ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Posts Tagged ‘ბორჯომი’

2014 წლის შემაჯამებელი პოსტი

Posted by vekoo on თებერვალი 9, 2015

იანვარი – სულ რომ არაფერი გამოვიდეს, ვაპირებ ეს პოსტი მაინც გამოვაქვეყნო.
ჩვენ 2013 წლის პირველ წუთებში

და ესეც იგივე დროს 2014ში.

 

ამ დროს 7-8 თვის ორსული ვიყავი მარიამზე. ღამე ელენიკო ბებიას დავუტოვეთ და მე და აჩო მეგობრებთან გავერთეთ, სანამ პატარა მარიამი დაიბადებოდა თავისუფლების ბოლო დღეებს ვითვლიდით : ))

თებერვალი –

მარტი –  38+ კვირის ორსული 

10 მარტი – მე და ელენიკო მარიამის დაბადებამდე 1 კვირით ადრე:

და ესეც 2014 წლის 17 მარტი, დილით გაგუაში წასვლამდე

17 მარტს დაიბადა პატარა მარიამ ჩხიკვაძეისევ ისე ემოციურად განვიცადე ყველაფერი, როგორც ელენიკოს დაბადებისას, უფრო მეტადაც კი ვინერვიულე ოპერაციის დაწყების წინ. 

ექიმთან შეთანხმებული მქონდა, რომ აჩოს ისევ დაასწრებდა ოპერაციაზე, როგორც ელენიკოს დროს, მაგრამ “კარანტინი” დაემთხვა და მომიწია მარტო შევსულიყავი. წვეთოვანი რომ დამიდგეს სანამ შემიყვანდნენ, ისე ვნერვიულობდი ამაზე, როცა გამომიძახეს “ადექი, წამოდი საოპერაციოშიო”, ისეთი კანკალი ამიტყდა, შეეშინდათ ექიმებს და თვითონ გამოიძახეს აჩო ჩემს დასამშვიდებლად.

ჰოდა, ეხლაც ისევ ისე, როგორც 2012 წლის 21 ივნისს, ისევ თავთან მედგა, ჩემი ხელი ეჭირა და მამშვიდებდა. 

ხოდა, მერე მითხრა, გახსნილ მუცელშიც ჩავიხედეო. ასე რომ, ჩემი გულ-ღვიძლიც და ორგანოებიც ნანახი აქვს ამ ვაჟბატონს : ))

ესეც მარიამი სამშობიაროდან გამოყვანის დღეს 4 დღის.

 

ამაზე დიდი ბედნიერება რა შეიძლება იყოს, ვერ წარმომიდგენია – 2 დაიკო ერთადაა და ერთმანეთს როგორი სიყვარულით ექცევიან ❤


აპრილი – და ამის შემდეგ ჩემი ცხოვრება ამ 2 ქალბატონის გარშემო ტრიალებს : ))


15 აპრილი

და ჩვენ ოთხნი : ))
ელენიკოსთან ვცდილობ ძველებურად გავატარო დრო, თუმცა, სამწუხაროდ, ნაკლებად გამომდის, ამიტომაც ნელ-ნელა მამიკოს გოგო გახდა, რაც ძალიან მახარებს ❤

მაისი – ჩემი თვალებციმციმა გოგონა ❤


6 მაისს მარიამი გაქრისტიანდა – თამთამ და გიორგიმ მონათლეს







და ჩვენი ცხოვრება გრძელდება ასე 2 გოგონას თანხლებით:


პირველი ზიარება 11 მაისი:


და პირველი ბირჟაობაც 😀


21 მაისი – ელენეობა – გილოცავთ ყველა ელენიკოს

ივნისი –
1 ივნისი – ბავშვთა დაცვის დღე მზიურში
ელენიკოს დაბადების დღე მოვიდა – 21 ივნისს, დავპატიჟე პატარა ბავშვები და ვეცადე ჩემი შვილისთვის ეს დღე დღესასწაულს დამსგავსებოდა, გამოცდილება ნამდვილად მივიღე და მომავალ წელს უფრო დავხვეწ : D



ელენიკო და მისი მეგობრები – ბარბარე და ალექსანდრა : ))

ამასობაში მარიამჩიკიც გაიზარდა



არ მკითხოთ როგორ დავაძინე

 

ივლისი –

4 თვის ხდება ქალბატონი




ზაფხული განსაკუთრებულად ასეთი სიამეების გამო გვიყვარს, ზუსტად ვიცი 2015 წელს ბევრად უფრო კარგად შევიგრძნობ ამას 😀 

აგვისტო –

ვიყავით ბორჯომში და მოვინახულეთ რაბათის ციხე, მწვანე მონასტერი, სერაფიმ საროველის სახელობის მონასტერი



5 თვის მარიამჩიკი და ბაბუა

სექტემბერი-

8 სექტემბერი – ელენიკოს პირველი დღე ბაღში



და სექტემბრის ბოლოს მეც გავედი სამსახურში

ოქტომბერი- 

ნოემბერი-
ჩემი თოვლის პრინცესა

დეკემბერი- ელენიკოს პირველი ზეიმი ბაღში

ჩემი პირადი სნეგურაჩკა ❤

გაიზარდნენ გოგოები, უკვე შეიძლება მათი სადმე წაყვანა 29 დეკემბერი 2014

და 2014 წელს ასე ბედნიერად დავასრულებ, მშვენიერი გამოდგა ჩვენთვის : ))

Advertisements

Posted in მემორიზ, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ჩემი "აღკაზმულობა"

Posted by vekoo on აპრილი 24, 2010

ისევე, როგორც ყველა გოგოს (ალბათ ყველა გოგოს ) მეც მიყვარს სამკაულები. “ზიზილ–პიპილოები” არა, ლამაზი, სადა და დახვეწილი ნამუშევრები.

