ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Posts Tagged ‘აჩო’

ერთი ჩვეულებრივი დღე

Posted by vekoo on აპრილი 17, 2015

ჩემი ერთი სტანდარტული დღის გრაფიკი

სადღაც 9 საათისკენ ან ცოტა უფრო ადრე იღვიძებს მარიამი, ლოგინშივე მიირმევს ბუნებრივ რძეს.

მე მინდა ავდგე , თავს მივხედო, მოვწესრიგდე და ა.შ. მაგრამ როგორც წესი, არ მიშვებს და უნდა, რომ სულ მასთან ვიყო და ვეთამაშო ხოლმე.

ვცდილობ აჩო გავაღვიძო და მარიამი მას დავუტოვო, მაგრამ ძირითადად  მაინც ჩემთან უნდა და არაფერი გამოდის.

მე წუთებს ვითვლი 10-ს ნახევრამდე, რომ ძიძა მოვიდეს.

10-ს ნახევარზე მოდის ძიძა, ამ დროისთვის მე ვიცმევ, ოთახს ვაწესრიგებ და ელენიკოს ვაღვიძებ და 11-ს წუთებზე გავდივართ სახლიდან ან

1) მე , აჩო და ელენიკო და ერთად  მივდივართ ბაღში

ან

2) აჩო და ელენიკო და მე ცალკე

ან

3) მე და ელენიკო ბაღში და აჩო – ცალკე.

თუ სამივე ერთად გავდივართ, ელენიკოს მერე აჩის მივყავარ სამსახურში უკვე 12-ს ნახევრისკენ  და თვითონ გაუყვება გზას დედამისის სახლისაკენ, რათა დაისვენოს ძალიან დაღლილმა (ჩვენი ტარებით) და წესიერად ისაუზმოს  2 საათამდე – მერე კლინიკაში მიდის.

4-მდე მე სამსახურში ვარ, და ძირითადად უფრო ადრე გამოვდივარ ხოლმე და მივქრივარ ჩემი გოგოშკასაკენ – ხან ერთისკენ ბაღში და ხან მეორესკენ – სახლში.

და აი აქაა მთავარი მსოფლიოს მეცხრე საოცრება და შავი ხვრელი – სად მიდის ჩემი დრო სახლში, თუკი ის არ იხარჯება არც ოჯახისთვის საჭმლის კეთებაში და არც სახლის საფუძვლიანად დალაგებაში (?!).

აი, ამ კითხვაზე პასუხი მე უბრალოდ არ მაქვს.

მერე საღამოს ან ვსეირნობთ, ან იქვე მოლში გავდივართ. უფრო მოგვიანებით,  როცა აჩოც და ელეც ბრუნდებიან შინ, ისინიც შემოგვიერთდებიან ხოლმე და მთელი ოჯახი ერთად ვიკრიბებით.

ძილის წინ ვინაწილებთ ბავშვებს – მე მარიამს ვაძინებ და აჩო ელენეს უტარებს ძილისწინა პროცედურებს – ხელ-პირის დაბანა, კბილების გამოხეხვა, პიჟამოების ჩაცმა, მერე ჩაეხუტება და მამა-შვილი ერთად იძინებს : ))

მორჩა, ესაა ჩემი ტიპიური ორშაბათი-სამშაბათი-ოთხშაბათი-ხუთშაბათი-პარასკევი დღე.

ა, ხო, დამავიწყდა, როცა ღამე ყველას ძინავს, მე რატომღაც მაინც მეღვიძება და აუცილებლად აჩოსაც ვაღვიძებ, რათა დერეფანში შუქი გამორთოს ხოლმე 😀

შაბათ-კვირას რა ხდება თუკი დაგაინტერესებთ, მერე იმაზეც დავწერ პოსტს.

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , | 1 Comment »

2014 წლის შემაჯამებელი პოსტი

Posted by vekoo on თებერვალი 9, 2015

იანვარი – სულ რომ არაფერი გამოვიდეს, ვაპირებ ეს პოსტი მაინც გამოვაქვეყნო.
ჩვენ 2013 წლის პირველ წუთებში

და ესეც იგივე დროს 2014ში.

 

ამ დროს 7-8 თვის ორსული ვიყავი მარიამზე. ღამე ელენიკო ბებიას დავუტოვეთ და მე და აჩო მეგობრებთან გავერთეთ, სანამ პატარა მარიამი დაიბადებოდა თავისუფლების ბოლო დღეებს ვითვლიდით : ))

თებერვალი –

მარტი –  38+ კვირის ორსული 

10 მარტი – მე და ელენიკო მარიამის დაბადებამდე 1 კვირით ადრე:

და ესეც 2014 წლის 17 მარტი, დილით გაგუაში წასვლამდე

17 მარტს დაიბადა პატარა მარიამ ჩხიკვაძეისევ ისე ემოციურად განვიცადე ყველაფერი, როგორც ელენიკოს დაბადებისას, უფრო მეტადაც კი ვინერვიულე ოპერაციის დაწყების წინ. 

ექიმთან შეთანხმებული მქონდა, რომ აჩოს ისევ დაასწრებდა ოპერაციაზე, როგორც ელენიკოს დროს, მაგრამ “კარანტინი” დაემთხვა და მომიწია მარტო შევსულიყავი. წვეთოვანი რომ დამიდგეს სანამ შემიყვანდნენ, ისე ვნერვიულობდი ამაზე, როცა გამომიძახეს “ადექი, წამოდი საოპერაციოშიო”, ისეთი კანკალი ამიტყდა, შეეშინდათ ექიმებს და თვითონ გამოიძახეს აჩო ჩემს დასამშვიდებლად.

ჰოდა, ეხლაც ისევ ისე, როგორც 2012 წლის 21 ივნისს, ისევ თავთან მედგა, ჩემი ხელი ეჭირა და მამშვიდებდა. 

ხოდა, მერე მითხრა, გახსნილ მუცელშიც ჩავიხედეო. ასე რომ, ჩემი გულ-ღვიძლიც და ორგანოებიც ნანახი აქვს ამ ვაჟბატონს : ))

ესეც მარიამი სამშობიაროდან გამოყვანის დღეს 4 დღის.

 

ამაზე დიდი ბედნიერება რა შეიძლება იყოს, ვერ წარმომიდგენია – 2 დაიკო ერთადაა და ერთმანეთს როგორი სიყვარულით ექცევიან ❤


აპრილი – და ამის შემდეგ ჩემი ცხოვრება ამ 2 ქალბატონის გარშემო ტრიალებს : ))


15 აპრილი

და ჩვენ ოთხნი : ))
ელენიკოსთან ვცდილობ ძველებურად გავატარო დრო, თუმცა, სამწუხაროდ, ნაკლებად გამომდის, ამიტომაც ნელ-ნელა მამიკოს გოგო გახდა, რაც ძალიან მახარებს ❤

მაისი – ჩემი თვალებციმციმა გოგონა ❤


6 მაისს მარიამი გაქრისტიანდა – თამთამ და გიორგიმ მონათლეს







და ჩვენი ცხოვრება გრძელდება ასე 2 გოგონას თანხლებით:


პირველი ზიარება 11 მაისი:


და პირველი ბირჟაობაც 😀


21 მაისი – ელენეობა – გილოცავთ ყველა ელენიკოს

ივნისი –
1 ივნისი – ბავშვთა დაცვის დღე მზიურში
ელენიკოს დაბადების დღე მოვიდა – 21 ივნისს, დავპატიჟე პატარა ბავშვები და ვეცადე ჩემი შვილისთვის ეს დღე დღესასწაულს დამსგავსებოდა, გამოცდილება ნამდვილად მივიღე და მომავალ წელს უფრო დავხვეწ : D



ელენიკო და მისი მეგობრები – ბარბარე და ალექსანდრა : ))

ამასობაში მარიამჩიკიც გაიზარდა



არ მკითხოთ როგორ დავაძინე

 

ივლისი –

4 თვის ხდება ქალბატონი




ზაფხული განსაკუთრებულად ასეთი სიამეების გამო გვიყვარს, ზუსტად ვიცი 2015 წელს ბევრად უფრო კარგად შევიგრძნობ ამას 😀 

აგვისტო –

ვიყავით ბორჯომში და მოვინახულეთ რაბათის ციხე, მწვანე მონასტერი, სერაფიმ საროველის სახელობის მონასტერი



5 თვის მარიამჩიკი და ბაბუა

სექტემბერი-

8 სექტემბერი – ელენიკოს პირველი დღე ბაღში



და სექტემბრის ბოლოს მეც გავედი სამსახურში

ოქტომბერი- 

ნოემბერი-
ჩემი თოვლის პრინცესა

დეკემბერი- ელენიკოს პირველი ზეიმი ბაღში

ჩემი პირადი სნეგურაჩკა ❤

გაიზარდნენ გოგოები, უკვე შეიძლება მათი სადმე წაყვანა 29 დეკემბერი 2014

და 2014 წელს ასე ბედნიერად დავასრულებ, მშვენიერი გამოდგა ჩვენთვის : ))

Posted in მემორიზ, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

2013-ს რივიუ

Posted by vekoo on იანვარი 15, 2014

ცოტა კი დამიგვიანდა, მაგრამ 2013 წელს შევაჯამებ.

ზამთარი 2013 წელი.

დავდექი თხილამურებზე, თან ისე, რომ სეზონის ბოლოს უკვე საკმაოდ კარგად ვსრიალებდი.  2013 წლის ზამთარში ულამაზესი დღეები მაქვს გატარებული გუდაურში, – თითქმის ყოველ შაბათ-კვირას ელენიკოს დედაჩემს ვუტოვებდი და ჩვენ მივდიოდით თოვლიანი მწვერვალების “დასალაშქრად”.

გაზაფხული 2013 წელი.

ამ დროს უკვე მეტისმეტად შემაწუხა ორსულობიდან შემორჩენილმა ზედმეტმა 18მა კილომ და სინდისმა და დავიწყე კალორიების თვლა, დღეში საშუალოდ 1000-1200 კალორიის მიღების შემდეგ ყოველ კვირა უპრობლემოდ ვიკლებდი 1 კგ-ს. ამ შემართებამ 2 თვე გასტანა  და ამ 2 თვეში 10 კილომდე დავიკელი წონაში.  მერე უკვე ისე მომეწონა -10კილოიანი მე და პლიუს ამას, ახალი ჰობი გამომიჩნდა, რომ მოვდუნდი, თუმცა კი ორგანიზმი მაინც განაგრძობდა კლებას ზომიერად კვების ხარჯზე.

