ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Posts Tagged ‘თოვლი’

აჩოს სიურპრიზი თოვლში : ))

Posted by vekoo on იანვარი 27, 2012

ხო თითქოს არაფერი, მაგრამ ძალიან ეფექტური იყო.

აქამდე მეგონა, რომ გვერდით ნაკლებად რომანტი(კ)ული და ასეთ უწიპუწიებს გარიდებული კაცი მყავდა, მაგრამ სასიამოვნოდ შევცდი :დ

ჩემთვის ვიჯექი ლეპტოპს ვეწეპებოდი და “ბრაახ”, “ბრაააახ” – ხმაური ფანჯრის მინაზე.

გავიხედე და აჩო მესროდა – გამოუხედეო.

აი, რა დამახვედრა, საყვარელი :დ :*

 

Posted in ახალი ოჯახი, ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, პირადი სურათები | Tagged: , , , , | 5 Comments »

ჯადოსნური ღამე

Posted by vekoo on მაისი 13, 2011

ჭეშმარიტ ბლოგერს ევერესტის მწვერვალზეც, მთაში თოვლიან ნამქერში ჩარჩენილსაც უნდა ქონდეს ნოუთებში პოსტი დაწერილი და ვულკანიზაციაშიც, როცა მანქანა ამწეზე შვეულ მდგომარეობაში დგას და შენ წინა სავარძელზე მოკალათებული აღწერ, თუ როგორია დახრილ მდგომარეობაში წერა, როცა პერიოდულად მანქანაც ირყევა – ბორბალს უცვლიან.

2 საათი და 51 წუთი, სადღაც თბილისის გასასვლელში ვართ, უკანა სავარძელი ტიპიურ ამერიკულ ვიდზეა – ყველაფერი არეული და ერთმანეთზე დაყრილი – შოთის პურები, სოსისები, კეჩუპი, კოკა–კოლები, წყაროს წყალი, არაყი (გემოვნებით), მიწის თხილი, შემწვარი ქათამი და სულ სულ ძირში კარგად შეფუთლი ნაყინი, საბარგულში კი – 2 ცალი შამფური.

ვაგრძელებთ გზას, პოსტის გაგრძელებაც შემდეგ გაჩერებაზე დაიწერება.

================================================

აქ დამთავრდა ეს ნოუთიც, რომელსაც სამწუხაროდ, გაგრძელება აღარ ეღირსა დღეს .

თავიდანვე რაღაცნაირი ძალიან პოზიტიური დღე იყო, ჩვენს საყვარელ ადგილას მივედით, გზაში შებრაწულ ქათამს ბარკლებიც დავატეხეთ :დ ძალიან, ძალიან ცისფერი ცის ცქერით დავითხარე თვალები და სავსე ვიყავი ემოციებისაგან.

ის–ის იყო ცეცხლი უნდა აგვენთო შესაწვავად, რომ აჩოს დაურეკეს და უთხრეს – მეგობარი დაეღუპა : (( ავტოავარიაში : (( გაანათლოს ღმერთმა მისი სული : ((

უცებ გაგვიფუჭდა ორივეს განწყობა.

ეგრევე ჩავაბარგეთ ყველაფერი  და გასამხნევებლად და დასაზუსტებლად საერთო მეგობართან წავედით, იმიტომ რომ არცერთს გვჯეროდა, რომ ეს მართალი იყო …

მერე ბიჭები პანაშვიდზე ავიდნენ და იქიდან ცაწყლები, როგორ შემეცოდა სამივე : ( განადგურებულები ჩამოვიდნენ : (( მივხვდი, რომ მარტო ყოფნა ერჩიათ და აჩოს შევთავაზე, მე ანანოსთან წავალთქო, მიმაცილა სახლამდე და იქიდან დაიწყო ჩემი დიდი მოგზაურობა.

ვგიჟდები ამ გოგოზე, ჩემი უკვე რაღა ახალი, მაგრამ მაინც სიახლის სურნელდაკრული მეგობარია, ადამიანი, რომელსაც უსიტყოდ ვენდობი და რომელშიც ძლიერ დასაყრდენს ვხედავ.  ბოლო პერიოდები უკვე ძალიან მაკლდა მეგობრული სითბო და მე ამას Mrs.Mmarch-სგან ვგრძნობ : )) ასე  მგონია ანანო ისაა, ვინც ყოველთვის მაკლდა არსებობისთვის.