საერთოდ, ბავშვობიდან ჩაციკლული ვიყავი საყურეებზე, მქონდა ყველა ზომის, ყველანაირი დიზაინის და ხარისხის საყურეები.  მერე ნახვრეტებიც დავიმატე ყურზე და დავდიოდი ესე ყურებდამძიმებლი .

ერთი სიტყვით, საყურეები ჩემი სისუსტეა.

მას მერე, რაც შეყვარებული მყავს , – აგერ უკვე მეორე წელია მე და აჩო ერთად ვართ,  ყველა  სიყვარულის დღეს, ქალთა დღეს,  დაბადების დღეს, ახალ წელს, შობას თუ რავიცი, ვეღარ ვითვლი კიდე როდის :დ  აჩო მჩუქნის სიმბოლურ სამახსოვრო  საჩუქრებს.

სულ პირველად ერთად ყოფნის პირველი თვის ბოლოს მქონდა დაბ დღე და საყვარელი აიპოდი მაჩუქა  .

ამ სურათში ჯერ კიდევ ჩანს  საწყალი.  ბორჯომში წავედით მაშინ რამოდენიმე დღით მეგობრები და ჯიბეზე მეკიდა და ერთ ღამესაც ბოდიალისას დამეკარგა და ვეღარ ვიპოვე. : ((

ეს აჩოს ნაჩუქარი პირველი დაკარგული საჩუქარი იყო… თან მასთან ერთად დავკარგე და შედარებით მარტივად გადავიტანე.

არა, თუმცა, მერეც დამეკარგა ძალიან საყვარელი   სამაჯური, არადა ორივეს ძალიან მოგვწონდა, ინდოელები რომ იყვნენ გამოფენაზე იმ დღის სახსოვარი იყო.  რაღაცა tribal  ელემენტებით.

აიპოდზე მეტად მასზე დამწყდა გული : (( თუ ვინმეს შემოგრჩათ, სიხარულით ვიყიდი.

ესეც გადიდებული სურათი. მარა აქ რაღაცა სასაცილო პოზაში ვზივარ გაბზეკილი და ზედმეტი კილოგრამები მიჩანს. :დ

აქ ორივე კარგად ჩანს . მომენატრა ეს სამაჯური.

მგონი ჩელესაც აქვს კიდე  :დ

ჰოდა, რაზე დავიწყე ეხლა პოსტის წერა, – ლამაზი სამკაული ჩემი სისუსტე , ხოლო აჩო ჩემი მომმარაგებელი გახდა :დ

ეხლაც ამ პოსტის წერის იდეა ბეჭდებმა მომაფიქრა.  დღეს მაღაზიაში მომეწონა 2 ძალიან ლამაზი ბეჭედი.

ვათვალიერებდი და ვერაფრით გადავწყვიტე რომელი მეყიდა.  მეყიდა რაა … :დ

ჰოდა, ბოლო –ბოლო ორივე ავიღე და ეხლა ერთი მარცხენა ხელის უსახელო და მეორე ცერა თითზე მიკეთია. ძვირფასი არაა, მაგრამ საყვარლებია. მეორეზე ხელის არათითზე კი ჩემი განუშორებელი ბეჭედი მიკეთია ………..

საყურეებზე ვწერდი და ბეჭდებზე გადავედი :დ ამ ბოლო დროს  რაც საყურე მიკეთია ყველა   მისი   ნაჩუქარია , ყურზე კი ბეჭდისგან განსხვავებით უფრო დახვეწილი გემოვნება მაქვს :დ

ჰო, კიდე აჩოს ბებიას ნაჩუქარი კოლიე მიკეთია ეხლა . ოქროში ამოვლებული თუ რაცაა ვერცხლია ზედ მომინანქრებული ნახატით. მე  მომწონს, ჯერ მარტო ქალს ორჯერ ვყავარ ნანახი და რამხელა პატივია :წუბ:

ნუ, როგორც ვხედავ, დღეს დღეისობით ჩემ “აღკაზმულობაზე” არჩილი ზრუნავს და რაღაცა ძალიან მიხარია რომ ვგრძნობ, რომ რაც  მაქვს ყველაფერი მისია. ასე თითქოს სულ ჩემთანაა და სულ ვგრძნობ მის შეხებას. ამიტომ მიყვარს განსაკუთრებით ეს საყურეებიც , ბეჭდებიც და სამაჯურებიც.

წინა “პროვოკაციული პოსტი” მართლა პროვოკაციული იყო და ზოგ კომენტარზე მაგრად ვიხალისე.  როგორც მივხვდი, არცერთი თქვენგანი არ აკვირდება პოსტის სათაურს :დ

ვინც ისევ ვერ მიხვდა რა ხდება : ჩვენ ისევ ერთად ვართ .

ეს სურათიც ბორჯომის დროინდელია და უკანა “მშვენიერი” ხედი ნაქები პარკის ატმოსფეროა :დ

Posted in განწყობისათვის, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 7 Comments »