1 წელში “შემოლაგებულ ცხიმებს” რომ მოვერიე, გადავწყვიტე 4 წლის განმავლობაში განუხორციელებელი მიზანი ამესრულებინა და ისევ მივადექი მართვის მოწმობის ტესტებს. დაახლოებით 2-3 კვირაში ყველა ტესტი ჩავიკითხე ბოლომდე , 4 გაკვეთილი პრაქტიკაზეც გავიარე და 6ივე ელემენტი შევისწავლე, მე-5 “კანტროლკაც” დავარტყი გაკვეთილად და საბოლოოდ მაისის ბოლოს სანატრელი მართვის მოწმობაც ჩემი გახდა.

გამოდის, გაზაფხული ძალიან ნაყოფიერი აღმოჩნდა ჩემთვის.

ზაფხული 2013 წელი.

აგვისტოში მე, აჩო, ელენიკო და სანდრო წავედით ზღვაზე თამთასთან. დიდი მადლობა ჩემს უსაყვარლეს მეგობარს თავის სახლში დაპატიჟებისთვის, რომ არა თამთა და მისი ნათესავებ-მეზობლები, ალბათ უფრო კოშმარული “დასვენება” გამოგვივიდოდა.  ჩემი რჩევა იქნება: არასოდეს წახვიდეთ 1 წლის ბავშვთან ერთად დასასვენებლად, თუკი დამხმარე არ გყავთ თან. მე გამიმართლა, რომ თამთასთან ვიყავი და ეზოში ყველა ელენიკოს ეფერებოდა და იტოვებდა და უვლიდა, ამ დროს კი მე დღეში 3 განსხვავებული სახეობის საჭმელს ვუკეთებდი . დასვენება არ გამომივიდა, მაგრამ მაინც კარგი დრო ვატარეთ ერთად.

უფრო დავუახლოვდი თამთას და მოგონებად უუუუამრავი სასიამოვნო ფოტო-მოგონება შემომრჩა.

ა, ხო, ივნისში დავიწყე სამსახური ერთ-ერთ ორგანიზაციაში ბუღალტრად. ამ დროიდან უკვე 2 შპს-ს მთავარი ბუღალტერი ვარ ^_^

შემოდგომა 2013 წელი

შემოქმედებითი ღწვის პერიოდი აღმოჩნდა ჩემთვის, შევისწავლე კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი საბუღალტრო პროგრამა და ჩემს თავში დავიჭირე, რომ ოპა, დიდი პასუხისმგებლობა მაკისრია და გონებრივ-გამოცდილებითი რესურსებიც უკვე საკმაოდ დამიგროვებია.

ზამთარი 2013 წელი.

პრინციპში, უკვე იწურება ეს დრო და 2014-ია და მე 2 თვეში ახალ ბაიას ველოდები.

ელენიკოს მალე დაიკო ეყოლება ❤

Posted in მემორიზ, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , | Leave a Comment »

ჩემი გოგო, ჩემი ელენე ♥

Posted by vekoo on სექტემბერი 8, 2012

ელენე ჩხიკვაძე

ნამდვილი უჭუკლესი ჭუკლი – ელენე  დაიბადა.

2012წლის 21 ივნისს ზუსტად 3-ს 15წუთზე ვეკო დედიკომ და აჩო მამიკომ ერთად მოავლინეს ქვეყანას პატარა ანგელოზი.

მას მერე ვეხუტებით, ვეფერებით და ვკოცნით.

მას მერე ვუღებთ და ვინახავთ თითოეულ მნიშვნელოვან წამს დაბადებიდან და ჭიპლარის მოჭრიდან დაწყებული [ 😀 ] და დამთავრების გარეშე დღევანდლამდე გაგრძელებული.

ჩემი ერთ-ერთი ფობია იყო, რომ შვილი არ მეყოლებოდა, მაგრამ აჩიკომ ამაშიც საპირისპიროში დამაჯერა და ყველაზე ტკბილი, სანუკვარი სიზმარი ამიხდინა – ჩემი გოგო ჩემთანაა.

2თვე ნახევრისაა უკვე.

ხო ყველზე ძალიან მიყვარს ამ ქვეყანაზე ჩემი პატარა ანგელოზი, მაგრამ მასზე აქ საუბარს რაღაც ვერ ვახერხებ , გადავეჩვიე ბლოგვას და მგონია სიტყვების კორიანტელი ყალბი გამოჩნდება.

ყველაზე ტკბილია, ყველაზე სასურველი ჩემი გოგო ჩემთვის.

ჩემი თვალებბრიალა გოგონაა ♥ ყველაზე, ყველაზე, ყველაზე საყვარელი.

ესეც ჩვენი ოჯახი

(¯`·´¯).·´
`·.,(¯`·´¯) 
(¯`·´¯).·´
` ·.,.·´:

პ.ს. ზევით ვთქვი, გადავეჩვიე მეთქი ბლოგვას, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო წელი თვეში 1 პოსტს თუ ვწერდი და ბოლოს 29 მაისს მაქვს დაწერილი პოსტი , მაინც მყავს გუგლის გამოგზავნილის გარდა ნამდვილი ვიზიტორების ოდენობა ბლოგზე და სულ ახალი და ახალი უცნობი ხალხი იწონებს ბლოგის ფეიჯს ფეისბუქზე. ასე რომ მე უბრალოდ უფლება აღარ მქონდა მინიმუმ მოხსენებითი ბარათი მაინც არ დამეტოვებინა ერთ დროს ჩემს ძალიან საყვარელ საიტზე ♥

ალბათ, თუკი კვლავაც დავინახავ, რომ ვიღაცას აიტერესებს რას ვწერ, კიდე გავგრძელდებით…

ესეც ბონუსი ფოტო ჩვენგან:

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 3 Comments »

დილა მშვიდობისა : )

Posted by vekoo on აპრილი 16, 2012

ეხლა ჩემ სახლში ვარ და ”შემოქმედებით სიცოცხლეს” ვგრძნობ. იქ როცა ვარ არც სტატუსის წერა მახსენდება და არც რამე აქტიურობა.
ეხლა კი აქ ჩემს სკამზე, ჩემს მაგიდასთან, ჩემს კომპზე რომ ვზივარ და ჩემ დინამიკებში საყვარელ სიმღერებს ვუსმენ, რომლებიც მხოლოდ ჩემს აქ არსებულ ფოლდერებშია, სიცოცხლის ხასისათზე ვდგები.

არა, სენტიმენტალური ხასიათის პოსტს არ ვწერ ეხლა, პირიქით, ძალიან ძალიან პოზიტიურ ხასიათზე ვარ და თან ვმღერი :))))  შეჩვევა მცოდნია კატასტროფულად და ისე მესიყვარულება სიმღერის ტექსტებიც კი ჩემ ეკრანზე :დ

რა ხდება ჩემ თავს?

მშვენივრად ვარ, მშვე-ნივ-რად!

დათბობასთან ერთად სისხლმაც გაიღვიძა ჩემ სხეულში და ენერგიის არაჩვეულებრივ შემოტევას ვგრძნობ.  ეხლა არაჩვეულებრივი პერიოდია ჩემ ცხოვრებაში, ჩემ სხეულში მეორე სიცოცხლე იფურჩქნება : ))

 3 წელია საყვარელ ადამიანთან ერთად ვარ, 3 წელი  და  2 დღე :)) მე კი ყოველ დღე უფრო მეტად  მიყვარს ვიდრე ოდესმე მყვარებია. 

პ.ს. ეტყობა ეს ბლოგიც მიყვარს თავისებურად, თორე არც ამ პოსტით გავიხსენებდი 😉

Posted in ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 1 Comment »

აჩოს სიურპრიზი თოვლში : ))

Posted by vekoo on იანვარი 27, 2012

ხო თითქოს არაფერი, მაგრამ ძალიან ეფექტური იყო.

აქამდე მეგონა, რომ გვერდით ნაკლებად რომანტი(კ)ული და ასეთ უწიპუწიებს გარიდებული კაცი მყავდა, მაგრამ სასიამოვნოდ შევცდი :დ

ჩემთვის ვიჯექი ლეპტოპს ვეწეპებოდი და “ბრაახ”, “ბრაააახ” – ხმაური ფანჯრის მინაზე.

გავიხედე და აჩო მესროდა – გამოუხედეო.

აი, რა დამახვედრა, საყვარელი :დ :*

 

Posted in ახალი ოჯახი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები | Tagged: , , , , | 5 Comments »

2011 წლის შემაჯამებელი პოსტი

Posted by vekoo on იანვარი 1, 2012

განვლილი წელი მინდა შევაჯამო…

2011 წელი ძალიან, ძალიან  მშვენიერი გამოდგა ჩემთვის, უამრავი სასიამოვნო სიახლე შეემატა ჩემს ცხოვრებას, შეიძლება ითქვას, რომ 2011 წელი სიახლეების წელი იყო, უმთავრესს გამოვყოფ:

  1. ჩემი და აჩოს ქორწილი,

  2. რიგით მეორე უნივერსიტეტის დამთავრებაა

  3. ჩემთვის დიდი მიღწევა იყო ამ წელს მერიის საფინანსოში სტაჟირებაზე აყვანა

  4. შემდეგ ადგილს ბიგ–ბენ სქულის დამთავრებას  მივანიჭებდი

  5. ლოგიკურად შემდეგ ადგილზე  ბაფის ბუღალტერიის დამთვრება უნდა იდგეს :დ

  6. და უკვე შემდეგ მოდის  მუშაობის დამთავრება ლიბერთი ბანკში :დდდდ

  7. და საბოლოო ადგილს იკავებს მუშაობის დაწყება ლიბერთი ბანკში :დ 

    ამ სიაში კიდევ  არის ერთი ადგილი ასევე უმნიშვნელოვანი მოვლენისათვის, მაგრამ ამაზე შემდეგ, ჯობია ჯერ ყველაფერს ქრონოლოგიურად მივყვე. 

იანვარი 2011 წ.:

თვე კი არა წლის პირველივე დღე ძალიან სევდიანი იყო ჩემთვის,  სამაგიეროდ ამ თვეში ვისწავლე როგორ ამოვიღო ლინზა თვალიდან, რამდენია მეგობრის ფასი, რა ძნელია გადარჩე მთებში მოტეხილი ფეხით, უმთავრესი მაკროეკონომიკა– ვაზელინი საგანი და კიდევ უფრო უმთავრესი– ჯუნგლის კანონი კაცობა მორყეულ კაცებზე.
კიდე ვისწავლე, რომ  მოტივაცია, როგორც ასეთი, საკმარისი არა, თუკი ჩვენს წინაშეა იდიოტი და ჩვენ მას ვამოტივებთ, ხელში მოტივირებული იდიოტი შეგვრჩება.

იანვარში  მქონდა საშინელი ალერგია და გამიჩნდა დიდი სისხლისფერი გამონაყარი

ამ წელს 11 იანვარს პირველად იყო აჩო ჩემთან სახლში ოფიციალური ვიზიტით და ყველაფერმა როგორც პოსტში ვწერდი 10/10–ზე ჩაიარა ^_^

იანვარშივე დამესიზმრა ვასასი

ამავე თვეს დავწერე ჩემი ყველაზე სასაცილო პოსტი მიმართვა ქ–ნი ეთერისადმი :დ

ხო, ამ დროს დავიწყე გაფრიკვა მეფან ფოქსზე.

