიალებული ვზივარ კომპტან, ჯერ ისევ სველი თმით , მაგრამ მაინც ვგრნობ . არადა აქამდე არასოდეს ვაკვირდებოდი .

ხალხნო, შეისწავლეთ თქვენი თავი. აღმოსაჩენი ვინ იცის რამდენია ))

Posted in ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , | 12 Comments »

ყველაზე დიდი საჯდომი მსოფლიოში (?)

Posted by vekoo on ივნისი 27, 2010

ჩემი მისწრაფება ქალის სხეულის იდალურობისაკენ განუსაზღვრელია . სილამაზის აღქმა, ჩემი აზრით, მთიან ფერდობზე ამოსული ფურისულას ყლორტებზე აკიაფებული დილის ნამით კი არ იწყება ან სულაც დეკის ფოთლების ბჭყვინვით, არამედ სხეულის მოყვანილობით ქალის იქნება ის თუ კაცის. : D : D : D : D

ამიტომაც პატივს ვცემ ხალხს, რომელმაც იცის იმ განძის ფასი, რაც გააჩნია სხეულის ლამაზი კონტურებისა და სექსუალური მოყვანილობების სახით და უფრთხილდება მას.

მრგვალი ფორმები მიმზიდველი სხეულის ერთ-ერთი შემადგენელი კომპონენტია.

მაგალითისთვის ჩემ მიერ გადაღებული ვიდეო. ფორმები მრგვალია, დიდია და თვალი ზედ რჩება.

მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ყველაფერი რიგზეა : D

ბლოგზე : ყველაზე დიდი ტრაკი მსოფლიოში : D მე და აჩო ჩვენთვის მივდიოდით საქმეზე და ვერ მოვითმინე რომ არ გადამეღო 😀 სულ 1:51 წუთიანია, განსაკუთრებით თვალში საცემი მზიანი მონაკვეთებია და ნუ დაგეზარებათ ყურება : D

0:45 o_O

ვიდეო გადაღებულია ჩემს მიერ, მდებარეობა გარეშე პირთათვის უცნობია : D მაქსიმალურად ვეცადე, რომ ამ მანდილოსნის სახე არ გამოჩენილიყო კადრში, მემგონი გამომივიდა.

პ.ს. სამწუხაროდ ვერ დავაფიქსირე 10-14 წლის ბიჭების ბრბო, რომლებიც მათ მოყვებოდნენ : D

შეფასებები:

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , | 24 Comments »

50 კაცი და 1 ქალი ანუ რა არის ინტერპრეტირება

Posted by vekoo on ივნისი 19, 2010

სეXზე, ლეზბიანკებზე და თავაშვებულ ღრეობებზე არასდროს ვწერ, თუმცა პროვოკაციულად მაინც მიყვარს ხოლმე მსგავსი ტაგების ჩართვა. მარტივი მაგალითი : “ხელმარჯვე ვარ” , “ხელის განძრევა საქმეს უშელის” და რამოდენიმე მსგავსი პოსტი . ამიტომ ჩემ ბლოგზე ისეთი ფრაზებით ხვდებიან გაგიჟდება კაცი. უამრავი მსგავსი და უარესი თერმია, მაგრამ მხოლოდ რამოდენიმეზე დავწერ.

როგორც იტყვიან, მოვუ-კალ ინტუიციაო : D

natia gogo natia – არააა, მე თამუნაზე ვიცი ეს სიმღერა : D

 

ჭუკლი ჭუკლი პატარა გოგო – შენ გენაცვალეეეე, შენი ჭირიმეეეე, მოგეფერებიიიიი .

 

gartoba minda – მეგობრებთან ერთად? და სიმღერა და ცეკვაზე რა აზრის ხარ? : D

 

ქალი 100 ლარად – ესაა ამათი გართობა რა : D

 

გოგოების ნDZრევა – ა , ისევ წინა გართობის ფორმა ჯობდა .

