ვეკოს ბლოგი – უჭუკლესი ჭუკლი

მიყურე და ისწავლე

Posts Tagged ‘შვილი’

გათხოვება როგორც ასეთი

Posted by vekoo on ნოემბერი 17, 2013

შემოვედი და ისე არ გავალ, რომ რამე არ დავწერო.

ხშირად, ძალიან ხშირად გამიგია, რომ 25 წლამდე ნებისმიერ ასაკში (და ზოგჯერ 25ს მერეც) ოჯახის შექმნა არის ძალიან დიდი სისულელე ადამიანის მხრიდან, რომ ესაა საუკეთესო პერიოდი, რომელშიც ადამიანმა ყველაფერი (?) უნდა მოასწროს , რომ ამითი ცხოვრებას იმახინჯებენ დაქორწინებულები და მერე ყველაფრის გამოსწორება ურთულესი ხდება.

ვათა ფაქ.

ასე ფიქრი მაშინ ემართებათ ადამიანებს, როცა საკუთარი ცხვირის იქით ვეღარაფერს ხედავენ, როცა ყველაფერს საკუთარი გადმოსახედიდან აფასებენ, როცა ლოგიკური განსჯის უნარი შეზღუდულია და შენი წრის/თვალსაწიერის იქით არაფრის შეფასება შეუძლიათ, როდესაც სხვისი ღირებულებების აღიარება წარმოუდგენელი ხდება.

ასევე, როცა გათხოვებისთვის ორად ორი მიზეზი არსებობს – 1) შეიცნო შენი პარტნიორი, უფრო სწორად იმ დროისთვის შეყვარებული, მეგობარი, ლოვე (ფუ), თუ რასაც ეძახით უფრო ინტიმურად და 2) როცა გათხოვებასა და სხვის სახლში ცხოვრებში ხედავ საკუთარი სახლიდან გაქცევის ერთად-ერთ შანსს.

მე ვინ ვარ სხვებს რომ ასე “ვამკობ”? მე შემიძლია ორივე მხარეს გავუგო და არც ერთზე ვიფიქრო “სად ტაკოში არიანთქო”.

21 წლის გავთხოვდი, იქამდე 2 წელზე მეტი ვიცნობდი და ფაქტობრივად ის 2+ წელი ერთობლივად გამო-ვიცხოვრეთ-გამოვიწრთეთ მე და ჩემმა საყვარელმა მეუღლემ (ერთ დროს ეს სიტყვაც მეუხერხულებოდა, მაგრამ ეხლა მომწონს, რატო). აფსოლიტურად გავიცანი და ეს 2+ წელი საკმაო დროა იმისთვის, რომ განსაზღვროს ადამიანმა რა გინდა და რას ელი, ნუ კაკ მინიმუმ ის მაინც იცოდეს უახლოესი ვთქვათ 5 წელი ამ თავისი არჩევნით ბედნიერი იქნება თუ უკმაყოფილო.

მეე? მე ვთვლი, რომ ყველაზე სწორი არჩევანი გავაკეთე და ყველაზე შესაფერის მომენტში – არც ძალიან ადრე და არც ძალიან გვიან.

შედეგი? შედეგად მყავს შვილი – ელენე, რომელიც ცხოვრებას მირჩევნია.

ფრაზა “მერე იქნება შვილი და მერე იქნება ტრადიციული დედობა/დიასახლისობა/ჩაკეტილობა”

მეცოდება ის, ვინც დედობის სიტკბოს ვერ აფასებს, მართალია, არის ასაკები, როცა თავი უნდა შეიკავო ამხელა პასუხისმგებლობის აღებისგან, მაგრამ მე ზუსტად ვიცი , რომ ყველაზე დიდი განძი, რაც ამ ქვეყნად გამაჩნია, ყველაზე დიდი და ერთადერთი არის ელენე.

