ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Posts Tagged ‘მეგობარი’

ჯადოსნური ღამე

Posted by vekoo on მაისი 13, 2011

ჭეშმარიტ ბლოგერს ევერესტის მწვერვალზეც, მთაში თოვლიან ნამქერში ჩარჩენილსაც უნდა ქონდეს ნოუთებში პოსტი დაწერილი და ვულკანიზაციაშიც, როცა მანქანა ამწეზე შვეულ მდგომარეობაში დგას და შენ წინა სავარძელზე მოკალათებული აღწერ, თუ როგორია დახრილ მდგომარეობაში წერა, როცა პერიოდულად მანქანაც ირყევა – ბორბალს უცვლიან.

2 საათი და 51 წუთი, სადღაც თბილისის გასასვლელში ვართ, უკანა სავარძელი ტიპიურ ამერიკულ ვიდზეა – ყველაფერი არეული და ერთმანეთზე დაყრილი – შოთის პურები, სოსისები, კეჩუპი, კოკა–კოლები, წყაროს წყალი, არაყი (გემოვნებით), მიწის თხილი, შემწვარი ქათამი და სულ სულ ძირში კარგად შეფუთლი ნაყინი, საბარგულში კი – 2 ცალი შამფური.

ვაგრძელებთ გზას, პოსტის გაგრძელებაც შემდეგ გაჩერებაზე დაიწერება.

================================================

აქ დამთავრდა ეს ნოუთიც, რომელსაც სამწუხაროდ, გაგრძელება აღარ ეღირსა დღეს .

თავიდანვე რაღაცნაირი ძალიან პოზიტიური დღე იყო, ჩვენს საყვარელ ადგილას მივედით, გზაში შებრაწულ ქათამს ბარკლებიც დავატეხეთ :დ ძალიან, ძალიან ცისფერი ცის ცქერით დავითხარე თვალები და სავსე ვიყავი ემოციებისაგან.

ის–ის იყო ცეცხლი უნდა აგვენთო შესაწვავად, რომ აჩოს დაურეკეს და უთხრეს – მეგობარი დაეღუპა : (( ავტოავარიაში : (( გაანათლოს ღმერთმა მისი სული : ((

უცებ გაგვიფუჭდა ორივეს განწყობა.

ეგრევე ჩავაბარგეთ ყველაფერი  და გასამხნევებლად და დასაზუსტებლად საერთო მეგობართან წავედით, იმიტომ რომ არცერთს გვჯეროდა, რომ ეს მართალი იყო …

მერე ბიჭები პანაშვიდზე ავიდნენ და იქიდან ცაწყლები, როგორ შემეცოდა სამივე : ( განადგურებულები ჩამოვიდნენ : (( მივხვდი, რომ მარტო ყოფნა ერჩიათ და აჩოს შევთავაზე, მე ანანოსთან წავალთქო, მიმაცილა სახლამდე და იქიდან დაიწყო ჩემი დიდი მოგზაურობა.

ვგიჟდები ამ გოგოზე, ჩემი უკვე რაღა ახალი, მაგრამ მაინც სიახლის სურნელდაკრული მეგობარია, ადამიანი, რომელსაც უსიტყოდ ვენდობი და რომელშიც ძლიერ დასაყრდენს ვხედავ.  ბოლო პერიოდები უკვე ძალიან მაკლდა მეგობრული სითბო და მე ამას Mrs.Mmarch-სგან ვგრძნობ : )) ასე  მგონია ანანო ისაა, ვინც ყოველთვის მაკლდა არსებობისთვის.