ის ეხლა უკვე დედამიწაზე იმ 3 ადამიანში შედის, ვისაც საერთოდ არაფერს ვუმალავ და თუ რამეა და უეცრად დაიბრიდა, იცოდეთ, რომ ჩემი ხელი ურევია :დ

მოგვიანებით აჩოც შემოგვიერთდა და თავი რასაც ქვია, ჩემ სახლში ვიგრძენი  :დ სამწუხაროდ, ხვალისთვის საქმეები მაქვს და ვერ დავრჩი, თორე ეხლა პოსტის წერის მაგივრად ძალიან ბევრს ვიჭორავებდით, პოკერს ვითამაშებდით, დავლევდით, მოვწევდით, ბავშვის ტირილით ყურებს ავიტკივებდით :დ თვალები ბოლით ამეწვებოდა და პირი გამოჯმიშრებოდა :დ ძალიან, ძალიან დამეძინებოდა, მაგრამ ამ ძვირფას დროს ძილისთვის დასახარჯად ვერ გავიმეტებდი.

ღამე? ჯადოსნურ ღამეს ხომ სანუკვარი სურვილებიც რეალობად იქცევა.

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , , | 7 Comments »

გაჩხერილები – ნაყოფიერი დღეები გრძელდება : D

Posted by vekoo on თებერვალი 12, 2010

თურმე, დაუწერელი ყოფილა, რომ სტიქიით დაზარალებულები ერთმანეთს დაუზარლად ეხმარებიან.


თუმცა, ამაზე ბოლოს … ეხლა კი ჯერ დღევანდელ თოვლზე წავიჭორაოთ : ))


წინა პოსტიდან უკვე იცით, რომ დღეს წესით, ხარაგაულში ქორწილში უნდა ვყოფილიყავი, მაგრამ, ამის მაგივრად კორპორაციის ფინანსების გამოცდა დავწერე 36 ქულაზე (ჩემი გამოთვლებით)

ისე, რად მინდოდა სადმე წასვლა, როცა იქვე , სადაც ვიყავი, მაღლივშივე ასეთი თოვლი იყო , ნაძვები და ექსკლუზიურად მაღლიველებისთვის ტროპოკულ მცენარეებზე თოვლის დასტები : D = >>>

ჰოდა, გამოცდიდან გამოსული ნეხვატკაში ვიყავი ასე ვთქვათ და აჩომ შემომთAვაზა, მაინც აქაცაა თოვლი და ცოტა შორს გავისეირნოთო. მეთქი ოოო : დ მეც მეტი რა მინდოდა და გავუყევით ტრასას მცხეთისკენ …

ლამაზია ხო ?


გზაში თან Infected Mushroom – Elevation ჩავრთეთ და ერთი სიტყვით, განცხრომაში ვიყავი.


მცეთასთან მარცხნივ ვგადავუხვიეთ და ის ეს ადგილი ყოველთვის გვიყვარდა და ხშირად ვსტუმრობთ ხოლმე, ეს სურათებიც იქ მაქვს გადაღებული.ტრასიდან როგორც კი გადავუხვევთ, ამ გზაზე სულ მე ვჯდები ხოლმე, მაგრამ ამ თოვლში მაგას ვერ გავრისკავდი, ისედაც ძლივს ავდიოდით…

ბევრი რომ არ გავაგრელო, ერთ დიდ აღმართს მივადექით და მიუხედავად იმისა, რომ წინა წამყვანი თვლებით ვმოძრაობდით, მაინც ვეღარ ავედით, ცუდი ის იყო, რომ უკანაც ვეღარ მოვტრიალდით – მეტისმეტად წვრილი იყო სავალი ნაწილი, არადა ზევითაც ვეღარ ავდიოდით და შემხვედრი მანქანა რომ გამოჩენილიყო ვერც ის გააჩერებდა იმ მოყინულ დაღმართაზე და დაგვეხეოდა ერთი სიტყვით. : (

მე მაინც თავი მქონდა გაყოფილი ფანჯრიდან და სურათებს ვიღებდი. მაგრამ ყველაზე პრიკოლი ის იყო, რომ ჩემი სანაქებო შუბლი ტალახის წინწკლებით დაიფარა და გაშპაკლულ მულატკას დავემსგავსე : D : D : D

და ჰოი საოცრებავ : D

მართლა გავიჭედეთ …….. მოხვევის ყველანაირი შანსი რომ გამოირიცხა აჩომ “ზადნით” გადაწყვითა უკან დაღმართზე ჩასვლა, გული მიკანკალებდა , სულ ვსრიალ ვსირუალებდით ისე მოვგორავდით უკან, მოცურების საწინააღმდეგო სისტემაც ჩვენს წინააღმდეგ მუშაობდა, : ( რომ გასრიალდებოდა ბორბალs ბლოკავდა და სადაც და როგორც უნდოდა, ვეღარ უხვევდა : (

და ამ ფრიად “ბედნი-ერ” მომენტში უკან მეორე მანქანა გამოჩნდა, – ჩვენკენ (ზემოთ) მოდიოდა.