პრინციპში, იქამდეც ყურებამდე ვიყავი შეყვარებული:

“დატკბი იმით, რომ ეს მონატრება ორმხრივია”–ო .

მომწერა და რა ჩარა მაქვს, რომ არ დავუჯერო …

საშინლად შენ ხასიათზე ვარ … ”  , – მივწერე მე  .

თებერვალი 2011წ.:

თებერვალში რატომღაც დავკავდი ადამიანების კასტებად დაყოფვით და უნებისყოფო მსუქნებისადმი შეგონებით. ისევ მეფიქრებოდა და მტკიოდა ძველი მეგობრები

ისევ და ისევ სიგიჟემდე მიყვარდა და მენატრებოდა – მებევრება.

თებერვალში  გადავდგი 3 ნაბიჯი წინ, 2 ნაბიჯი უკან და გავაკეთე საკუთარი თაიმქიფერი.

სამაგიეროდ 7 თებერვალს იყო უმნიშვნელოვანესი თარიღი და ამ დღეს  პირველად ინატრა აჩოს მამამ კიდევ ერთი შვილი – ნეტა მარტო 1 არ მყოლოდაო– თეთრი ბინტები… და  ტრადიციულად  საჩუქრები სიყვარულის დღეს.

მარტი 2011წ.:

დავფიქრდი იმაზე თუ რას ვაკეთებ და ვინ არიან  საერთოდ ბლოგერები – დასკვნებს რაც შეეხება ზოგჯერ აფსოლიტურად ვეთანხმები , ზოგსაც კატეგორიულად არა და ეხლა რომ წავიკითხე კარგად დავცინე საკუთარ თავს. მაგრამ ესეც ჩემი ფიქრები იყო 10 თვის წინ.

როგორც ჩანს, მარტის თვე კრიტიკის სურვილის გაღვივების პიკი იყო ჩემ თავში და კიდევ ერთხელ გადავწვდი ამჯერად უკვე მოდას უაზროდ აყოლილ ადამიანებს, თუმცა, არც უნებისყოფობისგან გასიებულები გამომრჩენია : (

როგორც ყოველთვის ისევ ძალიან მენატრებოდა მეგობრები და მათთან გართობა.

თებერვალში დავწერე ჩემი ყველაზე დიდი ზიზღით სავსე პოსტი–ფართოდ გაფარჩხული ფეხები და ეხლა რომ წავიკითხე ჩემი თავის შემრცხვა: ზრდილობიანად რომ ვთქვა, რა ჩემი საქმე იყო … მემგონი მარტის თვე ცუდად მოქმედებდა ჩემზე :დ

ჰო, გაიღვიძა ბუნებამ და მეც ახალი საფიქრალი გამომიჩნდა ბუჩქებში ‘მონარნარე’ წყვილების სახით, ამის მიზეზი კი საქართველოში ასე ფართოდ ფესვგადგმული სტერეოტიპებია :/ .

და ამ თვეში ვიყავი ყველაზე დაკავებული :

9:00 ბუღ.აღრიცხვა ბანკებში – ლექცია
10:00 ბუღ.აღრიცხვა ბანკებში – სემინარი
11:00 რეკლამა და ფინანსები – სემინარი
12:00 მარკეტნგის საფუძვლები – სემინარი
13:00 საჯარო ფინანსები – სემინარი
14:00 მშვიდობით, მაღლივო
15:00 ბასს-ის კურსები წერეთელზე
17:00 i’m a free
20:00 მოსწავლე
22:00 ნანატრი თავისუფლება

აპრილი 2011წ.:

ამ თვით დაიწყო ჩემი “შრომითი აღმაფრენა”, თუმცა იქამდე კი აქტიურად დავიწყე ზრუნვა რიქვესთების შესრულებაზე და რამოდენიმე ბლოგერს დავეხმარე გაეხადათ თავისი ბლოგი პოპულარული.
საკუთარი თავის “გა–პოპულარულებისათვის” ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი ვიზუალზე ზრუნვაა და გაზაფხულის დასაწყისში მეც აქტიურად ვსტუმრობდი სოლარიუმს ანანოსთან ერთად. ასე გამიტაცა ჭეშმარიტად გოგოშკურმა ამბებმა და საბოლოოდ ის მივიღე რომ გადავიწვი :დ და ჯგუფიდანაც გამოვვარდი : ))
“ჭეშმარიტი გოგოშკა” კი დღესასწაულების გარეშე წარმოუდგენელია და მეც შესაბამისად აღვნიშნე ჩემი და აჩოს სიყვარულის 2 წელი.

რაც შეეხება საქმიან ნაწილს, აპრილში დამირეკეს ლიბერთი ბანკიდან და გასაუბრებაზე დამაიბარეს, ჰო, დამავიწყდა მეთქვა, რომ ამ ბანკის გამო მერიიდან წამოვედი, სადაც საფინანსო განყოფილებაში ვიყავი სტაჟიორად და საბოლოოდ დარჩენის შანსი მქონდა (თურმე), მაგრამ მაინც წამოვედი და ამას ეხლა ვნანობ :დ

და ყოველთვიური განუყრელი შოპინგი .

მაისი 2011 წ.:

განსაკუთრებული თვეა და ძალიან მიყვარს,  (ალბათ) იმიტომ, რომ 15 მაისს  ჩემი დაბადების დღეა. წლევანდელი 15 მაისი ყველაზე განსაკუთრებული გამოდგა  და  ნიშნობის რეპეტიცია შედგა – აჩო  მამას დაელაპარაკა და ორივე უპრობლემოდ შეთანხმდა უფრო აქტიურ ფაზაში გადასვლაზე …

ჰო, მაისში ვწერდი ყველანაირ პოსტებს: აჯაფსანდლის სურნელდაკრულ ჰამერზე, სველ ლოკოკინაზე, ვწერდი პოსტ(ებ)ს პირდაპირ ლიბ.ბანკის სათაო ოფისიდან, ვწერდი მთაში თოვლიან ნამქერში ჩარჩენილიც და ვულკანიზაციაშიც ცალფეხა მანქანაში.

ივნისი 2011წ.:

სასაცილო დამთხვევაა, მაგრამ ამ თვეში პირველი ორი პოსტი ჩემი ფიქრებია სასურველ სახლზე, სასურველ ტექნიკაზე– ნელ-ნელა ქვეცნობიერად ვემსგავსებოდი ქმრის დამყაჩაღებელ ცოლს :დ
12 ივნისს ოჯახით ვიყავით სტუმრად აჩოსთან და ყველამ ერთად დავთქვით ქორწილის თარიღი.
ამ დღიდან დაიწყო ჩემი საქორწილო ციებ-ცხელება და გამიჩნდა უამრავი საზრუნავირესტორანსა თუ საქორწილო კაბაზე.
როცა ყველაფერმა უკვე ხელშესახები სახე მიიღო, უკვე დავფიქრდი იმაზე, თუ როგორ დაიწყო ჩემსა და აჩოს შორის ყველაფერი


ივლისი 2011წ.:

სადღესასწაული თვეც დადგა :დ მცხუნვარე და სიხარულით გაჯერებული : ))
ამ თვეში სულ 4ჯერ დავპოსტე ბლოგზე, ერთ-ერთი ოძისში ”ვოიაჟი” იყო და მგონი ამ დროს გაგაცანით პირველად ჩემი ძმაც- სანდრო.

31 ივლისს აჩოს და მე გვქონდა ქორწილი ყველაფერი მშვენიერი იყო, ამაზე ვრცლად უკვე შემდეგ თვეებში ვყვებოდი …
აგვისტო, სექტემებრი, ოქტომბერი ფაქტიურად არაფერი დამიწერია ბლოგზე … ჩემი ცხოვრება ამ დროს გიჟურ რიტმში მიმდინარეობდა …

ოქტომბერი 2011წ.:
ოქრომბრის ბოლოს ისევ გამოვჩნდი ბლოგოსფეროში სიმბოლური პოსტით Reborn და ბევრი არაფერი, მაგრამ იმდროინდელი ემოციებიც დავამახსოვრე დროს.

ნოემბერში 3 თვიანი პაუზის მერე ისევ ერთი თვით დავიკარგე და დეკემბერში ისევ აღვადგინე ბლოგზე პოსტვის ტრადიცია.

დეკემბერი 2011წ.:

6 დეკემბერს მეღირსა და წამოვედი ლიბერთი ბანკიდან, ასე ძალიან იქ მუშაობის დაწყება არ გამხარებია, როგორც წამოსვლა გამიხარდა.
მერე უკვე მოვიცალე და ქორწილის შთაბეჭდილებებზე დავიწყე წერა, თუმცა მხოლოდ დავიწყე და გაგრძელება ჯერ კიდევ დასაწერი მაქვს :დ

Posted in განწყობისათვის, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, მემორიზ, პიკანტური რეალობა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

უსათაოუროდ

Posted by vekoo on დეკემბერი 24, 2011

საერთოდ აღარ მინდა(შემიძლია) წერა, მითუმეტეს წეღან ფბ-ზე ისიც ვერ გავარკვიე ონლაინ ფრენდები როგორ გადმომეტანა მარჯვნიდან მარცხნივ. აი, ასე დავ-სოციალ-დეგრადირდი.

როგორც ყველა დასაწყისი ესეც კვერცხობა იქნება – გადავეჩვიე პოსტების წერას, მაგრამ მაინც უნდა დავიწყო.

არც ვიცი რაზე გელაპარაკოთ, ვიცი თვითონ მოვა სათქმელი, – აქამდე თუ ‘უსახლშიწესიერინტერნეტობით’ ვიმართლებდი თავს ეხლა მაინც მაქვს ნორმალური ნეტი და wp-ს მონა-მორჩილსაც მეტი აღარაფერი დარჩენია ბლადუნზე გელაპარაკოთ.

ჰო, სტანდარტულად ახალ წელს მოგილოცავთ, არადა სულაც არ მელოცვინება და და ჯერ ვერ მიხარია აჭრელებული ნათურები, სახლში არც თოვლის ბაბუა დამიდგავს და ჯერ არც საახალწლო საჩუქრები მიყიდია.

ჰო, საახალწლო საჩუქრებზე გამახსენდა- მთლად საჩუქარიც არ არის, მაგრამ საახალწლოდ უმშვენიერი სიურპრიზი მომიწყო კეთილმა ბატონმა ზურაბმა/არჩილმა- ნეტი + Wi-Fi >>> სამსახურიდან წამოხვედი და სახლში ძალიან რომ არ მოიწყინოვო.