მე ეხლა ეს სიტკბოება ვიგემე და ის, ვისაც ეს არ გამოუცდია ვერასოდეს გაიგებს როგორი ჩათრევა იცის ამ ყველაფერმა.

მე შემიძლია ყველას გავუგო, ვინც საკუთარი შეხედულებებით ცხოვრობს და საკუთარ ლაიფსთაილს “აწვება”, მაგრამ არასოდეს მესმოდა და მეღიმებოდა მათზე, ვინც გარეშე პირების ამ ლაიფსთაილის ჭრილში განიხილავდა.

ყველანი ხომ განსხვავებულები ვართ, ღმერთმა ყველას მოგვცა არჩევანის თავისუფლება და ისიც გითხრა: “არ განიკითხო და არ განიკითხებიო”. ტაკ შტო არც ჩემი საქმეა ვინმეს ცხოვრება და ნურც სხვა შეწუხდება და ნუ ეცდება შეაფასოს ჩემი ცხოვრება და თავისი ბეჭედი დაასვავს მას.

Posted in ყოველდღიური, ჩემი ბლადუნი | Tagged: , , , , | 1 Comment »

ჩემი გოგო, ჩემი ელენე ♥

Posted by vekoo on სექტემბერი 8, 2012

ელენე ჩხიკვაძე

ნამდვილი უჭუკლესი ჭუკლი – ელენე  დაიბადა.

2012წლის 21 ივნისს ზუსტად 3-ს 15წუთზე ვეკო დედიკომ და აჩო მამიკომ ერთად მოავლინეს ქვეყანას პატარა ანგელოზი.

მას მერე ვეხუტებით, ვეფერებით და ვკოცნით.

მას მერე ვუღებთ და ვინახავთ თითოეულ მნიშვნელოვან წამს დაბადებიდან და ჭიპლარის მოჭრიდან დაწყებული [ 😀 ] და დამთავრების გარეშე დღევანდლამდე გაგრძელებული.

ჩემი ერთ-ერთი ფობია იყო, რომ შვილი არ მეყოლებოდა, მაგრამ აჩიკომ ამაშიც საპირისპიროში დამაჯერა და ყველაზე ტკბილი, სანუკვარი სიზმარი ამიხდინა – ჩემი გოგო ჩემთანაა.

2თვე ნახევრისაა უკვე.

ხო ყველზე ძალიან მიყვარს ამ ქვეყანაზე ჩემი პატარა ანგელოზი, მაგრამ მასზე აქ საუბარს რაღაც ვერ ვახერხებ , გადავეჩვიე ბლოგვას და მგონია სიტყვების კორიანტელი ყალბი გამოჩნდება.

ყველაზე ტკბილია, ყველაზე სასურველი ჩემი გოგო ჩემთვის.

ჩემი თვალებბრიალა გოგონაა ♥ ყველაზე, ყველაზე, ყველაზე საყვარელი.

ესეც ჩვენი ოჯახი

(¯`·´¯).·´
`·.,(¯`·´¯) 
(¯`·´¯).·´
` ·.,.·´:

პ.ს. ზევით ვთქვი, გადავეჩვიე მეთქი ბლოგვას, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო წელი თვეში 1 პოსტს თუ ვწერდი და ბოლოს 29 მაისს მაქვს დაწერილი პოსტი , მაინც მყავს გუგლის გამოგზავნილის გარდა ნამდვილი ვიზიტორების ოდენობა ბლოგზე და სულ ახალი და ახალი უცნობი ხალხი იწონებს ბლოგის ფეიჯს ფეისბუქზე. ასე რომ მე უბრალოდ უფლება აღარ მქონდა მინიმუმ მოხსენებითი ბარათი მაინც არ დამეტოვებინა ერთ დროს ჩემს ძალიან საყვარელ საიტზე ♥

ალბათ, თუკი კვლავაც დავინახავ, რომ ვიღაცას აიტერესებს რას ვწერ, კიდე გავგრძელდებით…

ესეც ბონუსი ფოტო ჩვენგან:

Posted in ახალი ოჯახი, ექსკლუზივი, ვეკო და აჩო, პირადი სურათები, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , | 3 Comments »

ჩემი “კუმირები”

Posted by vekoo on მარტი 22, 2011

ანულიას შევპირდი და მეც მოვყვები ჩემზე. 