 

სიმართლის დრო ვიდეო სეXსო – როგორ გვიყვარს ქართველებს სხვის პირადულში ქექვა : D

 

ქალური სტატისტიკა – რა პროფილით?

 

სეXსი ლექსები – ეგეთი ლექსები ჩემ მეგობარ ბლოგზე ნახეთ : P

 

ქართული სეXსი ვიდეო – და ევროპული როგორია?

 

სეXსი სამ ქალში – სამივეში ერთად? : D ეს ალბათ არც ქართულია და არც ევროპული : D

 

roca adamianebi shenze choraoben – შენი გართობის სტილი რომ გაიგონ იჭორავებენ აბა რას იზავენ : D

 

peti lika – ბატონო?

 

sunwaiting.wordpress.com – გადავედით გენაცვალე ამ ბლოგიდან ეხლა უკვე sunwaited-ზე ვარ : ))))

 

რა არის ინტერპრიტირება – აი წინა თერმია ინტერპრეტირების სახე : D

 

pirovnuli zrda – პიროვნული ზრდა განვიცადე და sun_waiting-იდან გავხდი sun_waited

 

დიახ დიაღ – სწორია “დიახ” .

 

50 კაცი და 1 ქალი – ოოოო, ისევ დაიწყეთ?

 

braziliuri seriali amerika – : D ჩემთან მაგ არხს არ აჩვენებს .

acho chankotadze – სხვაგან მოხვდით. ჩემთან მხოლოდ აჩო ჩხიკვაძეა : ))))

 

ქორწილის სურათები – მაინც გამიბაზრდა ხოო ქორწილი? სურათებს მერე დავდებ : ))))

ბევრი წერთ ამ თემაზე, მაგრამ მაინც საინტერესო იქნება და ვთაგავ siyvarulovnas – და LiLac-ს : ))))

(http://siyvarulovna.wordpress.com/) ,

( http://iasamnisferi.wordpress.com/)

 

Update: ჩავასწორე სიტყვები ლათინური ასოებით, არ მომწონს მათი ექვივალენტებით რომ სერჩავენ და ჩემ ბლოგზე ხვდებიან.

Posted in განწყობისათვის, ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , | 5 Comments »

ჰუმანიდების დეგრადაცია თუ თხუნელების რეგრადაცია (?!)

Posted by vekoo on ივნისი 3, 2010

მე ჩემით შემიძლია მივიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება.  საკუთარი სურვილის მიხედვით შემიძლია შევცვალო ჩემი ცხოვრება, სხვისი ცხოვრება.

დღეს ვუყურებდი როგორ იქცევიან “სხვები” გარკვეულ სიტუაციებში და  ერთადერთი აზრი ამ დროს იყო : რა  მხდალები არიან ხშირად ადამიანები …

მე მიხარია, რომ თუნდაც სხვების სისუსტის დანახვის ხარჯზე საკუთარი სიძლიერე აღმოვაჩინე. აღმოვაჩინე ის, რაც ყოველთვის იყო ჩემში.

ჩემს წარმოსახვაში აი, ზუსტად ასეთ ჩონჩხები არიან ისინი, ზუსტად ასეთი ცოცხალ–მკვდარები ხართ თქვენც , რომლებსაც არ შეგწევთ ძალა გაუმკლავდეთ სიძნელეებს, რომლებსაც არ შეგიძლიათ ცხოვრებას ჩახედოთ თვალებში და პირობლებემს პირისპირ შეეჩეხოთ . ამიტომ იმალებით და თქვენი სამოსელიც , შექმნილი მზის საჭვრეტად,  მიწისქვეშა სარდაფებში შიშით დამალული დაობებულა და თხუნელებს დამსგავსებულხართ.

მე კი მიხარია რომ შემიძლია ამაყად ვატარო ადამიანის  სახელი . მე შემიძლია განვითარება.

Posted in მომავალი გროსმაისტერის ვნებანი, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , | 5 Comments »

ქრონიკული აშლილობა, – სამედიცინო ენაზე ფაღარათს რომ ეძახიან !