ის ეხლა უკვე დედამიწაზე იმ 3 ადამიანში შედის, ვისაც საერთოდ არაფერს ვუმალავ და თუ რამეა და უეცრად დაიბრიდა, იცოდეთ, რომ ჩემი ხელი ურევია :დ

მოგვიანებით აჩოც შემოგვიერთდა და თავი რასაც ქვია, ჩემ სახლში ვიგრძენი  :დ სამწუხაროდ, ხვალისთვის საქმეები მაქვს და ვერ დავრჩი, თორე ეხლა პოსტის წერის მაგივრად ძალიან ბევრს ვიჭორავებდით, პოკერს ვითამაშებდით, დავლევდით, მოვწევდით, ბავშვის ტირილით ყურებს ავიტკივებდით :დ თვალები ბოლით ამეწვებოდა და პირი გამოჯმიშრებოდა :დ ძალიან, ძალიან დამეძინებოდა, მაგრამ ამ ძვირფას დროს ძილისთვის დასახარჯად ვერ გავიმეტებდი.

ღამე? ჯადოსნურ ღამეს ხომ სანუკვარი სურვილებიც რეალობად იქცევა.

Posted in ვეკო და აჩო, ივენთ-განხილვა, ყველაფერი ჩემზე, ყოველდღიური | Tagged: , , , , , , , | 7 Comments »

დედაზე – GRACE

Posted by vekoo on იანვარი 29, 2011

ჩემს ცხოვრებაში ერთი ამერიკელი რეჟისორის  პაულ სოლეტის როლზე მინდა დავწერო, ვინ ვინ და სწორედ მან დამაფიქრა დედის რაობაზე.

“გრეისს” ვუყურე, მოკლედ, ლაკონურად და ძალიან მარტივად დამანახა რას ნიშნავს იყო დედა და რას ნიშნავს  თხემით ტერფამდე გრძნობდე თავს დედად – სოცოცხლის მშობლად.

“წლების მანძილზე უნდოდა მედელაინს ბავშვის გაჩენა და როგორც იქნა დაფეხმძიმდა… მაგრამ როდესაც შვიდნახევარი თვის იყო უბედური შემთხვევა მოხდა, რომელმაც მისი მეუღლე და მუცელში ბავშვი შეიწირა. მედელაინი მაინც გადაწყვიტავს გააჩინოს, თუნდაც მკვდარი ბავშვი! ორ კვირაში მშობიარობს, მაგრამ ბავშვი არც ისე მკვდარია… მედელაინს პატარა გრეისი სახლში მიყავს, ბავშვს კი მოულოდნელად თმა სცვივა და კანი ეჭმუჭნება. დედა ცდილობს ბავშვს ძუძუ მოაწოვოს, მაგრამ გრეისი რძეს არ წოვს… მას სისხლი სჭირდება…”

წავიკითხე ანოტაცია და რიგითი “საშინელებათა” ფილმი მეგონა, ამიტომაც გადმოვწერე. მაგრამ შევცდი.

პატარა აუზში მედლაინი ბავშვს გააჩენს, პატარა მკვდარია და არ სუნთქავს, ჯოჯოხეთური ტკივილების განცდის მიუხედავად დედას  უნდა იყოს დედა . ბავშვს ექიმის უარის მიუხედავად მაინც აიყვანს ხელში, გულში ჩაიხუტებს და ის ამ დროს უბედნიერესია – არაფერი ყოფილა დედობაზე მშვენიერი.


მისი ცხოვრების გზა:

  • ცდილობს დაფეხმძიმდეს

  • საშინელი ავარია

  • და განაჩენი – The baby is dead

  • აუტანელი ტკივილები

  • მშობიარობა, მკვდარი ბავშვი ..

  • გრესი!

  • დედის სითბო თუ აუხსნელი ანომალია – გრეისი დედის ძუძუს პირში იდებს და წოვს.

  • სახლი

  • ბუზები, ბუზები, ბევრი ბუზები ბავშვის საწოლთან

  • She needs special food!

  • გამოწურული ხორცი, სისხლი საწოვარაში – დედას უკვე აღარ გამოდის ძუძუზე ნაკბენებისგან სისხლი.

სიყვარული უკვდავია , განსაკუთრებით კი დედობრივი გრძნობა. 