სიმართლე გითხრა, უსაქმობის გამო მოწყენასაც არ ვუჩივი, ჯერ არ მომბეზრებია როცა მინდა გაღვიძება/ჭამა/ჩაცმა/დახურვა და 2ს ნახევარზე სამსახურიდან დაბრუნებული ოჯახის წევრების გამასპინძლება.

როგორი დიასახლისი ვარ ? საჭმელების კეთება ჯერაც არ დამიწყია, ჯერ მხოლოდ სტანდარტული როგორც ყველამ იცით კარტოფილი-კვერცხი-შეწვა-მოხრაკვა-სალათებით ვერთობი, ისიც ძალიან რომ მომიდება. არც მაღაზიაში დავდივარ, არც რამე საქმეებზე და არ მოგატყუებ და ცოტაც და გულის სიღრმეში შემომეპარება შიში- ფქვილში ამოსვრილ ცოლად არ ვიქცე. მარა ამის ჯერ 1% შანსიც კი არ არის.

სამაგიეროდ ასეთი უსაქმურობის შედეგი სახეზეა +10 კილოგრამის სახით და დიდი იმედი მაქვს ამ ზაფხულს მთლიანად დავაგდებ წონას და ჩვენ ფორმაში ჩავდგები.

სხვა? ბლოგი მომენატრა, პოსტები მომენატრა და ის შეგრძნება დეშბორდში შემოსულს დაუდასტურებელი კომენტარების ზღვა რომ გხვდება.

ხო, ამ გახსენებაზე ზღვა გვენატრება კიდე მე და აჩოს, მაშინ ვერ ვხვდებოდით რა ბედნიერები ვიყავით…

ეხლა წავედი, დაველოდები იქნებ ვინმეს კიდევ გიგდიათ ჩემი ბლოგის ლინკი სადმე რიდერში, მკითხველებს ველოდები.

Posted in ივენთ-განხილვა, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , | 3 Comments »

ვეკოს ბლოგზე შემოპარული MrsMarch

Posted by March on ივლისი 27, 2011

მოგესალმებით ყველას, ვინც მიცნობთ და არ მიცნობთ, ყოველი შემთხვევისთვის დასაწყისშივე გეტყვით, რომ მე MrsMarch  ვარ, ვეკოს მეგობარი. ჩემს შესახებ რამდენიმეჯერ ახსენა კიდეც პოსტებში და ალბათ თქვენ, ვინც მე არ მიცნობთ, შეძლებთ ჩემს გახსენებას. ეს ისე, შესავლის მაგივრად. 

  ჩემი თვალით დანახული სამზადისი რა თქმა უნდა ვერ იქნება სრულყოფილი, მაგრამ ბლოგის ავტორი და თვით ქორწინების ეპიცენტრი ვეკო მოგიყვებათ. ეს პოსტი კი მხოლოდ იმიტომ, რომ არ მოიწყინოთ.

ყოველ დღე რამდენიმე საათის მანძილზე ვეკონტაქტები ვეკოს და ისიც მთელი მონდომებითა და სისწრაფით ცდილობს მოასწროს ყოველი წვრილმანის მოყოლა. მოკლედ, სიტუაცია ასეთია: მოდის ვეკო, მიყვება, ვმსჯელობთ, კითხვა-პასუხის რეჟიმში გადავდივართ (მაგ. მე: – აჩომ ჩაკვრები უნდა გააკეთოს ცეკვის დროს? ვეკო: – კი. მაგას გასმები ქვია ოღონდ. ქართულ ცეკვაში ჩაკვრები არაა.) და ბოლოს გვიხარია, გვიხარია! ვეკოს უხარია, რომ აჩოსთან ერთად იცხოვრებს, მე მიხარია რომ ახლოს იქნება, ვეკოსაც უხარია ეს და მოკლედ ვრჩებით გაღიმებულები!

ამჟამად ვეკო ნერვიულობის სტადიაშია, აჩო ამშვიდებს. =]

დარბის, დარბის, დარბის! 

კონკრეტიკისგან თავს შევიკავებ, რადგან არ მინდა ვეკოს თავის ბლოგზე ექსკლუზივის უფლება წავართვა. მეც ერთი სული მაქვს როდის დადგება ეს ნანატრი დღე!

ვეკო! იმედია არ გაბრაზდები როცა შენს ბლოგზე შემოსული ამ პოსტს წაიკითხავ, ეს ჩემი პირველი გესთპოსტია, რომელიც  შემოპარვით დაგიწერე :* დილამშვიდობისა ვეკო! მიყვარხარ!

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ქორწილი | Tagged: , , , , , , , | 6 Comments »

ადრენალინი

Posted by vekoo on ივლისი 18, 2011

დღეს ძალიან, ძალიან ბედნიერი ვარ

მემგონი მორჩა და დასრულდა ჩემი კვირაზე დიდხნიანი გლოვის  ეპოქა : D

დღეს ანანომ დამირეკა და უუუუძალიანმაგრესი რაღაცა მითხრა : ))

მომენტალურად მომეხსნა ყველა დაძაბულობა და მგონი მართლა პირველად გავიღიმე მთელი ამ დროის მანძილზე. ხვალ საღამოსთვის უკვე დაზუსტებით მეცოდინება ყველაფერი და აქაც მერე დავწერ რა ხდება და როგორ …

და კიდევ ერთი პოზიტივი ^_^

დღეს ვიგრძენი რა არის “ექშენი” და “მოუვმენთი” ნაზავში : D

პირველად ვიჯექი სკუტერზე და აი ძაააააააააააან მაგარი იყო!

აი, ხო არც ისე დიდ პერიფერიაზე ვატარებდი,- კოსტავაზე გეპეიდან მაკდონალდსამდე და უკან წრეზე – მაგრამ ააააააააააააააააააააა ვიგრძენი ძააან  ბევრი ადრენალინი.

ამდენი მანქანითაც არ მიგრძვნია ვიწრო ქუჩაში ადგილიდან მომენტალურად ძალიან სწრაფად რომ ვძრავ ან უცებ გაზს რომ დავადგავ და გამაფრენს ხოლმე.

აი, დღევანდელი საერთოდ საერთოდ სხვა შეგრძნება იყო. სახელურებზე ხელს ვატრიალებდი – ანუ გაზს ვაძლევდი და წამიერად მივფრინავდი. ძალიან მაგრად გამისწორდა, მითუმეტეს რომ პირველად ვატარებდი.

ხოდა, აჩოს რაც ვიცნობ სულ უნდა მოტოს ყიდვა და მე მეშინოდა რომ არ დამტვრეულიყო, ამიტომ თავს იკავებდა, მაგრამ ეხლა უკვე ვიცი რა სასიამოვნოა ქალაქში ორბორბალზე სიარული, ამიტომ თანახმა ვარ : D

სახლში რომ მოვედი ინეტში დავსერჩე და ისეთი წყლის სკუტერი ვიპოვე, ზღაპრული ქალთევზები და სირინოზები მონაგონია : D


ძააან მაგარია, თან ძალიან ძვირიც არ ღირს. ამიტომ ვისაც უნდა შეუძლია ეხლავე გამოიწეროს და ამ სეზონზე უკვე მოასწრებს ამითი ტალღებში ნებივრობას : ))

ამჯერად ველოსიპედები უკვე აღარ გვყოფნის და ოდესმე- სულ მალე მოვა დრო როცა ასე მოვივლით საქართველოს :  D

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

ოძისი

Posted by vekoo on ივლისი 10, 2011

როგორ დავიწყო არ ვიცი, ნოუთებში წერა არ გამომდის ხოლმე, მაგრამ სახლში კომპი არ მაქვს : (( სამაგიეროდ მაქვს ინტერნეტი, რომელსაც ვერაფერში ვიყენებ : ((
ამიტომ ეხლა ავტობანიდან ერთ-ერთ გადასახვევში დიდი ალვის ხის ძირში ვწერ ამ პოსტს ნოუთში.

დილით მე, აჩო, სალო და სანდრო სოფელში წავედით. სოფელს ქვია ოძისი და თბილისიდან ძალიან ახლოს– ახალგორის რაიონში მდებარეობს, – სულ 5 წუთის სავალია ჩემი ჭიშკრიდან იქამდე.

ახალგორში ეხლა ქართველებს აღარ დაგვედგომება,- რუსის “ცუდი ბიძიები” ბატონობენ. ამიტომ იმ ადგილებში, სადაც სულ რაღაც 3-4 წლის წინ ყოველ ღამე დავსეირნობდით ხოლმე ბირჟიდან წამოშლილი ბავშვები, სადაც ზაფხულის ყოველ მცხუნვარე დღეს არხის სათავეზე ვაღამებდით ხოლმე გოგო-ბიჭები, სადაც ტბაზე სათევზაოდ დავდიოდით, მთაში სოკოს ან მაყვლის მოსაკრეფად, დღეს რუსის ჯარი დგას და მხოლოდ მკაცრად განსაზღვრულ პიროვნებებს უშვებს იმ ტერიტორიაზე. :პატრიოტი:

ამიტომ ბავშვობის მოგონებები კარგად უნდა შევინახო, სანამ ჩვენი პრეზიდენტი რამეს  მოახერხებს და დაუბრუნებს ჩემ საყვარელ ადგილებს საქართველოს ტერიტორიას.

ოძისზე ადრეც ვწერდი ხოლმე ბლოგზე, აჩოც უკვე კარგად იცნობს – მე-3 ზაფხულია ხშირად უწევს ჩამოსვლა….

ჰოდა, მშვენიერ განწყობაზე მივიოდით და მივიმღეროდით

,

გზად ველოსიპედისტების ჯგუფს გადავეყარეთ, იქვე გზის პირად წყაროც აღმოვაჩინეთ და ერთად განვაგრძეთ გზა, ოღონდ ამჯერად უკვე მე ვიჯექი საჭესთან. ასე მივაღწიეთ სახლამდე.

ჩვენი ერთად ნახვა ყველას გაუხარდა, აჩოს შიშველი უცხოელივით უყურებდნენ მეზობლები :დ სმა-ჭამა დიდად შესარიგის შემდეგ წავედით ეკლესიაში – რაც იყო მიზანი ჩვენი ვოიაჟისა: ჯერ კიდევ შარშან ზაფხულს, როცა პირველად დაველაპარკე მოძღვარს აჩოზე, მაშინ მთხოვა გამაცანიო და მას მერე მხოლოდ ეხლა მოვახერხეთ ერთად ჩასვლა.