Posted by vekoo on მაისი 20, 2010

მართლა არ მახსოვს როგორ ვახერხევდი ბავშვობაში ყოველ დღიურად 6–7 საგნის მომზადებას . ეხლა უნივერსიტეტის სასწავლი დღეში თითო საგანი მაქვს და იმის წაკითხვას ვეღარ ვახერხებ . უბრალოდ არ მინდა, რომ მივიდე და წიგნი გადავSალო. ქსეროქსებსაც კი ვეღარ ვფურცლავ, აღარაფერი მეკითხვინება და თავშიც არაფრის ჩაშვება მინდა .

აი, ხვალისთვისაც, ხვალ იშვიათი დღეა კვირაში და 2 საგანში მაქვს სემინარი : “შრომის ეკონომიკაში” და “საერთაშორისო ურთიერთობები ბიზნესში”.

შრომის ეკონომიკას ლექციას კი არა სემინარსაც კი არ დავსწრებივარ ჯერ, არადა უკვე 3 კვირა დარჩა საბოლოო გამოცდამდე : |

კოლოქვიუმისთვის   მაინც წავიკითხე რაღაცა და 30 ქულიდან 27 ავიღე .  ამ ქულის იმედი მაქვს, რომ ოდესმე სემინარზე რომ მივალ ლექტორს დებილი არ ვეგონები …  არადა, ხვალ როგორ მინდა მივიდე და ჩავაბარო, მაგრამ  რადგანაც ერთი სიტყვაც არ წამიკითხავს ხვალინდელი მასალის, დიდი შანსია დილით წასვლაც კი დამეზაროს, თორე იქამდე რომ მივიდე მერე იქვე გადავიკითხავდი რამეს და ჩავაბარებდი .

“საერთაშორისო ურთიერთბები ბიზნესში” კი მარტო ერთი ჩაბარება მაქვს, ისიც პირველივე კვირას და მერე აღარც ვყოფილვარ სემინარზე : | არადა მაშინაც მარტო მე ვიცოდი და ქალს გაუხარდა ერთმა მაინც იცის რაღაცაო, მაგრამ მას მერე თვალიც არ მოუკრავს.  კოლოქვიუმის ქულა ჯერ არ ვიცი, იმედია არც ამისი გამაწბილებს : ) .

ერთი სიტყვით, რა მჭირს ვერ გამიგია, წიგნის დანახვაც არ მინდა სახლში რომ წავიკითხო.  ადრე მხოლოდ ფულზე მემართებოდა ხოლმე ასე : დღის განმავლობაში ვხარჯავდი უაზროდ და უმისამართოდ და მერე დღის ბოლოს მიკვირდა და ბიუჯეტის სეკვეტრი მიწევდა : დ

ეხლა კი დროზე მაქვს ანალოგიური. დროის დეფიციტს განვიცდი. სად მირბის ან სად მეკარგება ეს დრო ვერ გავიგე. ვერც ის გავიგე, სემინარის დაწყებამდე  5 წუთში თუკი შემიძლია გადავხედო და ზოგადად გავიგო რაზეა საუბარი , სახლში რატო ვერ ვახერხებ ნახევარი საათი მაინც დავუთმო სწავლას და მეორე დღეს ჩავაბარო?

ამ ბოლო დროს კარგა ხანია მოდაშია ყველაფრის დეპრესიისთვის გადაბრალება. ჰოდა, თუ ასეა, ჩემი დეპრესია ქრონიკული გახდა. რამ გამიჩინა დეპრესია ვერაფერს ვიტყვი, უბრალოდ წიგნების გადაშლაზე ალერგია მაქვს და აღარაფერს ვაკეთებ : |

მიშველეთ რამე, მითხარით რა ვქნა, თავი ხელში აიყვანე და იმეცადინე და ეგეთები არ მითხრათ, მაინც არ ვარ მე მაგის გამკეთებელი და რა მჭირს იმაში მაინც გამარკვიეთ : ))

Posted in ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , | 4 Comments »

ცისფერი, ლესბოსელი თუ უბრალოდ ბისექსუალი?