მედლაინი ყველაფერზე თანახმაა – ოღონდ ბავშვს არ მოაკლოს არაფერი – ცოცხალი სისხლი. ის თავს სწირავს ბავშვს.

დედობრივი მზრუნველობის  გამო კაცსაც კი კლავს, – მას ხომ გრეისის წაყვანა უნდოდა.

ერთი სიტყვით, როგორც ხედავთ, ძაან ჩამაფიქრა ამ ერთი შეხედვით უბრალო ფილმმა – როცა ხარ დედა და თავს გრძნობ მშობლად, არაფერია ამაზე ძლიერი.

იცვლი ცხოვრების წესს, აკეთებ გაუგონარ ამბებს, თავსაც კი სწირავ პატარას.

და ვინ იცის, დაუფასებს კი შვილი დედას ამაგს?

მე ხომ ასე არასოდეს მოვქცეულვარ.

ვინ იცის დედაჩემსაც რამდენი რამე გადაუტანია ჩემ გამო. ეხლაც რამდენ რამეზე ამბობს უარს ბავშვებისთვის.
მას ჩვენ ცხოვრებას ვურჩევნივართ. კი, ზოგჯერ ვჩხუბობთ, ყოველთვის ვაბრაზებ და ვეწინაღმდეგები, მაგრამ ის მაინც დედაა და ჩვენ მისი შვილები ვართ.

ჩვენ შეგვიძლია ავირჩიოთ მეგობრები, ცხოვრების მეგზურები, მაგრამ მშობლებს ვერ ავირჩევთ.

ისინი არიან და ყოველთვის იასებებენ ჩვენთან ერთად, ჩვენში.

“ხელის გულზე კვერცხი ვის შეუწვავსო” – როგორი მართალი ყოფილა.

დედაჩემი ჩვენი კარგად ყოფნისთვის ყველაფერს გააკეთებს და მე ამას ვერ ვ აფიქსირებ, მგონია, რომ ეს ისდაც ასე უნდაიყოს, რადგანაც ის მშობელია და პირდაპირი მოვალეობა აკისრია.

მაპატიე დედა, მაპატიე ყველაფერი, მაპატიე ასეთი პოსტები.
ისიც მაპატიე შენი ამაგის დასანახად, იმის დასანახად, თუ რა შეიძLება გააკეთოს დედამ შვილისთვის ეს ფილმი რომ დამჭირდა

UPDATE : გადმოსაწერი ლინკი

Posted in ფილმოგრაფია, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , , | 7 Comments »

მჭირდება მეგობარი : D

Posted by vekoo on იანვარი 4, 2011

გაუქმებული ექაუნთი ფეისბუქზე აღვადგინე, რადგან ძაან მარტოდ ვგრძნობდი თავს და ცოტა გახალისება-გართობა მინდოდა.

11მდე არ ვაპირებდი facebook-ის აღდგენას, მაგრამ მომიწია. ძალიან მოვიწყინე აქაურობის გარეშე.

მეგონა ეს მაინც გამამხიარულებდა. ვერ ვიტან ამ განწყობას.

მას მერე 2 ფბ-ფრენდს ვესაუბრე , ოღონდ ისეთებს, რეალშიც რომ ვმეგობრობ [ძირითადად] ერთი სკოლის პირველი კლასის და მერე უნივერსიტეტის მეგობარია.

ორივემ შემეკითხეს რა გჭირსო – განწyობის პონტში და რომ ვუტხარი მარტო ვარ მეთქი, პირველივე კითხვა, იყო :

ააჩო ხო შენთანა?

აჩო სადაა?

მათ გარდა კიდე 2ს ველაპარაკე და ორივესგან დაახლოებით ესეთივე

კითხვები წამოვიდა. ანუ აინტერესებდათ ასეთი მელანქოლიის სათავე აჩო იყო თუ არა. 