ყველაზე მეტად რაც მაკლდა ბოლო პერიოდში მიზანდასახულობა და საქმის კეთების სურვილი იყო, მომავლის მოწყობაზე მხოლოდ ვოცნებობდი და არ ვფიქრობდი.

საბედნიეროდ, ჩემს რეალობაში არის 2 ქალბატონი, რომლის ცხოვრების წესიც (ყოველ შემთხვევაში, რასაც მე ვხედავ და რასაც ისინი გვანახებენ) მისაბაძია ჩემთვისაც:

თაა და ანანო, მანცვიფრებს თქვენი მიზანდასახულობა!

თაა From http://www.taa.ge

თაამ უკვე აიწყო კარიერა, მაგრამ კვლავაც არ ჩერდება და სულ მეტს და მეტს ითხოვს ცხოვრებისგან, მემგონი ამიტომაცაა მისი პოსტები ჩემთვის საინტერესო – ვიგებ უამრავ სახალისო ქალურ ამბებს, ვხედავ საქმიანი ქალის ცხოვრებას, რომელსაც ყავს საყვარელი ოჯახი და აქვს საყვარელი საქმე. +ამ ყველაფერს მიაღწია საკუთარი მონდომებით.

მიყვარს თაა შენი სთაილიშ ბლოგი

 

 

 

ანანო, – იგივე ანულია, იგივე Coffee,  იგივე სანუკვარი will be მეზობელი  😉  –  ყავს ოჯახი და she’s her own boss :ბოლი: ამ გოგოში ყველაზე მეტად რაც იწვევს ჩემს აღფრთოვანებას, არის მისი ულევი ენერგია. ნუ, რაც მართალია მართალია , მე მისი შემართების შედეგზე ბევრი არაფერი ვიცი, მაგრამ აქვს ზღვა ფანტაზია. საერთოდაც, რისკიანი ლეიდია და ენთუზიაზმით სავსე. როცა თავის საქმეზე ყვება ვუყურებ და მიკვირს: ნუთუ 21 წლის გოგოს ველაპარაკები?!

დარწმუნებული ვარ ცხოვრებაში ბევრს მიაღწევს, მიყვარს და ძალიან მინდა ხშირად ვნახო ხოლმე, მაგრამ ვერ ვახერხებ : ((

თავის შესახებ ის უკეთ საუბრობს “ჩემი პრობლემა ისაა, რომ საქმის ბოლომდე მისაყვანად მოთმინება არ მყოფნის, დაწყება კი ძალიან მიყვარს. რომელიმე კაპიტალისტურ, განვითარებულ ქვეყანაში რომ ვცხოვრობდე, გავხსნიდი კომპანიას, რომელიც მზა ბიზნესებს ჩააბარებდა კლიენტს : )”

რაც არ უნდა იყოს, ანანო, მე შენი მიზადასახულობით აღფრთოვანებული ვარ და ასე გააგრძელე 😉

ანანოსაც და თასაც ყავთ საყვარელი შვილიკოები ♥ , საყვარელი საქმე და გვერდით მზრუნველი მეუღლე, – ერთი შეხედვით ყველაფერი, რაც ცხოვრებაში ქალს ჭირდება ბედნიერებისათვის.

მე გისურვებთ, ეს ბედნიერება საუკუნოდ გაგრძელდეს, გისურვებთ თქვენი თავი არ დაგეკარგოთ ცხოვრებაში და ყველაფერი უკვე კარგად იქნება ♥ ♥ ♥

პ.ს. რაც შეეხება ჩემს გეგმებს და მიღწეულ შედეგებს, შემდეგ პოსტში …

Posted in ივენთ-განხილვა, მეგობრები | Tagged: , , , , , , | 10 Comments »

მე = დედა

Posted by vekoo on მარტი 8, 2011

რაზე დავწერო?