აღსარება ჩავაბარე მამა დავითს და ისეთი, ისეთი ჰაეროვანი და რაღაცნაირი ამაღლებული განწყობით ვიყავი რომ გამოვედი , რომ მეგონა დავფრინავდი. ბევრ რამეზე ვესაუბრე მამაოს, რჩევაც ვკითხე ერთი  გადაუწყვეტელი საკითხის შესახებ – ჯვრისწერა – და დამეხმარა : )) ისეთი საყვარელი და სათნო მამაოა მამა დავითი…

მერე აჩოც გავაცანი და გაესაუბრა და ზოგადად მღვდლებისადმი აჩოს სკეპტიკური განწყობის მიუხედავად აჩოც დადებითად განწყობილი გამოვიდა კელიიდან: მომეწონა შენი მოძღვარიო ….
მალე აჩოც ჩემი სულიერი ძმა გახდება : ))

ძალიან “სავსე” გამოვედით ეკლესიიდან, ემოციურად სასიამოვნოდ დამუხტულები : ))

იქიდან წყაროზე ჩავისეირნეთ და ცოტა დავუბრუნდით რეალობას:

 მე და ფონზე აჩო და სანდრო ;  მე და აჩო ჩახუტებულები

ესეც ჩემი ძმაა, ჩემი საყვარელი სანდრო : ))

 სანდრო,  მე და სანდრო .

სალო – ჩემი და

ესეც ჩემი ბოდი გარდი ყველგან და ყველა სიტუაციაში.

საღამოობით აქ ჩამოსვლა ყველაზე მეტად გვიყვარს ხოლმე, ადრე აქ გზის პირას ლამაზი სკამები იყო და ყველაზე მიმზიდველი ადგილიც საბირჟაოდ ^_^  ეხლა? ეხლა გზა მოასწორეს და ბირჟაც დაიშალა :დ


ერთმანეთს ღიპებს უსინჯავენ

და ბოლოს როგორც იქნა დავბრუნდით სახლში, სადაც კიდევ ერთხელ გაშლილი სუფრა დაგვახვედრეს :დ მაგრამ ამჯერად მხოლოდ სალოს გაკეთებული ტორტით დავნაყრდი, და უნდა ვთქვა, რომ უგემრიელესი იყო. საალ, გაღიარებ :*

მერე უფროსებმა აჩოს მცირე ექსკურსი ჩაუტარეს მინი ადგილ-მამულების ამბავში :დ მეც გამოვიცვალე სამოსი და “ახალგაზრდობა გავიხსენე” : ))

ესეც სამი ჩემი უსაყვარლესი ადამიანი – შუაში ალექსანდრე : )) ჩემი პაპა (მე მყავს პაპა და მყავდა ბაბუაც- სახელებს ორივეს კუთხის მიხედვით ვეძახი/ვეძახდი)

და ბოლოს, რა იქნებოდა პოსტი თივის ზვინთან გადაღებული სურათიც რომ არ დამედო დესერტად :დ

სალო და სანდრო სოფელში დარჩნენ, ჩვენ კი წამოვედით, გზა ფანტასტიური იყო ერთად, თან ცოტა შემოგვაღამდა და საყვარელი მუსიჯის თანლებით მგზავრობა ორივეს მაგრად გვისწორდებოდა, მითუმეტეს, რომ სუუულ სულ ცოტა წვიმამაც დაცხო მეტი რომანტიკის შესამატებლად :დ

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , , , , , | 6 Comments »

თარიღი – და როგორ მოვედით ქორწილამდე ☀

Posted by vekoo on ივნისი 30, 2011

უჭუკლესი ჭუკლი ბლოგინგის აქტიურ რეჟიმში გადავიდა. ყველაფერი კი ერთმა საინტერესო და მნიშნველოვანმა დღემ გამოაცოცხლა.

ყველა მკითხველს მხოლოდ ერთი რამ აინტერესებს: როდისაა ქორწილის თარიღი.

მოდი, ცოტა შორიდან დავიწყებ:

Daisypath Anniversary tickers

ყველაფერი 2 წლის, 2 თვისა და 2 დღის წინ დაიწყო – ასე ამბობს ჩემი სტიკერი .

ზუსტად მახსოვს სამშაბათი იყო , ისე რა შუაშია, მაგრამ 1990 წლის 15 მაისს მეც სამშაბათ დღეს დავიბადე :დ

2009 წლის 14 აპრილს კი მე და აჩო პირველად შევხვდით ერთმანეთს. როგორც უბრალოდ ნაცნობები ისე არა, უკვე ორივეს მოგვწონად ერთმანეთი , მაგრამ ლაივში არცერთს არ გვყავდა ერთმანეთი ნანახი :დ ტიპიური XXI საუკუნე

აუ, ეხლაც ძალიან მაგრად მახსოვს ყველაფერი იმ დღეს. ლექციაზე ვიყავი და რომ დამიმთავრდა მაღლივში უნდა დამხვედროდა. მე-6 სართულზე დავიბარე :დ  ნუ, მოგვიანებით უკვე თვითონაც მიხვდა რატო მეექვსეზე :დ – იმ პერიოდში მთელ მაღლივში მხოლოდ მეექვსეზე იყო დიდი სარკე, მეც გულმოდგინებით ვიპრანჭებოდი და ვტკბებოდი სარკეში ჩემი თავით :დ სადაც დამპატიჟა არსად არ გავყევი, – რაღაცნაირი კომპლექსები : D

ის ადგილი დღეს რელიქვიაა :დ კიბეებთან მოაჯირზე მელოდებოდა, მეც გამოვკუსკუსდი და კაი ნაცნობივით გადავკოცნე-მოვიკითხე.

მერე დაბლა ჩამოვედით და იქვე შემოგარენში ჩემთვის ე.წ. ‘სადრაკონეთში’ წავედით და იქ ვმასლაათობდით…. ნუ, ძირითადად მე ვაქტიურობდი, ამიტომ იმ დღეს რაღაცნაირი თავშეკავებული მეჩვენა აჩო ქცევებში :დ მეგონა მორიდების მომენტი იყო და სახლამდე რომ მივდიოდით ვუთხარი:

-‘შებოჭილი ნუ ხარ, გაიხსენი-მეთქი’

-‘შებოჭილი არ ვარ, მაგრამ კაი, განახებ გახსნასო’ :დ

და როგორც კი გადმოვედით ტაქსიდან იქვე მებრდღვნა და ჩამეხუტა :დ მეც ნაგლად ვუპასუხე ‘გახსნაში ეგ კი არ მიგულისხმიათქო’ და უცებ
გამიშვა ხელი :დ

აუ,ეხლა ძაან მაგრად ვკაიფობ რომ მახსენდება ყველაფერი :დ

მერე იქვე ნინი დამხვდა, მანქანით იყო და ერთგან მივდიოდით ჯგუფელები.

-‘ხვალაც ხო გნახავო?’ – დამშვიდობებისას ისე ეშმაკურად  მკითხა აჩომ მეთქი ეეეეეეეეეეე :დ საყვარლობა იყო.

იქიდან მე და ნინიმ სხვებსაც გავუარეთ _ მაშინ ნინო თავისი მერსედესით იყო :დ ჯერ კიდევ დაუმტვრეველით :დ და ყველანი მელიქიშვილზე ზვიკისთან წავედით .

ბლა ბლა ბლა გვიან საღამომდე იქ ვიყავით, ნინო ადრე წავიდა და წამოსვლისას ფეხით უნდა ჩამოგვესეირნა გმირთა მოედნამდე.

პირველი კორპუსთან ვარაზისხევზე გადმოსასვლელთან შუქნიშანზე რომ გადავდიოდით თაცამ დაიძახა ე, აჩოვო :დ  პირველი კორპუსის ეზოში სალოთაოდ იყო დარჩენილი ჩელესთან :დ

მერე მეც  უცებ დავინახე აჩოც შუქნიშანზე ჩვენ მხარეს გადმოდიოდა . ხოდა, მაშინ წარმოიშვა პირველად ის ლეგენდარული ტერმინი ‘საყვარლად დაკრუგა’.

როგორც კი შეგვამჩნია აჩომ ‘რეზკად დაკრუგა’ და მაშინ კიდევ ერთხელ ვნახე, უკვე ისე ახლობელი და თბილი იყო ჩემთვის, გაშვება აღარ მინდოდა.  მაგრამ ამდენი ხანიც ვეღარ ვიდგებოდით იქ ისე, თან ბავშვები მელოდებოდნენ, ამიტომ აჩო რუსთაველისკენ გაუყვა გზას და მე ბავშვებს გავყევი ….

მაშინ პოლ ენდ შარკის ლურჯი ფერის კურტკა ეცვა, ძალიან მიმზიდველი მომეჩვენა :დ ამიტომაც ის კურტკა 2 წლის მერე დღემდე მიყვარს და მახსოვს.

აი, ასეთი წვრილმანი დეტალები ახსოვს ჩემ მეხსიერებას.

აქედან დაიწყო ჩვენი გზა და მოვედით დღემდე.

ჩვენი ქორწილი 31 ივლისაა დანიშნული, წლის ყველაზე ცხელ და მხურვალე დღეს :დ

                Daisypath - Personal pictureDaisypath Wedding tickers

დღეს იქამდე ზუსტად 1 თვე და 1 დღეღა დარჩა. ☀

ახლა აჩო ჩემი ნაწილია და  თავისი დადებითი და უარყოფითი მხარეებით, ყველაფრით ჩემია.

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, მემორიზ, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე, წარსულის ქრონიკები | Tagged: , , , , , , , , , | 8 Comments »

პალმების ჩრდილი და საქორწილო კაბა vol2

Posted by vekoo on ივნისი 28, 2011

ცეცხლი დანთებულია და რბოლის სიჩქარე მის გარშემო უფრო და უფრო მატულობს 😀

წინა პოსტში რესტორანზე ვწუწუნებდი და ეხლა ერთი ნაბიჯით წინ ვართ: ეს საკითხი გადაჭრილია : ))

მშობლიური პალემების ჩრდილში, წყლის შხეფების ფონზე და ბრიზის თანხლებით გაიმართება ჩვენი ქორწილი : ))

ეხლა ეს ყველაფერი ისე აღვწერე, დიდი იმედი მაქვს რამე ნიუანსი არ გამოგვრჩა და ყველაფერი მართლა ასე კარგად ჩაივლის.

დარბაზის დიზაინიც შერჩეულია, მაგრამ მემგონი მე მომიწევს მისვლა და საბოლოო დირექტივების შეტანა.

ეხლა რაც შეეხება კაბას, რასაც წინა პოსტში დაგპირდით.

2 დღე დავუთმე მარჯანიშვილზე სრულიად მაღაზიების შემოვლას და რაც მომეწონა ყველა კაბა მოვისინჯე, უამრავი სილუეტი დავტესტე და რაც ამ ეტაპზე ბაზარზეა ყველანაირი კაბა ვნახე ჩემ ტანზე.

პირველ დღეს აჩი და ნინი მყავდა წაყვანილი , თამთაც იქვე MacDonalds-თან შეგვხვდა სრულიად შემთხვევით და ყველანი ერთად ერთობლივი ძალებით შევუდექით დალაშქვრის ოპერაციას : D

იმ დღეს სულ 3 მაღაზიაში ვიყავი, იმიტომ რომ უკვე გვიანი იყო, კვირა დღის საღამოს 8 საათი და უმრავლესობა უკვე დაკეტილი დაგვხვდა. ამ დღეს მოვიზომე სულ 4 კაბა, და იქიდან სულ სულ პირველად მოზომებული ყველაზე მეტად მომეწონა.