ისევ ის გაჩერდა და უკან წავიდა, გაგვითავისუფლა გზა, მაგრამ ამ დროს ჩვენც გზის მარჯვნივ გავსრიალდით და თოვლში სანახევროდ ჩავეფალით და ისინიც რაღაც საეჭვოდ გაეჩხირნენ დაყირავებულად.


to cut the long story short, იმ მანქანაში მჯდომი 2 კაცი მოგვაწვა : D და ასე წვალებ წვალებით დაგვაყენეს გზაზე …

მაგრამ ისინიც გაჭედილიყვნენ: როცა უკან იხევდნენ, რათა ჩვენთვის გზა გაენთავისუფლებინათ, უკანა ბორბლებს შორის სათადარიგო ბორბლით რაღაც ლოდზე შემჯდარან და ახლა ორივე უკანა ბორბალი ჰაერში ქონდათ ( ნეტა, როგორ მოახერხეს ასე : O ) თან უკანებით მოძრაობდენენ და იყვნენ ასე გაჩხირულები ჩვენზე უარესად.

ისეთი მიყრუებული ადგილი არის არც ბევრი ხალხი მოძრაობს … აქვე მონასტერია და იქ ამსვლელები და იქვე ნაკვეთების პატრონები თუ გამოივლიან მარტო.

საბოლოოდ, ისინიც ჩვენი გამოსათრევები/გადასარჩენები გახდნენ : D (ამაყი სმაილიკი აქ : D )

წინდახედულ თავებს თავი ნაკლებად უტყდებათო : D ესეც დიად სტანდარტებს უთქვამთ : D

ხოდა, ჩვენც ნაკლებად გვაქვს ხოლმე ოცნებად თავის გატეხვა : D და აჩოს თოკიც აღმოაჩნდა რაღაცა : D ძალიან მესიმპატიურად მე ის თოკი, თან სულ ახალი იყო და მაგარი ფერი : D მართლი რომ გითხრა, დამენანა კიდევაც იმის გამოყენება და დასვრა იმ კაცების მანქანის გამოსათრევად ( მერე რა, რომ ჩვენ გამო გაიჭედნენ : D ) მარა, თან მანქანაში 3 ბავშვი და 2 ქალი ყავდათ და ისინი შემეცოდნენ : (

.

.

.

.

არადა ისინი თავისთვის მშვენივრად ერთობოდნენ, “ციგაც” კი აქვთ წამოღებული.

მაგრამ, რაც არ უნდა იყოს, ისინი იქ იყინებიან, მე კი ეხლა მანქანაში თბილად ვზივარ, მუხლებზე ლეპტოპი მიდევს, – ამ პოსტს ვწერ, მარჯვნივ ფანტის ახალ გახსნილი ბოთლი მაქვს და მარცხნივ ჩემი საყვარელი ტრიგორაჩკები და შოკოლადიანი ჩხირები 😛 თან, კაია აჩომ სიგარეტის კოლოფი თავისი სანთებელით აქ რომ დამიტოვა : D

მარა, მაინც მეცოდება იქ რომ იყინება, არადა , ტეხავს რომ წამოვიდეს, სტიქიით დაზარალებულთა დაუწერელ კანონს ხომ არ დავივიწყებთ. : DD

ხოდა ახლა, ვზივარ მარტო და ველოდები როდის გამოათრევენ იმ მანქანასაც. არადა, ჩვენ ვერ ავედით იმ აღმართებზე და ეს რას იზავდა . ტვინი სად აქვთ ამ კაცებს რაა : D

ესეც ხედი ჩემგან, რაღაცა სირცხვილის გრძნობამ შემაწუხა : ( გაზულუქებული ბავშვი მგონია ჩემი თავი, მარა მე ხომ არ გადავხტები ეხლა და მივაწვები იმ მანქანას ? : D

თან, სურათზე დააკვირდით, (ამას მერე ჩავამატებ ) მანქანის უკან დიდი ბალახებია და იქაა გაჭედილი.

=========================================================

ვსო. აქ მთავრდებოდა ჩემი პოსტი . ამის მერე ბევრი რამე მოხდა, მერე კლავიატურაც გამიფუჭდა, რაზეც უკვე ვწერდი…და საბოლოოდ ამ პოსტის დამთავრებასაც დაადგა საშველი : D

საბოლოოდ, ის იქიდან გამოიყვანეს და გზაზე დააყენეს და ჩვენც წამოვედით სახლებში.