თითები მექავება საწერად და არაფერი გამომდის თავიდან.

ავუკრძალე ჩემ თავს გარკვეულ თემებზე წერა, რაღაც-რაღაცეებიც თავიდანვე აკრძალული მქონდა და ასე, ამ აკრძალვების ფონზე ვზიარ ბაიყუშივით და უკანასკნელი იდიოტივით ვუსმენ Korgis-Need Your Lovin-ს (რაღა დროსია, მარა მაინც…)

საერთოდაც ვფიქრობ, – ბლოგმა უარყოფითის მეტი არც არაფერი მომიტანა: შემექმნა პრობლემები გარკვეულ ადამიანთა ჯგუფთან, გამიჩინა საფიქრალი, +მომავალი პრობლემები, რომლებსაც ვიცი რომ ადრე თუ გვიან, გადავაწყდები და ა.შ.

დადებითი? პოზიტივი არც არაფერი მახსენდება ამ წუთებში – გარდა იმ წუთისა, როცა ბავშვურად მიამიტურად მიხაროდა ტოპ-პოსტებში მოხვედრა, როცა ვნებას თუ ემოციას აყოლილი ხმამაღლა ვწერდი პირად ნიუსებს…

ეხლა ისეთი არეული საათი მიდგას რა მინდა და რა არა ვერც ამას ვანსხვავებ.

ერთადერთი, რაც მიშველის ალბათ, ცხელი შხაპი იქნება ^_^

ვეთაყვანები ამ პროცესს. აუ, ისე , ერთხელ, ბავშვობაში მეზობლის ბავშვი სიხარულით მიყვებოდა: “იცი, გუშინ მე და ჩემი ძმა დედამ გვაბანავაო” :დ ტიპებს პაპრაზნიკამ ბანდათ დედამისი თურმე :დ

ბლოკნოტი მჭირდება – მაგარ ყდიანი და ლამაზ გვერდებიან მომცრო ბლოკნოტი – იქ ჩავიწერ ყველა აზრს თუ აზრის გაფართხალებას. ხანდახან ისე, ისე მომესურვილება ხოლმე რომ მქონდეს …

დღეს ქალთა დღეა – დედიკოს თვალის ტუში ვუყიდე : )) კარგი შვილი მინდა ვიყო.

ხვალაც პირველ ხელფასს ვიღებ და დედას მობილურის გაბზარულ-ჩაშავებულ-არეულ ეკრანს გავუკეთებ ^_^

იმაზე დიდ სიამოვნებას ლამის არაფერი მანიჭებს სიკეთეს რომ ვაკეთე : ))

რამდენი პოსტი მაქვს დედაზე და ყველგან საზიზღრობები მიწერია არადა (2-ის გარდა).

მეშინია მეც რომ დედა გავხდე….. ეხლახანს ფბ-ზე დავასტატუსე “ორსულადაა, დედა ხდებათქო” და შენო მკითხეს : )) არ მინდა ჯერ დედობა, არ ვარ მზად.

შვილს იქამდე არ გავაჩენ სანამ იმდენს მაინც ვერ შევძლებ რომ ჩემი ხელფასით მარტო ჩემ შვილს მაინც მოვუარო – ჩემს უზღვავ სურვილებზე კი ძვირფასმა ქმარმა იზრუნოს :დ

Posted in ახალი ოჯახი, განწყობისათვის, ვეკო და აჩო | Tagged: , , , , , | 11 Comments »

დედაზე – GRACE

Posted by vekoo on იანვარი 29, 2011

ჩემს ცხოვრებაში ერთი ამერიკელი რეჟისორის  პაულ სოლეტის როლზე მინდა დავწერო, ვინ ვინ და სწორედ მან დამაფიქრა დედის რაობაზე.