დიზაინერის შერჩევაში ანანო დამეხმარა და დამაკავშირა აკა ნანიტაშვილთან, მას თავის სადიზაინერო სალონში (თუ როგორც ქვია) ვესტუმრეთ, ვესაუბრე რა მინდოდა და როგორ, იქამდე facebook-ზე დავუკავშირდი და ვანახე სურათები თუ როგორი მინდოდა და მაღაზიებში გავლის შემდეგ აღმოჩნდა, რომ საერთოდ სხვა ტიპის და სირთულის კაბა მომწონდა. ამიტომ აკამ შემომთავაზა, რომ კიდევ ერთხელ გამევლო და ამომერჩია რა მინდოდა, შემდეგ კი ისეთს შემიკერავდა.

შემდეგ წასვლაზე უკვე დედა წავიყვანე, – სამოსის არჩევისას არასოდეს ვითვალისწინებ მის აზრს რომელი ვიყიდო, მაგრამ ამ საქმე ძალიან მნიშვნელოვან რაღაცას ეხება და მომინდა მისი აზრიც მომეწმინა. მე, აჩო და დედა წავედით და ამჯერად უკვე ყველა მაღაზია შემოვიარეთ, იმ დღეს მართლა უამრავი კაბა ვნახე და საბოლოო ვარიანტზეც ჩამოვყალიბდი.

სხვათა შორის, საბოლოო ვარიანტი ისეთ მაღაზიაში ვიპოვე, ძალიან რომ ვერ წარმოვიდგენდი 😀

მეორე დღეს შევხვდი და ვანახე ამორჩეული 2 ვარიანტი, საიდანაც ერთის გულ-მკერდის ფორმა ავარჩიე და მეორის- წელს ქვემოთ გაშლილობა და დიზაინი.

გუშინ უკვე ვიყავი და ზომებიც ამიღეს, ამ დღეებში ნაჭრის ამოსარჩევადაც ერთად წავალთ და უკვე დაიწყებენ კერვას.

ძაან კი ვნერვიულობდი, მაგრამ კაბაც ფაქტიურად მაქვს უკვე.   ძალიან საყვარელი გოგოა აკა, აფსოლიტურად ვენდობი და ვაიმე, დიდი იმედიც მაქვს, რომ ეს ნდობა ცუდად არ შემომიტრიალდება : D

ერთი ისაა, რომ გამყიდველებისთვის ძალიან პრობლემატური მყიდველი ვარ და ეჭვი მაქვს ასევე ვიქნები შეკერვის პროცესშიც და თითოეულ დეტალს ძალიან დიდ ყურადღებას მივაქცევ და არ მინდა ამ მხრივ რამე ნიტო იყოს 😀 ამ ეტაპზე აფსოლიტურად ყველაფრით საჭიროზე მეტად კმაყოფილიც კი ვარ კაბის თემას რაც შეეხება და მინდა ბოლომდე ასე გაგრძელდეს : ))

წინა დღეებში ვიყავით ქორწინების სახლში, გავარკვიეთ პირობები , რა საბუთები თუ თანხა იყო საჭირო და აღმოჩნდა, რომ პირადობის მოწმობის და 150 ლარიანი სალაროს შემოსავლის ორდერის გარდა (ეს ჩემთვის, თქვენთვის 150 ლარიანი ქვითარი უბრალოდ : D ) არაფერი ყოფილა საჭირო.

რადგანაც რესტორანი და დღე უკვე ვიცი, უკვე შემიძლია როგორც კი თავისუფალ დროს გამოვნახავ გავუაროთ და ხელის მოწერის კონკრეტულ დროზეც შევთანხმდეთ, თორე არ მინდა დამაგვიანდეს და მერე ვინმე ჩაჯდეს ჩემ შერჩეულ დროში :  ))

ბონუსად მინდოდა ფლეშ-მობის ვიდეო დამედო, თუ როგორ ვაწერთ მე და აჩო ხელს , მერე კი გენერალურ საქორწილო ვალსს ვასრულებთ და ბოლოს გამგელებული მკოცნის 😀 მაგრამ რაღაც ჭედავს ჩემ ინეტი და არაფრით იტვირთება იუთუბზე.

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , | 12 Comments »

საქორწილო ციებ-ცხელება – vol1. რესტორანი

Posted by vekoo on ივნისი 26, 2011

წინა-საქორწილო ციებ-ცხელება ნელ-ნელა გადადის პიკის სტადიაში.

ნელ-ნელა იმიტომ, რომ ლამის ყოველ საღამოს 12 საათამდე გამწარებულები დავრბივართ და ყველაფერს ვნახულობთ, ყველაფერს ვაფასებთ, ყველა შესაძლო შემთხვევებს განვიხილავთ … ვხვდებით საჭირო ადამიანებს, ვათვალიერებთ საჭირო ნივთებს. ერთი სიტყვით სრული აურ-ზაური იწყება ჩემთან და აჩოსთან საღამოს 4-5 საათის მერე.

მაგრამ ჯერ-ჯერობით შედეგი ნული : /

ჯერ რესტორანიც კი ვერ შევარჩიეთ რა გვინდა, სად გვინდა და როგორ გვინდა.

პარალელურ რეჟიმში არჩევს აჩოს მამაც, 2-3 დღის მერე ვხვდებით და ჩვენ-ჩვენ ვარიანტებს ვცვლით ხოლმე. მერე შემდეგ საღამოს მივდივართ და ერთმანეთის არჩეულ რესტორნებს დავივლით.

საბოლოოდ სულ ხდება, რომ როგორც ყოველთვის, ჩვენ რაღაც გვაკლდება, რაღაც დაგვრჩენია გასათვალისიწნებელი, მის არჩევანსაც ძირითადად ინტერიერ-ექსტერიერის გამო ვიწუნებთ და ბოლოს ყველაფრის თავიდან დაწყება გვიწევს.

ძალიან რთული და საპასუხისმგებლო ყოფილა საბანკეტო დარბაზის არჩევა. არ მეგონა ამდენი დეტალის გათვალისწინება თუ მოგვიწევდა, მაგალითად


  • ზოგან სკამის საზურგეებს ვიწუნებთ

  • ზოგან სკამზე გადასაფარებლებს და

  • ზოგგან საერთოდ ზოგადად სუფრის გადასაფარებლებს.

  • ზოგან ჭურჭელი არ მოგვწონს

  • ზოგან მაგიდის შესაძლო განლაგებები

  • ზოგან საერთოდაც რესტორნის ფართია შეუსაბამო

  • ზოგან პარკირების ფართი აქვთ ნული.

  • ზოგან , ახლა უკვე ხო თბილისსა და მცხეთაში ლამის უკვე ყველა რესტორანი შემოვიარეთ და ყველაფრის თვითღირებულებაში უკვე მაგრად ვერკვევით, ხოდა ყველაფერი მისაღებია – დარბაზი არც ისეთი ლამაზი და ფართოა, მაგრამ ჯანდაბას, სცენის მდებარეობაც, მუსიკოსები საკაიფოდ უკრავენ, საჭმელების გაფორმება მისაღებია, პარკირებაც, დიზაინერიც ნორმალური ყავთ, მაგრამ ერთი ისაა, რომ ყველაფერი მაინც არაა იმ დონეზე, როგორიც გვინდა, რომ ჩვენ ქორწილში იყოს, ანუ უფრო დაბალი ხარისხისაა ერთი შეხედვით, მაგრამ არა უშავს, ამაზეც თანახმა ვართ, ოღონდაც რამე გადავწყვიტოთ, მაგრამ იმხელა ფასს ითხოვენ, რომ აი პროსტა სისულელეა ბაზარზე არსებულ ფასებთა შედარებით. ამ კონკრეტულ რესტორნებს არ დავასახელებთ, ასეთი რამოდენიმე შეგვხვდა თბილისსში არაფრით რომ არ ბრწყინავენ და გამოირჩევიან სხვებისგან, მაგრამ აი ფასები აქვთ, გულიანად მეცინება ხოლმე.

ეტალონად მყავს ‘კრუიზი’ და მის ფასებსაც კი აჭარბებენ, რაც სრული სისულელეა, აი, ძაან მარაზმი, კაკ მინიმუმ ‘კრუიზზე’ 1/3-ედით ნაკლები მაინც უნდა ღირდეს წესით. ამიტომ აქამც ვსტოპდებით.

რაც შეეხება კრუიზს, ჩვენ რიცხვში უკვე დაგეგმილია ქორწილი, ოღონდ მათაც ბე ჯერ არ მიუტანიათ, ამიტომ საბოლოოდ პასუხი ჯერ არ იციან, მაგრამ მათთვის პრიორიტეტი ის კლიენტები არიან, რადგანაც პირველად მათთან შეთანხმდნენ. რამოდენიმე დღე დარჩა სანამ მათთან საბოლოოდ გაარკვევენ სიტუაციას.

ამიტომ მაინც ვარჩევთ სხვა ვარიანტებს და რა ცუდია, რომ აი პროსტა გიჟს ვგავარ რა, ყველფრით მისაღები ვერ შევარჩიეთ. გუშინ საერთოდ ვფიქრობდი, დავიკიდოთ ქორწილითქო 😀 არც ამაზე ვარ უარზე უკვე 😀

დღეს ვრჩები კაბის პირველ ეტაპს, ამაზე მომდევნო პოსტში ვისაუბრებ ^_^

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პიკანტური რეალობა, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , | 12 Comments »

ქორწილის თარიღი

Posted by vekoo on ივნისი 14, 2011

წესით ეხლა ყველაზე მეტს უნდა ვბლოგავდე, ისეთ პერიოდი მაქვს ცხელ–ცხელი და მნიშვნელოვანი ნიუსები ხდება ჩემთან.

ჩემ მომავალს ფრთები შეესხა ^_^ როგორ ვთქვა არ ვიცი, არც ის მინდა ასე სახალხოდ გამოჭენებით და განხილვით ჩემი რაცაა სხვასაც გავუყო ^_^ მაგრამ სანთელს ხომ ბრწყინვალება ამით არ დააკლდება ?..

ბედნიერი დღეები მაქვს, ბოლო პერიოდი სრულყოფილი ცხოვრებით ვცხოვრობ : )) ყველაფერი საჭიროზე კარგადაც მაქვს პირადშიც და საქმეშიც .

გუშინ (12 ივნისს) მთელი ოჯახით აჩოსთან ვიყავით სახლში, _ კიდევ ერთი თბილი ოჯახური საღამო გვქონდა : )) სმა–ჭამა დიდად შესარგი და გულახდილი საუბრები ამ საღამოს ძალიან მოუხდა.