Posted by vekoo on მაისი 11, 2010

ეხლა იმ იშვიათი შემთხვევათაგანია ,  როცა პოსტის წერას სათაურიდან ვიწყებ. არადა სათაურიც უკვე არასწორია : როცა ვხმარობ (სიტყვა) ბისექსუალს,  უფრო მართებულია  ჰომოსექსუალი მეხმარა, მაგრამ იყოს რაც არის.

ბოლო რამოდენიმე დღეა  აღმოვაჩინე,  გამიხარდა განსხვავებული თემატიკის ბლოგი რომ გამოჩნდა, თორე ტრაფარეტულად პირადი უკვე საკუთარი ბლოგი მომბეზრდა სხვებზე რომ აღარაფერი ვთვათ : D  ერთი–ორი პოსტიც წავიკითხე და ისევ გამიცრუვდა იმედი, არაფერი განსაკუთრებული, რიგით  ბლა ბლა ბლა უკვე ყელში ამოსული “დილით გავიღვიძე, ვჭამე, კუჭში გავედი”  თემა შემრჩა ხელთ და გამოვრთე.

დღეს დილით აქ კომპთან ჩემი და იჯდა, ვიღაცის ბლოგს კითხულობდა  . დავხედე და ის იყო .

სათურმა მიიქცია ჩემი ყურადღება და მივხვდი, ეს “ის” იყო, რაც მე მაინტერესებდა და მრავალფეროვნებისთვის მჭირდებოდა . “უშედეგო გეი პაემანი”  ქვია პოსტს. წავიკითხე და სიცარიელის გრძობა არ დამიტოვა. 

“ბიჭთან სექსი ჩემი თვითმიზანი არ არის… ბიჭთან მხოლოდ სექსი რომ მინდოდეს ალბათ აქამდე უფრო გამიადვილდებოდა ურთიერთობის დამყარება. ერთი ორი იჟიმავებთ და ეგაა, თუმცა მე სხვას ველოდები… არ ვიცი ეს სიყვარულია თუ სხვა რამ, უბრალოდ უნდა გესმოდეს ერთმანეთის ბოლო ბოლო ფილმებს უყუროთ ერთად და მაინცდამინც ჟიმაობაზე არ უნდა ვიყოთ ორიენტირებული.”

გამეღიმა . სულ მინდოდა გეი მყოლოდა სანაცნობოში და   მისი განსხვავებული , არატრადიციული აზრებიც მომესმინა, რომელიც მის არეულ თავში დაიბადებოდა .  ამ ციტატამ რაღაცნაირად უფრო შიგნით შემიყვანა მის ტვინში.    უცებ დამეხატა გონებაში სურათი: ახალგაზრდა ბიჭი, რომელსაც იზიდავს ბიჭები , (როგორც ვხვდები) არის რომანტიკოსი და ოცნებობს ნამდვილს სიყვარულზე  თეთრ რაშზე ამხედრებულ პრინცთან, რომელიც მოვა და მის გულსა და სხეულს ერთანად დაიპყრობს, სხვა მხრივ ხორციელი ტკბობა მისთვის ამორალურია და უბიწოებას იმ ერთადერთსთვის ინახავს.  (ნუ, “ბიწიანობა” “უბიწოება” აქაც და ხშირად უბრალოდ სიტყვის მასალაა …)

არც ის ვიცი ეს ტიპი ნამდვილად არსებობს თუ უბრალოდ კარგად ერთობა, 5 პოსტი მაინც რომ წავიკითხო მისი, უფრო  ჩამომიყალიბდება ვარაუდი, მაგრამ რეალურად ისეთა თუ არა ეს ბლოგრი, როგორადაც თავს აცხადებს, არა ქვს ახლა არსებით მნიშვნელობა. ის მაინც  არ გავს სხვებს ჩემ გარშემო, რომლებზეც ზუსტად ვიცი რომ ბიჭებთან აქვთ სექსი და არც მალავს მათსავით. ვფიქრობ,  ისევ ჯობია ასე თამამად აღიაროს იმ ყველამ თავისი ორიენტაცია, თორე ენას ძვალი არ აქვს და ჩემამდე თუ მოვიდა ამბები ძველ მეგობარზე გეიაო მისივე ყოფილი პარტნიორისგან, საბოლოოდ  ყველაფერი “სკდება” .