“გრეისს” ვუყურე, მოკლედ, ლაკონურად და ძალიან მარტივად დამანახა რას ნიშნავს იყო დედა და რას ნიშნავს  თხემით ტერფამდე გრძნობდე თავს დედად – სოცოცხლის მშობლად.

“წლების მანძილზე უნდოდა მედელაინს ბავშვის გაჩენა და როგორც იქნა დაფეხმძიმდა… მაგრამ როდესაც შვიდნახევარი თვის იყო უბედური შემთხვევა მოხდა, რომელმაც მისი მეუღლე და მუცელში ბავშვი შეიწირა. მედელაინი მაინც გადაწყვიტავს გააჩინოს, თუნდაც მკვდარი ბავშვი! ორ კვირაში მშობიარობს, მაგრამ ბავშვი არც ისე მკვდარია… მედელაინს პატარა გრეისი სახლში მიყავს, ბავშვს კი მოულოდნელად თმა სცვივა და კანი ეჭმუჭნება. დედა ცდილობს ბავშვს ძუძუ მოაწოვოს, მაგრამ გრეისი რძეს არ წოვს… მას სისხლი სჭირდება…”

წავიკითხე ანოტაცია და რიგითი “საშინელებათა” ფილმი მეგონა, ამიტომაც გადმოვწერე. მაგრამ შევცდი.

პატარა აუზში მედლაინი ბავშვს გააჩენს, პატარა მკვდარია და არ სუნთქავს, ჯოჯოხეთური ტკივილების განცდის მიუხედავად დედას  უნდა იყოს დედა . ბავშვს ექიმის უარის მიუხედავად მაინც აიყვანს ხელში, გულში ჩაიხუტებს და ის ამ დროს უბედნიერესია – არაფერი ყოფილა დედობაზე მშვენიერი.


მისი ცხოვრების გზა:

  • ცდილობს დაფეხმძიმდეს

  • საშინელი ავარია

  • და განაჩენი – The baby is dead

  • აუტანელი ტკივილები

  • მშობიარობა, მკვდარი ბავშვი ..

  • გრესი!

  • დედის სითბო თუ აუხსნელი ანომალია – გრეისი დედის ძუძუს პირში იდებს და წოვს.

  • სახლი

  • ბუზები, ბუზები, ბევრი ბუზები ბავშვის საწოლთან

  • She needs special food!

  • გამოწურული ხორცი, სისხლი საწოვარაში – დედას უკვე აღარ გამოდის ძუძუზე ნაკბენებისგან სისხლი.

სიყვარული უკვდავია , განსაკუთრებით კი დედობრივი გრძნობა. 

მედლაინი ყველაფერზე თანახმაა – ოღონდ ბავშვს არ მოაკლოს არაფერი – ცოცხალი სისხლი. ის თავს სწირავს ბავშვს.

დედობრივი მზრუნველობის  გამო კაცსაც კი კლავს, – მას ხომ გრეისის წაყვანა უნდოდა.

ერთი სიტყვით, როგორც ხედავთ, ძაან ჩამაფიქრა ამ ერთი შეხედვით უბრალო ფილმმა – როცა ხარ დედა და თავს გრძნობ მშობლად, არაფერია ამაზე ძლიერი.

იცვლი ცხოვრების წესს, აკეთებ გაუგონარ ამბებს, თავსაც კი სწირავ პატარას.

და ვინ იცის, დაუფასებს კი შვილი დედას ამაგს?

მე ხომ ასე არასოდეს მოვქცეულვარ.

ვინ იცის დედაჩემსაც რამდენი რამე გადაუტანია ჩემ გამო. ეხლაც რამდენ რამეზე ამბობს უარს ბავშვებისთვის.
მას ჩვენ ცხოვრებას ვურჩევნივართ. კი, ზოგჯერ ვჩხუბობთ, ყოველთვის ვაბრაზებ და ვეწინაღმდეგები, მაგრამ ის მაინც დედაა და ჩვენ მისი შვილები ვართ.