ჩემ სახლში მისი ოჯახის ყოფნა რას ნიშნავდა ხო განვიცადე და ორმაგად მაგარი გრძნობა ყოფილა მასთან რომ ჩემი ოჯახით ვიყავი :დ თავი საკუთარ სახლში მეგონა  ყველა საყვარელი და უახლოესი ადამიანით გარშემორტყმული : ))

აჩოს ფანტასტიურ ჯდომას არ მივაქცევთ ყურადღებას :დ და მე ჭის წყალი ძალიან მეგემრიელა, ყინულივით ცივი იყო ^_^ პროსტა, მაინც თბილისია და "ისეთი" ვერ იყო.

კონკრეტიკას მოითხოვთ ვიცი, ამიტომაც მეც შეძლებისდაგვარად ვეცდები. მხოლოდ 3 ყველაზე მემორეიბლ ფაქტს გამოვარჩევ:

  •  ნუ, მართალია ეს ბოლოს იყო, მაგრამ პირველი და აუცილებლად აღსანიშნავია, რომ როგორც იქნა 2 წლიანი “მოყოლის” მერე ვიგემე როგორია აჩოს ხელით შემწვარი უგემრიელესი მწვადის გემო. ბავშვობაში პაპაჩემს წყალს რომ მივუტანდი დასალევად მეტყოდა ხოლმე : შენი მოტანილი რა გემრიელიაო. დაახლოებით ასე იყო ამ შემთხვევაში :დ აჩოს შემწვარი რომ იყო იმიტომაც მეგემრიელა ასე :დ

  • კიდე ძაან ბევრი ვიცინე ქუთაისური სთორი თბილისშიც რომ განმეორდა – სალომე, სანდრო და აჩიკო ცარიელ ბასეინში თავით გადახტნენ და ცურაობდნენ :დ ვიდეოც გადავუღე , მაგრამ მათი  თხოვნით არ დავდებ :დ შეჯიბრი მოაწყვეს ვინ უფრო მაგრად და სწრაფად გაცურავდა და სტარტთან დაბრუნდებოდა.  ძაან სახალისო იყო და სანამ  ცეცხლისგან ნაკვერჩხალი გაჩნდებოდა დრო მხიარულად გავიყვანეთ.

  • ხო, კიდე აჩომ გამომაშტერა ისეთ ტრიუკებს აკეთებდა ველოთი: მეგონა მარტო წვრილი და მოცუცქნული ტიპი ახერხებდნენ ველოსიპედის ცალ ბორბალზე ტრიალს, მაგრამ ლამის ყბა ჩამომივარდა რომ ვუყურებდი აჩოს ჯერ როგორ იდგა გაჩერებულ ველიკზე და მერე როგორ დადიოდა ხან მარტო წინა და ხან მარტო უკანა ბორბლით, კიდე რაღაცნაირად უცნაურად დახტუნაობდა . ბოლოს ისეთი აკრიფა და ჩემკენ გამოქანდა მეთქი, ან მე შემასკდება ან კედელსთქო და სულ ბოლო წუთს მანქანა რომ სრიალდება ისე მოასრიალა უკანა ბორბლით და ჩემ წინ ზუსტად ნახევარ ნაბიჯში გვერდულად დააყენა. აჩო, გაღიარებ : დ

  •  და მესამე ფაქტი ეხლა ვფიქრობ რა გამოვყო, იმიტომ რომ აღსანიშნავი მართლა ძალიან ბევრი რაღაც იყო.  თან ისეთი უნდა ვთქვა ბლოგის თემატიკიდანაც რომ არ ამოვარდეს.  ამიტომ უბრალოდ ყველაზე მნიშვნელოვანს ამოვარჩევ და მოკლედ ვიტყვი :

დავნიშნეთ ქორწილის თარიღი.

ეხლა უკვე კონკრეტული ამოცანებია ჩემს წინაშე, რაც დარჩენილ დროში აუცილებლად უნდა მოვაგვარო, თუ მინდა, რომ ეს დღე ყველაზე ლამაზი გამოვიდეს. სერიოზულად ვაპირებ წინა–საცერემონიო ორომტრიალში თავით გადაშვებას და მთავარი დიზაინერ–დამგეგმავიც მე ვიქნები.

წარმატებები მისურვეთ და სიამოვნებით მივიღებ თქვენგან რჩევებს რესტორნის, კაბის, ვარცხნილობის თუ სხვა ნიუანსის საკითხში.

მე კი ჩემთვის უკვე შერჩეული მაქვს თითოეული მათგანი და დროგამოშვებით ბლოგზეც შემოგთავაზებთ ^_^

პ.ს. ფოტოები განწყობისთვის:

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , | 22 Comments »

ნიშნობა

Posted by vekoo on ივნისი 2, 2011

უკვე ვხედავ, რომ ჩემი ბლოგი პირადულის გარდა ყველანაირ ბლოგს ემსგავსება, ამიტომ ვხსნი ფანჯარას და ვიწყებ წერას.

2 დღის წინ, 28 მაისს ნიშნობა მქონდა  : ))

ამიერიდან ოფიციალური საქმრო მყავს :დ და მეც საცოლედ ვითვლები, – რაღაცა სტრანნი გრძნობაა.

ჩემ ცხოვრებაში ახალი “ერა” იწყება. თავს უჩვეულოდ მშვიდად ვგრძნობდი ამ დღეს, ზედმეტი ემოციების გარეშე, – თითქოს ყველაფერი ისედაც ასე უნდა ყოფილიყო .

ჯერ–ჯერობით ეხლაც ვერ განვიცდი და ალბათ, ბოლომდე ვერ ვიაზრებ რას ნიშნავს სხვა სახლში გადასვლა, სხვა ხალხთან ცხოვრება, მათთან ოჯახის დაკავშირება. ნუ, ეს ვხვდები იმიტომაცაა, რომ ჩემთვის აჩოს ოჯახის წევრები უკვე დიდი ხანია ახლობელი ადამიანები არიან, მათთან თავს აქამდეც შინაურულად და კარგად ვგრძნობდი და მორცხვობის და მორიდების მომენტი არ ყოფილა.

ერთადერთი, ჩემ საკუთარ სახლში ვერ წარმომედგინა ერთად აჩოს მშობლები და ბებია განსაკუთრებით , მაგრამ ესეც წარმომადგენინეს და გამასიგრძეგანებინეს : ))

ისე, თავიდანვე, როცა ურთიერთობას ვიწყებდით მე და აჩო, იმ პერიოდში ყოველ დღე მარტო თბილისში ვნახულობდი ხოლმე, სხვანაირად ვერც წარმომედგინა და ვეუბნებოდი:

–შენ რუსთავში ვერ წარმომიდგენიხართქო.

მაგრამ მერე მალევე ჩამოვიდა და მაშინ პირველად მითხრა:

–აი, ხო წარმოგადგენინეო და კიდე ბევრ რამეს აგიხდენ და წარმოგადგენინებო!

ნუ, სიტყვა რომ შეასრულა ფაქტია, იმიტომ რომ ჩემი ცხოვრება ფაქტიურად აი თავდაყირა დააყენა, ოღონდ პოზიტიური გაგებით, მთლიანად სხვა რელსებზე გადამიყვანა.

შაბათის საღამოზე მოვყვები:

დილიდანვე კარგად გამოვიძინე და ნელ–ნელა დავიწყე თავის მოწესრიგება – იმ დღეს საოჯახო საქმეს მე რატომღაც, არავინ მავალებდა.

რაღაცნაირი ტკბილი დღე მქონდა: ჩემ სახლში ველოდებოდი უსაყვარლეს ადამიანს და ამჯერად მარტოს არა, – ნუ, ბანალური ვიქნები და ვიტყვი, რომ გადასარევი ოჯახი ყავს აჩოს. ბანალური იმ კუთხით, რომ მსგავს სიტუაციებში გოგონები ხშირად ასე საუბრობენ საქმროს ოჯახებზე, მაგრამ მე ისინი გუშინ და დღეს არ გამიცნია , უკვე 2 წელია ვიცნობ და ამიტომ ზუსტად ვიცი რასაც ვამბობ, – მართლა კარგი ხალხია, თბილი და მოსიყვარულე ადამიანები. გონიერებას ძალიან დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ ადამიანში და რაც მთვარია, ეს მათ არ აკლიათ.

რაღაცნაირი გრძნობაა, ძალიან მსიამოვნებს აჩოს ჩემს საქმროს რომ ვეძახი,  რაღაც პონტში მიტყდება კიდეც ეს ე.წ. “ძველმოდური” სიტყვები, მაგრამ ურთიერთობას ალამაზებს – სხვა ფაზაში შევედით.

მინდოდა სურათები დამედო, მაგრამ გადავიფიქრე …

მკითხველებო, საღამოს კაბები გაამზადეთ : ))

Posted in ახალი ოჯახი, განწყობისათვის, ეს უნდა იცოდე, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, მემორიზ, პიკანტური რეალობა, ქორწილი, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , | 22 Comments »

15 მაისი ♥ ♥ ♥

Posted by vekoo on მაისი 18, 2011

შესავლის მაგიერ:

უკვე 3 დღეა მინდა დავწერო ძალიან, ძალიან ბევრი ბლოგზე, მაგრამ ვიზღუდები, რადგან ჩემმა მეზობლებმა უკვე იმაზე მეტი იციან ჩემზე, ვიდრე თვითონ მე ვიცი :დ

ამიტომაც ვამკაცრებ ცენზურას და ზოგადი დეტალებით შემოვიფარგლები.

15 მაისი ჩემი უსაყვარლესი დღეა, – დაბადების დღე მაქვს, და წელს ის იმაზე მაგარი გამოვიდა, ვიდრე ველოდი.

მყავდნენ  უახლოესი მეგობრები, ოჯახის წევრები, 1–2 ნათესავი და აჩო.

ნუ, მთავარი რაზეც ყურადღების გამახვილებას ვაპირებ არის ის, რომ არ დავნიშნულვარ.  :დ

ტაკ შტო, სიცრუეა მოარული ხმები :დ

უბრალოდ, ლამაზი საღამო მქონდა,  სადაც ჩემი რამოდენიმე საყვარელი ადამიანი ერთად შევკრიბე და ამ დღით სიამოვნება მივიღე. ვისიამოვნე თვითონ იმ ურთიერთობებით, ჩემ ოჯახსა და სტუმრებს შორის იყო…

საჩუქრები ბევრს აინტერესებს წინა წლის პოსტების გამოცდილებიდან ვიცი :დ  მაგრამ არ ვიცი რამდენად ეთიკურია ამაზე საუბარი, ამიტომ პირადად ვანახებ ვინც მკითხავს :დ უბრალოდ, აჩომ ამ დღეს ჩემი განცვიფრება შეძლო :დ გაოგნება და სულში ჩაძრომა :დ თან არა ერთმაგად და ორმაგად,დაჟე ხუთმაგად :დ რომ გავყიდო ყველაფერი  კუკუშკა მანქანა მომივა :დ ჩემთვის უკვე რელიქვიად იქცა ყველაფერი ! აქედანაც მადლობა შენ და შენ ოჯახს : ))

დანარჩენი, ძალიან გამაბედნიერა ძველი მეგობრების ერთად დანახვამ, იმ სითმობ, რაც მათგან მოდიოდა და გამიღვივდა რწმენა, რომ ყველაფერი ჯერ კიდევ არ დამთავრებულა და მე ყველაფრის გამოსწორებას შევძლებ!