რაშია  პოსტის მთავარი აზრი:

აი ძალიან ხშირად ინეტიდან ვიგებ  ჯერ სულ ქორფა ( : D )თინეიჯერების განცხადებებს : ” მე ლეზბიანკა ვარ”  , ” მე გეი ვარ” და ა.შ.   და ამ დროს ისინი ყვებიან, რომ ვნება მხოლოდ მისივე ორიენტაციის ადამიანებთან აქვთ და საპირისპირო სქესთან კონტაქტი საზიზღრობაა მათი აზრით. მე პატივს ვცემ ყველას აზრს, ვინც იცის თუ საიდან და რატო წარმოეშვა ეს აზრი და დარწმუნებულია საკუთარ თავში მრავალი გამოცდილების შედეგად.

აი, საიდან უნდა იცოდეს 13 წლის გოგომ თუ 15 წლის ბიჭმა, რომ ის ნამდვილად გეია ან  ლესბო?   ადამიანმა საერთოდ, ჯერ  გემო უნდა გაუგო რამეს და მერე ამტკიცო უგემურიაო.  ასეთ პატარა ასაკში “ნეტარების მწვერვალებს”  ძნელად თუ ვინმე მიწვდება ბუჩქებში მალულად საპირისპირო სქესთან სექსით.  ასეთ დროს ბიჭი მხოლოდ საკუთარზე ფიქრობს და სულ არ აინტერესებს ფეხებგადაშლილი გატიტვლებული ხორცის ნაჭერი, ჯერ მხოლოდ 1 ზომა რომ აქვს მკერდი რას გრძნობს და რას განიცდის და ამის მერე ძალიან ჩვეულებრივია ამ გოგომ არჩევანი გოგოებზე გააკეთოს, რომლებისგანაც ის ჩვეულებრივ უფრო მეტ სითბოს და ყურადღებას იღებს.

ეჭვი მაქვს არეულად ჩამოვაყალიბე ჩემი სათმელი, მაგრამ მთავარი აზრი მაინც დავწერე.

ბიჭების შემთხვევაში, ვგონებ უფრო რთულად იქნება საქმე და ასე ერთ ხელის მოსმით ვერ დავწერ რა  უბიძგებთ , რომ  ინტერესს მხოლოდ ბიჭებზე იჩენდენ. მაგრამ დამეთანხმეთ,  ჩემი მხრიდან კრეტინობაა იქნება იმის მტიცება, რომ მე ნეკროფილი ვარ, იმიტომ რომ მე მიზიდავს ადგილები, სადაც  ბევრი მკვდარია  , – სასაფლაოები.  ის, რომ მე მიზიდავს იქაურობა გამოწვეულია სიმშვიდით, რომელსაც  მე იქ ვგრძნობ . ჯერ–ჯერობით მე არ მაქვს საშუალება  ჩემი ცხოვრება ისე წარვმართო როგორც მინდა , ამიტომ რასაც ვახერხებ და სადაც ვახერხებ იქ მივდივარ.  გავიზრდები, გაიზრდება ჩემი შესაძლებლობებიც და მერე უკვე სასაფლაოზე კი არა, ჰავაი ბიჩზე წავალ განსატვირთად : D

და ასევეა ბევრი არეული ტვინის ამბავიც რა: არ უნახავთ თუ არ უგრძვნიათ უკეთესი და ამ მომენტში რისი საშუალებაც აქვთ იმით ტკბებიან.

Posted in პიკანტური რეალობა, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , , , | 18 Comments »