ჩვენ შეგვიძლია ავირჩიოთ მეგობრები, ცხოვრების მეგზურები, მაგრამ მშობლებს ვერ ავირჩევთ.

ისინი არიან და ყოველთვის იასებებენ ჩვენთან ერთად, ჩვენში.

“ხელის გულზე კვერცხი ვის შეუწვავსო” – როგორი მართალი ყოფილა.

დედაჩემი ჩვენი კარგად ყოფნისთვის ყველაფერს გააკეთებს და მე ამას ვერ ვ აფიქსირებ, მგონია, რომ ეს ისდაც ასე უნდაიყოს, რადგანაც ის მშობელია და პირდაპირი მოვალეობა აკისრია.

მაპატიე დედა, მაპატიე ყველაფერი, მაპატიე ასეთი პოსტები.
ისიც მაპატიე შენი ამაგის დასანახად, იმის დასანახად, თუ რა შეიძLება გააკეთოს დედამ შვილისთვის ეს ფილმი რომ დამჭირდა

UPDATE : გადმოსაწერი ლინკი

Posted in ფილმოგრაფია, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , , , , , , , , , , , | 7 Comments »

როცა შვილზე მხოლოდ 15 წლით ხარ დიდი…

Posted by vekoo on მარტი 31, 2010

“თქვენი ნომრიდან ზარია შემოსული და რომელი ხარ? “

აღარ მეგონა ასე თუ კიდე ვინმე ვინმეს იცნობდა : დ

წეღან ჩემ დას დაურეკეს ასეთი ტექსტით  და უმტკიცებდა თქვენგან დამირეკესო. სალომ გავარკვევ კარგითო.   ამას ეგრევე მესიჯიც მოყვა :

“ara, nu shewuxdebi genacvale ubralod damainteresa da shemidzlia gavigo tqven romeli xar tu tavxedobashi ar chamomartmev aa ”

ნუ, მეტს არც მოველოდი, ზუსტად  ძველი და მრავალნაცადი, კარგად გახუნებული სტილია გოგოს გაცნობისა,   მითუმეტს, რომ ჩემი დის და იმ ვიღაცის ნომრებს შორის მხოლოდ ერთი ციფრია განსხვავება .

ამ ყველაფერმა  ჩემი ყოფილი კლასელი გამახსენა : ძველ სკოლაში რომ დავდიოდი, მერვე კლასში  სამგორიდან ერთი გოგო გადმოიყვანეს, როგორც თვითონ მოგვიყვა, ობოლი იყო და მეზობლები ზრდიდნენ სამადლოდ, შვილად აღიარეს და თავიანთ ბიჭებთან ერთად საკუთარ გოგონად მიიღეს.

ჰოდა,  ეს გოგო  ჯერ კიდევ მაშინ არ იყო  მთლად დალაგებული , ორიოდე თვეში გადავიდა ჩვენგან და მას  მერე  თვალიც აღარ მოგვიკრავს.

მოგვიანებით  ერთი გოგო გავიცანი, მისი სოფლელი იყო და იმან მოგვიყვა : თურმე, ტელეფონზე ასე 1 ციფრით განსხვავებულ ნომერზე ვიღაც ბიჭი გაუცნია, ( ნეტა, ზარებს თვითონ უშვებდა თუ იმ ბიჭმა იპოვა? : დ ) , ის ბიჭი პატიმარი ყოფილა, ეს დებილიც იქ აკითხავდა და დაორსულდა : დ ეს რომ გაიგეს, სახლიდან გამოუშვეს ამ დედობილ–მამობილმაც , ამ დროს 7–8 თვის ორსული იყო უკვე  …

მერე სულ დაიკარგა და მისი აღარც კარგი და აღარც ცუდი აღარ გაგვიგია.