მართალია როგორც დავგეგმეთ ისე არ გამოვიდა, მაგრამ საბოლოო ჯამში, მაინც ნაყოფიერი დღე იყო. – კიდევ ერთი კეთილი საქმე გავაკეთე : D

Posted in პიკანტური რეალობა, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , | 11 Comments »

ქორწილი უჩემოდ

Posted by vekoo on თებერვალი 5, 2010

“წინ წასული მელაო, უკან ჩამორჩებაო” – ძველი ხალხური ანდაზა.

ზუსტად ეს სიტყვები აღმოხდა დედაჩემს წეღან დეიდასთან ლაპარაკს რომ მორჩა ტელეფონზე. მოკლედ გეტყვით რა ხდება:

ერთმა ჩემმა ნათესავმა, – გელამ, რომელსაც ყველა კონჩხოს ვეძახით, (ალბთ იმიტომ, რომ ძალიან გამხდარია) ცოლი მოიყვანა. ამ ზედმეტ სახელის ეტიმოლოგია საიდან მოდის ვერ ვხვდები, ალბათ კუთხურად ნიშნავს მეტისმეტად გამხდარს : D

ძაან მაგარი კაცია კონჩხო, ჰოდა ცოლი მოიყვანა და ეს რომ გავიგე უკვე გამიხარდა. თან წინა დღეებში ჩემი ძმის ნათლიის ქორწილში ვიყავი, იმანაც ცოლი მოიყვანა და მაგრად დამევასა იქაური სიტუცია : D მაგარი ვიხალისე სადღეგრძელოებს შუა “ტანცი-მანცებზე” : D

ხოდა, დაჟე რამოდენიმე მიზეზი მქონდა, რის გამოც მაგრად მიხაროდა წასვლა:

1- ჯერესერთი, კონჩხო სოფლიდანაა წარმოშობით და ქორწილსაც იქ გადაიხდიდა და ამ ზამთარში ხარაგაულში ჩასვლა ერთი დიდი ბედნიერებაა, თან იქ სულ თოვლია ამ დროს Read the rest of this entry »

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , | 4 Comments »

Posted by vekoo on თებერვალი 2, 2010

გუდაური

გუდაური საქართველოს ერთ-ერთი მთიანი რეგიონია, რომელიც ზამთარში უამრავ დამსვენებელს სტუმრობს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან. იგი თბილისიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს, ორი საათის სავალზე, ზღვის დონიდან 2200 მ.

ზამთარში აქ არჩეულებრივი სასრიალო ტრასები და მცხუნვარე მზეა.

მოგზაურობა თბილისიდან გუდაურამდე მანქანით ჩვეულებრივ 2 საათს გრძელდება. კურორტი ცნობილია მაღალი ხარისხის სათხილამურო შესაძლებლობებით.

სათხილამურო სეზონი დეკემბრიდან აპრილამდე გრძელდება. კურორტის პოპულარობა ახლომდებარე საქართველოს სამხედრო გზამ განაპირობა. კურორტის პირველი მოთხილამურეები ხელოვნურად შექმნილი საწეველებით სარგებლობდნენ და მთაზე ჩამოსასრიალებლად ავტომობილის ‘ლებიოდკის’ მეშვეობით ადიოდნენ.

პირველი კეთილმოწყობილი სასტუმრო გუდაურში 1988 წელს აშენდა (თავდაპირველად სასტუმრო „მარკო პოლო”, ამჟამად „გუდაური”). ამავე პერიოდში შეიქნა საბაგირო გზა (Dopelmayer), რამაც განაპირობა კურორტის შემდგომი განვითარება. დღესდღეობით მოქმედ სამ და ოთხ ადგილიან საწეველებს მოთხილამურეები 2000 მეტრიდან 3006 მ. სიმაღლეზე აჰყავს (მთა კუდებზე). ამჟამად სულ 4 საწეველა ფუნქციონირებს. სათხილამურო ტრასების საერთო სიგრძე 16 კმ-ს შეადგენს.

და მთავარი, რაც აუცილებლად უნდა იცოდეთ, თუკი დასასვენებლად შეჩერებას “მარკო-პოლოში” გადაწყვეტთ, სულ რამოდენიმე დღის წინ რადიო-სადგურებმა გააჟღერეს ინფორმაცია, რომ სასტუმროში ჟურნალისტი და ტურისტული სააგენტოს მომსახურე პერსონალი არ შეუშვეს, რადგან მათ ვერ გაიარეს Face Control o_0


ასე რომ, თუ გინდათ უკან “გამობუნძულება” ( : D ) და იქვე მდებარე მაგალითად, “მთის ქოხში” ღამის გათევა არ მოგიწიოთ, მიაქციეთ შესაფერისი ყურადღება საკუთარ ვიზუალს.

Posted in ეს უნდა იცოდე, სასურველია იცოდეთ | Tagged: , , , | 4 Comments »