ხალხნო, მარტივია იმის გაგება, რომ ადამიანს ბედნიერებისთვის საყვარელი, გამგები საპირისპირო სქესი ჭირდება, მაგრამ ასეთივე მნიშვნელოვანია მეგობარიც და როცა მეკითხები : ” რატო ხარ ცუდად? რატო ხარ მოწყენილი? რატო არ ახსოვხარ არავის?”

ჯერ ის მაინც გაიხსენე თავად როდის გამიხსენე : D პირველი ახალი წელი იყო, როცა მობილური გვერდზე გადავდე და დაველოდე აქეთ ვინ მომწერდა პირველი. ნუ, ბოლო მაინც : D

შედეგებს არ დავწერ ბლოგზე კაიი?

ეს პოსტი ჯერ ეძღვნებათ მათ, ვინც უკვე მკითხა რატომ ვარ ასე და რატომ ვგრძნობ თავს მარტოსულად და ვინც ამ წუთიდან შემეკითხება , ე.ი. თქვენც შეგეხებათ.

ყველანი ძალიან, ძალიან მიყვარხართ და ასე რა.

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 11 Comments »

მტერგობარი – Frenemy

Posted by vekoo on ოქტომბერი 1, 2010

არც ისე ცუდია, როცა შენი მეგობარი შენი მტერი აღმოჩნდება, ან სულაც მტერი მეგობრად მოგეპარება.
მეგობარი თუ მტერი ბედის ირონიით ორივე ჩემთან ახლოს მყავს,-
ასე მტერი ამჯერად ჩემი მეგობარია, მე მას ვუერთგულებ და  მისი საყრდენი გავხდები ცხოვრებაში.
მე ის ახლოს მყავს და ყურადღებით ვუთვალთვალებ.

ხოლო როცა რამე შეეშლება, ამ საყრდენს გამოვაცლი.


სამოყვროდ მოსული მტერი ყველა მტერზე უარესია. ზუსტად დავინახე

“ღმერთო, დამიფარე ცუდი მეგობრებისგან, მტერს მე თავად გავუმკლავდები”

Posted in განწყობისათვის, სასურველია იცოდეთ | Tagged: , , , | 10 Comments »

დამაკვირდი …

Posted by vekoo on იანვარი 15, 2010

ვითომ იდეები შემომაკლდა? …

ვითომ ფანტაზიამ მიმტყუვნა? …

იქნებ სულაც იღბალი  დავკარგე? : ))

არადა აქამდე თითქმის არასოდეს მიგრძვნია უიღბლობა : ) …

სულ ვიცოდი, რომ მე ბედნიერი ვიყავი, რომ ბედნიერი ვიქნებოდი …

რომ ჩემ ოჯახში სრული იდილია სუფევდა, რომ მე ყველაზე კარგი ბავშვობა მქონდა …

რომ მე ყველაზე თბილი სახლი მქონდა …

ყველაფერი მქონდა რაც მინდოდა ….

იქნებ ვიტყუები?… იქნებ ჩემ თავს ვატყუებ? …

იქნებ სულაც შენ მოტყუებას ვცდილობ? ….

გიფიქრია ოდესმე ამაზე? : ))

დაკვირვებიხარ ოდესმე ჩემ სიტყვებს? …

დამაკვირდი და მიხვდები თუ რას გრძნობს ჩემი გული, რა მინდა მე .

არ დაუჯერო ჩემ მხიარულ თვალებს, მზიან გამოხედვას, ბაგეზე ღიმილს : ))

არ დაუჯერო !..

დამაკვირდი მე ! თვალი არ მომაცილო !

თუ გინდა მე გამიცნო ჩემ სიტყვები კი არა, ჩემი ქევა განსაზღვრე.

ჩემში ჩემივე ნათქვამით კი არა, ჩემი სულის საშუალებით შემოდი.

გახდი ჩემი სულიერი მეგობარი. – რა იცი როგორ მაკლია ის … : )))

მე გელი : )))

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , | 7 Comments »