ნეტა, სად არის ეხლა, რას აკეთებს, წესით,  უკვე 5–6 წლის შვილი უნდა ყავდეს , ნეტა როგორაა და რა ცხოვრებით ცხოვრობს, ან იმ ბავშვს როგორ ზრდის  თუ საერთოდ არ გაუშვილებია.

წარმოვიდგინე ეხლა, რომ თავად მესამე კურსელს  I-II კლასელი შვილი მყავს მოსავლელი და ოოოო  … არ მინდა, გმადლობთ, თან რა სიტუაციაში .

რა სამწუხაროა, რომ ადამიანების ბედი ბოლოს ასე წარიმართება ხოლმე. არადა მშვენიერი გოგო იყო, მეგობრული და თბილი ,  ალბათ, ასაკის ბრალი იყო რომ თავში ტვინი ჯერ არ ქონდა და  ასეთ კაცთან დაიჭირა საქმე …

პ.ს. აქ ბოლოს წესით, უნდა მიმეწერა :  თუკი ვინმეს გეცნობათ ეს ისტორია და იცით ამ გოგონას შესახებ რამე, გამომეხმარურეთთქო :  ))

Posted in ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , , | 8 Comments »

ჩემი პირმშო…

Posted by vekoo on თებერვალი 22, 2010

ერთ სახალისო საიტს გადავაწყდი.

გაინტერესებთ როგორი იქნება თქვენი შვილი? 😛 მაშინ ეწვიე ამ საიტ

ბავშვებს აქ უსაფრთხოდ აკეთებენ 😛 ყველაფერი წამებში მთავრდება, არაა საჭირო “მძიმე რუტინული შრომა” 😛 და შემდეგ 9 თვე გაღიპული მუცლით სიარული 😛

უბრალოდ შეიყვან მონაცემებს შესაბამის გრაფებში და პატარა უკვე სახეზეა 😀

ეხლა გეტყვით ყველაფერი მე როგორ გავაკეთე და როგორი ბაო გამომივიდა 😆

აქ ავტვირთე ჩემი სურათი. არაა აუცილებელი მარტო ანფასი იყოს გადაღებული, – რომ აიტვირთება მერე თავად შეგიძლიათ ამოჭრათ და მხოლოდ სახე დატოვოთ 😛

ისე, ჩემი, როგორც უკვე გამოცდილი ქალის (ამ საკითხში) რჩევა იქნება, თუ თმები გაძლიანაც გაჩეჩილი ნუ გექნებათ სურათში 😀 თორე შედეგებზე თავად აგებთ პასუხს 😛

შემდეგ ატვირთავთ უკვე სავარაუდო ბავშვის სავარაუდო მამიკოს/დედიკოს 😀

ჰო, კიდევ აირჩევთ სასურველ Frame-ს : )

და ისღა დაგრჩენიათ დაელოდოთ შედეგს 😛 (რომელიც ცხოვრებისგან განსხვავებით, არც ისე აყოვნებს 😛 )აქვე ძალიან მომეწონა მინაწერი :

please hold on while we make your baby… it shouldn’t take more than 9 months ;)..

და მეორე:

If you don’t have your friend/partner’s photo currently, you may like to make babies with celebs

მაი ბოზები მაიიი…

სუროგატი მშობლები 😛 გამოსავალი მარტივია 😛

მაუსის ერთი მარტივი დაწკაპუნებით შევუკვეთე ბიჭი/გოგო და კანის სასურველი ფერი 😉

ჰო, და სახელია კიდე აუცილებელი 🙂

ნუ, სხვას ვის, თუ არა ჩემ ბლოგს, რომ მივცე ექსკლუზიური უფლება ჩემი სავარაუდო შვილის სურათის გამოქვეყნებისა 😀

თავადაც ცადეთ 😉 😛

Posted in განწყობისათვის, სასურველია იცოდეთ, ყველაფერი ჩემზე | Tagged: , | 11 Comments »