რამოდენიმე სურათი ფბ–ზე  ალბომში მიდევს და შეგიძლიათ იხილოთ.

დღის ბოლოზეც მინდა დავწერო, მაგრამ ისევ და ისევ თავში ნათქვამი მიზეზის გამო მომიწევს თავი შევიკავო , მაგრამ ერთს მაინც ვიტყვი, რომ ყველაფერმა ზეფანტასტიურად ჩაიარა და ასევე ფანტასტიური იყო 14 მაისიც.

14–ში ძალიან მნიშვნელოვანი და განსაკუთრებული დღე მქონდა, რაც გარკვეულწილად განაპირობებდა 15–ში როგორ იქნებოდა ყველაფერი იმას…

ნუ, პოპულარული ბლოგი არც ისე კარგი ყოფილა, რადგან ერთგულ მკითხველებს ინფორმაციულ ვაკუუმში ვსვავ, მაგრამ არ გამინაწყენდეთ, მთავარია, რომ მე ძალიან ბედნიერი ვარ და ეს ბედნიერება მე სიცოცხლის ხალისს მაძლევს!


Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, მეგობრები, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 8 Comments »

ჯადოსნური ღამე

Posted by vekoo on მაისი 13, 2011

ჭეშმარიტ ბლოგერს ევერესტის მწვერვალზეც, მთაში თოვლიან ნამქერში ჩარჩენილსაც უნდა ქონდეს ნოუთებში პოსტი დაწერილი და ვულკანიზაციაშიც, როცა მანქანა ამწეზე შვეულ მდგომარეობაში დგას და შენ წინა სავარძელზე მოკალათებული აღწერ, თუ როგორია დახრილ მდგომარეობაში წერა, როცა პერიოდულად მანქანაც ირყევა – ბორბალს უცვლიან.

2 საათი და 51 წუთი, სადღაც თბილისის გასასვლელში ვართ, უკანა სავარძელი ტიპიურ ამერიკულ ვიდზეა – ყველაფერი არეული და ერთმანეთზე დაყრილი – შოთის პურები, სოსისები, კეჩუპი, კოკა–კოლები, წყაროს წყალი, არაყი (გემოვნებით), მიწის თხილი, შემწვარი ქათამი და სულ სულ ძირში კარგად შეფუთლი ნაყინი, საბარგულში კი – 2 ცალი შამფური.

ვაგრძელებთ გზას, პოსტის გაგრძელებაც შემდეგ გაჩერებაზე დაიწერება.

================================================

აქ დამთავრდა ეს ნოუთიც, რომელსაც სამწუხაროდ, გაგრძელება აღარ ეღირსა დღეს .

თავიდანვე რაღაცნაირი ძალიან პოზიტიური დღე იყო, ჩვენს საყვარელ ადგილას მივედით, გზაში შებრაწულ ქათამს ბარკლებიც დავატეხეთ :დ ძალიან, ძალიან ცისფერი ცის ცქერით დავითხარე თვალები და სავსე ვიყავი ემოციებისაგან.

ის–ის იყო ცეცხლი უნდა აგვენთო შესაწვავად, რომ აჩოს დაურეკეს და უთხრეს – მეგობარი დაეღუპა : (( ავტოავარიაში : (( გაანათლოს ღმერთმა მისი სული : ((

უცებ გაგვიფუჭდა ორივეს განწყობა.

ეგრევე ჩავაბარგეთ ყველაფერი  და გასამხნევებლად და დასაზუსტებლად საერთო მეგობართან წავედით, იმიტომ რომ არცერთს გვჯეროდა, რომ ეს მართალი იყო …

მერე ბიჭები პანაშვიდზე ავიდნენ და იქიდან ცაწყლები, როგორ შემეცოდა სამივე : ( განადგურებულები ჩამოვიდნენ : (( მივხვდი, რომ მარტო ყოფნა ერჩიათ და აჩოს შევთავაზე, მე ანანოსთან წავალთქო, მიმაცილა სახლამდე და იქიდან დაიწყო ჩემი დიდი მოგზაურობა.

ვგიჟდები ამ გოგოზე, ჩემი უკვე რაღა ახალი, მაგრამ მაინც სიახლის სურნელდაკრული მეგობარია, ადამიანი, რომელსაც უსიტყოდ ვენდობი და რომელშიც ძლიერ დასაყრდენს ვხედავ.  ბოლო პერიოდები უკვე ძალიან მაკლდა მეგობრული სითბო და მე ამას Mrs.Mmarch-სგან ვგრძნობ : )) ასე  მგონია ანანო ისაა, ვინც ყოველთვის მაკლდა არსებობისთვის.

ის ეხლა უკვე დედამიწაზე იმ 3 ადამიანში შედის, ვისაც საერთოდ არაფერს ვუმალავ და თუ რამეა და უეცრად დაიბრიდა, იცოდეთ, რომ ჩემი ხელი ურევია :დ

მოგვიანებით აჩოც შემოგვიერთდა და თავი რასაც ქვია, ჩემ სახლში ვიგრძენი  :დ სამწუხაროდ, ხვალისთვის საქმეები მაქვს და ვერ დავრჩი, თორე ეხლა პოსტის წერის მაგივრად ძალიან ბევრს ვიჭორავებდით, პოკერს ვითამაშებდით, დავლევდით, მოვწევდით, ბავშვის ტირილით ყურებს ავიტკივებდით :დ თვალები ბოლით ამეწვებოდა და პირი გამოჯმიშრებოდა :დ ძალიან, ძალიან დამეძინებოდა, მაგრამ ამ ძვირფას დროს ძილისთვის დასახარჯად ვერ გავიმეტებდი.

ღამე? ჯადოსნურ ღამეს ხომ სანუკვარი სურვილებიც რეალობად იქცევა.

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , , | 7 Comments »

მოთქმა ხმითა თავ–ბოლო ერთი

Posted by vekoo on მაისი 10, 2011

როცა ძალიან, ძალიან გაბრაზებული ვარ და უკვე ისტერიკის შემოტევები  მაქვს

1– ვურეკავ აჩოს და მოვთქვავ

2– შევდივარ ფბ–ზე და სურვილი მაქვს ისეთი სტატუსი გამოვაცხო, რომელიც უხვად იქნება გაჯერებული “:@” ამ სიმბოლოთ, სალანძღავი სიტყვებით და ნერვიული აშლილობის ზღვარზე მყოფი ადამიანის გამოძახილებით .

წეღანაც რაღაც ასეთი დამემართა და მომენტალურად  დავაპირე აჩოს დავურეკავ და გავუპროტესტებ ამდენი ხანია რატო არ გავახსენდი, რატო არ დამირეკათქო, მაგრამ გამომდინარე იქიდან, რომ სულ 40წუთის წინ ველაპარაკე, გამიტყდა :დ თან კიდეც კაი მოვტვინე, რომ ერთადერთ დადებითად განწყობილი ადამიანიც არ უნდა ჩამოვიშორო, რომელიც მუდამ ყველა სიტუაციაში ჩემ გვერდითაა.

ამიტომ ეგრევე ფბ ჩავრთე და ასაფეთქებლად მოვემზადე.

ნუ, მომენტარლურად თვალი გადავავლე ონლაინ–ფრენდებს და იქ ბანკის თანამშრომელი შემეფეთა, აქ მოდური დივა, იქ აჩოს ნათესავი, აქ ბლოგერების მთელი ” ხროვა”  და გამიტყდა : ))

ერთი მხრივ იმის, რომ ასე ავღელდი და გრძნობების სააშკარაოზე ამ ფორმით გამოხატვა დიდი გოიმობაა და

მეორე მხრივ, არ მინდა ვინმემ ასეთ მდგომარეობაში მნახოს/წამიკითხოს.

ახალ გადაწყვეტილებაში გასამტკიცებლად უცებ შევედი ამ “მოდური დივის” პროფაილზე, მის ფეშენ სურათებს გადავხედე, მერე უცებ თავი ხელში ავიყვანე და ვსო, მე უკვე თავისუფალი ვარ მოწოლილი უარყოფითი ემოციისაგან.

მართლა განვთავისუფლდი, არადა 5 წუთის წინ სულ ცოფებს ვყრიდი ისე ვიყავი.

თურმე, კარგადაც მოქმედებს ჩემზე ფეისბუქი ♥

from the day before today by schedule post .

Posted in ამოხეთქა, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , | 4 Comments »

აჯაფსანდალის სურნელდაკრული ჰამერი

Posted by vekoo on მაისი 2, 2011

საიდან დავიწყო არ ვიცი.

ერთობლივი აჯაფსანდალის სურნელდაკრული პოსტი მექნება ^_^

გუშინ კრეტინული ღამე მქონდა, 7 საათამდე მეღვიძა – awww უთენია ადგომასაც ქონია თავისი მუღამი, ისე ჭიკჭიკებდნენ გარეთ ჩიტები.

რაღაცა პოხუისტურ ხასიათზე ვიდექი ღამიდან მოყოლებული. 12–ის ნახევარზე გამეღვიძა, ვიბანავე და დიდგორის ომში საომრად წავედი ❤

ყველაფერი ასოციაციურად მახსოვს ეხლა მეხსიერებაში, პუნქტების მიხედვით:

რა განვიცადე:

გზა

უკვე ტრადიციად ქცეული 2 შაურმა, – არ მაქვს სანერვიულო წონა.

წვიმა

და

ჰამერი ❤ თან რამხელა. დღეს 3–ჯერ ჩავუარე გვერდზე, შუადღის 3 საათიდან 8 საათამდე სულ იქ იდგა . მინდა, მინდა, მინდა ასეთი.

დღეს დღე მქონდა რაღაცა ფანტასტიური, აი, ისეთი, მერე მთელი ცხოვრება სიამოვნების ჟრუანტელით  რომ გავიხსენებ.

და განწყობისთვის, დღის ბოლოს სახლში ასვლისას გადაღებული ფოტო სახელად : “გვებრძვიან” :s არადა,ისეთ ადგილასაც არსად გავჩერებულვართ, რომ ესეთები აგვყოლოდა (( :

Posted in ვეკო და აჩო, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , | 6 Comments »